Ilja Leonard Pfeijffer: Quarantaine: Dagboek in tijden van besmetting (Nederland, 2020): 224 blz: Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein Nr. 313
Ilja Leonard Pfeijffer is een Nederlandse schrijver die in Nederland wereldberoemd is. Ik las eerder een klein stukje uit zijn beroemdste boek "Grand Hotel Europa" en was niet erg enthousiast. Ik heb te weinig uit dat boek gelezen om zijn kwaliteit als verhalenverteller te beoordelen, maar genoeg om vast te stellen dat ik zijn stijl niet zijn sterkste punt vind.
Bij voorbaat twijfelde ik al of ik "Quarantaine" een goed boek zou vinden. "Quarantaine" bestaat uit dagelijkse dagboekaantekeningen over een aaneengesloten periode van 110 dagen: de laatste twee dagen voor de afkondiging van de quarantaine in Italië, de 68 dagen die de quarantaine daar heeft geduurd en de eerste 40 dagen na de quarantaine. Deze stukjes verschenen 6 dagen per week in het NRC Handelsblad, behalve de stukjes die op de zaterdagen geschreven waren omdat op zondag het NRC Handelsblad niet verschijnt.
De 110 stukjes zijn allemaal van ongeveer gelijke lengte, steeds iets meer dan één bladzijde. Ik denk dat ik het gehele boek in anderhalf uur kan lezen. Ik heb de aantekeningen over de eerste 23 dagen gelezen, van maandag 9 maart 2020 tot dinsdag 31 maart 2020.
Gedurende
deze periode woonde Ilja Pfeijffer met zijn vriendin Stella in Genua.
Hij vertelt van dag tot dag wat hem opvalt. Hoewel ik al lang bewust
geen nieuws meer volg, was alles wat ik in die eerste 50 bladzijden las
mij al bekend. Pfeijffer heeft voor mij niets nieuws verteld. Daarbij
komt dat Pfeijffer niet zo heel interessant schrijft, weinig verrassende
dingen vermeldt, en over het algemeen ben ik al vergeten wat hij heeft
geschreven vlak na het lezen.
Ik wil dus stoppen met lezen. Ik heb "Quarantaine" geleend uit de bibliotheek. Toch denk ik dat ik dit boek later nog uit ga lezen. De beschreven periode is tamelijk uniek en voor zover ik weet is Pfeijffer de enige die echt een literair dagboek heeft bijgehouden tijdens die periode dat ook nog is uitgegeven. Het is ook een erg dun boekje, ik kan het gemakkelijk binnen een dag lezen. Daar is niet veel tijd mee verloren. Als ik het boek uitlees dan kan ik ook beoordelen of mijn suggestie om te stoppen met lezen, de juiste is geweest. Wordt vervolgd dus.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.