Posts tonen met het label Deens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Deens. Alle posts tonen

donderdag 5 maart 2026

Karen Rosetzsky: Young Love

Karen Rosetzsky: Young Love (Denemarken, 2015): 300 blz: Uitgeverij Halal
 
 
 
Karen Rosetzsky is een Deense fotografe die voor de liefde naar Nederland is gekomen. 
 
"Young Love" is het eerste fotoboek van Karen Rosetzsky. Hierin staan foto's van jonge geliefden, altijd een man en een vrouw. De foto's zijn zowel in kleur als in zwart-wit. De foto's zijn geposeerd, maar op een dusdanige manier genomen dat ze een heel spontane indruk maken. Echt een boek vol met mooie feel good foto's. Een aanrader!
 
Voor een aantal foto's van Karen Rosetzsky, klik hier.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 8 augustus 2025

Hans Christian Andersen: Sprookjes en verhalen

Hans Christian Andersen: Sprookjes en verhalen (Denemarken, 1837-): 1098 blz: Vertaald door Annelies van Hees (1992): Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep, Perpetua-reeks


 

Hans Christian Andersen (1805-1875) was de Deense schrijver van een aantal wereldberoemde sprookjes. 
 
In mijn jeugd heb ik natuurlijk kennisgemaakt met een aantal van zijn sprookjes. In 1996 heb ik een eerdere gedeeltelijke vertaling in de Prisma-reeks gelezen. In 2008 las ik een aantal sprookjes in een prachtige Engelse vertaling van Tiina Nunnally. In 2016 las ik de Perpetua uitgave in zijn geheel. In april 2023 heb ik de eerste 306 bladzijden van dit boek herlezen met daarin al de bekendste sprookjes van Andersen. Nu ben ik begonnen met het herlezen van de laatste 800 bladzijden. Dat was een hele kluif en leverde weinig op, geen enkel sprookje of verhaaltje uit die laatste 800 bladzijden kan zich meten met de hieronder genoemde sprookjes uit de eerste 306 bladzijden. Als laatste herlas ik de eerste 306 bladzijden.
 
De vertaling van Annelies van Hees leest zeer prettig. Het is in Nederland de gewoonte om bij een vertaling het gehele werk van een schrijver te vertalen, zeker bij een schrijver van verhalen. In de meeste gevallen ben ik hier een voorstander van, maar bij Andersen kun je toch wel zeggen dat zijn beste sprookjes ver uitsteken boven de andere sprookjes en verhalen en dat het herlezen van die andere verhalen vrijwel niets toevoegt. Maar de 12 sprookjes die ik hieronder zal noemen, die samen 123 bladzijden tellen en die de kern van zijn oeuvre vormen zijn terecht wereldberoemd. Je kunt deze sprookjes ook steeds weer opnieuw lezen en eventueel voorlezen.
 
Kleine Claus en grote Claus (11 blz) [in eerdere vertalingen was het kleine Klaas en grote Klaas, wat mijn voorkeur heeft]: In een dorp woonden eens twee mensen die allebei dezelfde naam hadden, ze heetten allebei Claus. De ene werd grote Claus genoemd, was rijk, had vier paarden, was gemeen en dom. De andere werd kleine Claus genoemd, was arm, had maar één paard, maar hij was vriendelijk en slim. Iedereen die dit sprookje ooit gelezen heeft, weet hoe het afloopt.

De prinses en de erwt (2): In dit sprookje wordt een methode aan de hand gedaan waarmee je een echte prinses kunt herkennen.

De kleine zeemeermin (21): Het beroemde sprookje over een zeemeermin die verliefd wordt op een knappe prins. Om aan land te kunnen gaan, moet ze haar prachtige stem verliezen en haar mooie staart door twee onhandige pilaren, die mensen benen noemen, laten vervangen. Door Disney verfilmd.

De nieuwe kleren van de keizer (5): Waarschijnlijk het beroemdste sprookje van Andersen waarin een ijdele keizer een onzichtbaar gewaad krijgt aangemeten.

De standvastige tinnen soldaat (5): Over een tinnen soldaatje met maar één been.

De wilde zwanen (15): Een koning had elf zonen en één dochter. Een boze stiefmoeder betovert de prinsen in zwanen en verbant de prinses. De Chinese schrijfster Jung Chang heeft de titel gebruikt als titel voor haar eigen boek.

De nachtegaal (9): Sprookje over een echte en een kunst nachtegaal dat begint met de beroemde openingszin: In China, moet je weten, is de keizer een Chinees en alle mensen om hem heen zijn ook Chinezen.

