Films gezien in maart

To have and have not: Onderhoudende film uit 1944 van Howard Hawks met Humphrey Bogart en Lauren Bacall in de hoofdrollen. ****

 

de Kleur van granaatappels: Zeer originele en kleurrijke film  in tableaux vivants van de Armeniër Sergej Paradzjanov uit 1969 die min of meer het levensverhaal van de dichter Sayat Nova uitbeeldt. Met prachtige muziek. ****

 

the Big Sleep: Film van Howard Hawks uit 1946 met opnieuw in de hoofdrollen Humphrey Bogart en Lauren Bacall. ****

 

the Treasure of the Sierra Madre: Film van John Huston uit 1948 over twee Amerikaanse armoedzaaiers die in Mexico goud gaan delven. Humphrey Bogart heeft in deze film een heel andere rol dan zijn gebruikelijke als detective die vrouwen het hoofd op hol brengt. "the Treasure of the Sierra Madre" krijgt op IMDB een hele hoge waardering met 8,2 en een metascore van zelfs 9,8 maar ik ben niet zo enthousiast over deze film. Geef mij maar de films met Bogart als detective. ***

I Don't Want to Sleep Alone: Een film van de in Maleisië geboren Taiwanees Tsai Ming-Liang die zich afspeelt in de zelfkant van Kuala Lumpur. Het is een soort film over gewone mensen waar ik vaak erg van houd, maar deze film is te donker van toon en zelfs voor mij gebeurt er te weinig en is hij te traag. ***

On the Waterfront: Film van Elia Kazan uit 1954 over de havenarbeiders in New York City en de rol van de maffia. Mooie rol van Marlon Brando. ****

a Streetcar Named Desire: Film van Elia Kazan uit 1951 over een mentaal gestoorde vrouw (een idiote rol van Vivian Leigh) die intrekt bij haar zus en schoonbroer (sterke rol van Marlon Brando). ***

the Other Side of Hope: Vintage Kaurismäki-film uit 2017 over de belevenissen van een Syriër die per ongeluk in Helsinki aankomt afgewisseld met het verhaal van een Fin die "Theoretically Speaking" van restaurants houdt. De bekende absurde humor van Kaurismäki, spitse dialogen (You may be wiser, but I'm older) met een actueel thema en kritiek op de Finse (en iedere westerse) regering. Ik vind dit de beste van de ongeveer 10 films die ik van Kaurismäki heb gezien. Gezien met twee filmvrienden die ook allebei erg enthousiast waren. *****

 

the Wayward Cloud: Tweede film die ik heb gezien van Tsai Ming-Liang uit 2005 stelt mij teleur. Liefhebbers van watermeloenen of musicals of smakeloze porno kunnen misschien iets met deze film. Ik heb deze film uitgekeken, daar is alles mee gezegd. **

 

the Wind Will Carry Us: Ik heb deze film van de Iraniër Abbas Kiarostami inmiddels al een keer of vijf gezien en ben er erg enthousiast over. Nu heb  ik hem samen met twee filmvrienden bekeken die beiden bij lange niet zo enthousiast waren als ik dat ben. Ze vonden het verhaal en de dialogen onbegrijpelijk, terwijl volgens mij de regisseur dat met opzet heeft gedaan zodat de kijker de beelden op zich kan laten inwerken. Kortom: de meningen verschillen deze keer. *****

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Gerry Badger & Martin Parr: The Photobook a History Volume 3

Gerry Badger & Martin Parr: The Photobook a History Volume 3 (Groot-Brittannië, 2014): 311 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

"The Photobook: a History Volume 3" is het derde van drie delen die de geschiedenis van het fotoboek beschrijven. 

 

Men kan het werk van fotografen op verschillende manieren leren kennen: uit dagbladen en tijdschriften, door het bezoeken van musea en door het lezen en bekijken van fotoboeken, wat hier dus besproken wordt.

Het boek is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, ieder met een inleiding van 5 pagina's gevolgd door besprekingen van een aantal fotoboeken. Op twee tegenoverliggende pagina's worden telkens 1, 2 of 3 fotoboeken besproken. Van ieder besproken boek wordt een foto van de voorkant en van een of meer pagina's vertoond. In een aparte statistiek wordt van ieder boek de uitgever, plaats van uitgifte, jaar van uitgifte, formaat en aantal bladzijden van het boek, het aantal foto's en of het zwart-wit of kleurenfoto's zijn en de naam van de medewerkers gegeven.

Hoewel de nadruk op fotoboeken uit het Westen (VS, Europa en Japan) ligt worden ook fotoboeken uit andere landen besproken. Het boek is een kunstboek zoals er helaas niet al te veel zijn: prachtige illustraties gecombineerd met een beknopte inzichtgevende tekst. 

 

Ik geef hieronder de onderwerpen van de 9 hoofdstukken en daaruit die titels die ik heb of die mijn interesse hebben.

 

1) Progress Reports: The Flourishing of the Propaganda Photobook

2) Documents of Anger and Sadness: Protest and the Photobook

3) The Kids are Alright: Desire and the Postwar Photobook

4) Monuments to our Moment: Modern Life and the Photobook:

- Rob Hormstra: Communism and Cowgirls

- Jouko Lehtola: Finlandia

5) From There to Here: The Photobook and Place

6) Killing Fields: Conflict and the Photobook:

- Susan Meiselas: In History

- Paolo Pellegrin: Kosovo 1999-2000: The Flight of Reason

- Ad van Denderen: Go No Go

- Joel Meyerowitz: Aftermath

7) Looking at Ourselves: The Photobook and Identity:

- Jacob Aue Sobol: Sabine

8) Momenti Mori: The Photographic Book and Memory

9) Cannibalizing Photography: Representing and Re-Presenting the Medium

 

Citaat:

- There was an element of the self-published in many photobooks from previous eras, when some photobook publishers demanded financial input from their potential authors, and this is still the case today. But real self-publishing, where the photographer designs, prints and distributes the book by him or herself, is one of the fastest growing areas in the field.

In vergelijking met de eerste 2 delen van "The Photobook a History" worden in dit derde deel minder fotoboeken besproken die mij bekend zijn, maar de kwaliteit van de afbeeldingen ligt beduidend hoger.

