Uit eten in Utrecht: Restaurant Rosie

Al vele jaren lang ga ik drie a vier  keer per jaar uit eten met vriendin A. In het begin gingen we vooral naar de wat goedkopere eetgelegenheden, maar onze eisen wat betreft de kwaliteit van het eten stegen steeds en nu gaan we naar de betere en ook duurdere restaurants. Vrijwel altijd zoekt A het restaurant uit waar we gaan eten en in de meeste gevallen blijkt dat een gelukkige keus.

 

Vanmiddag heb samen met A en gemeenschappelijke vriendin M gelucht bij restaurant Rosie. Het was voor mij nog een verlate verjaardagslunch waarbij ik getrakteerd werd door de twee dames.

Rosie is een piepklein restaurant gelegen aan het Lucasbolwerk. Er staan zes tafeltjes voor twee personen en dat is het. Ze hebben een open keuken wat ik altijd leuk vind en drie man personeel: de kok, de ober en een jongen die bitterballen aan het draaien was en voor de afwas zorgt.

 

De menukaart is van een bescheiden omvang, wat altijd een goed teken is. Er werd ons aangeraden om twee gerechtjes per persoon te bestellen die we eventueel konden delen. Die porties bleken precies goed qua grootte te zijn.

 

Ik begon met een paar grote bitterballen gemaakt van procureur (varkensvlees) die ik fantastisch vond (10). Daarna een kroket met een vulling van bouillabaisse die nog beter smaakte (10). Culinair recensent Johannes van Dam was zijn hele leven op zoek naar de perfecte kroket. Volgens mij had hij die hier gevonden.

 

De andere gerechten waren ook goed, maar niet zo geweldig als de bitterballen en de kroket. We hadden geroosterde andijvie met een sausje (9), een artisjok met sausje (8), gevulde rijstballen (9) en groene asperges met een sausje (9) en ik had kwartel in een pepersaus (8). Alleen een gerecht dat we niet besteld hadden, maar dat per ongeluk op tafel kwam, snijbiet met een sausje, viel mij tegen (6).

 

We hebben heerlijk getafeld, alleen het gebruik van sausjes had wat mij betreft wel wat minder gemogen, ik ben niet zo'n liefhebber van sausjes. Bij het eten heb ik veel kraanwater gedronken.

 

De kosten van de maaltijd bedroegen 171 euro (inclusief 15 euro fooi), wat ik gezien het gebodene heel schappelijk vind. Kortom Rosie is een aanrader!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Uit eten in Utrecht: Pizzeria Luigi's

In Lunetten zit nu een jaar of 6 Pizz'Arte, een pizzeria waarvan de kok de lekkerste pizza's bakt die ik ooit heb gegeten. Tot mijn grote verbazing is tegenover deze pizzeria zo'n 3 weken geleden een nieuwe pizzeria geopend: Luigi's. Er is al een geweldige pizzeria en om daartegenover een nieuwe pizzeria te openen die zich nog moet bewijzen getuigt van lef, om niet te zeggen overmoed.

 

Ik heb vanavond met een vriend bij Luigi's gegeten. Ik had vooraf zo mijn twijfels over deze nieuwe pizzeria, het leek mij onwaarschijnlijk dat ze het hoge niveau van Pizz'Arte zouden kunnen benaderen. Om de vergelijking makkelijker te maken heb ik bij Luigi's een pizza tonno besteld, een pizza die ik ook vaak bij hun collega eet.

 

We waren de enige twee gasten die in het restaurant zaten te eten. Onze pizza's waren er vrij snel, ik denk binnen 15 minuten. Ik vond de bodem van mijn pizza tonijn niet lekker, er ontbrak een lekkere tomatensaus en de pizza was met kruiden bedekt die ik niet lekker vind. Waardering voor de pizza: 6. Ik zal hier niet snel nog eens een pizza gaan eten. De pizza was met 13,50 euro ook niet echt goedkoop. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Uit eten in Utrecht: Koreaans Sushirestaurant de Kimbap King

De Kimbap King is een klein restaurantje dat vooral geschikt is voor afhalen en dat gelegen is naast mijn favoriete restaurant Kolintang. Het zaakje bestaat al ruim een jaar en ik had nog nooit de aandrang gevoeld om er te gaan eten of te bestellen. Op de een of andere manier had ik geen hoge verwachtingen.

 

Afgelopen maandag had ik geen zin om te koken voor mezelf en een vriend en kwamen we terecht bij de Kimbap King. Ik ging voor de Pokebowl, een koud gerecht op basis van witte rijst, met stukjes komkommer en avocado, een beetje zeewier en wat verse tonijn. Erbij kreeg ik wat sojasaus en wasabi (mierikswortel) waar ik beide niet van houd en die ik dus niet heb gebruikt. 

 

Op zich smaakte de Pokebowl redelijk (7), maar ik vond het wel een fantasieloze maaltijd en duidelijk te weinig om te vullen (ik ben ook een grote eter). Daarna heb ik nog 8 stuks sushi gegeten, rijstrolletjes gevuld met verse zalm. Smaakte ook aardig (7), maar ik ben beter gewend.

