Willy Wonka and the Chocolate Factory: Verfilming van het boek van Roald Dahl uit 1971 met een prachtige rol voor Gene Wilder als Willy Wonka. *****
Charlie and the Chocolate Factory: Nieuwe verfilming van het boek van Roald Dahl uit 2005 door Tim Burton met Johnny Depp als Willy Wonka. Prachtig om te zien, maar minder goed dan de eerdere verfilming. ****
The Nightmare before Christmas: Erg vileine Disney-film over engerikken die het kerstfeest komen verstoren. Schitterende animaties en vol met zwarte humor. ****
The Aristocats: Leuke Disney-film over een groepje katten die bij een rijke dame wonen. De butler is op het geld van de dame uit (als ze komt te overlijden wordt het nagelaten aan de katten!) en besluit de katten te ontvoeren (catnapping). ****
The Fox and the Hound: Aardige Disney-film over de vriendschap tussen een jong vosje en een jonge hond. Dit kan natuurlijk nooit goed aflopen, of toch? ****
Pocahontas: Disney-film over de vriendschap en liefde tussen John Smith, een Engelse kolonist, en Pocahontas een meisje van een Indianenstam. Het verhaal is een beetje simplistisch en wat sentimenteel. ***
Jeroen Krabbé: Schilder: Documentaire over een rondleiding die Jeroen Krabbé geeft langs zijn eigen schilderijen. *****
Mississippi Burning: Knap gemaakte film met goed acteerwerk over de problemen tussen Europese Amerikanen en Afrikaanse Amerikanen in het zuiden van de Verenigde Staten in de jaren 60. Ik denk dat de situatie destijds erg goed wordt weergegeven, maar eerlijk gezegd kon deze film mij niet echt boeien. ****
Una giornata particolare: Film over de dag dat Hitler Rome bezoekt met Marcello Mastroianni en Sophia Loren. ****
For your Eyes only: Matige Bond-film, de vijfde met Roger Moore. Mijn dvd begon te haperen 40 minuten voor het einde, ik geloof niet dat ik daar erg rouwig om ben. **
Elle: Onsmakelijke film van Paul Verhoeven waarin de hoofdpersoon herhaaldelijk wordt verkracht. Je moet er van houden, ik doe dat niet. Wel met goed acteerwerk van vooral Isabel Huppert. ***
Meisje: Film over een jonge vrouw die het dorp waar ze opgegroeid is, haar ouders en haar vriend verlaat om in Brussel te gaan werken en wonen. Ik ben een fan van dit soort films over gewone mensen, maar deze vind ik een beetje tegenvallen. ***
The Work of Director Anton Corbijn: Behalve dat Anton Corbijn een wereldberoemd portretfotograaf is, is hij ook bekend geworden als regisseur van videoclips voor popgroepen zoals Joy Division, dePeche Mode en U2. Op deze dvd een aantal mooie videoclips. Helaas houd ik niet van dit soort popmuziek. ****
A Hard Day's Night: Beroemde film van Richard Lester waarin Ringo, George, Paul en John gedurende anderhalve dag gevolgd worden. Veel beelden van enthousiaste fans, de muziek is natuurlijk geweldig, maar toch vind ik dit niet zo'n goede documentaire als hij in mijn herinnering was. ****
Naked: Heftige film van Mike Leigh over een man die rondzwerft in het naargeestige Londen van begin jaren 90. Er wordt erg veel gepraat in deze film, Johnny, de hoofdpersoon, weet van geen ophouden en krijgt ook de nodige tegenslagen te verwerken. ****
Alice: Film van de Tjechische animatiefilmer Jan Svankmajer waarin stukken speelfilm gemengd zijn met stukken animatiefilm. De film is geïnspireerd door het boek "Alice in Wonderland" van Lewis Caroll en heeft diens duistere toon behouden. In al zijn eenvoud is deze film origineler dan de meeste films die ik gezien heb. ***
NOMA: Documentaire uit 2015 over het beroemde Deense restaurant dat tussen 2010 en 2014 vier keer was verkozen tot het beste restaurant van de wereld. Als film misschien niet zo heel bijzonder, maar zeer inspirerend voor liefhebbers van lekker eten, en wie is dat niet? ****
Zeeman met schrijvers en boeken: Dvd van de VPRO met fragmenten uit de televisieprogramma's die Michael Zeeman heeft gepresenteerd. ***
Fritz the Cat: Fritz is een kat die student is maar niet van studeren houdt. Want waarom zou je achter de boeken zitten als je ook achter de vrouwen aan kunt zitten of wiet roken? De vrienden van Fritz zijn dealers, junkies en dieven. Deze tekenfilm die is gebaseerd op de strip van Robert Crumb was toen hij uitkwam in 1972 schokkend en zeer populair. Nu kijk ik er naar en denk bij mezelf "Ach, het zal wel". Het tekenwerk oogt bewust een beetje onbeholpen vergeleken met bijvoorbeeld de prachtige tekenfilms van Disney. ***
The Young One: Een minder bekende film van Luis Bunuel over een man die samen met een 13-jarig meisje op een eiland woont. Op een dag vlucht een zwarte man die ervan beschuldigd wordt een blanke vrouw te hebben verkracht naar het eiland. Het meisje vindt hem aardig en verkoopt spullen aan hem zodat hij in leven kan blijven. De blanke man en een kornuit maken jacht op de zwarte man.