 

Sinds de eerste publicatie in 2004 hebben de drie delen van "The Photobook a History" een iconische status gekregen en worden ze beschouwd als de bijbel van het fotoboek. Er schijnen fotoliefhebbers te zijn die hun eigen verzameling van fotoboeken uit de hier besproken fotoboeken samenstellen. Bij advertenties op marktplaats zie je soms dat er staat dat het geadverteerde fotoboek wordt besproken in Badger & Parr en alleen al daarom wordt er een veel hogere prijs voor het boek gevraagd. Ik ga af op mijn eigen smaak, ik koop wat ik zelf leuk vind, het maakt mij helemaal niet uit of het besproken wordt in Badger & Parr of niet. Van de boeken die ze bespreken heb ik er maar een paar.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Gerry Badger & Martin Parr: The Photobook a History Volume 2

Gerry Badger & Martin Parr; The Photobook a History Volume 2 (Groot-Brittannië, 2006): 327 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

"The Photobook: a History Volume 2" is het tweede van drie delen die de geschiedenis van het fotoboek beschrijven. 

 

Men kan het werk van fotografen op verschillende manieren leren kennen: uit dagbladen en tijdschriften, door het bezoeken van musea en door het lezen en bekijken van fotoboeken, wat hier dus besproken wordt.

Het boek is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, ieder met een inleiding van 5 of 7 pagina's gevolgd door besprekingen van een aantal fotoboeken. Op twee tegenoverliggende pagina's worden telkens 1, 2 of 3 fotoboeken besproken. Van ieder besproken boek wordt een foto van de voorkant en van een of meer pagina's vertoond. In een aparte statistiek wordt van ieder boek de uitgever, plaats van uitgifte, jaar van uitgifte, formaat en aantal bladzijden van het boek, het aantal foto's en of het zwart-wit of kleurenfoto's zijn en de naam van de medewerkers gegeven.

Hoewel de nadruk op fotoboeken uit het Westen (VS, Europa en Japan) ligt worden ook fotoboeken uit andere landen besproken. Het boek is een kunstboek zoals er helaas niet al te veel zijn: prachtige illustraties gecombineerd met een beknopte inzichtgevende tekst. Het boek is een must voor iedere serieuze liefhebber van fotoboeken.  
 

Ik geef hieronder de onderwerpen van de 9 hoofdstukken en daaruit die titels die ik heb of die mijn interesse hebben.

 

1) Mirrors and Windows: The American Photobook since the 1970s:

- Will McBride: Show Me!

- Richard Avedon: In the American West

- Nan Goldin: The Ballad of Sexual Dependency

- Cindy Sherman: Untitled Film Stills

2 Common Market: The European Photobook since the 1980s:

- Bertien van Manen: A hundred summers, a hundred winters

- Hellen van Meene: Untitled

- Cuny Janssen: Macedonia

3) Other Territories: The Worldwide Photobook:

- David Goldblatt: In Boksburg

4) Appropriating Photography: The Artist's Photobook

5) Point of Sale: The Company Photobook:

- Margaret Bourke-White: Coffee Through the Camera's Lens

- Carel Blazer: 50 Jaar Bruynzeel

- Martien Coppens: Monsters van de Peel

6) Looking at Photographs: The Picture Editor as Author:

- Edward Steichen: The Family of Man

- John Szarkowski: The Photographer's Eye

- Bruce Bernard: Century

- Dieter Graf: Point It

7) The Camera as Witness: The "Concerned" Photobook since World War II:

- Jacob Holdt: American Pictures

- Philip Jones Griffiths: Vietnam Inc.

- Susan Meiselas: Nicaragua

- Gilles Peress: Telex Persan

- James Nachtwey: Inferno

- Geert van Kesteren: Why Mister, Why?

8) The Düsseldorf Tendency: The New Objective Photobook:

- Bernd & Hilla Becher: Anonyme Skulpturen

- Rineke Dijkstra: Beaches

9) Home and Away: Modern Life and the Photobook

 

Citaten:

- More photobooks are being published now than ever before. Twenty years ago, one often came across enthusiasts of the genre who would attempt to keep their collection up to date by purchasing virtually every new photobook on publication. Now, that task would be almost impossible - with the vast numbers that are appearing on the market every day a warehouse would be needed in which to store them all, and a hefty budget would be required for their purchase.

 

- Photography is now so technically simple that anyone can pick up a camera and record their lives to a high standard. 

Sinds de eerste publicatie in 2004 hebben de drie delen van "The Photobook a History" een iconische status gekregen en worden ze beschouwd als de bijbel van het fotoboek. Er schijnen fotoliefhebbers te zijn die hun eigen verzameling van fotoboeken uit de hier besproken fotoboeken samenstellen. Bij advertenties op marktplaats zie je soms dat er staat dat het geadverteerde fotoboek wordt besproken in Badger & Parr en alleen al daarom wordt er een veel hogere prijs voor het boek gevraagd. Ik ga af op mijn eigen smaak, ik koop wat ik zelf leuk vind, het maakt mij helemaal niet uit of het besproken wordt in Badger & Parr of niet. Van de boeken die ze bespreken heb ik er maar een paar.

   

 

Lees verder in mijn bespreking van "The Photobook a History Volume 3".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Gerry Badger & Martin Parr: The Photobook a History Volume 1

Gerry Badger & Martin Parr; The Photobook a History Volume 1 (Groot-Brittannië, 2004): 311 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

"The Photobook: a History Volume 1" is het eerste van drie delen die de geschiedenis van het fotoboek beschrijven. 

 

Men kan het werk van fotografen op verschillende manieren leren kennen: uit dagbladen en tijdschriften, door het bezoeken van musea en door het lezen en bekijken van fotoboeken, wat hier dus besproken wordt.

Het boek is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, ieder met een inleiding van 5 of 7 pagina's gevolgd door besprekingen van een aantal fotoboeken. Op twee tegenoverliggende pagina's worden telkens 1, 2 of 3 fotoboeken besproken. Van ieder besproken boek wordt een foto van de voorkant en van een of meer pagina's vertoond. In een aparte statistiek wordt van ieder boek de uitgever, plaats van uitgifte, jaar van uitgifte, formaat en aantal bladzijden van het boek, het aantal foto's en of het zwart-wit of kleurenfoto's zijn en de naam van de medewerkers gegeven.

Hoewel de nadruk op fotoboeken uit het Westen (VS, Europa en Japan) ligt worden ook fotoboeken uit andere landen besproken. Het boek is een kunstboek zoals er helaas niet al te veel zijn: prachtige illustraties gecombineerd met een beknopte inzichtgevende tekst. Het boek is een must voor iedere serieuze liefhebber van fotoboeken.  
 

Ik geef hieronder de onderwerpen van de 9 hoofdstukken en daaruit die titels die ik heb of die mijn interesse hebben.