 

En dan de prijs. Voor de 2 gerechten samen was ik 28,25 euro kwijt. Niet echt duur, maar gezien de kwaliteit ook niet echt goedkoop. Als het je gaat om een lekkere maaltijd en je niet per se sushi hoeft te eten, raad ik je van harte aan om een deur verder te lopen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Uit eten in Utrecht: De Veldkeuken 2

Gisterenavond heb ik met vriend P bij de Veldkeuken gegeten. Tien jaar geleden, toen het restaurant pas geopend was om te dineren, had ik hier met een andere vriend tegenvallend gegeten. Inmiddels is de reputatie van de Veldkeuken als restaurant behoorlijk omhoog gegaan. Stiekem had ik voor het diner best hoge verwachtingen.

 

De Veldkeuken ligt in Amelisweerd. We hadden gereserveerd om 18.15 uur. We waren op tijd aangewandeld en om 17.45 uur zaten we al in het restaurant. Dat bleek ook een half uur te vroeg, pas om 18.15 uur werd een amuse met wat brood geserveerd. 

 

Als voorgerecht kregen we paddenstoelen met spinazie en een soort chips, ik weet niet waarvan gemaakt.

 

Het hoofdgerecht bestond uit een soort cakeje van kikkererwten met een gegrilde witte asperge en wat groene asperges en aubergines.

 

Daarna een toetje, een cheesecake.

 

Als slot een kaasplankje met drie verschillende Nederlandse kazen, wat pruimenbrood en wat mango chutney. Het had mij logischer geleken om eerst het kaasplankje te serveren en dan het zoete toetje.

 

Het diner was in alle opzichten perfect (alle gangen een 10!). Wat mij wel tegenviel was de lengte van de maaltijd, we waren pas om 20.00 uur klaar. Ik ben gewend om bij Kolintang te eten, en daar bestel ik het eten, wacht hooguit 10 minuten en ben dan in een kwartier klaar. Bij de Veldkeuken was het een oefening in geduld, iets waar ik weinig van heb.

 

De maaltijd kostte mij 134 euro. Het drie gangen oogstmenu was 45 euro, het kaasplankje 10 euro, 2 glazen wijn voor mijn vriend 14 euro (ik dronk alleen kraanwater), een schaaltje roomboter voor bij het brood 1 euro en 9 euro fooi.

 

Restaurant de Veldkeuken is geheel vegetarisch en biologisch, werkt veel met producten uit eigen tuin en streekgerechten en we hebben voortreffelijk gegeten. Van harte aanbevolen!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Restaurant Heron

Ik ga al 25 jaar, drie tot vier keer per jaar uit eten met vriendin A. Als we een restaurant uitkiezen zijn er eigenlijk twee mogelijkheden. Of we kiezen voor een relatief goedkoop restaurant en weten van te voren al dat het eten waarschijnlijk niet veel voorstelt, of we gaan naar een goed restaurant om echt lekker te eten, waar we dan ook graag goed voor betalen. Het zal u niet verbazen dat we vrijwel altijd voor de tweede optie kiezen.

 

Gisterenavond zijn we wezen eten bij restaurant Heron in de Schalkwijkstraat. Heron is een vrij klein restaurant met een menukaart met slechts een paar keuzes. Uit ervaring weet ik, dat hoe kleiner de keuzes zijn in een restaurant, hoe beter het eten meestal is.

 

We hadden afgesproken om 18.00 uur. Ik had een mooi plekje uitgezocht op de zolderkamer aan het raam. Die zolderkamer verdient speciale vermelding. Zelden heb ik in zo'n knusse en intieme ruimte gegeten.  

 

A en ik gingen voor het vijfgangenmenu à 59 euro. We konden daarbij kiezen uit 5 gerechten van de kaart, maar natuurlijk konden we maar één hoofdgerecht nemen. A eet altijd vegetarisch en ik eet graag een stukje vlees. Opvallend is dat wij in de betere restaurants altijd ongeveer dezelfde mening hebben. Als men goede vegetarische gerechten kan maken, dan zijn de vleesgerechten ook altijd goed. Andersom geldt dat lang  niet altijd.

 

Leuk aan Heron is, dat dit restaurant vooral met lokale producten werkt en vaak ook met verrassende ingrediënten. Wij waren allebei zeer te spreken over het menu. Ik geef alle 5 de gerechten een 10! Alleen het afsluitende kopje thee waardeerde ik minder. Ik kreeg geen gewone thee, maar een kop gerookte groene thee die met veel vertoon werd klaargemaakt. Het resultaat was een kop veel te sterke thee die bovendien al behoorlijk lauw was.

 

Ik kan Heron aanraden aan iedereen die van een beetje avontuurlijk eten houdt, en het is bij uitstek een restaurant om met je geliefde te eten. De gastheer deed zijn werk ook op een ontspannen en zeer prettige wijze.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Restaurant de Stadsjochies 2

Gisterenmiddag heb ik met twee vriendinnen geluncht bij restaurant de Stadsjochies. De Stadsjochies is een grote plantenkas die tot restaurant is omgebouwd, gelegen aan de Rijndijk, tussen Lunetten en Galgenwaard. Het etentje was nog ter gelegenheid van mijn verjaardag afgelopen zomer, mijn vriendinnen trakteerden.

 

We gingen voor een 5 gangen verrassingslunch. 

