Paco Roca: La Casa (Spanje, 2016): 125 blz: Vertaald door Lindy Jense (2017): Uitgeverij Soul Food Comics
Een jaar na de dood van hun vader Antonio komen de zoons Vicente en José
en dochter Carla bij elkaar in het vakantiehuis van hun vader om daar
te gaan klussen zodat ze het huis goed kunnen verkopen.
Al klussend halen ze herinneringen op aan hun vader. Ze hebben er alle drie in hun jeugd veel vakanties doorgebracht. Het vakantiehuis was voor hun pa zijn lust en zijn leven.
"La Casa" is een prachtig getekende ingetogen graphic novel die laat zien dat je met gevoel en vakmanschap van een klein gegeven iets heel moois kunt maken. Warm aanbevolen voor alle liefhebbers van graphic novels!
Ik werd op dit boek gewezen door de recensie van Teunis.
Al klussend halen ze herinneringen op aan hun vader. Ze hebben er alle drie in hun jeugd veel vakanties doorgebracht. Het vakantiehuis was voor hun pa zijn lust en zijn leven.
"La Casa" is een prachtig getekende ingetogen graphic novel die laat zien dat je met gevoel en vakmanschap van een klein gegeven iets heel moois kunt maken. Warm aanbevolen voor alle liefhebbers van graphic novels!
Ik werd op dit boek gewezen door de recensie van Teunis.
Citaten:
- "Toen het huis eenmaal klaar was, brachten we hier alle vakanties door. Die klok daar was een cadeau van een ex-vriendin. Het ding tikt zo luid dat ik 'm hier heb gestald."
"Jij hebt een vriendin met zo'n smaak gehad? Goed dat je mij hebt leren kennen. Een binnenhuisarchitect zou het hier onmiddellijk opgeven wegens gebrek aan esthetisch inzicht bij de bewoners."
"Dit interieur is een soort tijdreis. In die kast daar staan onze trofeeën, zoals de judo- en atletiekbekers van Carla. Zie je die daar? Die is van mijn eerste schrijfwedstrijd."
"Eerste plaats?"
"Ik werd derde en won tien flessen melk en de beker. "Ieder kind een winnaar ... ... met melk van Doña Linda.""
"Ja,
zoiets. Hij vertelde altijd dat hij jarenlang voor een groot
reclamebureau had gewerkt. Toen ik hem vertelde dat ik schrijver wilde
worden, moest en zou hij mij introduceren bij dat bureau en gaf hij mij
tips. Zijn gouden regel was dat alles moest rijmen."
"Op die foto lijkt hij ook wel een beetje op Don Draper. Mmm!"
"Wat? Meen je dat nou?"
"Tja, ik kijk misschien teveel tv-series."
"Op een zeker moment ben ik erachter gekomen wat hij precies uitvoerde in de reclamebranche."
"Ik
bracht de advertenties naar de kranten. Ik had een vals rijbewijs en
reed al op mijn zestiende in de auto van de zaak. Dus fungeerde ik als
bode en hield ik bovendien de tafel van de chef schoon. Hij zei altijd
dat ik grondiger werkte dan zijn schoonmaakster."
- "Mijn vader heeft wel tien banen gehad. Niet zoals ik."
"Dat was bij mijn opa ook zo."
"Opmerkelijk genoeg had het altijd iets met auto's te maken. Vanaf zijn 16e reed hij met de auto van het reclamebureau. Dat deed hij tot zijn 22e. Tijdens zijn diensttijd bestuurde hij de wagen van zijn eenheid, een Amerikaans voertuig dat volgens hem ondanks de internationale blokkade tegen het Franco-regime in Spanje was beland. Na zijn terugkeer bestuurde hij een teamwagen in de ronde van Spanje. Destijds won een renner van zijn team, wat volgens mijn vader te danken was aan zijn hulp. Later bezorgde hij eerst dranken en vervolgens yoghurt. Tenslotte stond hij aan de lopende band om auto's te monteren. Maar het liefst vertelde hij over zijn baan als chauffeur van de nogafabrikant van Jijona. Hij bracht hem naar zijn zakelijke afspraken en leverde hem discreet af bij zijn "liefje"."
- "Papa ... ... Is het huis erg oud?"
"Oom
José was net geboren toen we met de bouw begonnen. Je mocht hier
eigenlijk niet bouwen maar na een kleine boete kregen we toch een
vergunning. Zo ging dat toen in de bouwbranche. Het was destijds in de
mode om een vakantie-"huisje" te bouwen. Gezinnen zoals wij, met wat
spaargeld, staken het in een tweede woning."
"Hadden jullie zoveel geld dat jullie dit huis konden bouwen?"
"Weet
je ... Het was net genoeg geld voor de fundering. De rest, de
binnenmuren, keuken en wat niet al, hebben we met stukjes en beetjes in
de weekenden zelf gebouwd. Net als duizenden andere middenstandsgezinnen
hebben we ons op zon- en feestdagen afgebeuld. En daarom stort de hele
boel nu ook in. Amateurbouwvakkers en goedkope materialen. Als je opa
een pyramide had gebouwd, was die nog geen honderd jaar overeind
gebleven."