 

1)Topography and Travel: The First Photobooks:

- William Henry Fox Talbot: The Pencil of Nature

2) Facing Facts: The Nineteenth-Century Photobook as Record:

- Eadward Muybridge: Animal Locomotion

3) Photography as Art: The Pictorial Photobook:

- Julia Margaret Cameron: Idylls of the King

- Edward S. Curtis: The North American Indian

4) Photo Eye: The Modernist Photobook:

- Karl Blossfeldt: Urformen der Kunst

- Paul Eluard & Man Ray: Facile

- Walker Evans: American Photographs

5) A Day in the Life: The Documentary Photobook in the 1930s:

- Lewis W. Hine: Men at Work

- August Sander: Anlitz der Zeit

6) Medium and Message: The Photobook as Propaganda

7) Memory and Reconstruction: The Postwar European Photobook:

- Martien Coppens: Impressies 1945

- Henri Cartier-Bresson: The Decisive Moment

- Henri Cartier-Bresson: The Europeans

- Koen Wessing: Chili, September 1973

8) The Indecisive Moment: The "Stream-of-Consciousness" Photobook:

- William Klein: Life is Good and Good For You in New York

- Robert Frank: The Americans

- Ed van der Elsken: Sweet Life

9) Provocative Materials for Thought; The Postwar Japanese Photobook

 

 

Citaten:

Uit het voorwoord van Martin Parr:

- My work as a photographer has taken me all around the world. In each country I encounter dealers and photographers who have excellent knowledge of their particular photographic history and culture. I've hardly met a photographer over the past few years without asking for a list of his or her favourite books. Whenever possible, I try to locate and purchase these volumes. I also jump at any opportunity to visit a good collection of books, since there is no better way of learning than seeing the discoveries of other collectors. Talking to book dealers and collectors, and expanding my own collection, I became increasingly aware of how much more there was to learn. There is no scholarly consensus as to exactly what books are out there, and no comprehensive listing of the world's most important photographic books. This was how the initial idea for this publication came about. Not only would it provide this basic information, but it would also narrate a new history of photography through the specific story of the photobook.

Over de bijdrage van Ed van der Elsken aan het genre:

- Still an underrated figure both in photography and photobook-making, the Dutchman Ed van der Elsken was a freewheeling traveller like Klein or Frank, except  that his territory was the world, especially the Far East. He was also a prolific maker of books. Along with his compatriot Joan van der Keuken he redirected the more socially inclined outlook of humanist documentary photography inward, making making a photography that was as much about the process of it's making as it was about the wider world. They began to develop a book form termed the beeldroman (the photonovel), an essentially self-reflexive genre. Van der Elsken's Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain des Prés (Love on the Left Bank, 1956) is perhaps the epitome of the genre, a diaristic but fictionalized look at the photographer's friends and lovers during his stay in the Left Bank area, the very home of Existentialism. He also made what is arguably the best photographic book on jazz, simply entitled Jazz (1959), but his masterpiece is Sweet Life (1966), a sprawling odyssey of a book, as exuberant as Klein's New York.

Sinds de eerste publicatie in 2004 hebben de drie delen van "The Photobook a History" een iconische status gekregen en worden ze beschouwd als de bijbel van het fotoboek. Er schijnen fotoliefhebbers te zijn die hun eigen verzameling van fotoboeken uit de hier besproken fotoboeken samenstellen. Bij advertenties op marktplaats zie je soms dat er staat dat het geadverteerde fotoboek wordt besproken in Badger & Parr en alleen al daarom wordt er een veel hogere prijs voor het boek gevraagd. Ik ga af op mijn eigen smaak, ik koop wat ik zelf leuk vind, het maakt mij helemaal niet uit of het besproken wordt in Badger & Parr of niet. Van de boeken die ze bespreken heb ik er maar een paar.

   

 

Lees verder in mijn bespreking van "The Photobook a History Volume 2".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dostojevski: De broers Karamazov

Dostojevski: De broers Karamazov (Rusland, 1879): 941 blz: Vertaald door Arthur Langeveld (2005): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

 

Van de vier grote Russische schrijvers uit de tweede helft van de 19e eeuw (Dostojevski, Toergenjev, Tolstoj en Tsjechov), vind ik de werken van Dostojevski het minst toegankelijk. 

 

Ik las "De broers Karamazov" voor de eerste keer in een Engelse vertaling tijdens mijn vakantie in Thailand in 1992. Het was voor mij een van de eerste grote werken uit de wereldliteratuur en ik was erg enthousiast.

 

Van november 2004 tot februari 2005 heb ik het verzameld werk van Dostojevski in de uitgave van de Russische bibliotheek in 11 delen dundruk gelezen, waarbij "De gebroeders Karamazov" (een eerdere vertaling) mij het meeste aansprak. Daarna heb ik van Dostojevski alleen "De broers Karamazov" (in de vertaling van Arthur Langeveld) nog herlezen in mei 2009.

 

Ik heb de afgelopen maand met heel veel plezier "Oorlog en vrede" herlezen. De vertaling van Yolanda Bloemen en Marja Wiebes leest erg soepel, is mooi en een genot om te lezen. Behalve de vertaling van "Anna Karenina" door Hans Boland ken ik geen ander boek dat in zo'n mooi Nederlands is geschreven. 

 

Ik was bij voorbaat benieuwd hoe mijn herlezing van "De broers Karamazov" zou bevallen. Wel, dat viel enorm tegen. Het Nederlands van "De broers Karamazov" loopt erg stroef en inhoudelijk vond ik de eerste 80 bladzijden, met veel discussies over religie, totaal oninteressant. Het was misschien niet zo'n goed idee van mij om "De broers Karamazov" meteen na het meesterwerk van Tolstoj te lezen, maar ik geloof zo ook wel dat ik geen fan meer ben van Dostojevski en dat "De broers Karamazov" afgevoerd moet worden van mijn lijst met mijn favoriete romans.  Ik ben gestopt na 80 bladzijden. Misschien dat ik het boek later nog een kans geef.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Tolstoj: Oorlog en vrede 6: Verfilmingen

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Er zijn in de loop der jaren meerdere verfilmingen gemaakt van "Oorlog en vrede". Ik heb er 5 gezien die ik hieronder uiterst kort zal bespreken.

 

1): De Hollywoodversie van King Vidor uit 1956 met onder andere Audrey Hepburn als Natasja. Best een mooie film, maar met een lengte van slechts 208 minuten doet de film te weinig recht aan het boek.

