Posts tonen met het label Portretfotografie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Portretfotografie. Alle posts tonen

vrijdag 27 december 2024

Robin de Puy: American

Robin de Puy: American (Nederland, 2024): 141 blz: Uitgeverij Hannibal
 
American
 
De Nederlandse fotografe Robin de Puy is één van de beste portretfotografen die ik ken. Haar eerste boek "If This Is True" maakte op mij een overweldigende indruk. Ik vind "If This Is True" het mooiste fotoboek van een Nederlandse fotograaf dat ik ken. 

Na de reis per motor die ze maakte voor "If This Is True" is Robin de Puy nog een aantal keren in de Verenigde Staten geweest, ze zal het zo langzamerhand wel beschouwen als haar tweede thuisland. Voor "American" heeft Robin de Puy opnieuw portretfoto's gemaakt van Amerikanen uit alle lagen van de bevolking. 

Robin heeft deze reis schijnbaar verdeeld in 25 episodes. De laatste 16 bladzijden uit het boek bevatten 25 korte, uitmuntend geschreven, teksten van ongeveer 300 woorden per stuk over elk van die ontmoetingen. In de rest van het boek staan de foto's die behoren bij die ontmoetingen. 

Er staan een stuk of 15 foto's in "American" die ik echt geweldig vind. Alleen om deze foto's is het boek de aanschaf meer dan waard. 

Maar ik heb ook wat kritiekpunten. Het formaat van het boek vind ik te bescheiden, op een wat groter formaat waren de foto's nog beter uitgekomen. Ook vind ik het jammer dat er geen volwaardige stofomslag om het boek zit, maar alleen een wikkel (weliswaar met een prachtige foto). Er staan in het boek een aantal stills die gemaakt zijn met een filmcamera en die hadden weggelaten kunnen worden. Er staan 5 dubbele bladzijden met reclameachtige teksten die niets toevoegen. En ik had graag veel meer van Robins prachtige portretten gezien.

"American" is zonder meer een mooi boek, maar in mijn ogen had het beter gekund.

Voor een overzicht van de foto's van Robin de Puy, meestal niet uit "American", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 12 december 2022

Richard Avedon: Woman in the Mirror

Richard Avedon: Woman in the Mirror (Verenigde Staten, 2005): 246 blz: Uitgeverij Harry N. Abrams
 
Woman in the Mirror
 
Afgelopen week werd op marktplaats het boek "Woman in the Mirror" van de Amerikaanse fotograaf Richard Avedon voor een zeer schappelijke prijs aangeboden. Ik kende dit boek nog niet, maar een boek van Richard Avedon met portretfoto's van vrouwen moet haast wel een prachtig boek zijn.
 
Richard Avedon is één van mijn favoriete fotografen. Hij wordt vrij algemeen als één van de allerbeste portret- en modefotografen van de 20e eeuw beschouwd. Tijdens zijn lange carrière heeft Avedon voornamelijk in zwart-wit gewerkt, hoewel hij als hem dat zo uit kwam ook wel eens in kleur fotografeerde.
 
Mijn favoriete boek van Richard Avedon is en blijft "In the American West", waarvoor hij gewone mensen heeft gefotografeerd die in het westen van de Verenigde Staten wonen. 
 
Tegen het einde van zijn leven wilde Avedon nog een boek publiceren met portret- en modefoto's die hij van vrouwen heeft gemaakt. Hij heeft zelf nog de selectie voor "Woman in the Mirror" gemaakt, maar de uitgave van het boek heeft hij niet meer meegemaakt. 

Zoals ik verwacht had is "Woman in the Mirror" een prachtig boek. Het is haast niet mogelijk om niet onder de indruk te zijn van de foto's van Richard Avedon. Er staan natuurlijk veel foto's van beroemdheden in het boek, maar daarnaast ook modefoto's van veelal onbekende fotomodellen en ook een klein aantal foto's van onbekenden. Het boek is uitgegeven op een groot formaat en de foto's zijn prachtig afgedrukt. Een boek om nog veel vaker in te kijken!

