Stephan Vanfleteren: Belgicum

Stephan Vanfleteren: Belgicum (België, 2007): 211 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Als Nederlander en als liefhebber van fotoboeken mag een fotoboek over onze zuiderburen natuurlijk niet ontbreken in mijn verzameling. Ik had al het boek "België, de 1.000 beste foto's" in mijn bezit en afgelopen week heb ik "Belgicum" gekocht van de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren.

 

"Belgicum" is een mooi uitgegeven hardcover (zonder stofomslag!) op groot formaat. In het boek staan een aantal foto's die Vanfleteren op zijn vele reizen door België heeft gemaakt. Natuurlijk staan er vooral veel portretfoto's in het boek, dat is toch wel de specialiteit van Vanfleteren. Alle foto's in het boek zijn zwart-wit.

 

Zoals gezegd vind ik "Belgicum" een erg mooi uitgevoerd boek. Helaas ben ik niet over alle foto's evenzeer te spreken. Er staan een aantal prachtige zwart-wit portretten in het boek, maar toch ook een flink aantal nietszeggende foto's, of althans foto's die mij niets zeggen.  

Kortom, geen absolute must-have wat mij betreft.

Citaten:

- Zegt Stephan: "Vroeger, voor ik kinderen had, ging ik vaak drie, vier keer per jaar voor een maand naar het buitenland op reportage. Afrika, het Midden-Oosten, Amerika. Ik ging mee op walvisjacht met een bootje Inuit, ik werkte in de sloppenwijken van Nairobi, ik fotografeerde de pornostudio's van Los Angeles. Maar als jonge vader ben ik minder gaan reizen. Ik werkte voornamelijk in België en had allerlei projecten. Pas toen een Zwitserse vriend van me, met de blik van een buitenstaander, opmerkte dat het overkoepelende thema van al dat werk simpelweg "België" was, zag ik voor het eerst dat geheel. Toen ben ik heel gericht gaan werken en heb ik in mijn eigen land verre reizen gemaakt."

 

- "Een fotograaf is een kruising tussen een jager en een visser," zegt hij, "ik voel altijd de spanning die iemand heeft voor hij gaat vuren, maar ik vooral het geduld van een visser aan de rand van de vaart. Ik bouw altijd heel rustig op, maar als de dobber plots wiebelt, schiet mijn hartslag omhoog. Techniek is bij mij een automatisme geworden, daar denk ik niet meer over na."

- Fotografie is meer een kwestie van schroom dan van sensatie. "Ik heb mij altijd veel laten leiden door mijn emotie. In het bevriezen van de eigen betrokkenheid geloof ik niet. Inlevingsvermogen is voor mij van heel groot belang. Ik probeer dicht bij een mens te staan, dat verdriet te voelen. Een portret is een moment van intimiteit. Als ik het nadien publiceer, zeker in een krant, voel ik me vaak onwennig, alsof je dat vertrouwen schendt. Maar ik wil ook echt mijn best doen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor hen."

 

Voor een aardige selectie van de foto's uit "Belgicum", klik hier.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.