 

2): De Russische verfilming uit 1965 door Sergej Bondartsjoek die zelf Pierre Bezoechov speelde. Dit vind ik een sublieme film, één van de grote films aller tijden. De film is met bijna 7 uur precies goed van lengte.

 

3): De BBC-serie uit 1972 met Anthony Hopkins als Pierre Bezoechov. Deze serie is met 15 uur veel te lang, te langdradig en deels slaapverwekkend. Ik denk dat het meer moeite kost om deze serie uit te zien dan de 1.552 bladzijden van het boek te lezen.

 

4): De internationale film uit 2005, opgenomen in Joegoslavië. Deze serie duurt ongeveer 7 uur en oogt erg mooi. 

5): De BBC-serie uit 2015, een prachtige verfilming die schitterend oogt en één van mijn favoriete televisieseries ooit.

 

Voor veel mensen zal de BBC-versie uit 2015 de eerste keus zijn. Daar valt heel veel voor te zeggen, maar mijn favoriete verfilming is die van Bondartsjoek uit 1965. De BBC-versie uit 2015 is mijn tweede keus, de internationale versie uit 2005 is keus drie, de Hollywood-film uit 1956 is keus vier en de BBC-serie uit 1972 zou ik vermijden.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Tolstoj: Oorlog en vrede 5

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Citaten deel 4:

- Alleen iemand die zelf ooit heeft ervaren wat het wil zeggen enkele maanden onafgebroken in een sfeer van oorlog en strijd te verkeren, kan het genot begrijpen dat Nikolaj ondervond toen hij het gebied dat de troepen met hun foerage- en proviandwagens en hun veldhospitalen in beslag namen had verlaten en hij dorpen zag zonder soldaten, wagens, moddersporen van kampementen, maar met boeren en boerenvrouwen, landhuizen, velden met grazend vee en poststations met suffende postmeesters.

 

- In 1812 was het provincieleven precies zoals het altijd was geweest, alleen met dit verschil dat het in de steden levendiger was geworden doordat er veel welgestelde, uit Moskou gevluchte families gearriveerd waren, en dat er in alles wat er in die tijd in Rusland gebeurde iets merkbaar was van een zekere zorgeloosheid - wat zullen we ons druk maken, wat kan het ons schelen - en ook dat de algemene gesprekken, die tussen mensen onvermijdelijk zijn en die vroeger over het weer en over gemeenschappelijke kennissen gingen, nu over Moskou, over de oorlog en over Napoleon gingen.

 

- Een vrouwtjelief voor goede raad, een schoonmama voor regelmaat, zei hij, maar er is niemand je zo lief als je eigen moedertje.

- Ons geluk, vriendje, is als water in een sleepnet, zolang je het voortsleept is het vol, maar als je het ophaalt zit er niets meer in.

- Vanaf het moment dat Natasja vorst Andrej verpleegde, had hij haar nabijheid altijd lichamelijk ervaren. Ze zat in een leunstoel naast hem, zodat ze hem afschermde van het licht van de kaars en breide een kous (ze was gaan breien sinds vorst Andrej tegen haar had gezegd dat er geen betere ziekenverzorgsters bestonden dan kousen breiende oude kindermeiden en dat breien iets rustgevends had.)

- Aangenomen dat het Napoleons doel was geweest zijn eigen leger te gronde te richten, dan hadden de meest kundige strategen geen andere reeks van handelingen kunnen bedenken die met dezelfde trefzekerheid en even onafhankelijk van alles wat de Russische troepen ondernamen, het Franse leger zo volledig te gronde zou hebben gericht als datgene wat Napoleon deed.

- Napoleon die op ons de indruk maakt dat hij de leidende kracht was van deze hele beweging ... , Napoleon was gedurende deze hele periode als een kind dat binnen in een rijtuig een koordje in zijn handen houdt, en zich verbeeldt dat hij het rijtuig stuurt.

- De afwezigheid van lijden, de bevrediging van behoeften en als gevolg daarvan de vrijheid in de keuze van de eigen bezigheden, dat wil zeggen van een leefwijze, leek Pierre nu de onbetwistbare en hoogste vorm van geluk voor de mens. Hier zag Pierre nu voor het eerst in zijn leven ten volle de waarde van het genot te kunnen eten wanneer men honger heeft, te kunnen drinken wanneer men dorst heeft, te kunnen slapen wanneer men slaap heeft, van warmte wanneer men het koud heeft, van een gesprek met een ander wanneer men wil spreken en een menselijke stem wil horen.

- Het lilagrijze, krompotige hondje, Grijsje, rende vrolijk langs de kant van de weg, tilde nu en dan als wilde het bewijzen hoe kwiek en goedgemutst het was een achterpoot op en rende op drie poten verder om even later op alle vier zijn pootjes blaffend op de kraaien af te gaan die op een kadaver zaten. Grijsje was vrolijker en beter doorvoed dan in Moskou. Overal lag vlees van allerlei soort - van mensenvlees tot paardevlees, in verschillende stadia van ontbinding; en omdat de wolven vanwege de voortmarcherende mensen er niet bij konden, kon Grijsje zoveel eten als hij wilde.

- Wanneer men veronderstelt dat het menselijk leven door de rede kan worden gestuurd, vernietigt men de mogelijkheid van het leven.

- "Je bent me niet lief omdat je mooi bent, maar je bent mooi omdat ik je liefheb."

- Natasja had er geen behoefte aan onder de mensen te zijn, maar ze had graag haar familie om zich heen: gravin Marja, haar broer, haar moeder en Sonja. Ze verkeerde graag in het gezelschap van de mensen bij wie het mogelijk was met warrig haar, in haar ochtendjas, met grote stappen uit de kinderkamer naar buiten te komen en met een blij gezicht een luier te laten zien met een gele in plaats van een groene vlek en de troostende woorden te horen dat het kind nu aan de beterende hand was.

   

Lees verder in deel 6 van mijn bespreking: verfilmingen van Oorlog en vrede.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Tolstoj: Oorlog en vrede 4

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Citaten deel 3:

- Nadat de tsaar op 13 juni, om twee uur 's nachts Balasjov bij zich had geroepen en hem zijn brief aan Napoleon had voorgelezen, droeg hij hem op de brief mee te nemen en hem persoonlijk aan de Franse keizer te overhandigen. Toen hij Balasjov wegzond, herhaalde de tsaar nogmaals dat hij geen vrede zou sluiten zolang er nog één gewapende vijand op Russische bodem rondliep, en hij beval hem uitdrukkelijk deze woorden aan Napoleon over te brengen. De tsaar had deze woorden niet in zijn brief opgenomen omdat hij met de hem eigen tact aanvoelde dat het niet verstandig was die te gebruiken op het moment dat hij een laatste poging tot verzoening deed ...