Het lelijke jonge eendje (9) . Over een lelijk te groot jong eendje die uitgroeit tot een prachtige jonge zwaan.

De sneeuwkoningin (29): De kleine Kay en Gerda zijn vriendjes van elkaar. Op een dag krijgt Kay een stukje van een toverspiegel in zijn hart, waardoor zijn karakter helemaal verandert. Kay verdwijnt en Gerda gaat op zoek naar haar vriendje.

De rode schoentjes (6): Over Karen, een arm meisje dat rode schoentjes krijgt en niet meer kan ophouden met dansen.

De schaduw (12): Het verhaal over een geleerde en zijn schaduw die langzaam zijn plaats inneemt.

Het meisje met de zwavelstokjes (3): Zeer gevoelig verhaal over een arm meisje dat zwavelstokjes probeert te verkopen.
 
Het loont zeer de moeite om bovenstaande sprookjes te lezen in deze prachtige vertaling. Eigenlijk zou men een mooie geïllustreerde uitgave moeten maken met een kleine selectie van de sprookjes en verhalen maar met hele mooie illustraties. Manon Uphoff roemt in haar nawoord de aquarellen van de Poolse kunstenaar Janusz. Grabianski.

  : 12 bovengenoemde sprookjes
 
  : waardering voor het hele boek
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 19 juni 2025

Joakim Eskildsen: The Roma Journeys

Joakim Eskildsen: The Roma Journeys (Denemarken, 2007): 416 blz: Uitgeverij Steidl
 
 
 
De Deense fotograaf Joakim Eskildsen bezocht tussen 2000 en 2006, samen met zijn partner Cia Rinne, die de teksten schreef voor dit boek, in 7 landen een aantal gemeenschappen van Roma. In "The Roma Journeys" komen achtereenvolgens aan bod: reizen naar Hongarije, India, Griekenland, Roemenië, Frankrijk, Rusland en Finland. Bij ieder land heeft Cia Rinne een tekst geschreven waarin voornamelijk ingegaan wordt op de geschiedenis van de Roma in het land. Ik vind de teksten erg pittig om te lezen en niet veel van belang toevoegen. Vervolgens komen een aantal panoramafoto's in zwart-wit, die steeds over de volle twee bladzijden zijn afgedrukt en dan een aantal kleurenfoto's. In totaal staan in het boek ongeveer 240 foto's.
 
De Roma vormen een bevolkingsgroep waar we niet veel van af weten en die over het algemeen niet zo geliefd zijn bij de rest van de bevolking. Ze komen oorspronkelijk uit India van waaruit ze naar het westen zijn vertrokken. Veel Roma leven in armoede en ze hebben een enorme muzikale traditie.

"The Roma Journeys" is een fantastisch fotoboek. De panoramafoto's in zwart-wit vallen op door hun geweldige composities en de kleurenfoto's door hun prachtige kleuren. Tezamen geven zij een indringend beeld van een weinig bekende bevolkingsgroep. 
 
Ik heb meer boeken over de Roma gezien. Vaak zie je daarbij op de foto's allerlei viezigheid en rommel op straat. Gelukkig valt dat in "The Roma Journeys" erg mee. Het is een fotoboek met vooral ook erg mooie foto's. Ik vind het één van de meest indrukwekkende fotoboeken die ik ken!
 
Voor een aantal foto's uit "The Roma Journeys", klik hier.
 
      
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 1 februari 2022

Dvd: Druk

Druk (Engelse titel Drunk) (Denemarken, 2020): 110 min: Regisseur Thomas Vinterberg
 
Druk (Drunk)
 
Toen ik hoorde van "Druk" de nieuwste film van Thomas Vinterberg met steracteur Mads Mikkelsen in een van de hoofdrollen wist ik gelijk dat ik deze film per se wilde zien. Mads Mikkelsen is mijn favoriete acteur en Vinterberg heeft eerder met "Festen" en "Jagten" twee geweldige films gemaakt. Op voorhand was ik benieuwd of Vinterberg er in is geslaagd om voor de derde keer een meesterwerk te maken.
 
Vier leraren op een middelbare school: Tommy (gymleraar), Peter (muziekleraar), Nikolaj (leraar psychologie) en Martin (geschiedenisleraar, gespeeld door Mads Mikkelsen) zijn bevriend en een beetje uitgeblust op hun werk en privé.
 
Dan komt één van hen met een theorie aanzetten van een Noorse psychiater die beweert dat mensen geboren zijn met een tekort van 0,5 promille aan alcohol in hun bloed en dat ze optimaal zouden functioneren als ze een beetje alcohol in hun bloed hebben.