De sfeer in het restaurant beviel ons prima. De tafeltjes staan vrij ruim uit elkaar, de bediening was informeel en zeer vriendelijk, het restaurant staat vol met allerlei planten, er is een open keuken, en de muziek was precies goed. Ik heb de hele middag kraanwater gedronken, aangevuld met een glas verse jus die een beetje zuur smaakte (8) en een glas Coca cola.

Als eerste kregen we een schaaltje met heerlijk brood (10) (van de Veldkeuken?) en wat smeersel. 

 

Als voorgerecht kregen we iets dat leek op een aantal blaadjes sla. Prima, maar wel erg voor de vegetariër (8).

De tweede gang was heel apart, met een soort kleine, warme tompouce van biet en pompoen (10).

 

Het hoofdgerecht was voor de dames vegetarisch en voor mij fazant, met een peer, wat aardappelpuree en linzen (10).

 

Daarna kwam een uitgekiend kaasplankje (10) met vier heerlijke stukjes Oudwijker kaas met daarbij wat dadelbrood en een ingelegde vijg.

 

Het toetje zag er erg mooi uit met een soort muffin van salmiak (dropsmaak) gevuld met snijboonsorbet en appelcrumble (8), erg gericht op de avontuurlijke vegetariër en niet helemaal naar mijn smaak.

 

Al met al hebben wij een erg fijne middag gehad en wij komen zeker terug. Een opmerking nog: de meeste restaurants zijn "vlees" restaurants met een vegetarische optie. De stadsjochies is een "vegetarisch" restaurant met een vleesoptie. De stadsjochies is duidelijk bedoeld voor de wat avontuurlijker ingestelde eter van vooral vegetarische gerechten, echte vleesliefhebbers kunnen beter ergens anders eten, hoewel de fazant erg lekker was.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Uit eten in Utrecht: Restaurant Goesting 2

Vanavond was ik door vriend R en zijn vriendin I uitgenodigd voor een etentje bij restaurant Goesting. Ik was ruim op tijd aanwezig en bestelde alvast een glas verse jus. Goed (8), maar hij was al een tijdje geleden uitgeperst, dus ik zou het liever "bijna verse" jus willen noemen. Er werd ook meteen een kannetje kraanwater op tafel gezet.

 

Goesting is een restaurant dat gevestigd is in een oude veestal. De inrichting is prettig, de tafeltjes staan niet te dicht bij elkaar, er stond geen muziek op, zodat we makkelijk met elkaar konden praten en de bediening was vriendelijk en informeel.

 

Precies op de afgesproken tijd kwamen R en I binnen. Na enig overleg besloten we te kiezen voor een hoofdgerecht en een toetje. Mijn vriend bestelde een hertebout, zijn vriendin kabeljauwfilet en ik ging voor een hele zeetong. Erbij bestelden we nog een portie "Oude wijven" frieten (9) en een verrassende en erg lekkere salade met rucola, venkel en sinaasappel (9).

Mijn zeetong was perfect, precies goed gegaard zodat het vlees van de vis makkelijk losliet van de graten en nog mooi een hele vis op het bord (10). Bij de tong kreeg ik een kleine portie Roseval aardappelen met 2 kleine worteltjes en een klein stukje paksoi. Dat smaakte goed (8), maar was als groente wel erg karig.

Als toetje had ik een cheesecake die werkelijk perfect was (10) en een bolletje sorbetijs van bloedsinaasappel (9) met een stick van pure chocolade (10).

We hebben heerlijk getafeld en ook niet al te lang, wat ik ook wel prettig vind. Om 18.00 uur zaten we aan tafel en om 19.45 waren we klaar. Hartelijk dank aan R en I voor hun traktatie en ik kan Goesting van harte aanbevelen voor een uitstekende, niet al te exotische maaltijd. Ik vind Goesting wel een beetje aan de dure kant.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Pizzeria de Pizza bakker (Twijnstraat)

Een pizza hoort een traktatie te zijn. Een lekker smakende knapperige bodem, een lekkere tomatensaus en goede  ingrediënten die precies lang genoeg in de oven hebben gestaan.

 

Vrijdagavond heb ik een vaste afspraak met vriend N. Afwisselend gaan we bij elkaar eten. We eten het liefst eenvoudige maaltijden van aardappelen, groenten en een goed stuk vlees, aangevuld met een toetje. Zowel N als ik kunnen behoorlijk goed koken, als ik eet in een restaurant valt het eten mij te vaak tegen. 

 

Gisteren had N geen zin om te koken. Wij liepen naar de Twijnstraat waar er veel eetgelegenheden zijn. We kwamen uit bij de Pizza bakker, blijkbaar onderdeel van een grote keten, waar ik nog nooit gegeten had. In Lunetten zit Pizz'Arte, een geweldige pizzeria, waar de kok de heerlijkste pizza's maakt die ik ken. Ik was benieuwd naar de pizza van de Pizza bakker.

