Paul Nicklen: Born to Ice

Paul Nicklen: Born to Ice (Canada, 2018): 344 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

De Duitse uitgever teNeues heeft met "Born to Ice" een kolossaal fotoboek gepubliceerd (37 bij 29 bij 3,4 cm) met een gewicht van bijna 4 kilo dat een overzicht bevat van 170 van de mooiste foto's uit de 25 jaren dat de Canadese natuurfotograaf Paul Nicklen actief is als fotograaf. 

 

"Born to Ice" is niet zomaar een fotoboek met foto's van natuurschoon. Ik denk dat Paul Nicklen de meest vooraanstaande fotograaf is van de poolgebieden. Hij heeft zowel in het Noordpoolgebied als in Antarctica zeer uitgebreid gefotografeerd. In het boek staan adembenemend mooie foto's van wilde dieren (orka's, narwals, potvissen, walvissen, pinguïns, zeehonden, kariboes, ijsberen, bruine beren, walrussen, zeeolifanten) alsook van dieren in het landschap en prachtige landschappen. Paul Nicklen heeft daarbij zowel in zwart-wit als in kleur gefotografeerd.

Veruit de meeste foto's in het boek hebben een horizontaal formaat. Doordat ze op zo'n groot formaat zijn afgedrukt en bijna altijd aflopend over de dubbele pagina's, komen ze fantastisch tot hun recht.

 

Ik kan het niet anders zeggen. "Born to Ice" is een ongelofelijk mooi fotoboek, één van de allermooiste die ik ken!

 

Voor een aantal foto's uit "Born to Ice", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Pedro Jarque Krebs: Fragile

Pedro Jarque Krebs: Fragile (Peru, 2019): 220 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

De Peruaanse fotograaf Pedro Jarque Krebs heeft de hele wereld rondgereisd om foto's te maken van bedreigde diersoorten. Hij werkt in een traditie van het maken van beeldvullende portretten van dieren waarmee Frans Lanting "Oog in oog" is begonnen en die is voortgezet door succesvolle natuurfotografen als Tim Flach "Vogels" en "Endangered", Marsel van Oosten "Mother" en Joel Sartore "Photo Ark".

 

In "Fragile" staan in totaal 104 foto's van vooral wat grotere diersoorten. Olifanten, neushoorns, nijlpaarden, leeuwen, luipaarden, krokodillen, gorilla's, chimpansees, ze staan er allemaal in. De dieren zijn allemaal prachtig gefotografeerd, haarscherp, mooi belicht en tegen een zwarte achtergrond.

 

Waar ik in "Fragile" dan weer niet zo enthousiast over ben, dat zijn de teksten. Ik vind dat de teksten niet zo veel toevoegen. Erger nog is dat de uitgever het nodig vond om de teksten in 4 talen te plaatsen: Engels, Duits, Frans en Spaans. Zonde van de ruimte die de teksten innemen.

 

Ik vind "Fragile" een erg mooi boek, maar de foto's zijn niet zo oogstrelend mooi als die van Tim Flach en de teksten vallen mij wat tegen. Toch is het boek zonder meer een aanwinst voor iedere liefhebber van foto's van wilde dieren.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Marsel van Oosten: Mother

Marsel van Oosten: Mother: Een ode aan Moeder Aarde (Nederland, 2021): 352 blz: Vertaald door Annemie de Vries (2021): Uitgeverij Fontaine

 

 

Marsel van Oosten is een Nederlandse dieren-, landschaps- en reisfotograaf die voor zijn boek "Mother" een selectie heeft gemaakt van zijn beste foto's van de afgelopen 15 jaar. Hij heeft foto's gemaakt op vijf continenten: Afrika (Botswana, Namibië, Kenia, Libië, Zuid-Afrika, Egypte, Zambia, Madagaskar en Tsjaad), Amerika (Verenigde Staten), Antarctica, Azië (China, Japan, Jemen, Indonesië, Iran en Turkije) en Europa (Spitsbergen, IJsland en Finland). 

 

Voorin "Mother" staat een interview met Marsel van Oosten. Uit dit interview heb ik enkele citaten gekozen:

 

- En laat me ook Sir Peter Scott, de oprichter van het Wereld Natuurfonds (WWF), citeren: "Weet je, toen we met het WWF begonnen, was ons doel om bedreigde soorten voor uitsterven te behoeden. Maar we hebben volkomen gefaald; we hebben er niet één kunnen redden. Als we al dat geld in condooms hadden gestoken, hadden we misschien wel iets goeds bereikt."