Eerst besluit Martin om de proef eens op de som te nemen en vervolgens sluiten zijn drie vrienden zich bij het experiment aan. De film laat zien wat er vervolgens gebeurt.

Ondanks het vrij zware onderwerp is "Druk" een feel good film waarbij veel te lachen valt. De film zit uitstekend in elkaar, er wordt geweldig in geacteerd en de muziek past goed bij de film. Er zitten een aantal hele sterke scenes in de film met het slot als hoogtepunt. De film is ook goed uitgebalanceerd met aandacht voor zowel de negatieve als ook voor de positieve effecten van drankgebruik. Een mooie film voor een groot publiek en een stuk vrolijker van toon dan de toch wel zwaardere films "Festen" en "Jagten".

Op IMDB krijgt "Druk" van bijna 132.000 mensen een waardering van 7,7.
 
     

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 15 augustus 2021

Bjarke Johansen & Simon Rasmussen: One Hundred Great Danes

Bjarke Johansen & Simon Rasmussen: One Hundred Great Danes (Denemarken, 2015): 511 blz: Uitgeverij teNeues
 
100 Great Danes
 
"One Hundred Great Danes" is een prachtig uitgegeven boek met prachtige naaktfoto's van 100 prachtige jonge Deense vrouwen door de Denen Bjarke Johansen en Simon Rasmussen. 
 
Uit het interview met de twee Denen aan het begin van het boek:
- What first gave you the idea for the book?
 Bjarke Johansen I suppose all photographers have a dream of doing something more permanent than having their work appear in magazines and online. Back in 2007 Simon and I talked what would make a cool book, and we arrived at the conclusion that you either do an art book, a book with celebrity portraits or something with half-naked girls. And weirdly enough we landed on the latter.
 Simon Rasmussen It's just a subject that never really loses it's appeal. It's also a subject that we both had the abilities, network and opportunities to make happen. It was a mutual interest and we quickly agreed to set uo rules for how we were going to shoot all the women, which we stuck to throughout the book.
 
"One Hundred Great Danes" bevat bijna 500 bladzijden met zwart-wit foto's van geheel of gedeeltelijk naakte jonge Deense vrouwen, meestal modellen, maar ook vrouwen met andere beroepen die er ook altijd erg goed uitzien. 

Niet alleen de vrouwen in het boek mogen er allemaal zijn, maar ook de meeste foto's ogen prachtig. Ik heb een niet zo'n hele grote verzameling met boeken met foto's van vrouwelijke naakten, maar ik vind dit veruit het mooiste boek in dit genre dat ik ken. 

Voor enkele foto's uit "One Hundred Great Danes", klik hier.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 9 september 2019

Een vergelijking tussen 2 films van Thomas Vinterberg: Festen en Jagten

Vaak maak ik een vergelijking tussen 2 films en vraag ik mij af welke film ik de beste van de 2 vind. Met veel wikken en wegen is zo ook mijn film top 100 ontstaan.

De afgelopen week heb ik de twee beroemdste films van de Deense regisseur Thomas Vinterberg: "Festen" en "Jagten" bekeken, allebei voor de derde keer. Ik heb over beide films een stukje geschreven nadat ik ze voor de tweede keer gezien had en vind deze stukjes goed genoeg om ze ongewijzigd te laten.

Beide films beginnen als het ware idyllisch. Bij "Festen" is er sprake van een groot feest ter gelegenheid van de 60e verjaardag van een succesvol zakenman. Bij "Jagten" is er een kleuterleider, Lukas, die met groot plezier voor zichzelf en voor de kinderen zijn werk doet.

Maar dan loopt het mis. In "Festen" wordt de zakenman door zijn oudste zoon Christian beschuldigd van incest en in "Jagten" wordt Lukas beschuldigd van ontucht met een van de kinderen.

In "Festen" valt er veel te lachen met al dan niet zwarte humor. Bij "Jagten" daarentegen is de sfeer veel grimmiger. Via allerlei insinuaties wordt een klein meisje als het ware een beschuldiging in de mond gelegd, waarna iedereen denkt dat Lukas schuldig is. In de kleine dorpsgemeenschap waar hij woont is Lukas letterlijk opgejaagd wild.

"Festen" moet het hebben van het collectief. De acteurs zijn ongelooflijk goed op elkaar ingespeeld. Het lijkt wel of de Denen voor hun films zo maar een blik goede acteurs kunnen opentrekken. "Jagten" moet het vooral hebben van de fantastische rol van Mads Mikkelsen die Lukas speelt. Ik heb zelden een rol gezien die zo overtuigend werd gespeeld. Wat mij betreft is deze rol van Mads Mikkelsen een van de beste rollen uit de filmgeschiedenis. Hij had hier absoluut een Oscar voor moeten winnen als de beste acteur, maar ja die Oscars gaan bijna altijd naar Amerikaanse films.

