Onno Blom: Marszwart & titaanwit

Onno Blom: Marszwart & titaanwit: Het beeldend werk van Jan Wolkers (Nederland, 2008): 224 blz: Uitgeverij de Bezige Bij

 

 

Onno Blom is de biograaf van Jan Wolkers. Een  van de eerste dingen die hij als zodanig deed was het samenstellen van een tentoonstelling van het beeldend werk van Jan Wolkers in de Lakenhal in Leiden.

 

Onno Blom heeft "Marszwart & titaanwit" samengesteld samen met de vormgeefster Irma Boom. Onno Blom heeft de teksten in het boek geschreven en Irma Boom heeft de keuzes gemaakt van het fotomateriaal en de vormgeving van het boek.

 

"Marszwart & titaanwit" is in alle opzichten een mooi boek. De tekst van Onno Blom is toegankelijk en leest vlot weg. Met dit boek krijg je een aardig beeld van Jan Wolkers als beeldhouwer en als schilder, hoewel er wat mij betreft er wel wat meer beeldhouwwerken in hadden mogen staan die Jan Wolkers van glas en staal heeft gemaakt.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "Marszwart & titaanwit", klik hier.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Ruud van der Neut: Jeroen Krabbé

Ruud van der Neut: Jeroen Krabbé: schilder (Nederland, 2004): 175 blz: Uitgeverij Waanders

 

 

Ik heb al eerder de documentaire besproken waarin Jeroen Krabbé ons rondleidt langs zijn eigen schilderijen. 

 

In "Jeroen Krabbé: schilder" wordt een overzicht gepresenteerd van het werk van Jeroen Krabbé. Erg prettig aan dit boek (naast de mooie reproducties natuurlijk) is dat de teksten van Ruud van der Neut niet geschreven zijn vol kunsthistorisch jargon waar helaas veel kunstboeken mee vol staan, maar dat het korte teksten zijn die in gewoon Nederlands zijn geschreven en die informatief en to the point zijn.

 

Er is één ding dat onmiddellijk opvalt aan vrijwel alle schilderijen van Jeroen Krabbé, dat is zijn geweldige kleurgebruik. Al zijn schilderijen zijn zeer expressief in hun kleuren en bovendien komen ze heel harmonisch over.

 

Ik vind "Jeroen Krabbé: schilder" een erg mooi boek en kan het iedereen aanraden die kennis wil maken met het schilderwerk van Jeroen Krabbé. Jeroen Krabbé mag dan vooral bekend zijn als acteur, in mindere mate als regisseur en televisiepresentator, maar ik vind hem als schilder minstens zo goed.

 

Voor een overzicht van de schilderijen van Jeroen Krabbé, klik hier.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.   

 

Paul Steenhuis & Murk Salverda: Jan Wolkers

Paul Steenhuis & Murk Salverda: Jan Wolkers (Nederland, 2002): 215 blz: Uitgeverij Waanders

 

 

Voor de meeste mensen zal het als een verrassing komen dat Jan Wolkers behalve een beroemd schrijver ook een belangrijk beeldend kunstenaar was. Zelf noemde Wolkers zich: beeldhouwer, schilder, schrijver, in die volgorde.

In dit mooie boek van uitgeverij Waanders maken we kennis met het beeldend werk van Jan Wolkers. Het boek begint met een groot interview met Jan Wolkers door Paul Steenhuis. Vervolgens een aantal bladzijden met foto's van grote beeldhouwwerken die Jan Wolkers vanaf 1987 heeft gemaakt, vooral van staal en glas.

In het tweede deel beschrijft Murk Salverda het beeldend werk van Jan Wolkers, waarbij hij het onderverdeelt in drie perioden: 

1): 1941-1960 met vooral figuratief werk

2): 1960-1986 waarin Wolkers abstracte kunst maakt waarbij hij allerlei materialen gebruikt, zelfs koeienstront.

3): 1987 tot heden waarin Wolkers grote beeldhouwwerken voor openbare ruimtes maakt, vooral van glas en staal en waarin hij zeer kleurige abstracte schilderijen maakt vaak bestaande uit enorme hoeveelheden stipjes.

Elk van die 3 delen wordt uitgebreid geïllustreerd.

 

Ik moet zeggen dat ik het een mooi boek vind. Afgaande op de afbeeldingen in dit boek is het misschien wat teveel gezegd om Wolkers een werkelijk groot beeldend kunstenaar te noemen. Ik heb helaas nooit één van zijn grote beeldhouwwerken in glas en staal gezien, maar die zien er op de foto's zeer veelbelovend uit. Van Jan Wolkers als schrijver ben ik geen fan. Ik denk dat ik mij goed kan vinden in Wolkers eigen beoordeling van beeldhouwer, schilder, schrijver. 