 

Een beschrijving van Napoleon:

- Hij had zich zojuist gekleed voor zijn rijtoer. Hij droeg een openvallende blauwe uniformjas over een wit vest, dat zijn ronde buik bedekte, een witte chamois rijbroek die om de dikke dijen van zijn korte benen spande en hoge laarzen. Zijn korte haar was kennelijk net gekamd, maar één lok hing over het midden van zijn brede voorhoofd naar beneden. Zijn mollige witte hals stak scherp af tegen de zwarte kraag van zijn uniformjas, er hing een geur van eau de cologne om hem heen. Op zijn jeugdige volle gezicht met de naar voren stekende kin lag een uitdrukking van minzaam, plechtig, keizerlijk welkom.

 Hij kwam binnen, waarbij hij bij iedere stap een snelle schokkende beweging maakte en zijn hoofd enigszins achterover hield. Zijn hele gedrongen, gezette figuur met de brede dikke schouders en de onbewust naar voren gestoken buik en borst hadden dat statige en indrukwekkende, dat goedverzorgde veertigers vaak hebben.

- En toen Napoleon hoorde dat Moskou meer dan tweehonderd kerken had, zei hij:

 "Waarom zo veel?"

 "De Russen zijn erg vroom," antwoordde Balasjov.

 "Overigens is een grote hoeveelheid kloosters en kerken altijd een teken van achterlijkheid van een volk," zei Napoleon, terwijl hij omkeek naar Caulaincourt voor waardering voor deze uitspraak.

- Een goede legeraanvoerder heeft niet alleen helemaal geen genialiteit en geen bijzondere kwaliteiten van node, integendeel, hij is beter af met het ontbreken van de hoogste en beste menselijke eigenschappen; zoals liefde, poëzie, tederheid, onderzoekende filosofische twijfel. Hij moet beperkt zijn, er vast van overtuigd zijn dat wat hij doet erg belangrijk is (anders verliest hij zijn geduld) en pas dan zal hij een dappere legeraanvoerder zijn. God verhoede dat hij een mens is, dat hij iemand liefheeft, medelijden kent of erover nadenkt wat juist is of niet.

- Wat hadden Sonja, de graaf en de gravin gemoeten, als ze alleen maar naar de zwakke, wegkwijnende Natasja hadden kunnen kijken, zonder iets te doen, als die pillen die om de paar uur ingenomen moesten worden er niet waren geweest, of die warme drankjes, die gehaktballetjes van kip, en al die andere dingetjes die de dokter voorschreef, die de mensen om haar heen een bezigheid en een troost verschaften?

 

- Het stof hing nog net zo onbeweeglijk boven het geroezemoes van de rustende soldaten. Er was geen wind. Toen hij over de dam reed rook vorst Andrej de slijkerige, frisse geur van de vijver. Hij had zin om het water in te gaan, hoe modderig dat ook was. Hij keek eens naar de vijver waarvandaan kreten en gelach opstegen. Het water in de kleine, troebele groene vijver was duidelijk zo'n dertig centimeter gestegen en stroomde over de dam heen, omdat er allemaal naakte, witte soldatenlijven met steenrode handen, nekken en gezichten in rondspartelden. Al dat naakte witte mensenvlees spartelde lachend en schreeuwend rond in die modderpoel, als karpers in een visemmer. Er zat iets vrolijks in dat gespartel en dat gaf het iets bijzonder weemoedigs.

 

- Vorst Vasili zei fluisterend:

 "Ik weet zeker dat Koetoezov als uitdrukkelijke voorwaarde heeft gesteld dat de tsarevitsj niet bij het leger zal zijn: vous savez qu'il a dit à l'Empereur?" En vorst Vasili herhaalde de woorden die Koetoezov tegen de tsaar gesproken zou hebben: "Ik kan hem niet straffen als hij iets verkeerd doet en hem niet belonen als hij iets goed doet."

 

- Zo'n dertig jaar lang lang was Bogoetsjarovo bestuurd door de dorpsoudste Dron, die de oude vorst altijd Dronoesjka had genoemd. 

 Dron was een van die lichamelijk en geestelijk sterke boeren die zodra ze volwassen zijn hun baard laten staan en die zo, zonder te veranderen, zestig of zeventig worden, zonder een haartje grijs of één rotte tand, en die op hun zestigste nog net zo recht en sterk zijn als op hun dertigste.

- "Maar ze zeggen dat hij een bekwaam veldheer is," zei Pierre.

 "Ik weet niet wat je onder een bekwaam veldheer verstaat," zei vorst Andrej spottend.

 "Een bekwaam veldheer," zei Pierre "is iemand die alle eventualiteiten voorziet ... die de plannen van zijn tegenstander doorziet."

 "Dat is onmogelijk," zei vorst Andrej, alsof het om een al lang besliste kwestie ging.

- "Geen gevangenen maken," vervolgde vorst Andrej. "Dat alleen al zou de hele oorlog veranderen en minder wreed maken. Tot nu toe hebben we oorlogje gespeeld, en dat is mensonterend, we doen of we grootmoedig zijn  en dat soort dingen. Die grootmoedigheid en die gevoeligheid zijn als de grootmoedigheid en gevoeligheid van een adellijke dame die flauwvalt als ze een kalf ziet slachten; ze is zo gevoelig dat ze geen bloed kan zien, maar ze eet met smaak kalfsvlees met saus."

- Pierre merkte dat na iedere kogel die doel trof, na ieder verlies de algemene vrolijkheid toenam.

- Wie de wanordelijke achterhoede van het Russische leger zou hebben gezien, zou gezegd hebben dat de Fransen nog maar één kleine inspanning behoefden te leveren en het Russische leger zou verdwenen zijn in het niets; en wie de Franse achterhoede zou hebben gezien zou gezegd hebben dat de Russen nog maar één kleine inspanning behoefden te leveren en de Fransen zouden vernietigd zijn. Maar de Fransen noch de Russen konden die inspanning opbrengen, en de vlam van de veldslag doofde langzaam uit.

