Hans van der Vorst maakte zijn foto's zoals ik dat ook graag deed. Hij wandelde rond door de straten van de steden die hij bezocht en fotografeerde mensen die hij zag. De foto's zijn mooi, dat dient te worden gezegd, maar ook niet helemaal perfect. Hans van der Vorst is duidelijk geen Steve McCurry. In zijn genre zijn in mijn ogen betere boeken gemaakt (onder andere door mijn vriend Marco Verschoor), maar ook een heleboel die ik minder goed vind.
Met dit boek is iets vreemd aan de hand. Het boek is oblong (horizontaal) uitgegeven, maar het is gebonden aan de bovenzijde waardoor je het boek niet van rechts naar links openslaat zoals gebruikelijk, maar van onder naar boven. Dit leest erg ongemakkelijk. Ik neem aan dat dit een misdruk is, of zou de uitgever het in zijn onmetelijke domheid zo hebben besloten?
De teksten in het boek zijn van een niveau dat wel vaker gebruikelijk is in kunstboeken, beroerd dus. Er zijn wat losse bladzijden met inleidende teksten over verschillende onderwerpen. Dit zijn teksten die duidelijk geschreven zijn in het Nederlands en woord voor woord zijn overgezet in het Engels, ongeveer even beroerd als Google translate dat doet. De korte bijschriften bij de foto's zijn helemaal lachwekkend. Van der Vorst had er goed aan gedaan om wat meer zorg te besteden aan zijn teksten en die door een fatsoenlijke vertaler om te laten zetten in het Engels.
Toch vind ik, al met al, "Colourful connections" een aardig fotoboek.