Voor een idee van de kunstwerken van Jan Wolkers, klik hier.

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rien Poortvliet: De ark van Noach

Rien Poortvliet: De ark van Noach (Nederland, 1985): 242 blz: Uitgeverij van Holkema & Warendorf

 

 

De "veelzijdige ambachtsman" Rien Poortvliet, zoals zo mooi op de achterzijde van de omslag staat vermeldt is door de "officiële" kunstkritiek van Nederland altijd volkomen genegeerd. Zijn werk heette geen kunst te zijn, maar louter mooie plaatjes. Dat er in Nederland en ook ver daarbuiten heel veel mensen waren die het werk van Poortvliet bewonderden en erg genoten van zijn mooie plaatjes telde niet. Het is alsof kunst niet mooi mag zijn. Een idioot die voor het eerst een verse drol legt op een mooi wit porseleinen bord met mes en vork ernaast en de drol versiert met een mooi rood strikje, die maakt kunst! Ik vind het raar, voor mij is iets toch vooral kunst als ik iets erg mooi vind. Kunst is iets om van te genieten, niet om nodeloos door geshockeerd te worden.

 

"De ark van Noach" is het 10e boek van Rien Poortvliet. Hij heeft zich hierbij laten inspireren door  het gelijknamige bijbelverhaal  van de ark die strandde hoog op de berg Ararat.

In "De ark van Noach" is Rien Poortvliet helemaal los gegaan. Hij heeft tal van dieren in het wild en in dierentuinen geschilderd en daarbij geprobeerd om ze zo waarheidsgetrouw mogelijk af te beelden. Ik vind dat hij daar schitterend in is geslaagd. Ook heeft hij aandacht voor bepaalde organen, zoals pagina's met monden, ogen, snavels en oren. Grappig is ook een tweetal pagina's waarin hij een rund tekent zoals het er ook had uitgezien als de schepper iets anders met het rund had voorgehad (Rien Poortvliet was gelovig).

Het heeft één groot voordeel dat het werk van Rien Poortvliet door zogenaamde kunstkenners wordt afgekraakt. Zijn boeken zijn destijds erg mooi en in grote oplagen uitgegeven en ze zijn nu tweedehands allemaal voor een spotprijsje te koop. Doe er uw voordeel mee!

 

Smaken verschillen natuurlijk, maar als ik zou kunnen kiezen tussen een originele Piet Mondriaan, een Karel Appel of een Rien Poortvliet bij mij thuis aan de muur te hebben hangen, dan zou ik ongetwijfeld voor de Rien Poortvliet gaan.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Tobias G. Natter (red): Egon Schiele

Tobias G. Natter (red): Egon Schiele (Duitsland, 2017): 591 blz: Uitgeverij Taschen

De uitgeverij Taschen is bekend geworden door het uitgeven van mooi uitgevoerde kunstboeken in grote oplagen voor een prijs die een stuk lager ligt dan bij vergelijkbare uitgaves door andere uitgeverijen. Ik heb in mijn boekenkast een serie van 4 enorm grote kunstboeken staan, over respectievelijk Leonardo da Vinci, Michelangelo, Diego Riviera en nu dus Egon Schiele.

Egon Schiele was een Oostenrijkse kunstenaar geboren in 1890 in een klein dorpje in het Oostenrijks-Hongaarse Rijk en stierf in 1918 vlak na het einde van de Eerste Wereldoorlog aan de Spaanse griep.
Schiele is vooral bekend geworden door zijn vele portretten en vooral ook door zijn zelfportretten. Veel van deze portretten zijn naakten, maar ze hebben niets erotisch. De schilderijen van Schiele zijn niet mooi om naar te kijken in de klassieke zin van het woord, maar ze hebben een soort van rauwe energie die ze erg fascinerend maakt om naar te kijken. Zelf ben ik hier meer fan van dan van het veel lieflijker werk van Gustav Klimt, zijn iets oudere tijd- en landgenoot.

Dit boek is prachtig uitgegeven, op zeer groot formaat, met erg mooie reproducties van de schilderijen van Schiele, deels op glanzend en deels op mat papier. Het boek is een hardcover, met een prachtige stofomslag en een leeslint. Over de teksten ben ik helaas een stuk minder enthousiast, ze zijn geschreven door kunsthistorici die ongetwijfeld heel veel over hun onderwerp weten, maar er niet in slagen om daar in enigszins begrijpelijk Engels over te schrijven. Ik heb dan ook slechts een gedeelte van de teksten gelezen.

Kortom, het boek is een sieraad voor de boekenkast. De illustraties zijn geweldig mooi en de mindere kwaliteit van de teksten moet je maar voor lief nemen. Als je houdt van mooie kunstboeken en van het werk van Schiele, dan is dit een prachtige aanwinst voor je boekenkast!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.