Bij bepaalde boeken krijg ik wel eens van iemand het advies om vooral tussen de regels door te lezen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet zo heel veel kan met dit advies. Tussen de regels staat het wit van de bladzijde en dat heeft in ieder geval mij niet zo heel veel te zeggen.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Haha, dat is ook lastig ;-)
BeantwoordenVerwijderenMaar vaak weet een boek een bepaalde sfeer op te roepen, of een bepaald gevoel, zonder dat dat expliciet wordt beschreven. Je kent toch ook wel de klassieke schrijverstip 'Show, don't tell'
Hoi Barbara, je hebt gelijk, maar toch vind ik het een uitgesproken onzinnig advies. Groetjes, Erik
VerwijderenIk weet niet of je dat kunt leren. De een vindt het prettiger als alles duidelijk omschreven wordt, de ander vult het juist graag zelf in. Dat laatste is tussen de regels door lezen en ook wat Lalagè zegt: show don't tell. Voorbeeld: Matig, zegt zijn vriend. Hij grist het boek van tafel en smijt het in een hoek. Of: "Matig". Hij voelt een enorme woede opkomen over de opmerking van zijn vriend, kijkt om zich heen en ziet het boek op tafel liggen. Hij greep het beet en gooit het met al zijn kracht in een hoek van de kamer.
BeantwoordenVerwijderenHet verhaal is het zelfde, maar in het eerste geval bedenk je zelf waarom er met dat boek gegooid wordt.In het tweede geval wordt het helemaal voor je uitgeschreven. Ikzelf prefereer het eerste. Ken je het boek Hoe lees ik? van Lidewijde Paris? Ze schrijft heel toegankelijk over het lezen van literatuur en daar komt ook dit onderdeel aan bod.
Maar wie weet lees je al tussen de regels door, zonder dat je het beseft. Groetjes, Jannie.
Hoi Jannie, ik geef ook duidelijk de voorkeur aan het eerste voorbeeld, alles uitleggen is voor mij een teken van een zwak schrijverschap.
VerwijderenToevallig ben ik net met de boeken van Lidewijde Paris bezig. Ik heb gisteren "Hoe lees ik?" uitgelezen en ben nu bezig met "Hoe lees ik korte verhalen?". Lidewijde schrijft overtuigend en onderhoudend en ze heeft hele interessante teksten uitgekozen voor haar boek, maar ik ga haar manier van lezen zeker niet navolgen. Het enige dat ik wel altijd doe is het zetten van streepjes in de kantlijn om later mooie passages of citeerbare stukken tekst op te kunnen zoeken. Lezen doe ik wel voor mijn plezier en dat moet geen werken worden. De methode van Lidewijde doet mij teveel aan werken (en de middelbare school!) denken.
Groetjes, Erik
Een leuke reactie van een vriend van mij op dit stukje:
BeantwoordenVerwijderenBeste Erik,
Ik vind het weer een briljant stukje, Erik.
En sinds ik mijn snor heb afgeschoren, zegt de uitdrukking "Tussen neus en lippen door" mij ook niets meer.
Erik, we spreken binnenkort weer af.
Vriendelijke groet,
Paul
Tussen de regels door zeg je dat je het wel boeiend vindt hoe anderen sinds lezen, maar dat je toch t liefst bij je eigen maker blijft. Veelzeggend toch?
BeantwoordenVerwijderenHoi Nanne, daar heb je wel gelijk in. Groetjes, Erik
Verwijderen