 

- Mensen luisteren liever naar de overgesimplificeerde utopische ideeën van een vijftienjarige activiste dan naar de duizenden wetenschappers met een genuanceerdere en minder gepolitiseerde benadering.

 

Je neemt geen blad voor de mond:

- Haha, wat zal ik zeggen? Ik ben een Nederlander. We zijn berucht om onze botte directheid.

 

- Op onze fotoreizen is een terugkerende grap: "Marsel schiet nooit iets dat minder dan een kilo weegt." Dat is niet waar, maar ik heb wel een sterke voorkeur voor grotere onderwerpen omdat ik dan meer van het landschap kan laten zien.

 

- In plaats van naar een plek te gaan waar de dieren zich bevinden, ga ik liever naar een plek waar ik ze het liefste zou willen zien. Het landschap speelt vaak zo'n belangrijke rol dat het me dan niet zoveel uitmaakt welk dier er uiteindelijk mijn beeld in wandelt. Dat is een heel andere manier van denken.

 

- Ik maak vaak de vergelijking tussen een fotograaf en een chef-kok. Voor allebei is het cruciaal dat ze met de beste ingrediënten werken: garbage in, garbage out. Maar dat je de beste kwaliteit vis gebruikt, wil nog niet zeggen dat dat een bijzonder gerecht oplevert. Daarom gebruiken alle chef-koks specerijen, kruiden en sauzen om hun eigen culinaire stempel op hun creaties te drukken. Die specerijen, kruiden en sauzen zijn voor een chef-kok wat Photoshop is voor een fotograaf.

 

"Mother" bevat oogstrelende foto's van zowel dieren als landschappen. Marsel heeft een voorkeur voor wat grotere dieren, met name de grote katachtigen zoals tijgers, leeuwen, luipaarden en jachtluipaarden. Sinds 20 jaar is er een conservatieproject in Zuid-Afrika waarbij een groep tijgers in het wild is uitgezet. Marsel heeft van die tijgers een aantal prachtige foto's gemaakt. Ook mooi vind ik dat Marsel in zijn landschappen graag een wild dier of een mens mee fotografeert om de schaal van het landschap weer te geven.

 

Vijf van mijn favoriete foto's uit het boek zijn de volgende:

- De omslagfoto met een olifant klein aan de top van een enorme waterval

- Een tijdopname van de sterrenhemel in Namibië

- Een groep van 6 leeuwenwelpen die hun dorst lessen

- Een groepje van drie gnoes met bewegingsonscherpte 

- Een landschap in de mist in China

 

Misschien is "Mother" niet mijn absoluut favoriete boek met natuurfotografie, maar het is zonder meer een prachtig boek met vele schitterende foto's!

 

 Voor een overzicht van de foto's van Marsel van Oosten, klik hier.

 

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Tim Flach: Vogels

Tim Flach: Vogels (Groot Brittannië, 2021): 333 blz: Vertaald door Martine Both & Margreet de Boer (2021): Uitgeverij Fontaine

 

 

Tim Flach is een Britse natuurfotograaf die gespecialiseerd is in het maken van portretten van wilde dieren. Tim Flach werkt in de traditie van Frans Lanting. Frans Lanting was één van de eerste natuurfotografen die echt portretten van wilde dieren nam. De foto's van Tim Flach zijn meestal van nog dichterbij genomen en nog gedetailleerder en nog kleurrijker dan die van Frans Lanting. Een verschil tussen beide fotografen is wel dat Frans Lanting zijn foto's meestal in het wild nam en dat Tim Flach zijn foto's vrijwel altijd in dierentuinen of vogelparken neemt.

 

"Vogels" is een boek met adembenemend mooie foto's. In het boek staan een groot aantal vogels van over de hele wereld. Alle vogels zijn haarscherp gefotografeerd en met de meest prachtige kleuren. Titels van de hoofdstukken zijn: Oorsprong, Loopvogels, Hoendervogels, Eendvogels, Duiven, tortelduiven en toerako's, Waadvogels en watervogels, Roofvogels, Toekans en neushoornvogels, Papegaaien, Zangvogels, Paradijsvogels, Nectarivoren, Eieren en Pluimvee. Bij ieder hoofdstuk is een toelichting geschreven van één bladzijde door Richard O. Prum.