- Er waren slechts twee aanwijzingen voor de toestand waarin Moskou zich bevond: het grauw, dat wil zeggen de vele armen op straat en de prijzen. Fabrieksarbeiders, huisbedienden en boeren waren 's ochtends vroeg in groten getale, samen met ambtenaren, seminaristen en edellieden, opgetrokken naar Tri Gory. Nadat men daar tevergeefs op Rastoptsjin had gewacht en tot de overtuiging was gekomen dat Moskou prijsgegeven zou worden, verspreidde de menigte zich over de stad, over de taveernes en kroegen. De prijzen gaven op die dag ook de stand van zaken aan. De prijzen van wapens, goud, van paarden en wagens gingen steeds verder omhoog, terwijl de waarde van papiergeld en van stadsgoederen steeds lager werd, zodat het 's middags wel voorkwam dat vrachtrijders die kostbare zaken, zoals laken vervoerden de helft van hun vracht als betaling kregen, terwijl er voor een boerenpaard vijfhonderd roebels werd betaald en meubels, spiegels en bronzen beelden werden weggegeven.

- Iedere bestuurder denkt in rustige, vreedzame tijden dat de hele onder zijn jurisdictie vallende bevolking slechts door zijn inspanning vooruitgang boekt, en in dit besef van de eigen onvervangbaarheid ligt voor elke bestuurder de beloning voor zijn moeite en inspanning.

   
 

Lees verder in deel 5 van mijn bespreking: citaten uit Oorlog en vrede deel 4.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Tolstoj: Oorlog en vrede 3

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Citaten deel 2:

- "De Franse soldaten, zei hij, moeten met hoogdravende woorden tot de strijd worden opgewekt, de Duitsers moeten er op logische wijze van overtuigd worden dat het gevaarlijker is om te vluchten dan aan te vallen, terwijl je een Russische soldaat alleen maar hoeft tegen te houden en tot kalmte te manen."

 

- Toen freule Marja terugkwam van haar vader, zat de kleine vorstin te handwerken, en ze keek freule Marja aan met die speciale uitdrukking van innerlijke, gelukkige rust die alleen zwangere vrouwen eigen is.

 

- Boris glimlachte voorzichtig en wel op zo'n manier dat zijn glimlach zowel kon doorgaan voor ironie, als voor instemming met de geestigheid, al naar gelang de grap werd opgevat.

- Tsja, jongen, zei vorst Nikolaj Andrejitsj tegen zijn zoon, terwijl hij Pierre op de schouder sloeg, die vriend van jou is een beste kerel, ik ben erg op hem gesteld! Een ander zegt allerlei verstandige dingen maar je hebt geen zin om ernaar te luisteren, en hij kletst allerlei onzin en maakt een oude man als ik weer scherp.

- Ofschoon vorst Andrej tegenover Pierre had beweerd onverschillig te staan tegenover wat er allemaal in de wereld gebeurde, volgde hij de gebeurtenissen terdege, liet hij veel boeken bezorgen en merkte hij tot zijn eigen verbazing dat, als er bij hem of zijn vader bezoekers rechtstreeks uit Petersburg, uit het brandpunt van het leven, kwamen, die mensen minder wisten van wat er allemaal in de buitenlandse en binnenlandse politiek gebeurde dan hij, die ver weg in de provincie leefde.

 

- Bovendien koketteerde Speranski, ofwel omdat hij oog had voor de talenten van vorst Andrej, ofwel omdat hij het nodig achtte hem voor zich te winnen, tegenover vorst Andrej met zijn onpartijdige, rustige oordeel, en vleide hij vorst Andrej met het subtiele, met zelfverzekerdheid gepaard gaande gefleem, dat bestaat uit de stilzwijgende veronderstelling dat je gespreksgenoot en jijzelf de enigen zijn die in staat zijn de domheid van alle anderen in te zien als ook het vernuft en de diepte van de eigen gedachten.

 

- Voor het oog van de wereld was Pierre een grand seigneur, de enigszins blinde en lachwekkende echtgenoot van een beroemde vrouw, een intelligente zonderling die niets uitvoerde maar ook niemand kwaad deed, een brave borst.

 

- Natasja vond een familieonderdonsje op een bal gênant, alsof er geen andere plaats voor familiegesprekken was dan op een bal!

 

- Zoals iedereen die in de hogere kringen is opgegroeid, vond vorst Andrej het plezierig om in die kringen iemand te treffen die niet het stempel van het mondaine leven droeg.

- Berg glimlachte in het besef van zijn superioriteit ten opzichte van zijn zwakke vrouw en zweeg even, terwijl hij bedacht dat zijn lieve echtgenote toch maar een zwakke vrouw was die niet in staat was te bevatten wat de waardigheid van een man inhoudt, wat het betekende ein Mann zu sein. Vera glimlachte tegelijkertijd, eveneens in het besef van haar superioriteit ten opzichte van haar deugdzame, goede echtgenoot die, volgens Vera, toch net als alle mannen een verkeerde kijk op het leven had. Berg ging af op zijn vrouw en beschouwde alle vrouwen als zwak en dom. Vera ging alleen af op haar man en betrok haar waarneming op alle mannen, en dacht dat alle mannen alleen zichzelf verstand toedichtten en tegelijkertijd niets begrepen en hoogmoedig en egoïstisch waren.

- Ik ken uw zuster te weinig, antwoordde vorst Andrej ... en verder heb ik opgemerkt dat een vrouw des te standvastiger is naarmate ze minder aantrekkelijk gevonden wordt ...

- "Hélène, die nooit van iets anders heeft gehouden dan van haar eigen lichaam, en die een van de domste vrouwen ter wereld is, dacht Pierre, wordt door de mensen gezien als het toppunt van intelligentie en verfijndheid, en ze wordt door iedereen geacht. ..."

- Gravin Bezoechov had niet ten onrechte de naam een fascinerende vrouw te zijn. Ze verstond de kunst om op een heel simpele en natuurlijke manier dingen te zeggen die ze niet meende, en dan vooral vleiende dingen.

 - En met die voor domme mensen zo kenmerkende voorliefde voor een conclusie waartoe ze zelf zijn gekomen herhaalde Anatole de redenering die hij Dolochov al honderdmaal had voorgehouden.

 

- En ze begon wanhopig te huilen, zoals alleen mensen huilen die voelen dat ze de oorzaak van hun eigen ellende zijn.

   

Lees verder in deel 4 van mijn bespreking: citaten uit Oorlog en vrede deel 3.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Tolstoj: Oorlog en vrede 2

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Citaten deel 1:

- ... Niets is voor een jongeman zo onontbeerlijk als het gezelschap van verstandige vrouwen.