Toen deze film in 1960 uitkwam werd hij weggehoond door zowel het publiek als de critici. Nu kunnen we de film zien zoals hij is, een zeer goede film die zijn tijd ver vooruit was. Veel subtieler dan "Mississippi Burning" dat ik eerder deze maand zag. *****
Belle de Jour: Tweede film die ik zag van Luis Bunuel over een vrouw van een rijke man die in een bordeel gaat werken. "Belle de Jour" is waarschijnlijk de bekendste film van Luis Bunuel. De film is onderhoudend maar maakte op mij minder indruk dan "The Young One". ****
maandag 31 augustus 2020
vrijdag 28 augustus 2020
Serie filmboeken van uitgeverij Taschen
Ik heb de afgelopen tijd 9 boeken uit de serie filmboeken van Taschen
besproken die elk een decennium behandelen. Ook heb ik een nieuw stukje
geschreven over het boek met 100 favoriete films uit de 20e eeuw.
Nu ik alle delen van de serie afzonderlijk heb besproken wil ik even stil staan bij een aantal aspecten van de serie als geheel:
Uitgave van de boeken:
De boeken zijn uitgegeven als paperbacks (behalve het laatste deel). Dat is een begrijpelijke keus van Taschen omdat paperbacks nu eenmaal een stuk goedkoper zijn dan hardcovers met een stofomslag (en eventueel een cassette) en er dus meer exemplaren verkocht zullen worden. Jammer is die keuze wel. De delen uit de serie met niet meer dan 600 bladzijden houden zich goed, maar de delen met meer dan 600 bladzijden (vooral het deel over de films van de jaren 80) zijn erg onhandelbaar.
Indeling van de boeken:
De 10 delen hebben allen dezelfde indeling. Het boek begint met een inleiding over de films van de besproken jaren waarin steeds één film uitgebreid wordt besproken. Vervolgens komt de inhoudsopgave. Dan de hoofdmoot van het boek, de bespreking van 80 tot 145 films, die ieder in een apart hoofdstuk worden besproken. Vervolgens komen de overzichten van de Oscars per jaar en het register.
Indeling van de hoofdstukken:
Iedere film wordt in een apart hoofdstuk besproken. Het meest opvallend zijn de vele prachtige afbeeldingen. Bij iedere foto staat een onderschrift. Verder begint ieder hoofdstuk met de filmgegevens gevolgd door een tekst van ongeveer een A4-tje. Ook is er per hoofdstuk nog een kader waarin een persoon of een filmbegrip wordt besproken.
Uitgave van de boeken:
De boeken zijn uitgegeven als paperbacks (behalve het laatste deel). Dat is een begrijpelijke keus van Taschen omdat paperbacks nu eenmaal een stuk goedkoper zijn dan hardcovers met een stofomslag (en eventueel een cassette) en er dus meer exemplaren verkocht zullen worden. Jammer is die keuze wel. De delen uit de serie met niet meer dan 600 bladzijden houden zich goed, maar de delen met meer dan 600 bladzijden (vooral het deel over de films van de jaren 80) zijn erg onhandelbaar.
Indeling van de boeken:
De 10 delen hebben allen dezelfde indeling. Het boek begint met een inleiding over de films van de besproken jaren waarin steeds één film uitgebreid wordt besproken. Vervolgens komt de inhoudsopgave. Dan de hoofdmoot van het boek, de bespreking van 80 tot 145 films, die ieder in een apart hoofdstuk worden besproken. Vervolgens komen de overzichten van de Oscars per jaar en het register.
Indeling van de hoofdstukken:
Iedere film wordt in een apart hoofdstuk besproken. Het meest opvallend zijn de vele prachtige afbeeldingen. Bij iedere foto staat een onderschrift. Verder begint ieder hoofdstuk met de filmgegevens gevolgd door een tekst van ongeveer een A4-tje. Ook is er per hoofdstuk nog een kader waarin een persoon of een filmbegrip wordt besproken.
De teksten:
De teksten zijn in zeer leesbaar Engels geschreven (of in het Nederlands). De teksten zijn uiterst informatief en geven in een kort bestek informatie over de film, over de ontvangst van de film toen hij uitkwam en hoe men nu tegen die film aan kijkt. De illustraties van de boeken zijn geweldig, maar ik vind de teksten nog beter.
De Nederlandse editie:
Vaak worden bij een vertaling voor een Nederlandse editie teksten toegevoegd die speciaal van belang zijn voor Nederlandse lezers. Bij deze serie had men er voor kunnen kiezen om een aantal besprekingen toe te voegen van Nederlandstalige films en eventueel een aantal andere besprekingen te schrappen. Dat is jammer genoeg niet gebeurd.
