Dvd: l'Enfant endormi

l'Enfant endormi (Marokko, 2004): 95 min: Regisseur Yasmine Kassari

 

 

"l'Enfant Endormi" is het soort film waar ik bijna bij voorbaat van houd. Een film uit een niet-westers land, een klein verhaal in een traag tempo verteld, veel couleur locale, mooie beelden en spaarzaam gebruik van muziek. De meeste filmliefhebbers zullen zo'n verhaal op kleine schaal saai vinden.

 

Het verhaal draait om de tweelingzussen Zeinab en Halima die in een afgelegen dorpje wonen, terwijl hun echtgenoten zijn vertrokken om in Spanje te gaan werken. We krijgen het leven van de vrouwen in het dorp uitgebreid in beeld. 

Ik vind "l'Enfant endormi" een erg mooie kleine film. Het is meteen ook een film die ik niet per se voor een tweede keer hoef te zien, daarvoor is het verhaal te klein.

 

Op IMDB krijgt "l'Enfant endormi" van 154 mensen een waardering van slechts 6,5.  

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Willemijn van der Zwaan: Bastiaan Woudt in Marokko

Willemijn van der Zwaan: Bastiaan Woudt in Marokko: Een Nederlandse kunstenaar in Noord-Afrika (Nederland, 2017): 96 blz: Uitgeverij Waanders

 

 

Van Bastiaan Woudt heb ik vorige week het boek "Amsterdam Portraits" gekocht. Ik was onder de indruk van dat boek en heb bij de bibliotheek gekeken of er nog meer boeken van hem waren. 

De stichting "Van Vlissingen Art Foundation" heeft Bastiaan Woudt in de gelegenheid gesteld om een reis te maken in een land naar keuze en om over die reis een boek te maken. Bastiaan Woudt koos voor een reis door Marokko.

De reis duurde 14 dagen en was een rondreis van Marrakech, via Rabat, Meknes, Fez, Taroudant en Essaouira terug naar Marrakech. De tocht ging per auto en iedere nacht werd op een andere plaats doorgebracht. Bastiaan Woudt wilde het hele land zien en was vooral geïnteresseerd in de stukken tussen de steden.

 

Al voor de reis had Bastiaan bedacht dat hij een aantal foto's achteraf zou maken in zijn studio. Hij wilde op zijn eigen manier tijdloze foto's maken van het Marokko van nu, die ook in 1900 gemaakt hadden kunnen zijn.

 

"Bastiaan Woudt in Marokko" is een prachtig uitgegeven boek. Het boek is gedrukt op stevig papier en de afdrukken van de foto's van Bastiaan zelf en van Bastiaan aan het werk door een meereizende filmer zijn erg mooi.

 

Het boek bevat zo'n 24 bladzijden tekst van Willemijn van der Zwaan. Ik vind de teksten het sterkste onderdeel van het boek, helder, beknopt en informatief. Over de foto's ben ik wat minder enthousiast. Als ik een fotoboek over een land bekijk, dan wil ik toch graag zien hoe het land er nu uitziet. Ik had liever gehad dat Bastiaan tijdens zijn reis wat meer foto's had gemaakt, dan achteraf in zijn studio.

 

Smaken verschillen natuurlijk. Ik vind "Bastiaan Woudt in Marokko" een prachtig uitgegeven boek met een uitstekende tekst, maar de foto's vind ik wat minder interessant. 

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Tony Gatlif: Exils

Exils (Frankrijk, 2004): 99 min: Regisseur Tony Gatlif

"Exils" is een roadmovie. Zano (gespeeld door Romain Duris, die eerder de hoofdrol speelde in "Gadjo Dilo". Romain  Duris was al een knappe man in die film en 7 jaar later ziet hij er nog knapper uit) en zijn vriendin Naïma wonen in Parijs. Op een dag besluiten ze om samen naar Algerije af te reizen. Zano metselt zijn viool die hij al jaren niet heeft gebruikt in een muur.

Onderweg maken ze van alles mee. Ze rijden zwart met de trein, ontmoeten allerlei mensen bij wie ze te gast zijn en in wiens vervallen huizen ze slapen. In Andalusië plukken ze fruit: tomaten, perziken en sinaasappels. Ze bedrijven de liefde. Dit alles ondersteund door prachtige muziek.