Er was nog een plaatsje vrij, we werden snel geholpen en binnen 10 minuten lagen de pizza's op onze borden. Ik had een pizza met spinazie, pijnboompitten, mozzarella en tomatensaus besteld. De bodem smaakte niet lekker, was niet lekker krokant, maar slap en zompig. De tomatensaus viel tegen, de spinazie was slap en eigenlijk vond ik de hele pizza een aanfluiting. Hij was goed te eten, maar daar heb ik het wat mij betreft wel mee gezegd (rapportcijfer een 6). Kortom, hier ga ik niet meer eten. 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Restaurant Stadsjochies

Vanavond heb ik met een vriendin gegeten bij restaurant Stadsjochies. Stadsjochies is een grote plantenkas die tot restaurant is omgebouwd, gelegen aan de Rijndijk, tussen Lunetten en Galgenwaard. Het etentje was nog ter gelegenheid van mijn verjaardag afgelopen zaterdag, mijn vriendin trakteerde.

 

We gingen voor een 5 gangen verrassingsdiner. 

De sfeer in het restaurant beviel ons prima. De tafeltjes staan vrij ruim uit elkaar, de bediening was informeel en zeer vriendelijk, het restaurant staat vol met allerlei planten, er is een open keuken, alleen de muziek stond naar mijn smaak een beetje luid. Ik heb de hele avond kraanwater gedronken, aangevuld met een glas perencider zonder alcohol, waar ik niet enthousiast over was. 

Als eerste kregen we een schaaltje met heerlijk brood (10) (van de Veldkeuken?) en wat smeersel. 

 

Vervolgens kregen we een amuse van een boekweit cracker die verkruimeld was met schuim van komkommer erop. Ik vond hier niet veel aan (6), maar het was ook maar een amuse.

Als voorgerecht kregen we verschillende soorten tomaten met wat pruimen ertussendoor. Een combinatie die ik zelf nooit bedacht zou hebben, maar die verrassend smaakte (8,5).

Tweede gang was een coquille met schuim daarvan (9).

 

Het hoofdgerecht was een halve eendenborstfilet en een eendenboutje die beiden voortreffelijk waren (10), gegarneerd met wat rode bieten en rode kool. Ik zei voor de grap tegen het personeel dat ze mij ook een hele eend hadden mogen geven en de rest van het menu weglaten. 

 

Daarna kwam een uitgekiend kaasplankje (10) met vier heerlijke stukjes kaas met daarbij wat dadelbrood en een ingelegde vijg.

 

Het toetje zag er erg mooi uit maar het ijs was bijna gesmolten en de chocolade zat helemaal onderin (8).

 

Al met al hebben wij een erg fijne avond gehad en komen wij vast nog wel eens terug. Een opmerking nog. De meeste restaurants zijn "vlees" restaurants met een vegetarische optie. De stadsjochies is een "vegetarisch" restaurant met een vleesoptie. De stadsjochies is duidelijk bedoeld voor de wat avontuurlijker ingestelde eter van vooral vegetarische gerechten, echte vleesliefhebbers kunnen beter ergens anders eten, hoewel de eend buitengewoon goed smaakte.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Cafetaria de Koppel

Cafetaria de Koppel is een klein friteszaakje dat gelegen is aan een bocht in de rondweg door Lunetten, daar waar de Simplonbaan overgaat in de Furkabaan (waar ik woon). Deze friteszaak wordt gerund door Roberto, een zeer vriendelijke, 35-jarige man, die altijd in is voor een praatje en heerlijke frieten bakt.

 

Er zijn twee uitstekende redenen om bij deze friteszaak te komen:

 

De eerste is Roberto zelf, zoals gezegd, een zeer gastvrije man die altijd zorgt voor een uiterst ontspannen sfeer in de zaak. Hij heeft deze zaak 12 jaar geleden van de vorige eigenaar overgenomen en hoopt nog een flink aantal jaren door te gaan. Roberto heeft ook een aantal, eveneens vriendelijke, medewerkers in dienst die mede de frieten bakken en rondbrengen.

De tweede reden is natuurlijk de kwaliteit van vooral de verse frieten. Roberto neemt grote ongeschilde aardappelen en haalt ze door een fritessnijder. Dit doet hij in een flink tempo en er ligt aan het begin van de middag een grote berg verse frieten. Roberto vervangt het vet waarin hij de frieten bakt iedere derde dag. Ik vind zijn frieten geweldig (rapportcijfer 8,5 tot 10, afhankelijk van de versheid van het vet en de hoeveelheid frieten ten opzichte van het kruim). Ik denk dat je goed moet zoeken om ergens anders in Utrecht zulke goede frieten te kunnen eten. 

Gisteren had ik mijn familie op bezoek en had ik om 17.30 uur frieten besteld waarbij ik zelf voor de rest van het eten zorgde. De frieten waren er precies op tijd, wat ook erg prettig is.

 

Hoewel de frieten de hoofdmoot van zijn bedrijf zijn, verkoopt Roberto natuurlijk ook andere snacks in zijn zaak. Vorige week heb ik een royale portie kipsaté gegeten die Roberto zelf gekruid had. Lekker, maar ik houd niet zo van de kruiden die Roberto gebruikt had. De Franse frietjes en de kroketten die hij verkoopt vind ik gewoontjes (7).

De zaak van Roberto is tegelijkertijd een ontmoetingsplek voor veel mensen die in Lunetten wonen. Aanbevolen!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Grieks eethuis Aphrodite

Ik heb gisterenavond samen met drie vrienden gegeten bij het eethuis Aphrodite in Utrecht Lunetten, op 4 minuten lopen van mijn woning.