De keuze van de besproken films:
Ik heb het in de besprekingen van de losse delen al vaak gezegd, ik ben niet erg enthousiast over de keuze van de films. Het is duidelijk dat de boeken geschreven zijn voor een groot publiek. Het grote publiek kijkt graag naar actiefilms en dus staan er veel besprekingen in van actiefilms.
Dat is een begrijpelijke keuze, maar dat is ook jammer. Het grote publiek zal deze boeken echt niet kopen. De boeken zullen vooral gekocht worden door de echte filmliefhebbers en die zullen toch ook wel in iets anders dan in actiefilms geïnteresseerd zijn. Er worden vooral Amerikaanse films besproken en in veel mindere mate films uit Frankrijk, Groot Brittannië, Italië en Duitsland. Films uit andere landen komen nauwelijks aan bod. Hierdoor worden wereldberoemde films van grote regisseurs als Satyajit Ray, Ingmar Bergman, Kenji Mizoguchi, Yasujiro Ozu of Akira Kurosawa niet of slechts in zeer beperkte mate besproken. Daarentegen staan er wel 5 films van Paul Verhoeven en heel veel van Alfred Hitchcock in. Ik denk dat van mijn 100 favoriete films uit de 20e eeuw er slechts zo'n 50 worden besproken, en dat vind ik toch wel een erg mager aantal.
Conclusie:
Ik vind deze serie filmboeken met afstand de mooiste en meest interessante filmboeken die ik ken. Zowel de illustraties als de teksten zijn voortreffelijk. Over de keuze van de films ben ik dan weer niet zo enthousiast. Ook vind ik dat men per deel niet meer dan zo'n 80 films had moeten bespreken om de boeken hanteerbaar te houden. Verder had ik graag gezien dat bij de delen die in het Nederlands vertaald zijn, men wat besprekingen van Nederlandstalige films had toegevoegd. Voor de rest niets dan lof!
Voor besprekingen van de individuele delen:
Movies of the 20s
Movies of the 30s
Movies of the 40s
Films van de jaren 50
Movies of the 60s
Films van de jaren 70
Films van de jaren 80
Films van de jaren 90
Movies of the 2000s
100 Movies of the 2010s
De teksten zijn in zeer leesbaar Engels geschreven (of in het Nederlands). De teksten zijn uiterst informatief en geven in een kort bestek informatie over de film, over de ontvangst van de film toen hij uitkwam en hoe men nu tegen die film aan kijkt. De illustraties van de boeken zijn geweldig, maar ik vind de teksten nog beter.
De Nederlandse editie:
Vaak worden bij een vertaling voor een Nederlandse editie teksten toegevoegd die speciaal van belang zijn voor Nederlandse lezers. Bij deze serie had men er voor kunnen kiezen om een aantal besprekingen toe te voegen van Nederlandstalige films en eventueel een aantal andere besprekingen te schrappen. Dat is jammer genoeg niet gebeurd.
De keuze van de besproken films:
Ik heb het in de besprekingen van de losse delen al vaak gezegd, ik ben niet erg enthousiast over de keuze van de films. Het is duidelijk dat de boeken geschreven zijn voor een groot publiek. Het grote publiek kijkt graag naar actiefilms en dus staan er veel besprekingen in van actiefilms.
Dat is een begrijpelijke keuze, maar dat is ook jammer. Het grote publiek zal deze boeken echt niet kopen. De boeken zullen vooral gekocht worden door de echte filmliefhebbers en die zullen toch ook wel in iets anders dan in actiefilms geïnteresseerd zijn. Er worden vooral Amerikaanse films besproken en in veel mindere mate films uit Frankrijk, Groot Brittannië, Italië en Duitsland. Films uit andere landen komen nauwelijks aan bod. Hierdoor worden wereldberoemde films van grote regisseurs als Satyajit Ray, Ingmar Bergman, Kenji Mizoguchi, Yasujiro Ozu of Akira Kurosawa niet of slechts in zeer beperkte mate besproken. Daarentegen staan er wel 5 films van Paul Verhoeven en heel veel van Alfred Hitchcock in. Ik denk dat van mijn 100 favoriete films uit de 20e eeuw er slechts zo'n 50 worden besproken, en dat vind ik toch wel een erg mager aantal.
Conclusie:
Ik vind deze serie filmboeken met afstand de mooiste en meest interessante filmboeken die ik ken. Zowel de illustraties als de teksten zijn voortreffelijk. Over de keuze van de films ben ik dan weer niet zo enthousiast. Ook vind ik dat men per deel niet meer dan zo'n 80 films had moeten bespreken om de boeken hanteerbaar te houden. Verder had ik graag gezien dat bij de delen die in het Nederlands vertaald zijn, men wat besprekingen van Nederlandstalige films had toegevoegd. Voor de rest niets dan lof!
