12: De psychiatrische patiënt en zijn dag- en nachtritme

Het is een algemeen bekende waarheid dat een psychiatrische patiënt laat opstaat. Men denkt meestal rond 10.00 uur of 11.00 uur. Ik durf het haast niet te zeggen, maar ik vind dit vroege vogels. Ik kom pas tussen  14.00 uur en 15.00 uur mijn bed uit. Ik heb dan ook enorme problemen met mijn slaapbehoefte en mijn dag- en nachtritme.

Voordat ik ziek werd sliep ik gemiddeld zo'n 8 uur per dag, meestal ongeveer tussen 24.00 uur en 8.00 uur. Een vroege vogel ben ik nooit geweest. Toen ik ziek werd in 1990 sliep ik vrijwel meteen minimaal 12 uur per nacht. Dat is gebleven tot mijn derde psychose in 2001. Sinds die tijd slaap ik gemiddeld zo'n 14 uur per nacht.

Ik heb altijd grote problemen met mijn ritme gehad, maar in de periode tussen 2006 en 2013 was het haast ondraaglijk. Ik had een soort continu ritme waarin ik iedere dag ongeveer 1 uur later opstond en naar bed ging dan de dag ervoor. Soms was het een paar dagen achter elkaar ongeveer hetzelfde en dan weer zat er een dag tussen dat mijn ritme maar liefst 4 uur opschoof. Zodoende leefde ik voor de helft overdag en voor de helft 's nachts. Ik werd hier helemaal gestoord van. Niets leek te helpen. Totdat mijn broer op het idee kwam dat ik melatonine zou gaan slikken. Daar ben ik in oktober 2013 mee begonnen. Van de ene dag op de andere dag werd mijn ritme weer een beetje hanteerbaar en sliep ik ongeveer 15 uur per nacht, zo'n beetje tussen 24.00 uur en 15.00 uur. Wel heb ik nu nog minder energie dan voorheen en het hield al niet over.

Tom, Ruben, Wim, Gijs en Bernard hebben gelukkig bij lange na niet zulke problemen met hun dag- en nachtritme als ik die heb. Ruben en Gijs slapen zelfs maar 7 tot 8 uur per nacht, wat extreem weinig is voor psychiatrische patiënten.

Lees verder in deel 13.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.