Dan nemen ze de boot van Spanje naar Algiers. Ze blijken op de verkeerde boot te zitten en komen aan in Marokko. Vervolgens moeten ze de grens met Algerije oversteken die al 4 jaar dicht zit. Uiteindelijk komen ze na weer een lange busrit aan in Algiers. De vrijgevochten Naïma moet zeer tegen haar zin een hoofddoekje om en ze gaan naar de plek waar de ouders van Zano hebben gewoond voordat zij in de jaren 60 naar Frankrijk vertrokken.

Ik vind "Exils" een van de betere films van Tony Gatlif. Zoals altijd bij hem krijg je een kijkje in het leven van de Roma en zit er veel muziek in de film. Mensen die ooit in een land als Turkije of Marokko op vakantie zijn geweest zullen de coleur locale in de film zeker weten te waarderen.

Op IMDB krijgt "Exils" van ruim 2.900 mensen een waardering van slechts 6,8.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

11: Casablanca

Casablanca (Verenigde Staten, 1942 ): 98 minuten: Zwart-wit: Regisseur Michael Curtiz

In Casablanca staat een café: Rick's American. De eigenaar hiervan is Rick (gespeeld door Humphrey Bogart), een cynische Amerikaan, die zich alleen om hemzelf bekommert.

Jaren eerder heeft hij in Parijs een romance gehad met een Zweedse, Ilsa (gespeeld door Ingrid Bergman).

Dan komen in Casablanca de voortvluchtige Tsjech Victor Laszlo en zijn vrouw Ilsa aan. Ze proberen om te ontsnappen naar Amerika, maar zal hun dat lukken?

"Casablanca" is volgens mij en velen met mij, een van de mooiste films ooit met prachtrollen van Humphrey Bogart en vooral van Ingrid Bergman. Ingrid Bergman is een van die vrouwen die de hele film naar een hoger plan trekken (net zoals Grace Kelly in Rear Window en Claudia Cardinale in Once upon a time in the West).

Op IMDB krijgt "Casablanca" van ruim 460.000 mensen een waardering van 8,5 en staat daarmee op plaats 36 van de hoogst gewaardeerde films!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Dvd: Babel

Babel (Mexico, 2006): 140 min: Regisseur Alejandro Gonzalez Inarittu

Een Amerikaans echtpaar is op vakantie in Marokko. Ze rijden in een bus vol met andere toeristen. In een klein bergdorpje heeft een huisvader een geweer gekocht van een jager. Zijn twee jonge zoons kunnen zo op jakhalzen schieten. De jongste van hen probeert of hij een bus in de verte kan raken. Hij mikt goed en de Amerikaanse vrouw in de bus raakt ernstig gewond. Haar man probeert om hulp te vinden.
Dit is een van de drie verhaallijnen in de film.

Thuis in San Diego heeft de Mexicaanse oppas van de twee kinderen van het echtpaar om vrij gevraagd om naar de bruiloft van haar zoon in Mexico te kunnen. Omdat zij geen vrij krijgt en ook niemand kan vinden om in haar plaats op de kinderen te passen, neemt zij de kinderen mee naar de bruiloft in Mexico.

In Japan zijn een aantal dove jonge vrouwen lid van een sportploeg. De vader van een van hen is degene die het geweer waarmee het schot gelost is, aan de jager heeft gegeven. Dit deel van de film komt niet helemaal uit de verf.

"Babel" heeft in 2007 de Oscar voor de beste film gewonnen. Ik vind het een goede film met een aantal goede acteurs, zoals de Mexicaanse oppas, haar neef (Gael García Bernal) en de Marokkaanse vader. Waarom de beroemde acteurs Brad Pitt en Cate Blanchett gecast zijn is mij niet helemaal duidelijk. Wat ook goed is in de film, is hoe de cultuurverschillen worden weergegeven tussen de vier landen. Ik denk dat de film hier een heel realistisch beeld geeft. Kortom, een goede film, maar hij komt niet in mijn top 100. Op IMDB krijgt de film een waardering van 7,5

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.