Voor besprekingen van de individuele delen:
Movies of the 20s
Movies of the 30s
Movies of the 40s
Films van de jaren 50
Movies of the 60s
Films van de jaren 70
Films van de jaren 80
Films van de jaren 90
Movies of the 2000s
100 Movies of the 2010s
donderdag 27 augustus 2020
Jürgen Müller: Movies of the 2000s
Jürgen Müller: Movies of the 2000s (Duitsland, 2011): 843 blz: Uitgeverij Taschen
In "Movies of the 2000s" worden in totaal 139 films besproken. Ik was gewoontegetrouw weer aan het turven uit welke landen de films kwamen, maar ik ben daarmee gestopt omdat de meeste films in het boek coproducties zijn van steeds weer wisselende combinaties van landen. In dit deel staan voor het eerst films besproken uit landen als: Zuid-Korea, Thailand, India, Iran, Turkije en Roemenië.
Van de films die in "Movies of the 2000s" worden besproken horen wat mij betreft de volgende films zeker in dit boek thuis: "Spirited Away", "Harry Potter 1-7" (hoewel ik daar zelf geen fan van ben), "The Lord of the Rings", "City of God", "The Pianist", "Big Fish", "Gegen die Wand", "Million Dollar Baby", "Grizzly Man", "Sin City", "Brokeback Mountain", "Babel", "4 maanden, 3 weken & 2 dagen", "Gran Torino", "Honey"en "Biutiful". Ik geloof dat in geen enkel eerder deel zoveel uitstekende films worden besproken die ik heb gezien. Ik heb natuurlijk ook veel films uit deze periode gezien die besproken worden en die ik veel minder de moeite waard vind.
Films die ik mis: "No Man's Land", een film over de oorlog in Bosnië, "Atanarjuat", over de Inuit, "Etre et avoir" over een schoolklas in Frankrijk, "Amores Perros" het debuut van Alejandro Gonzalez Inarittu, "Paul dans sa vie", een documentaire over een boer in Normandië, "Estomago", culinaire porno uit Brazilië, "Into the Wild", over een jongeman die de wildernis opzoekt, "La graine et le mulet" van de Franse Algerijn Abdellatif Kechiche, "Pranzo di Ferragosto", over een man van middelbare leeftijd die twee dagen voor 4 oude dames zorgt, "Invictus" van Clint Eastwood over het Zuid-Afrikaanse rugby-elftal en Nelson Mandela en "Oasis" en "Poetry" van Lee Chang-Dong.Van mijn tien favoriete films uit de jaren 2000 mis ik opnieuw 5 titels in het boek.
In "Movies of the 2000s" worden in totaal 139 films besproken. Ik was gewoontegetrouw weer aan het turven uit welke landen de films kwamen, maar ik ben daarmee gestopt omdat de meeste films in het boek coproducties zijn van steeds weer wisselende combinaties van landen. In dit deel staan voor het eerst films besproken uit landen als: Zuid-Korea, Thailand, India, Iran, Turkije en Roemenië.Van de films die in "Movies of the 2000s" worden besproken horen wat mij betreft de volgende films zeker in dit boek thuis: "Spirited Away", "Harry Potter 1-7" (hoewel ik daar zelf geen fan van ben), "The Lord of the Rings", "City of God", "The Pianist", "Big Fish", "Gegen die Wand", "Million Dollar Baby", "Grizzly Man", "Sin City", "Brokeback Mountain", "Babel", "4 maanden, 3 weken & 2 dagen", "Gran Torino", "Honey"en "Biutiful". Ik geloof dat in geen enkel eerder deel zoveel uitstekende films worden besproken die ik heb gezien. Ik heb natuurlijk ook veel films uit deze periode gezien die besproken worden en die ik veel minder de moeite waard vind.
Films die ik mis: "No Man's Land", een film over de oorlog in Bosnië, "Atanarjuat", over de Inuit, "Etre et avoir" over een schoolklas in Frankrijk, "Amores Perros" het debuut van Alejandro Gonzalez Inarittu, "Paul dans sa vie", een documentaire over een boer in Normandië, "Estomago", culinaire porno uit Brazilië, "Into the Wild", over een jongeman die de wildernis opzoekt, "La graine et le mulet" van de Franse Algerijn Abdellatif Kechiche, "Pranzo di Ferragosto", over een man van middelbare leeftijd die twee dagen voor 4 oude dames zorgt, "Invictus" van Clint Eastwood over het Zuid-Afrikaanse rugby-elftal en Nelson Mandela en "Oasis" en "Poetry" van Lee Chang-Dong.Van mijn tien favoriete films uit de jaren 2000 mis ik opnieuw 5 titels in het boek.
woensdag 26 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 90
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 90 (Duitsland, 2002): 779 blz: Vertaald door Inge Pieters & Guide Vennix: Uitgeverij Taschen
In "Films van de jaren 90" worden in totaal 141 films besproken. Daarvan zijn er 102 uit de Verenigde Staten, 6 uit Frankrijk, 5 uit Groot Brittannië, 3 uit Denemarken, 2 elk uit Duitsland en Hong Kong en 1 uit elk van de volgende landen: Australië, Japan, Canada, Cuba en Italië. Coproducties komen uit de volgende combinaties van landen: 3 uit China/Hong Kong en Verenigde Staten/Frankrijk, 2 uit Verenigde Staten/Duitsland en 1 elk uit Groot Brittannië/Ierland, Franrijk/Australië/Nieuw-Zeeland, Frankrijk/Italië/Duitsland, Groot Brittannië/Tsjechië, Groot Brittannie/Canada, Verenigde Staten/Groot Brittannië, Duitsland/Frankrijk/Joegoslavië en Frankrijk/Spanje.
