28: La graine et le mulet

La graine et le mulet (Frankrijk, 2007): 148 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche

Ik heb voor de vierde of vijfde keer de Franse film "La Graine et le mulet" gezien.

De Algerijn Slimane van 61 jaar oud werkt al decennia op een scheepswerf. Hij wordt ontslagen omdat hij niet meer productief genoeg is en er ook weinig werk meer is.

Hij heeft als droom een couscous en vis restaurant te openen. Samen met de knappe dochter Rym van zijn vriendin gaat hij aan de slag om vergunningen te regelen. De ex-vrouw van Slimane kookt iedere zondag voor de hele familie. Aan tafel worden uitgebreide gesprekken gevoerd en wordt uiteraard heerlijk gegeten. Zij kookt voor de openingsavond van het restaurant de couscous en de andere gerechten. Helaas loopt er het een en ander fout.

Ik vind "La graine et le mulet" een fantastische film die zeer authentiek overkomt. Een absolute must see film voor iedereen die van filmhuisfilms houdt.

Op IMDB krijgt "La graine et le mulet" van ruim 6.000 mensen een waardering van 7,4.

   

 Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

Norman Lewis: Stemmen van de oude zee

Norman Lewis: Stemmen van de oude zee (Groot Brittannië, 1984): 282 blz: Vertaald door Marijke Versluys: Uitgeverij Atlas

"Stemmen van de oude zee" is het verslag van 3 zomers die de Engelsman Norman Lewis doorbracht in het vissersdorp Farol aan de Spaanse middellandse zeekust in de jaren 1946-1948.

Farol was een afgelegen dorp waar de mensen hun geld verdienden door te vissen. Er waren jaarlijks drie grote vangsten: de sardienenvangst in het voorjaar en het najaar en de tonijnvangst in het najaar. De laatste jaren voordat Lewis aankwam waren de vangsten matig geweest zodat het dorp in grote armoede leefde.

In de tijd dat Lewis in het dorp verbleef traden er grote veranderingen op. Muga, een rijk man uit het binnenland kocht een paar huizen en een stuk land en wilde Farol openstellen voor het (buitenlands) toerisme. De plaatselijke vissers vonden het maar niets maar konden hier niet veel aan doen.

Norman Lewis beschrijft liefdevol zijn verblijf in Farol, hoe hij langzaamaan geaccepteerd wordt door de vissers en hoe hij mee gaat vissen. Een mooi boek, hoewel ik nu niet zo enthousiast was als bij de eerste lezing.

Citaat:
Het feit dat Sebastian mij vertrouwelijke informatie had doorgegeven was een bemoedigend teken dat mijn status in het dorp geleidelijk aan verbeterde. Het bleef een nadeel om buitenlander te zijn, maar naarmate mijn gezicht vertrouwder werd, speelde dat bezwaar met de week een kleinere rol. Ik moest de schijn wekken dat ik de plaatselijke vooroordelen deelde. "Neem je hoed af als je langs de kerk komt," zei Sebastian, "Maar ga er niet binnen. Blijf uit de buurt van het café als de politie er is. Vraag niet of een visser iets van je wil drinken. Wacht tot zij jou vragen of je zin hebt in een glas." Er waren vele voetangels en klemmen in de omgang met anderen, vele fouten die je moest zien te vermijden. Terwijl ik er behoedzaam en met beleid naar streefde om, zo hoopte ik, eens volkomen door de gemeenschap geaccepteerd te worden, zette ik nooit een stap zonder eerst Sebastian of de grootmoeder om raad te vragen.