 

"Vogels" is een werkelijk prachtig fotoboek dat iedere vogelliefhebber en liefhebber van natuurfotografie zal doen watertanden. Ik vind "Vogels" het mooiste boek met natuurfotografie dat ik ken.

 

Op de website van Tim Flach staat een royale keuze van de foto's uit dit boek. 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Wildlife Photographer of the Year 1991

Wildlife Photographer of the Year 1991: Portfolio One (Groot Brittannië, 1992): 150 blz: Uitgeverij Fountain Press

 

 

Afgelopen week kocht ik op marktplaats een serie van 21 boeken uit de serie "Wildlife Photographer of the Year". Dit zijn boeken die sinds 1992 jaarlijks worden uitgegeven door de BBC in samenwerking met het Natural History Museum. De gelijknamige wedstrijd waarvoor natuurfotografen van over de hele wereld hun beste foto's inzenden wordt vanaf 1965 jaarlijks georganiseerd.

 

De boeken zijn mooie hardcovers met stofomslag die ieder jaar een selectie van de beste ingezonden foto's van dat jaar bevatten in de volgende categorieën: Animal Behaviour: Mammals, Animal Behaviour: Birds, Animal Behaviour: Insects, Animal Behaviour: All Other Animals, The World in our Hands, Endangered Wildlife, In Praise of Plants, The Underwater World, Dusk to Dawn, Urban Wildlife, Composition and Form, Wild Places, Animal Portraits en Young Wildlife Photographer of the Year. Deze categorieën zijn in de loop van de afgelopen 30 jaar in grote lijnen hetzelfde gebleven.

In dit eerste jaar van de boekuitgave van deze prestigieuze wedstrijd was onze eigen Frans Lanting de grote winnaar. Vrijwel iedere foto in dit boek zal de gemiddelde natuurfotograaf stinkend jaloers maken: "Hoe krijgen ze het voor elkaar?".

In de 21 boeken die ik heb bekeken komen de meeste grote natuurfotografen wel een keer voorbij. Naast Frans Lanting ook uit Nederland: Jan Vermeer. Verder namen als: Thomas Mangelsen, Art Wolfe, Paul Nicklen en vele, vele anderen.

 

De serie boeken van "Wildlife Photographer of the Year" bevat vele adembenemend mooie foto's. Waardering van de foto's: *****

 

Voor de resultaten uit 2021, klik hier.

 

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Licht op aarde

Licht op aarde: BBC Wildlife Photographer of the Year: 20 jaar winnende foto's (Groot Brittannië, 2005): 224 blz: Uitgeverij het Bronzen huis

 

 

Sinds 1964 organiseert het tijdschrift "Animals", de voorloper van "BBC Wildlife Magazine" jaarlijks een wedstrijd waarin natuurfotografen van over de hele wereld hun beste foto's kunnen inzenden. Tegenwoordig organiseert het "BBC Wildlife Magazine" nog steeds deze wedstrijd in samenwerking met het Natural History Museum in Londen.

Mijn uitgave van "Licht op aarde" is een prachtige hardcover met zowel op de papieren stofomslag als op het boek zelf een prachtige foto van een troep ganzen gefotografeerd in de mist bij opkomende zon.

Met de foto's in "Licht op aarde" is niets mis. Het boek bevat veel oogverblindend mooie foto's van losse dieren, groepen dieren of een enkele keer planten of een landschap. Het boek is een beetje een allegaartje. Omdat er van zoveel fotografen foto's in het boek zijn opgenomen is het niet echt een goed doordacht fotoboek geworden, maar meer een verzameling (toegegeven zeer mooie) plaatjes. De teksten in het boek heb ik niet gelezen, ik vind dat er ook te veel tekst in het boek staat.

"Licht op aarde" is een boek met prachtige foto's, maar als boek vind ik het niet zo bijzonder.

Voor een kleine indruk van de foto's, klik hier.