Van de films die in "Films van de jaren 90" worden besproken, horen de volgende films wat mij betreft zeker in dit boek thuis: "Raise the Red Lantern", "The Silence of the Lambs", "Schindler's List", "Pulp Fiction", "The Bridges of Madison County", "When We Were Kings", "Breaking the Waves", "The English Patient", "Festen", "Saving Private Ryan", "The Straight Story" en "Gladiator". Het lijkt erop dat er in de jaren 90 aanzienlijk meer geweldige films zijn gemaakt dan in de jaren 80.
De belangrijkste film die ik mis is "Satantango" van de Hongaar Bela Tarr, mijn favoriete film aller tijden. Verder "Urga" van Nikita Mikhalkov, "Belle en het beest" en "Aladdin", 2 uitstekende Disney-films, "Once Were Warriors", een film over de Maori's in Nieuw-Zeeland, "Il Postino", een prachtige romantische film uit Italië, het Zweedse "Fucking Amal" van Lukas Moodysson, "Mifune's Last Song"een komische film uit Denemarken, "De wind zal ons meenemen" van Abbas Kiarostami, "Billy Elliot", een Britse dansfilms en "Songs From the Second Floor" van de Zweed Roy Andersson. Van mijn tien favoriete films uit de jaren 90 mis ik er vijf in dit boek.
In "Films van de jaren 90" worden in totaal 141 films besproken. Daarvan zijn er 102 uit de Verenigde Staten, 6 uit Frankrijk, 5 uit Groot Brittannië, 3 uit Denemarken, 2 elk uit Duitsland en Hong Kong en 1 uit elk van de volgende landen: Australië, Japan, Canada, Cuba en Italië. Coproducties komen uit de volgende combinaties van landen: 3 uit China/Hong Kong en Verenigde Staten/Frankrijk, 2 uit Verenigde Staten/Duitsland en 1 elk uit Groot Brittannië/Ierland, Franrijk/Australië/Nieuw-Zeeland, Frankrijk/Italië/Duitsland, Groot Brittannië/Tsjechië, Groot Brittannie/Canada, Verenigde Staten/Groot Brittannië, Duitsland/Frankrijk/Joegoslavië en Frankrijk/Spanje.Van de films die in "Films van de jaren 90" worden besproken, horen de volgende films wat mij betreft zeker in dit boek thuis: "Raise the Red Lantern", "The Silence of the Lambs", "Schindler's List", "Pulp Fiction", "The Bridges of Madison County", "When We Were Kings", "Breaking the Waves", "The English Patient", "Festen", "Saving Private Ryan", "The Straight Story" en "Gladiator". Het lijkt erop dat er in de jaren 90 aanzienlijk meer geweldige films zijn gemaakt dan in de jaren 80.
De belangrijkste film die ik mis is "Satantango" van de Hongaar Bela Tarr, mijn favoriete film aller tijden. Verder "Urga" van Nikita Mikhalkov, "Belle en het beest" en "Aladdin", 2 uitstekende Disney-films, "Once Were Warriors", een film over de Maori's in Nieuw-Zeeland, "Il Postino", een prachtige romantische film uit Italië, het Zweedse "Fucking Amal" van Lukas Moodysson, "Mifune's Last Song"een komische film uit Denemarken, "De wind zal ons meenemen" van Abbas Kiarostami, "Billy Elliot", een Britse dansfilms en "Songs From the Second Floor" van de Zweed Roy Andersson. Van mijn tien favoriete films uit de jaren 90 mis ik er vijf in dit boek.
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 80
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 80 (Duitsland, ?): 841 blz: Vertaald door Cornelis van Ginneken, Nannie Nieland-Weits & Erika Venis: Uitgeverij Taschen
In "Films van de jaren 80" worden in totaal 145 films besproken (op de achterkant mist "Fanny & Alexander" uit 1982). Daarvan zijn er maar liefst 97 films uit de Verenigde Staten, 10 uit Groot Brittannië, 7 uit Frankrijk, 4 uit West-Duitsland, 2 uit Hong Kong en 1 elk uit Italië, Nederland, Japan, Ierland, Spanje, Denemarken, Finland en Joegoslavië. Ook weer de nodige coproducties: 3 uit Frankrijk/West-Duitsland, 2 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië en Frankrijk/Italië/Groot Brittannië en één elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Italië, Verenigde Staten/Brazilië, Verenigde Staten/Australië, Verenigde Staten/Canada, Verenigde Staten/Frankrijk/Zweden/Denemarken, Verenigde Staten/Frankrijk/Italië, Frankrijk/Italië/Rusland, Frankrijk/Japan, Frankrijk/Italië en Zweden/Denemarken.