 

Aphrodite is een klein eethuis met binnenin plaats voor ongeveer 12 gasten dat het vooral moet hebben van mensen die hun eten komen afhalen of laten bezorgen. De eigenaresse, Shamida, is een zeer vriendelijke, hardwerkende vrouw die erg lekker kookt. Omdat ik erg goed kan opschieten met Shamida is zij voor mij een belangrijke aanvullende reden om hier te gaan eten. Ergens altijd vriendelijk welkom worden geheten en een kletspraatje maken is veel waard.

 

Dan nu het eten. De meest bestelde gerechten bij Aphrodite zijn de gyros, vlees dat aan een spit wordt gebraden en aan de buitenkant wordt afgesneden zodra het gaar is. Er is keus uit varkensgyros en kippengyros. Beiden smaken mij uitstekend (9). De frites bij Aphrodite vind ik ook altijd uitstekend, een goede kwaliteit aardappel en precies lang genoeg gebakken. (8,5).

 

Gisterenavond had ik vooraf een erg lekkere paddenstoelensoep (10), een portie moussaka (9,5) met daarbij een bakje tzatziki (10) en een salade van veldsla met wat olijven en feta (8,5). 

 

De moussaka bij Aphrodite is een verhaal apart. Eens in de paar weken is Shamida bezig met het maken van een enorme hoeveelheid moussaka, ze maakt ongeveer 300! porties per keer. Ze is dan ook een paar dagen bezig met het bereiden van de moussaka. In de moussaka zitten aardappelen, uien, tomaten, aubergines, lamsgehakt en kaas. De moussaka is één van mijn favoriete gerechten bij Aphrodite. Wel moet je vragen of ze de moussaka goed heet serveren, het is mij een paar keer gebeurd dat hij lauw of zelfs nog bevroren was toen hij werd opgediend.

 

Als toetje had ik een fantastische cheesecake met bovenop een laagje karamel (10). Nog nooit heb ik ergens zo'n lekkere cheesecake gegeten. 

 

U leest het wel, ik ben erg enthousiast over Aphrodite. Als u in Lunetten woont of toevallig een keer in Lunetten bent dan kunt u behalve bij Kolintang (voor een Indonesische maaltijd) of Pizz'Arte (voor pizza's) ook uitstekend terecht bij eethuis Aphrodite.

 

Ik was voor de soep, de moussaka met salade en tzatziki, de cheesecake en een blikje coca cola 28 euro kwijt, met fooi precies 30 euro.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Uit eten in Utrecht: De zware jongens

Vanavond ben ik met een vriendin uit eten geweest in het tijdelijke restaurant De zware jongens in het voormalig gebouw van de munt, aan de Muntkade in Lombok. Het was nog een cadeau voor haar 50e verjaardag, inmiddels 2 maanden geleden.

 

We zaten buiten op het terras, lekker in een niet te warm zonnetje en het weer was werkelijk perfect, ongeveer 20 graden Celsius. Het terras is erg groot en er stonden veel tafeltjes die allemaal bezet waren. Topdrukte dus voor het restaurant.

We bestelden het menu van de chef, waarbij de koks bepaalden wat we op ons bord kregen. Dat vind ik altijd de leukste manier om te eten in een restaurant, gewoon onszelf laten verrassen. Dat het druk was viel helaas te merken aan de traagheid waarmee alles geserveerd werd. Pas na ruim 20 minuten kwam het eerste drankje en een kan kraanwater voor bij het eten, die wel 3 euro kostte.

Na een uur hadden we het voorgerecht, een klein glaasje met wat soep, een stukje gefrituurde aubergine en nog wat. Erg lekker (8). Een half uur later kwam het hoofdgerecht, 4 verschillende kleine gerechtjes, waaronder een gepofte zoete aardappel, wat witlof, een groenteprutje en nog wat, die we moesten delen. Ook erg lekker (8). Omdat ik nog wat trek had bestelde ik een portie huisgemaakte friet. Daar moesten we ook ruim 40 minuten op wachten. De frieten waren wel erg goed, precies zoals frieten moeten zijn (8).

Daarna was het wachten op het toetje. Na nog eens 40 minuten wachten (we waren intussen al 2.45 uur aan het tafelen) hadden we er geen zin meer in en zijn we zonder toetje naar huis gegaan.

Het eten in de zware jongens is ons goed bevallen, maar het ging allemaal veel te traag. Als je er net als ik van houdt om een beetje door te eten dan is dit duidelijk niet het meest geschikte restaurant. 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Syrisch restaurant Tayba

Voordat ik verder ga met deze bespreking wil ik zeggen dat ik een stevige eter ben. In verschillende besprekingen van restaurants in Utrecht en elders heb ik geschreven dat ik de porties wat aan de kleine kant vind. Ik heb echter tot nu toe nog nooit geschreven dat ik de porties te groot vond.

 

Vanavond heb ik met vier vrienden bij Syrisch restaurant Tayba gegeten. Tayba ligt centraal aan het plein in het winkelcentrum van Lunetten en ze hebben een mooi groot terras aan het water. Op deze locatie hebben al een aantal verschillende restaurants gezeten, geen van alle hielden ze het erg lang vol.  

Met het mooie weer van vandaag hebben we lekker buiten gezeten onder een grote parasol. 