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Adri de Visser: Africa Together

Adri de Visser: Africa Together (Nederland, 2014): 173 blz: Uitgeverij Vermeer

 

 

Adri de Visser is een Nederlandse natuurfotograaf met een grote voorliefde voor de grote wilde dieren in Afrika. In 2012 werd hij in Kenia neergeschoten en sindsdien is hij vrijwel blind.

Voor natuurliefhebbers en vooral van de liefhebbers van groot wild is Afrika het paradijs. In "Africa Together" staan een aantal foto's die de natuurfotograaf Adri de Visser heeft genomen in Afrika. Op de foto's staan beesten als olifanten, neushoorns, nijlpaarden, gnoes, gazelles, zebra's, maar vooral ook roofdieren zoals leeuwen, luipaarden, jachtluipaarden, hyena's en wilde honden.

"Africa Together" is beslist een boek met mooie foto's. Maar ik moet het toch maar hardop zeggen. Ik kan maandenlang dag na dag fotoboeken bekijken met foto's van mensen en dat verveelt mij nooit. Als ik echter twee fotoboeken met dieren achter elkaar bekijk dan denk ik vaak bij mijzelf dat ik dit al eerder heb gezien. Blijkbaar ben ik meer geïnteresseerd in mensen dan in wilde dieren.

Kortom "Africa Together" is een mooi boek, maar het haalt het niet bij andere boeken met foto's met wilde dieren die ik al eerder heb besproken, zoals de boeken van Frans Lanting en Thomas Mangelsen.

Adri de Visser heeft een eigen website: www.adridevisser.com

 

       

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jan Vermeer: Breaking Ice

Jan Vermeer: Breaking Ice (Nederland, 2010): 191 blz: Uitgeverij Thieme Art

 

 

Jan Vermeer is een Nederlandse natuurfotograaf met een liefde voor de poolgebieden. In "Breaking Ice" staat een kleine selectie van de mooiste foto's die hij in Antarctica en in het Noordpoolgebied heeft gemaakt.

In "Breaking Ice" staan alleen maar mooie foto's die aangenaam zijn om naar te kijken. Foto's van ijsberen, pinguïns, walrussen, muskusossen en allerlei soorten vogels doen het natuurlijk altijd goed, zeker als ze zo mooi in beeld gebracht worden als hier het geval is. 

Zoals gezegd is "Breaking Ice" een boek met mooie foto's waar iedere natuurliefhebber blij van zal worden. Tegelijkertijd zijn er al zoveel boeken met soortgelijke foto's uitgegeven (met wat mij betreft als echte uitschieters de boeken van Frans Lanting en Thomas Mangelsen), dat ik hier niet meer echt van onder de indruk ben. 

 

Al met al is "Breaking Ice" een boek met mooie foto's, maar daar zijn er veel meer van.

 

Jan Vermeer heeft een eigen website: www.janvermeer.nl

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Thomas D. Mangelsen: The Last Great Wild Places

Thomas D. Mangelsen: The Last Great Wild Places (Verenigde Staten, 2014): 223 blz: Uitgeverij Rizzoli

 

 

"The Last Great Wild Places" is een boek dat een overzicht geeft van de foto's die de Amerikaanse natuurfotograaf Thomas Mangelsen gemaakt heeft van dieren en natuurgebieden over de hele wereld.

 

Mangelsen is op veel plaatsen geweest. In het boek staan foto's uit onder andere: het Noordpoolgebied, de Verenigde Staten, Mexico en Zuid Amerika, India, Afrika, de Falkland eilanden en Zuid Georgië. 

 

"The Last Great Wild Places" is een prachtig uitgevoerd boek op kolossaal formaat, het heeft een breedte van maar liefst 48 centimeter en een hoogte van 31 centimeter. Op dit landschapsformaat komen de foto's van Mangelsen uitstekend tot hun recht.

 

Mangelsen heeft zowel foto's van losse dieren gemaakt als van dieren in het landschap en ook een aantal foto's van landschappen. Voor wat betreft de foto's van losse dieren vind ik die van Frans Lanting over het algemeen interessanter, maar de foto's van dieren in het landschap van Mangelsen zijn onovertroffen.

 

Kortom, "The Last Great Wild Places" is een prachtig boek dat het hart van iedere natuurliefhebber sneller zal doen kloppen!

 

Voor een flink aantal van de foto's van Thomas Mangelsen, klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.