"Woman in the Mirror" wordt afgesloten met een essay van Anne Hollander van 8 bladzijden. Omdat het mij vooral om de foto's gaat en begeleidende teksten bij fotoboeken meestal weinig toevoegen heb ik dat essay overgeslagen.

Er is een website gewijd aan het werk van Richard Avedon: The Richard Avedon Foundation.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 21 februari 2022

Stephan Vanfleteren: Belgicum

Stephan Vanfleteren: Belgicum (België, 2007): 211 blz: Uitgeverij Hannibal
 
Belgicum
 
Als Nederlander en als liefhebber van fotoboeken mag een fotoboek over onze zuiderburen natuurlijk niet ontbreken in mijn verzameling. Ik had al het boek "België, de 1.000 beste foto's" in mijn bezit en afgelopen week heb ik "Belgicum" gekocht van de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren.
 
"Belgicum" is een mooi uitgegeven hardcover (zonder stofomslag!) op groot formaat. In het boek staan een aantal foto's die Vanfleteren op zijn vele reizen door België heeft gemaakt. Natuurlijk staan er vooral veel portretfoto's in het boek, dat is toch wel de specialiteit van Vanfleteren. Alle foto's in het boek zijn zwart-wit.
 
Zoals gezegd vind ik "Belgicum" een erg mooi uitgevoerd boek. Helaas ben ik niet over alle foto's evenzeer te spreken. Er staan een aantal prachtige zwart-wit portretten in het boek, maar toch ook een flink aantal nietszeggende foto's, of althans foto's die mij niets zeggen.  

Kortom, geen absolute must-have wat mij betreft.

Citaten:
- Zegt Stephan: "Vroeger, voor ik kinderen had, ging ik vaak drie, vier keer per jaar voor een maand naar het buitenland op reportage. Afrika, het Midden-Oosten, Amerika. Ik ging mee op walvisjacht met een bootje Inuit, ik werkte in de sloppenwijken van Nairobi, ik fotografeerde de pornostudio's van Los Angeles. Maar als jonge vader ben ik minder gaan reizen. Ik werkte voornamelijk in België en had allerlei projecten. Pas toen een Zwitserse vriend van me, met de blik van een buitenstaander, opmerkte dat het overkoepelende thema van al dat werk simpelweg "België" was, zag ik voor het eerst dat geheel. Toen ben ik heel gericht gaan werken en heb ik in mijn eigen land verre reizen gemaakt."
 
- "Een fotograaf is een kruising tussen een jager en een visser," zegt hij, "ik voel altijd de spanning die iemand heeft voor hij gaat vuren, maar ik vooral het geduld van een visser aan de rand van de vaart. Ik bouw altijd heel rustig op, maar als de dobber plots wiebelt, schiet mijn hartslag omhoog. Techniek is bij mij een automatisme geworden, daar denk ik niet meer over na."

- Fotografie is meer een kwestie van schroom dan van sensatie. "Ik heb mij altijd veel laten leiden door mijn emotie. In het bevriezen van de eigen betrokkenheid geloof ik niet. Inlevingsvermogen is voor mij van heel groot belang. Ik probeer dicht bij een mens te staan, dat verdriet te voelen. Een portret is een moment van intimiteit. Als ik het nadien publiceer, zeker in een krant, voel ik me vaak onwennig, alsof je dat vertrouwen schendt. Maar ik wil ook echt mijn best doen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor hen."
 
Voor een aardige selectie van de foto's uit "Belgicum", klik hier.
 
    
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 16 oktober 2020

Kate Moss

Kate Moss (Verenigde Staten, 2012): 448 blz: Uitgeverij Rizzoli
 
Kate
 
Ik kocht het koffietafelboek "Kate Moss" in een opwelling op marktplaats. Nooit eerder had ik een fotoboek gekocht over een fotomodel.

Kate Moss is een Brits fotomodel die regelmatig op negatieve wijze in het nieuws is geweest, onder meer in verband met cocaïne-gebruik. Hoeveel daarvan waar is weet ik niet, wel staat ze op veel foto's in dit boek met een sigaret (of nog erger: een sigaar) in haar hand of mond.