De drie koffiedrinkers onder ons kregen een heel klein bakje Syrische koffie aangeboden. Naar verluidt smaakte dit erg goed. Tayba is vooral een grill restaurant en wij bestelden alle vijf een grill schotel, ik had een grote grill schotel met drie soorten vlees, met daarbij wat frites en salade. Vooraf had ik een auberginepuree en een linzensoep besteld.

De linzensoep kwam als eerste, koud. De soep ging terug om opgewarmd te worden. Vervolgens kwam de auberginepuree die erg lekker was (8). De warme linzensoep even later was ook erg lekker (8). De hoeveelheden van de voorgerechten leken niet goed uitgekiend, na de aubergines en de soep zat ik al half vol.

Als hoofdgerecht kwam een bord met een enorme hoeveelheid vlees. Het vlees vond ik niet echt lekker, maar wel goed te eten (7). Wat mij stoorde was de enorme hoeveelheid ervan, ik denk dat ik ongeveer 400 gram vlees heb gegeten, wat ik eigenlijk absurd vind. De frites waren goed (7) en de salade vond ik niet lekker (6). Verder lagen er nog twee zwartgeblakerde uien (6) en ook twee zwartgeblakerde tomaten (6) op het bord. Ik kreeg mijn bord bij lange na niet leeg, wat mij vrijwel nooit (minder dan 1 keer per jaar) overkomt.

Tayba krijgt volgens Google een vrij goede waardering van 4,3 uit 5 waarbij men vooral lovend is over de hoeveelheid eten en de prijs. Dit zegt vrij veel volgens mij. Een uitgehongerde Syriër die net zijn land uitgevlucht is zal dit waarschijnlijk geweldig vinden, maar een gemiddelde Nederlander zal liever wat minder eten van een wat betere kwaliteit. Vegetariërs en veganisten hebben hier helemaal niets te zoeken en eigenlijk iedereen die van echt lekker eten houdt ook niet.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Grieks eethuis Aphrodite

Sinds een paar weken is er een nieuw eethuisje bij in Lunetten: Aphrodite, dat tegenover Pizz'Arte zit. Ik heb er vorige week zondag een kop Marokkaanse groentesoep gegeten en dinsdag een broodje Gyros.

Alle soepen die ze hier maken zijn bewust veganistisch zodat iedereen ze kan eten. De Marokkaanse groentesoep die ik zondag had kwam in een grote kop en smaakte voortreffelijk (9). Met een prijs van slechts 4,50 euro was hij ook nog eens goedkoop.

Dinsdag had ik een pita (plat broodje) met Gyros. Je kunt hier 2 soorten Gyros krijgen: met kippenvlees en met varkensvlees. Gyros met varkensvlees schijnt de echte Griekse specialiteit te zijn, maar ik koos voor het broodje met kippenvlees. Het vlees wordt geïmporteerd uit Griekenland en smaakt werkelijk voortreffelijk (9). Bij het broodje zit wat tzatziki (9) en wat koolsalade, waar ik geen fan van ben.

Een heerlijk broodje van een flink formaat gevuld met een stevige portie heerlijk vlees voor slechts 6,50 euro. Ik verwacht dat ik hier nog (veel) vaker terug zal komen, te meer omdat het zo dichtbij huis is.

Het concept van dit eethuisje is wat mij betreft ook goed. Een beperkt aantal zitplaatsen en weinig verschillende gerechten, maar wat ze hebben is gewoon goed.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn favoriete eetgelegenheden in Utrecht in 2019

In 2019 heb ik niet zo heel veel buiten de deur gegeten. Wel heb ik gemiddeld 2 keer per week bij Kolintang gegeten en zeer regelmatig een kop soep bij de Veldkeuken in Amelisweerd genomen en ook zeer regelmatig een kop soep, stuk taart of broodje bij Vers.

De onderstaande 9 eetgelegenheden zijn mijn favorieten van het afgelopen jaar. Al deze eetgelegenheden zijn oude bekenden van mij, ik kom hier in bijna alle gevallen al minstens 5 jaar. Alleen bij le Jardin en Pizz'Arte kom ik pas sinds vorig jaar. Ik ga gemiddeld één keer per twee maanden met een goede vriendin uit eten. Ook zij is over al deze 9 eetgelegenheden erg enthousiast.

- Cantina di David: Mijn favoriete Italiaanse restaurant in Utrecht. Het eten is er geweldig, wel een beetje aan de dure kant en het restaurant is ideaal ook als je rustig wilt kletsen met je tafelgenoot tijdens het eten.

- C'est Ça: Mijn favoriete restaurant in Utrecht. Je krijgt voor 39,50 euro een verrassing 5-gangen menu. Het eten is altijd geweldig en je zit hier heerlijk.

- le Jardin: Een wat duurder restaurant waar je heerlijk vegetarisch kunt eten met zelf gekweekte groenten.

- Jasmijn en ik: Ook een van mijn favoriete restaurants. Hier eet je authentiek Chinees en je zit er ook zeer gezellig. Dit restaurants is iets goedkoper dan de bovenste 2 op de lijst.