Van de films die in "Films van de jaren 80" worden besproken heb ik de volgende films gezien waarvan ik vind dat ze in dit boek thuishoren: "Fanny & Alexander", "ET", "Gandhi", "Ran", "The Unbearable Lightness of Being" en "Dances with Wolves". Verder heb ik nog een flink aantal van de besproken films gezien waar ik warm noch koud van word. Voor dit boek hadden een stuk of 80 filmbesprekingen ruimschoots voldaan, er worden er wat mij betreft veel te veel oninteressante films in besproken.
Satyajit Ray heeft in de jaren 80 niet zijn beste films gemaakt, maar die zijn nog altijd veel interessanter dan de meeste films die wel besproken zijn in dit boek. Verder mis ik "Heimat" van Edgar Reitz, wat ik wel opmerkelijk vind omdat het boek is geschreven door Duitsers en de geweldige documentaire over de Holocaust: "Shoah" van Claude Lanzmann. Een andere zeer indrukwekkende film is "Come and See" een Russische oorlogsfilm van Elem Klimov. Ik mis dus drie van mijn tien favoriete films uit de jaren 80. Als ik de titels in dit boek en mijn favoriete films bij elkaar leg, dan lijkt mij dat in de jaren 80 relatief weinig prachtige films zijn gemaakt (of ik ken ze nog niet).
In "Films van de jaren 80" worden in totaal 145 films besproken (op de achterkant mist "Fanny & Alexander" uit 1982). Daarvan zijn er maar liefst 97 films uit de Verenigde Staten, 10 uit Groot Brittannië, 7 uit Frankrijk, 4 uit West-Duitsland, 2 uit Hong Kong en 1 elk uit Italië, Nederland, Japan, Ierland, Spanje, Denemarken, Finland en Joegoslavië. Ook weer de nodige coproducties: 3 uit Frankrijk/West-Duitsland, 2 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië en Frankrijk/Italië/Groot Brittannië en één elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Italië, Verenigde Staten/Brazilië, Verenigde Staten/Australië, Verenigde Staten/Canada, Verenigde Staten/Frankrijk/Zweden/Denemarken, Verenigde Staten/Frankrijk/Italië, Frankrijk/Italië/Rusland, Frankrijk/Japan, Frankrijk/Italië en Zweden/Denemarken.Van de films die in "Films van de jaren 80" worden besproken heb ik de volgende films gezien waarvan ik vind dat ze in dit boek thuishoren: "Fanny & Alexander", "ET", "Gandhi", "Ran", "The Unbearable Lightness of Being" en "Dances with Wolves". Verder heb ik nog een flink aantal van de besproken films gezien waar ik warm noch koud van word. Voor dit boek hadden een stuk of 80 filmbesprekingen ruimschoots voldaan, er worden er wat mij betreft veel te veel oninteressante films in besproken.
Satyajit Ray heeft in de jaren 80 niet zijn beste films gemaakt, maar die zijn nog altijd veel interessanter dan de meeste films die wel besproken zijn in dit boek. Verder mis ik "Heimat" van Edgar Reitz, wat ik wel opmerkelijk vind omdat het boek is geschreven door Duitsers en de geweldige documentaire over de Holocaust: "Shoah" van Claude Lanzmann. Een andere zeer indrukwekkende film is "Come and See" een Russische oorlogsfilm van Elem Klimov. Ik mis dus drie van mijn tien favoriete films uit de jaren 80. Als ik de titels in dit boek en mijn favoriete films bij elkaar leg, dan lijkt mij dat in de jaren 80 relatief weinig prachtige films zijn gemaakt (of ik ken ze nog niet).
dinsdag 25 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 70
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 70 (Duitsland, 2003): 713 blz: Uitgeverij Taschen
In "Films van de jaren 70" worden in totaal 120 films besproken. Daarvan zijn er 72 films uit de Verenigde Staten, 9 uit Groot Brittannië, 4 uit Frankrijk, 2 elk uit Italië en West-Duitsland en 1 elk uit de DDR, Rusland, Japan en Australië. Ook worden er weer de nodige coproducties besproken: 7 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië, 5 uit Frankrijk/Italië, 2 uit Frankrijk/West-Duitsland, 2 uit Frankrijk/Italië/West-Duitsland en 1 elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Hong Kong, Verenigde Staten/Italië, Verenigde Staten/Japan, Verenigde Staten/Frankrijk/Italië, Verenigde Staten/Frankrijk/Canada, Frankrijk/Japan, Frankrijk/West-Duitsland, Frankrijk/Spanje, Frankrijk/West-Duitsland/Zweden en Frankrijk/West-Duitsland/Polen/Joegoslavië. In "Films van de jaren 70" worden opnieuw geen films uit China en India besproken en ook niet uit Afrika, Latijns-Amerika, Iran en Turkije.
Van de films die in "Films van de jaren 70" worden besproken, heb ik de volgende 11 films gezien waarvan ik vind dat ze inderdaad in dit boek thuishoren: "The Godfather", "Solaris", "The Godfather deel 2", "One Flew Over the Cuckoo's Nest", "Star Wars", "Close Encounters of the Third Kind", "Manhattan", "Apocalyps Now", "The Empire Strikes Back", "Raging Bull" en "Kagemusha". Ook heb ik nog 21 films uit het boek gezien waaraan ik niet veel zou missen als ze niet werden opgenomen.
