The Other Side of Hope (Finland, 2017): 96 min: Regisseur Aki Kaurismäki
De Finse regisseur Aki Kaurismäki is net als Alex van Warmerdam een meester van de zwarte humor. Ik heb met plezier veel films van hem gezien, maar mijn favoriete film van hem is toch wel "The Other Side of Hope" dat ik nu voor de 4e of 5e keer heb gezien.
In "The Other Side of Hope" lopen twee verhaallijnen door elkaar. Een kledingverkoper van middelbare leeftijd, gaat bij zijn vrouw weg, verkoopt zijn kledingvoorraad en wint met pokeren voldoende geld om een eigen restaurant te kunnen kopen.
Khaled,
een vluchteling uit het platgebombardeerd Aleppo in Syrië, is min of
meer bij toeval in Helsinki aangekomen waar hij asiel aanvraagt. Hij is
ook op zoek naar zijn jongere zus Miriam, Samen zijn zij de enige twee
overlevenden van hun familie. Khaleds verzoek om asiel wordt afgewezen
omdat de situatie in Syrië niet ernstig genoeg zou zijn. Op hetzelfde
moment laat het Finse journaal zien hoe Aleppo wordt gebombardeerd.
Khaled besluit om te vluchten en ontmoet de voormalige kledingverkoper.
"The Other Side of Hope" is een film vol humor en muziek. Twee sterke oneliners vind ik:
"I Like Restaurants, That's Theoretically Speaking." en "You May Be Wiser, But I'm Older." Tussen alle humor door brengt Kaurismäki de harde boodschap, dat het humanitaire beleid van de westerse landen veel te wensen overlaat.
Op IMDB krijgt "The Other Side of Hope" van 18.000 mensen een waardering van 7,2.