Als ik de beide films met elkaar vergelijk, dan kom ik tot de conclusie dat "Festen" wat humoristischer is en ondanks de zwaarte van het onderwerp wat lichter van toon, maar geef ik toch licht de voorkeur aan het wat grimmigere "Jagten", vooral dankzij Mads Mikkelsen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 16 april 2019

21: Jagten

Jagten (Denemarken, 2014): 110 minuten: Regisseur Thomas Vinterberg

Jagten PosterVan de regisseur Thomas Vinterberg heb ik eerder het zeer indrukwekkende "Festen" gezien, een film over incest. Voor "Jagten" heeft Vinterberg opnieuw voor een zeer gevoelig onderwerp gekozen, ditmaal gaat het over een man die ten onrechte beschuldigd wordt van ontucht met jonge kinderen.

Lucas, een 42-jarige man is gescheiden van zijn vrouw Kirsten en heeft een zoon: Markus. Hij heeft werk als kleuterleider op de plaatselijke school. Ook heeft hij een hond: Fanny. Op de kleuterschool zit een 5-jarig meisje: Klara met wie hij regelmatig met haar en Fanny gaat wandelen.

Totdat op een goede (of beter gezegd slechte) dag Klara aan de leidster van de kleuterschool een vaag verhaal vertelt dat zij de piemel van Lucas zou hebben gezien. Het verhaal dat Klara om een onverklaarde reden heeft verzonnen, wordt door de leidster zeer serieus genomen en nadat een onderzoeker met allerlei suggestieve vragen aan Klara tot de conclusie komt dat Lucas schuldig is, breekt de hel los voor Lucas.

In het dorp wil niemand meer met hem te maken hebben, hij mag geen boodschappen meer doen in de plaatselijke supermarkt en zelfs zijn vriendin vertrouwt hem niet meer.

De film is heel beklemmend en Mads Mikkelsen die Lucas speelt, speelt werkelijk een sublieme rol. Alles is zeer geloofwaardig. Zeer dapper van Vinterberg dat hij dit onderwerp aansnijdt, van iemand die ten onrechte verdacht wordt van een misdrijf. In onze samenleving wordt nogal snel geroepen dat iemand moet hangen, terwijl hij of zij onschuldig blijkt te zijn. Het gesündenes volksempfinden heeft er dan al lang voor gezorgd dat zo iemand geen leven meer heeft.

Op IMDB krijgt "Jagten" van bijna 230.000 bezoekers een geweldige waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 102 van de hoogst gewaardeerde films. Ik ben dus beslist niet de enige filmliefhebber die dit een absolute topfilm vind!

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 14 april 2019

25: Breaking the waves

Breaking the waves (Denemarken, 1995): 152 minuten: Regisseur Lars van Trier

Breaking the Waves PosterIn een Schotse plattelandsgemeente woont Bess McNiell (schitterend gespeeld door Emily Watson).

Zij wordt verliefd op Jan, een arbeider op een olieboorplatform. Tegen de wil van de streng religieuze gemeente in trouwt zij met hem.

In het begin zijn ze zielsgelukkig met elkaar, maar dan slaat het noodlot toe. Jan raakt zeer ernstig gewond bij een ongeluk op het boorplatform en beseft dat hij nooit meer met Bess zal kunnen vrijen.

"Breaking the waves" is onderverdeeld in 7 hoofdstukken en een epiloog die steeds beginnen met een foto van een weids panorama met bijpassende muziek.

Emily Watson speelt de sterren van de hemel als de gelovige Bess en ook Lars van Trier is in topvorm. Zowel van Watson als van van Trier heb ik nooit meer zo'n goede film gezien.

Op IMDB krijgt "Breaking the waves" van een kleine 56.000 mensen een waardering van 7,9.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

vrijdag 12 april 2019

30: Festen

Festen (Denemarken, 1998): 100 minuten: Regisseur: Thomas Vinterberg

Festen PosterToen ik in 1998 na het zien van de Deense film "Festen" uit de bioscoop kwam, was ik zwaar onder de indruk. Wat een heftig onderwerp en wat een indrukwekkende film.

Vanwege het onderwerp, incest, heb ik deze film tot nu toe nooit voor een tweede keer bekeken. Samen met een vriend heb ik "Festen" nu voor de tweede keer bekeken. Opnieuw was ik zwaar onder de indruk.