Kate Moss heeft met een groot aantal wereldberoemde fotografen gewerkt. Om de bekendste te noemen: Richard Avedon, Anton Corbijn, Peter Lindbergh, Mario Sorrenti en Mario Testino, naast vele anderen. In totaal zijn meer dan 5.000 foto's van haar gepubliceerd.

"Kate Moss" is een prachtig boek. De foto's in het boek zijn allemaal haarscherp, perfect belicht en mooi van compositie. Natuurlijk zitten er geweldige foto's tussen en ook een groot aantal foto's die mij minder aanspreken, maar ik moet zeggen dat er een flink aantal foto's tussen zitten die ik echt mooi vind.

"Kate Moss" is prachtig uitgegeven door Rizzoli. Ik vraag mij af of er meer boeken zijn van andere fotomodellen met zoveel prachtige en ook verschillende foto's. Dit boek is in ieder geval een aanrader voor mensen die van portretfotografie of van modefotografie houden.
 
Het boek is uitgegeven in 8 verschillende edities, met steeds een andere foto op de voorkant. Mijn exemplaar is met een foto van Mario Sorrenti, een andere foto dan die op het plaatje.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 9 juni 2019

Een foto van een mooie vrouw of een mooie foto van een vrouw?

Veel mensen die geen verstand hebben van fotografie of van kunst in het algemeen, denken dat je om een mooie foto te maken, een mooi onderwerp. nodig hebt. Volgens hen levert een foto van een mooie vrouw een mooie foto op en een foto van een lelijke vrouw een lelijke foto.

Het helpt natuurlijk wel als je een mooi onderwerp hebt, maar iedere fotoliefhebber weet dat voor een geslaagde foto het juiste licht en een goede compositie belangrijker zijn dan de aard van het onderwerp.

Als man kijk ik graag naar foto's van schaars geklede of helemaal ontklede vrouwen. In naakte mannen ben ik niet geïnteresseerd (de foto's van Robert Mapplethorpe doen mij niets).

Ik ben geabonneerd op de website van Petter Hegre, een Noorse naaktfotograaf. Iedere dag krijg ik een naaktfoto van hem binnen op mijn e-mail. Dat is overigens meestal geen onverdeeld genoegen. Ik hoop altijd op een mooie foto waar een mooie vrouw elegant op staat. Helaas maakt hij die maar zelden, heel vaak maakt hij een foto recht van voren, waarbij de vrouw haar benen gespreid heeft en kijk je recht tussen haar benen. Ongeveer eens in de maand maakt hij wel een mooie foto, en dat is de reden dat ik geabonneerd blijf (het toezenden van de e-mails is gratis, om alle foto's te kunnen bekijken moet je betalen, wat ik natuurlijk niet doe). Het mag duidelijk zijn, ik ben geen fan van de (meeste) foto's van Petter Hegre.

Zijn er dan andere fotografen die wel mooie naaktfoto's maken? In Nederland ken ik alleen Ed van der Elsken, waarvan ik vind dat hij een aantal zeer mooie naaktfoto's heeft gemaakt. Hij deed dat wel op zijn eigen manier, bij weinig licht en met een zwart-wit film met een grove korrel. Zijn mooiste foto's staan in zijn boek l'Amour.

De fotograaf waarvan ik vind dat die de mooiste naaktfoto's maakt is de Amerikaan Jock Sturges. Hij fotografeert vrijwel altijd jonge vrouwen, vaak meisjes nog, waarbij hij altijd toestemming heeft gevraagd aan zowel het model als aan haar ouders. Ook heeft hij altijd gewacht met het publiceren van zijn foto's in fotoboeken tot de modellen volwassen waren. Hij maakt foto's met een groot formaat camera, die zeer mooi afgedrukt en haarscherp zijn en waarbij de modellen er op hun mooist op staan. Ik bezit dan ook vrijwel al zijn fotoboeken.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.