 

- Invloed in de wereld is echter een kapitaal waarmee je zuinig moet omgaan om het te behouden. Vorst Vasili wist dit en toen hij eenmaal had begrepen dat als hij voor iedereen die hem daarom verzocht gunsten zou vragen, hij weldra niets meer voor zichzelf zou kunnen vragen, wendde hij zijn invloed zelden aan.

 

- Zelfs in de beste, hartelijkste en meest ongecompliceerde vriendschappen zijn complimentjes of vleierij even onontbeerlijk als smeerolie is om raderen te laten draaien.

 

- Ja, daar hebt u gelijk in, vervolgde de gravin. Tot nu toe ben ik God zij dank altijd een vriendin voor mijn kinderen geweest en genoot ik hun volle vertrouwen, zei de gravin, dezelfde vergissing makend als zoveel ouders, die denken dat hun kinderen geen geheimen voor hen hebben.

- Natasja, die tegenover hem zat, keek naar Boris zoals een meisje van dertien kijkt naar de jongen die ze zojuist voor het eerst heeft gekust en op wie ze nu verliefd is. Soms richtte zij diezelfde blik op Pierre, en de blik van dit grappige, levendige meisje maakte dat hij zelf ook wilde lachen, al wist hij niet waarom.

- De vorstin glimlachte, zoals mensen glimlachen die meer over een onderwerp denken te weten dan degenen met wie zij spreken. 

- Hij [vorst Nikolaj Andrejevitsj Bolkonski] zei altijd dat er voor de menselijke ondeugden maar twee oorzaken waren: ledigheid en bijgeloof, en dat er slechts twee deugden waren: werkzaamheid en verstand.

- Maar zijn landgenoten marcheerden, schouder aan schouder, zodat de bajonetten tegen elkaar stootten, zonder onderbreking in een aaneengesloten massa over de brug. Vorst Nesvitski keek over de leuning naar beneden en zag de snelle, ruisende, kleine golfjes van de Enns, die samenvloeiden, opspatten en ombogen bij de pijlers van de brug, om dan weer achter elkaar voort te jagen. Daarna keek hij weer op de brug en zag net zulke eenvormige, levende golven van soldaten, pluimen, sjako's met snoeren en overtrekken, ransels, bajonetten, lange geweren en onder de sjako's gezichten met brede jukbeenderen, ingevallen wangen en een uitdrukking van onbezorgde vermoeidheid en benen die zich voortbewogen door de plakkerige modder dat de planken van de brug bedekte. Nu en dan dook tussen de eenvormige golven van soldaten als een vlok wit schuim in de golven van de Enns een officier op in een lange mantel en met een van de soldatengezichten afwijkende fysionomie; nu en dan werd met de golven infanteristen over de brug, als een spaander die meegevoerd wordt door een rivier, een te voet gaande huzaar, oppasser of burger meegenomen; soms ook dreef over de brug, als een stuk hout dat over een rivier voortdrijft, van alle kanten omgeven, een hoog bepakte en met leren dekzeil afgedekte officiers- of regimentswagen.

 

- Als ze over het huwelijk dacht, droomde freule Marja altijd over huiselijk geluk, over kinderen, maar haar grootste, sterkste en meest geheime verlangen gold de aardse liefde.

 

- Rostov zag dat de ogen van de tsaar vol tranen stonden en hij hoorde hem bij het wegrijden in het Frans tegen Czartoryski zeggen:

- Wat verschrikkelijk, wat is oorlog toch iets verschrikkelijks!

 Quelle terrible chose que la guerre!

 

- Dachten de leden van de raad aanvankelijk nog dat Koetoezov deed alsof hij sliep, de nasale geluiden die hij tijdens de nu volgende voorlezing uitstootte waren het bewijs dat het de opperbevelhebber op dat moment om een veel belangrijker zaak ging dan de wens zijn minachting uit te spreken over een aanvalsplanopstelling of iets anders - namelijk om het voldoen aan de onweerstaanbare menselijke behoefte aan slaap. Hij sliep echt.

- Als hij veertigduizend man heeft is het veel, antwoordde Weirother met de glimlach van een dokter die van een kruidenvrouwtje raad krijgt over een behandelwijze.

- Een soldaat op mars is net zo ingesloten en beperkt door zijn regiment als een zeeman is door het schip waarop hij zich bevindt. Hoe ver hij ook gaat, tot welke vreemde, onbekende en gevaarlijke breedtegraden hij ook doordringt, zijn omgeving is, zoals voor een zeeman het dek, de masten en de tuigage van zijn schip, altijd en overal hetzelfde: dezelfde kameraden, dezelfde gelederen, dezelfde sergeant Ivan Mitritsj, dezelfde regimentshond Roetmop, dezelfde officieren.

   

Lees verder in deel 3 van mijn bespreking: citaten uit Oorlog en vrede deel 2.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Tolstoj: Oorlog en vrede 1: Inleiding en korte inhoud

Tolstoj: Oorlog en vrede (Rusland, 1867-1869): 2 delen: 1552 blz: Vertaald door Yolanda Bloemen & Marja Wiebes (2006): Uitgeverij van Oorschot: de Russische bibliotheek

 

 

Als je mij vraagt naar mijn favoriete roman uit al die vele honderden romans die ik heb gelezen, dan zijn er twee mogelijke kandidaten. De eerste kandidaat is "Anna Karenina", ook van Tolstoj, in de vertaling van Hans Boland en de tweede is deze vertaling van "Oorlog en vrede". Beide romans geven aan de hand van de belevenissen van een aantal personen een beeld van een hele maatschappij. "Anna Karenina" is wat strakker van compositie, "Oorlog en vrede" waaiert breed uit over alle terreinen van het leven en is nog ambitieuzer van opzet. Wat ook meehelpt is dat beide romans in een prachtig Nederlands zijn vertaald, dat zeer soepel loopt en erg mooi is om te lezen. Als ik voor één van beide romans moet kiezen, dan ga ik toch voor "Oorlog en vrede", dat ik nu voor de 5e keer heb gelezen.

 

"Oorlog en vrede" was ook één van de favoriete romans van mijn vader. Mij heeft het moeite en tijd gekost om tot de wereld van "Oorlog en vrede"door te dringen. Toen ik de roman voor het eerst las moest ik het doen met de nogal verouderde vertaling van René de Vries uit 1966. Bij de eerste 2 pogingen strandde ik al voor bladzijde 200. Pas bij de derde poging in juli 1999 las ik "Oorlog en vrede" voor het eerst in zijn geheel. 

