Soms bedenk ik wel eens wat, dat ik zelf best aardig vind. Hier een aantal van mijn uitspraken:
Bij mensen die het hardst roepen dat je je gevoel moet volgen, veronderstel je het minste verstand.
Hoe
erg het soms ook is om partner te zijn van iemand met een
psychiatrische ziekte, het is altijd nog veel erger om zelf de zieke te
zijn.
Mensen die vrijwilligerswerk zeggen te waarderen, hebben vrijwel altijd zelf een goedbetaalde baan.
Veel
therapeuten veronderstellen ten onrechte dat het bespreekbaar maken van
problemen automatisch leidt tot een oplossing van die problemen.
De kwaliteit van een samenleving laat zich het best beoordelen door te kijken naar de mensen aan de onderkant ervan.
Psychiatrie: pillen en praten, af en toe een klein pilletje voorkomt veel nutteloos gepraat.
Verhospitalisering: een term
die een of andere malloot heeft bedacht om mensen die recht hebben op
zorg, zogenaamd in hun eigenbelang die zorg te onthouden.
Als
je een beetje hebt rondgereisd in minder ontwikkelde landen, dan valt
meteen op hoe goed hier in Nederland alles geregeld is.
Een
therapie moet je niet beoordelen of je erin gelooft of niet, maar of
hij werkt of niet. Je kan geloven dat iedere dag een portie patat eten je
helpt om fitter te worden en dat een uur wandelen per dag niet helpt,
maar als je het een tijdje uitprobeert blijkt het toch echt andersom te
zijn.
Hoe duurder het restaurant, hoe kleiner de porties.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.