Van Satyajit Ray horen "Distant Thunder" en "The Chess Players" absoluut in dit boek thuis. Van Ingmar Bergman mis ik zijn allerbeste film: "Scenes uit een huwelijk" met de wat mij betreft allermooiste vrouwelijke hoofdrol die ik ken van Liv Ullman. Van Akira Kurosawa mis ik "Dersu Uzala", wat mij betreft veel interessanter dan het wel opgenomen "Kagemusha". De laatste geweldige film die ik mis is "De klompenboom" van Ermanno Olmi. Ik mis ook "Stalker" van Andrei Tarkovsky dat niet een van mijn favoriete films is, maar volgens mij wel een hele belangrijke film.
Van mijn 10 favoriete films uit de jaren 70 mis ik er 5.
In "Films van de jaren 70" worden in totaal 120 films besproken. Daarvan zijn er 72 films uit de Verenigde Staten, 9 uit Groot Brittannië, 4 uit Frankrijk, 2 elk uit Italië en West-Duitsland en 1 elk uit de DDR, Rusland, Japan en Australië. Ook worden er weer de nodige coproducties besproken: 7 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië, 5 uit Frankrijk/Italië, 2 uit Frankrijk/West-Duitsland, 2 uit Frankrijk/Italië/West-Duitsland en 1 elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Hong Kong, Verenigde Staten/Italië, Verenigde Staten/Japan, Verenigde Staten/Frankrijk/Italië, Verenigde Staten/Frankrijk/Canada, Frankrijk/Japan, Frankrijk/West-Duitsland, Frankrijk/Spanje, Frankrijk/West-Duitsland/Zweden en Frankrijk/West-Duitsland/Polen/Joegoslavië. In "Films van de jaren 70" worden opnieuw geen films uit China en India besproken en ook niet uit Afrika, Latijns-Amerika, Iran en Turkije.Van de films die in "Films van de jaren 70" worden besproken, heb ik de volgende 11 films gezien waarvan ik vind dat ze inderdaad in dit boek thuishoren: "The Godfather", "Solaris", "The Godfather deel 2", "One Flew Over the Cuckoo's Nest", "Star Wars", "Close Encounters of the Third Kind", "Manhattan", "Apocalyps Now", "The Empire Strikes Back", "Raging Bull" en "Kagemusha". Ook heb ik nog 21 films uit het boek gezien waaraan ik niet veel zou missen als ze niet werden opgenomen.
Van Satyajit Ray horen "Distant Thunder" en "The Chess Players" absoluut in dit boek thuis. Van Ingmar Bergman mis ik zijn allerbeste film: "Scenes uit een huwelijk" met de wat mij betreft allermooiste vrouwelijke hoofdrol die ik ken van Liv Ullman. Van Akira Kurosawa mis ik "Dersu Uzala", wat mij betreft veel interessanter dan het wel opgenomen "Kagemusha". De laatste geweldige film die ik mis is "De klompenboom" van Ermanno Olmi. Ik mis ook "Stalker" van Andrei Tarkovsky dat niet een van mijn favoriete films is, maar volgens mij wel een hele belangrijke film.
Van mijn 10 favoriete films uit de jaren 70 mis ik er 5.
Bette Westera (tekst) & Sylvia Weve (tekeningen): Dit is geen Cobra
Bette Westera (tekst) & Sylvia Weve (tekeningen): Dit is geen Cobra (Nederland, 2019): 47 blz: Uitgeverij Samsara
Ik kwam bij het sprankelende kinderboek "Dit is geen Cobra" door de zeer enthousiaste bespreking op de Leesclub van alles. Ik dacht meteen bij mezelf: "Dit is een boek dat ik moet lezen". Gelukkig kon ik het boek vrijwel meteen bij de bibliotheek lenen.
"Dit is geen Cobra" bestaat uit zeer kleurrijke tekeningen van Sylvia Weve en wordt ondersteund door teksten van Bette Westera. Marie wordt van school gestuurd omdat ze niet binnen de lijntjes kleurt en omdat ze paarse kanaries tekent op wieltjes. Zoals iedereen weet zijn kanaries geel en hebben ze pootjes. Marie wordt daarom naar de Ambassade voor Kinderen met Waarnemingsproblemen en Aanpassingsmoeilijkheden gestuurd. Daar kan ze leren hoe het wel moet. Het loopt natuurlijk allemaal net even anders.
De tekeningen zijn prachtig en het boek oogt lekker chaotisch, net als de schilderijen die de kunstenaars van Cobra maakten. De lopende tekst wordt aangevuld met een aantal vaak zeer hilarische terzijdes waarin begrippen uit de schilderkunst en andere moeilijke woorden worden uitgelegd, zoals:
- Een kanarie heeft geen wielen en is ook niet paars. Als je hem toch zo tekent is het dan nog een kanarie? Heeft een wielewaal wielen? Heeft een brilslang een bril? Heeft een halsbandparkiet een halsband?