 

Toen ik hoorde dat er een nieuwe vertaling uitkwam van de hand van de Leidse Slavisten Yolanda Bloemen en Marja Wiebes die eerder "Berichten uit Kolyma" van Varlam Sjalamov prachtig in het Nederlands hadden vertaald, kocht ik deze op de dag dat hij uitkwam en las hem in oktober 2006 voor de eerste keer. Er was inmiddels ook een vertaling van de oerversie van "Oorlog en vrede" uitgekomen. Die vertaling was ook mooi, zij het niet zo mooi als de versie van Bloemen en Wiebes, maar deze oerversie was toch aanmerkelijk minder indrukwekkend dan de definitieve uitgave. Eind 2013 en begin 2014 herlas ik de vertaling van Bloemen en Wiebes en nu heb ik hem voor de derde keer gelezen, wat in totaal maakt dat ik "Oorlog en vrede" vijf keer heb gelezen.

"Oorlog en vrede" is in alle opzichten een kolossaal boek, het telt 1552 bladzijden en bevat honderden karakters. 

 
Het boek behandelt het wel en wee van vijf adellijke families:

1) De familie Rostov, bestaande uit graaf Ilja en gravin Natalia en Vera hun oudste dochter, Nikolaj hun oudste zoon, soldaat en één van de hoofdpersonen van het boek, Natasja hun jongste dochter, één van de andere hoofdpersonen en Petja hun jongste zoon. Daarbij komt nog Sonja, een nichtje dat is opgenomen in de familie.

2) De familie Bezoechov, bestaande uit de schatrijke graaf Kirill, die al in het begin van het boek komt te overlijden en Pierre zijn buitenechtelijke zoon die zijn vermogen erft en ook één van de hoofdpersonen.

3) De familie Bolkonski, bestaande uit vorst Nikolaj en zijn zoon Andrej, ook één hoofdpersoon en dochter Marja.

4) De familie Koeragin, met vorst Vasili en zijn vrouw, hun oudste zoon Hippolyte en jongste zoon Anatole en hun dochter Hélène.

5) De familie Droebetskoj met vorstin Anna Michajlovna en haar zoon Boris die een bijrol vervullen.

Behalve deze personages komen er wel meer dan 500 bijfiguren in het boek voor die al dan niet een belangrijke rol spelen. In het begin lijkt het moeilijk om alle personages uit elkaar te houden, maar als je oplet op de voornaamste 5 families en je een beetje aandachtig leest valt het erg mee.

Het mooie van "Oorlog en vrede" is niet alleen dat het een prachtig boek is, maar het is ook nog vertaald in het mooiste Nederlands dat ik ooit ben tegengekomen. Tolstoj gebruikt in zijn boek veel Frans, dat in de tekst onvertaald is gelaten en waarvan onderaan de bladzijden de vertaling wordt gegeven. Frans werd veel gesproken in de adellijke kringen waarin Tolstoj verkeerde.

Het eerste hoofdstuk van deel 1 begint met een soiree bij een hofdame in Petersburg in juli 1805. Hier worden een aantal van de hoofdpersonen voorgesteld. Bij een feest bij de familie Rostov in Moskou in augustus worden de overige hoofdpersonen voorgesteld.

Hoofdstukken 2 en 3 gaan vooral over de oorlog en dan met name die tegen Napoleon die de Russen in de slag bij Austerlitz verslaat.

Deel 2 gaat over de jaren tussen de slag bij Austerlitz en 1812. Voor mij één van de hoogtepunten van het boek is de beschrijving van de wolvenjacht op blz 636-646. Andere gebeurtenissen die beschreven worden zijn een duel tussen Pierre en Dolochov, Nikolaj die een vermogen verliest met kaarten, het eerste bal van Natasja, een huwelijksaanzoek voor Sonja en Natasja.

In het tweede boek trekt Napoleon op naar Moskou. Tolstoj beschrijft de oorlog vooral gezien door de ogen van de gewone soldaten. Napoleon beschouwt hij niet als een geniale leider, maar als een jongetje dat met een koordje in zijn hand in een koets zit en denkt dat hij de koets bestuurt. Tolstoj heeft wel veel bewondering voor de Russische opperbevelhebber Koezoetov die zijn tijd neemt, zegt dat met geduld en tijd alle vijanden overwonnen kunnen worden, en wiens voornaamste taken bestaan uit terugtrekken en het weerhouden van zijn leger om het gevecht aan te gaan.

Het boek telt twee epilogen. De eerste epiloog laat het leven van de hoofdpersonen zien 7 jaar later en de tweede epiloog is een filosofische bespiegeling over de aard van geschiedschrijving, voor mijn gevoel totaal overbodig.

Eigenlijk zou iedereen die een serieus lezer van goede boeken is dit boek moeten lezen. Er zijn 3 vertalingen van "Oorlog en vrede" in omloop. De oudste is van René de Vries uit 1966, een goede vertaling, maar behoorlijk verouderd. Vlak voor deze vertaling verscheen in 2005 een oerversie in de vertaling van Diewke Papma en Pieter Zeeman . Met deze nieuwste vertaling van Marja Wiebes en Yolanda Bloemen kunnen beide oudere versies bij het oud papier.
 

   

Lees verder in deel 2 van mijn bespreking: citaten uit Oorlog en vrede deel 1.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Platen en cd's

Op dit moment is het verzamelen van platen in en het verzamelen van cd's duidelijk niet. Er worden veel meer platen dan cd's verkocht. Dit heeft ook invloed op de prijzen. De meeste cd's zijn erg goedkoop, maar voor platen worden vaak absurde prijzen gevraagd. En waarom?

 

Geef mij maar een cd. Een cd is relatief klein van omvang en neemt niet veel ruimte in, in de kast. Bovendien blijft een cd onbeperkt goed als je hem een beetje netjes behandelt. Ik heb cd's in huis die ik meer dan 200 keer heb afgespeeld en die nog even goed afspelen als bij de eerste keer.

 

Neem dan een plaat. Een plaat neemt veel meer ruimte in in de kast dan een cd. Bovendien is een plaat erg kwetsbaar. Zelfs met een zeer goede kwaliteit platenspeler krijg je snel allerlei tikjes en ruis op je plaat als je hem een paar keer hebt afgespeeld. Dit verstoort in ieder geval voor mij het luisterplezier enorm.

 

En dan het zogenaamde warme geluid van een plaat? Eerlijk gezegd hoor ik niet of een cd of een plaat opstaat (afgezien van de krassen bij een plaat). Het mag duidelijk zijn, ik ben een fan van de cd en geef niets om platen. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.