- Kolintang: Voor wie mijn blog regelmatig leest, behoeft dit eethuis geen introductie meer. Hier eet ik 2 keer per week. Voor 13 euro krijg je een bord vol met heerlijk Indonesisch eten, waar zelfs ik genoeg aan heb. Ik denk dat er in heel Nederland zeer weinig eetgelegenheden zijn waar je voor zo weinig geld zo lekker kunt eten.

- Pizz'Arte: Klein zaakje in Lunetten waar ze de lekkerste pizza's maken die ik ken. Ik laat de pizza's altijd bij mij thuis bezorgen.

- Umami: Bij Umami kun je voor een vast bedrag van 28 euro onbeperkt eten. Het eten is zonder meer erg goed, maar ze serveren geen kraanwater en de zaak is behoorlijk lawaaiig, zodat je hier niet moet zijn als je met iemand uitgebreid bij wilt kletsen.

- de Veldkeuken: De Veldkeuken is een eetgelegenheid die prachtig gelegen is in Amelisweerd, aan de oever van de Kromme Rijn. Ik ben hier vooral fan van de soepen en het gebak. Bij mooi weer kan het hier erg druk zijn.

- Vers: Rob en Manon zijn de zeer vriendelijke eigenaars van dit knusse zaakje aan de Oude Gracht. Vooral geschikt om heerlijke soepen of broodjes te eten en rustig te kletsen.

De recensies waar je op kunt klikken zijn allemaal al vrij oud, maar nog steeds relevant. Bij Kolintang is het eten de afgelopen jaren nog verder verbeterd en bij de Veldkeuken moet ik hoognodig weer eens dineren om ze een herkansing te geven. Toen ik er ging eten kon je er net een maand ook 's avonds eten.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Frites atelier

Sergio Hermans was chef-kok van Oud Sluis in Sluis, jarenlang samen met de Librije in Zwolle van Johnny de Boer, een van de 2 driesterrenrestaurants in Nederland. Sergio was en is een liefhebber van frites en heeft daarom een keten van frites ateliers opgericht, met als motto: "De beste frites met nog betere sauzen en toppings". Zoals men mag verwachten komt de receptuur van zowel de frites als van de sauzen en de toppings van Sergio zelf.

Aan de Steenweg in Utrecht is een van de zaken van frites atelier gevestigd. Ik heb er de afgelopen tijd 2 keer een portie frites gegeten. Een keer met de 2 porties standaardsauzen en een keer met stoofvlees.

Om met de frites te beginnen, de frites worden voorgesneden geleverd en zijn niet geschild (Oude wijven frites). De frites komen in een relatief klein bakje, kosten 3,50 euro, maar smaken dan ook geweldig (9).

De eerste keer at ik mijn frites met 2 standaardsauzen, een soort mayonaise en de andere weet ik al niet meer. De mayonaise was best smakelijk (8), maar ook weer niet zo bijzonder dat hij het verschil maakte. Dan is 1,50 euro voor een beetje saus toch wel vrij prijzig.

De tweede keer had ik wat stoofvlees over de frites. Voor 5 euro kreeg ik een klein beetje stoofvlees van naar schatting nog geen 75 gram. Het vlees was goed te eten, helaas zat er iets door wat een beetje zurig smaakte, waardoor het minder lekker was dan het had kunnen zijn (7).

Ik ga hier natuurlijk niet lopen vertellen dat het stoofvlees van Sergio Herman niet goed smaakt, maar eerlijk gezegd vind ik de smoor (runderstoofvlees) van Kolintang bij mij in de wijk veel beter smaken, en daar krijg je een portie van 100 gram voor 2,25 euro.

Er zijn meerdere vestigingen van frites atelier, maar toch betwijfel ik of dit concept aanslaat bij het grote publiek. Ik heb in ieder geval nog nooit een rij zien staan voor deze zaak, zoals ze wel staan voor Manneken Pis, een andere frites zaak, ook in Utrecht.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Cafetaria de Koppel

Bij een bocht in de Simplonbaan (deel van de rondweg door Lunetten) staat een klein cafetaria. Ik kom hier af en toe, laten we zeggen een keer in de maand om een portie frites en eventueel wat anders te halen.

Afgelopen zondag heb ik hier weer eens frites gegeten. Bij de frites heb je de keus uit de standaard voorgebakken Franse frites of de vers gesneden Oude Wijven frites (ongeschild). Ik ga natuurlijk voor de vers gesneden frites, die hier altijd erg goed zijn (8,5). Bij de frites had ik 2 Utrechtse kroketten en een blikje Cola. De kroketten vond ik niet zo geweldig, te melig, te weinig vlees en vrij flauw van smaak (7). Wel goed gebakken natuurlijk.

Omdat ik trek had , bestelde ik nog een halve portie frites extra. Deze kreeg ik voor slechts 50 eurocent. Een aardig gebaar, waarmee je mij als klant voor je wint.

De eigenaar Roberto is een zeer vriendelijke man. Vaak staat er nog wat meer personeel, allen zeer vriendelijk. Cafetaria de Koppel lijkt ook een soort ontmoetingsplek voor vooral jongeren in de wijk.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: IJssalon Luciano

Zoals ik al eerder heb geblogd, ben ik een groot fan van de ijssalon Luciano. Luciano ligt aan de Nobelstraat op een wat ongelukkig punt omdat automobilisten er niet kunnen parkeren. Mede daarom is het hier meestal relatief rustig. Het ijs wordt gemaakt door een ijsmeester in Wassenaar die regelmatig prijzen wint voor het beste ijs  van Nederland. Ik heb er zowel afgelopen maandag als dinsdag ijs gegeten, beide keren 2 ijsjes, in totaal 9 bolletjes.