Helge, een zakenman wil zijn 60e verjaardag groots vieren, hij heeft in een groot landhuis zijn familie en vrienden uitgenodigd. Een half jaar daarvoor heeft zijn dochter Linda zelfmoord gepleegd, het is niet duidelijk waarom.

De oudste zoon Christian is door zijn vader gevraagd om een speech te houden om Linda te herdenken. Christian houdt de speech en vertelt dat zijn vader hem en zijn zus vroeger misbruikte. De eerste reactie is er een van ongeloof, zoiets absurds kan toch niet waar zijn? Zijn jongere broer zet hem het landhuis uit en bindt hem vast aan een boom. Het feest gaat verder, maar langzaamaan komt de waarheid verder naar buiten als ook de andere zus Helena vertelt over een brief die Linda heeft nagelaten en die ook hun vader beschuldigt.

"Festen" is een film met een zeer zwaar onderwerp, dat toch met de nodige humor op een manier behandelt wordt, dat je steeds verder wilt kijken. In combinatie met fantastisch acteerwerk levert dat een film op van een dusdanig hoog niveau, dat geen enkele Nederlandstalige film die ik ken haalt. Een meesterwerk!

Op IMDB krijgt "Festen" van iets meer dan 72.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

maandag 14 januari 2019

97: Mifune's last song

Mifune's last song (Denemarken, ): 101 minuten: Regisseur Soren Kragh Jacobson

Mifunes sidste sang Poster Toen ik "Festen" had bekeken, lag er nog een andere Deense film klaar om weer eens bekeken te worden. Zowel "Festen", als "Mifune's last song" zijn te beschouwen als tragikomedies, waar bij "Festen" de nadruk vooral op de tragische kant van het verhaal ligt en bij "Mifune's last song" vooral op de komische kant.

Kresten is net getrouwd met Claire en heeft een goede baan in het vooruitzicht bij het bedrijf van zijn schoonvader. Dan krijgt hij een telefoontje dat zijn vader is gestorven. Kresten moet naar Lolland voor de begrafenis en om te kijken hoe het verder moet met zijn gekke broer Rud. Aangekomen bij het huis van zijn vader, ziet hij wat voor een puinhoop er heerst en besluit hij om een huishoudster in te huren. Dan meldt Liva zich aan, een callgirl uit Kopenhagen. Samen besluiten zij om orde op zaken te brengen.

"Mifune's last song", is een heerlijke komische film met veel onverwachte humor, die ik al voor de 6e keer heb gezien. Aanbevolen voor iedereen die houdt van een film waar mee te lachen valt, maar die toch wel serieus is.

Op IMDB krijgt "Mifune's last song" van ruim 7.000 mensen een waardering van 7,2.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.  

woensdag 7 december 2016

Boeken die ik dit jaar gelezen heb, maar nog niet besproken

Er zijn een paar boeken die ik dit jaar gelezen heb en waarover ik nog niet geblogd heb. De bedoeling is om er nog wat uitgebreidere stukjes over te schrijven, maar hier alvast in het kort.

Hans Christian Andersen: Sprookjes en verhalen (1992): 1098 blz: Vertaald door Annelies van Hees: Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep, Perpetua-reeks 
Ergens in het begin van dit jaar las ik deze dikke pil met sprookjes en verhalen van de Deense schrijver Andersen. Wie kent de sprookjes van Andersen niet? Verrassend is om te lezen hoe goed ze zijn in deze mooie vertaling. Enkele van mijn favorieten: Kleine Claus en grote Claus, De kleine zeemeermin, De nieuwe kleren van de keizer, De standvastige tinnen soldaat, De wilde zwanen,  Het lelijke jonge eendje, De sneeuwkoningin, De schaduw, Het meisje met de zwavelstokjes. Waarschijnlijk kennen de meeste mensen deze sprookjes wel. Ook de minder bekende sprookjes en verhalen zijn altijd de moeite van het lezen waard. Kortom een leesgenoegen voor jong en oud en mijn favoriete boek van het afgelopen jaar tot dusver.
 

Roz Chast: Kunnen we het niet over iets leukers hebben (2015): 230 blz: Vertaald door Toon Dohmen 
Prachtige graphic novel waar collegablogger Joke een leuk stukje over heeft geschreven. Het boek gaat over een vrouw van middelbare leeftijd die voor haar zeer oude ouders moet zorgen en daar liefdevol over schrijft en tekent. Een aanrader!
   

Theo van den Boogaard & Wim T. Schippers: Sjef van Oekel, verschillende albums
Deze heb ik voor mijn verjaardag gekregen. Absurdistische humor, bij tijden erg leuk, maar hoewel mooi getekend maakt het toch geen blijvende indruk.