Ik heb de volgende smaken geprobeerd: Amarenen, Passievrucht, Aardbeien, Frambozen, Ananas, Peer, Gezouten karamel en Pistache. Over de kwaliteit kan ik erg kort zijn, die is geweldig. Ik geef alle smaken als rapportcijfer een 10! Voor mij is Luciano de beste ijssalon die ik ken in Nederland.

Van alle smaken die ik geproefd heb vind ik het pistache-ijs waarschijnlijk het lekkerst, misschien wel het lekkerste ijs dat ik ooit heb gegeten. Dat verbaast mij, want normaal gesproken ben ik geen fan van pistache-ijs. Maar het pistache-ijs bij Luciano moet je beslist eens proeven!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Uit eten in Utrecht: Chinees restaurant Bistro Lunetten 2

Voordat ik in augustus 2011 kennismaakte met het Indonesische eethuis Kolintang, kwam ik regelmatig bij Bistro Lunetten. Na augustus 2011 ben ik er nog maar sporadisch geweest, alleen op dagen dat Kolintang dicht was. Anderhalf jaar geleden is Bistro Lunetten van eigenaar veranderd. Op een dag dat Kolintang dicht was, heb ik hier weer een keertje gegeten.

Op aanraden van de serveerster bestelde ik een mixed grill schotel, met drie soorten vlees: ossenhaas, varkenshaas en kipfilet a 17 euro. Normaal gesproken komt deze schotel met een saus erover, maar omdat ik dat niet vertrouwde heb ik gevraagd of ze de saus apart konden serveren. Ik heb er een glas cola (2,60 euro) en een glas kraanwater bij gedronken.

Het vlees was goed en bevatte ook wat mee gegrilde uien (8). De nasi die erbij geleverd werd, was zoals bijna altijd bij Chinese restaurants, vrij smakeloos (6,5). Het was goed dat ik de saus apart had laten serveren. Ik proefde een theelepeltje, en de saus was werkelijk verschrikkelijk smerig (3).
Al met al was het een redelijke maaltijd voor net geen 20 euro, als ik de saus weg denk.

Nu de vraag, is het de moeite waard om hier te eten? De bistro zit meestal redelijk vol, dus er zijn mensen die vinden van wel.

Er zitten in Lunetten twee uitstekende eetgelegenheden, Kolintang en Pizz'arte. Bij beide zaken krijg je veel smakelijker eten voorgezet dan bij de Bistro.
Bij Kolintang krijg je voor slechts 12,75 euro een maaltijd die veel lekkerder, gevarieerder en gezonder is en bovendien een flink grotere portie. Je hoeft eigenlijk alleen maar de heerlijke bami van Kolintang te vergelijken met de smakeloze nasi van de Bistro en je weet genoeg.

Kortom ik zou niemand willen aanraden om bij Bistro Lunetten te gaan eten.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

IJssalons in Utrecht

In het algemeen kun je zeggen dat de kwaliteit van het ijs, dat verkocht wordt in de gespecialiseerde ijssalons, in de laatste 35 jaar spectaculair is verbeterd.

Toen ik eind jaren 80 in Utrecht studeerde waren er 4 zaken waar je lekker ijs kon eten:
- Venezia, aan de Oude Gracht. Deze zaak zit er nog steeds, en is ook nu nog (of juist nu) een topzaak.
- Italia aan de Vinkenburgstraat. Deze zaak is verhuisd naar de Adriaan van Ostaedelaan en levert ook ijs aan een afhaal sushirestaurant in Lunetten.
- Pierre aan de Nachtegaalstraat. Destijds was deze zaak na Il Mulino de beste zaak in Utrecht. Deze zaak is al begin jaren 90 opgeheven.
- Il Mulino aan de Adelaarstraat. In die tijd won deze zaak regelmatig prijzen voor het beste ijs van Nederland. Il mulino bestaat nog steeds, en je kunt er nog altijd heerlijk ijs eten, al denk ik dat het voorbijgestreefd is door 3 andere zaken.

Behalve de bovengenoemde zaken heb je nu ook:
- Roberto Gelato in de Poortstraat, een zeer populaire ijssalon, die ook regelmatig in de prijzen valt.
- Luciano aan de Nobelstraat. Deze zaak betrekt hun ijs van een ijsmaker in Wassenaar die regelmatig in de prijzen valt als de beste ijsmaker van Nederland. Dit is op het moment mijn favoriete ijszaak. Vreemd genoeg is het hier meestal vrij rustig, maar dat komt omdat de zaak op een ongunstige plek ligt, waar je moeilijk kunt parkeren.
- Australian in Hoog Catherijne, onderdeel van een keten. Erg lekker ijs, maar toch niet zo goed als bij de 4 topzaken.
- IJs en Zopie, een zaakje aan de Twijnstraat. Hun ijs vind ik lang niet zo lekker.

Met 4 topzaken en 2 erg goede, is Utrecht denk ik een van de steden in Nederland waar je het beste terecht kunt voor een lekker ijsje.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.