- Een recept voor lariekoek: Schenk 2 liter biest in een ovenvaste schotel en zet die in een lauwwarme oven tot de biest is gestold. Laat afkoelen, snijd de koek in stukken en bestrooi met basterdsuiker. Klaar.
- Verfvlekken verwijderen is een vervelende en tijdrovende klus die soms niet eens tot het gewenste resultaat leidt. Laat het dus aan iemand anders over of beter nog: begin er niet aan en laat ze gewoon zitten. Wel zo kleurrijk.
- Met bla bla bla wordt in dit geval bedoeld: Schouders eronder, vooruit met de geit.
Eigenlijk betekent het gezwam, onzin, gezwets, geklets, geleuter, gebazel, gelul, gewauwel, kletskoek. Iemand die zo praat noemt men ook wel kletsmajoor of een babbelaar.
"Dit is geen Cobra" is maar een dun boekje. Het is zeer kleurrijk, speels, fantasierijk en origineel. Een van de leukste kinderboeken die ik ooit heb gelezen en ook zeer geschikt voor volwassenen. Wie meer wil weten over de relatie van dit boek met Cobra, leest de recensie van de Leesclub van alles.
Ik kwam bij het sprankelende kinderboek "Dit is geen Cobra" door de zeer enthousiaste bespreking op de Leesclub van alles. Ik dacht meteen bij mezelf: "Dit is een boek dat ik moet lezen". Gelukkig kon ik het boek vrijwel meteen bij de bibliotheek lenen."Dit is geen Cobra" bestaat uit zeer kleurrijke tekeningen van Sylvia Weve en wordt ondersteund door teksten van Bette Westera. Marie wordt van school gestuurd omdat ze niet binnen de lijntjes kleurt en omdat ze paarse kanaries tekent op wieltjes. Zoals iedereen weet zijn kanaries geel en hebben ze pootjes. Marie wordt daarom naar de Ambassade voor Kinderen met Waarnemingsproblemen en Aanpassingsmoeilijkheden gestuurd. Daar kan ze leren hoe het wel moet. Het loopt natuurlijk allemaal net even anders.
De tekeningen zijn prachtig en het boek oogt lekker chaotisch, net als de schilderijen die de kunstenaars van Cobra maakten. De lopende tekst wordt aangevuld met een aantal vaak zeer hilarische terzijdes waarin begrippen uit de schilderkunst en andere moeilijke woorden worden uitgelegd, zoals:
- Een kanarie heeft geen wielen en is ook niet paars. Als je hem toch zo tekent is het dan nog een kanarie? Heeft een wielewaal wielen? Heeft een brilslang een bril? Heeft een halsbandparkiet een halsband?
- Een recept voor lariekoek: Schenk 2 liter biest in een ovenvaste schotel en zet die in een lauwwarme oven tot de biest is gestold. Laat afkoelen, snijd de koek in stukken en bestrooi met basterdsuiker. Klaar.
- Verfvlekken verwijderen is een vervelende en tijdrovende klus die soms niet eens tot het gewenste resultaat leidt. Laat het dus aan iemand anders over of beter nog: begin er niet aan en laat ze gewoon zitten. Wel zo kleurrijk.
- Met bla bla bla wordt in dit geval bedoeld: Schouders eronder, vooruit met de geit.
Eigenlijk betekent het gezwam, onzin, gezwets, geklets, geleuter, gebazel, gelul, gewauwel, kletskoek. Iemand die zo praat noemt men ook wel kletsmajoor of een babbelaar.
"Dit is geen Cobra" is maar een dun boekje. Het is zeer kleurrijk, speels, fantasierijk en origineel. Een van de leukste kinderboeken die ik ooit heb gelezen en ook zeer geschikt voor volwassenen. Wie meer wil weten over de relatie van dit boek met Cobra, leest de recensie van de Leesclub van alles.
maandag 24 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Movies of the 60s
Jürgen Müller (red): Movies of the 60s (Duitsland, 2004): 607 blz: Uitgeverij Taschen
In "Movies of the 60s" worden in totaal 113 films besproken. Daarvan zijn er 64 uit de Verenigde Staten, 17 uit Groot Brittannië, 3 uit Frankrijk, 2 elk uit de DDR, Italië en Zweden en 1 elk uit West-Duitsland, Griekenland, Rusland en Japan. Opnieuw een groot aantal coproducties, 12 uit Frankrijk/Italië en 1 elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Groot Brittannië, Verenigde Staten/Italië, Italië/Spanje, Italië/Tsjecho-Slowakije, Frankrijk/Algerije, West-Duitsland/Frankrijk/Italië en West-Duitsland/Italië/Spanje. Opnieuw niets uit China en India.
Van de films die in "Movies of the 60s" worden besproken, heb ik de volgende films gezien die wat mij betreft zonder meer in dit boek thuishoren: "Otto e mezzo", "Il Gattopardo", "A fistful of Dollars", "Goldfinger", "The Sound of Music", "Red Beard", "Andrei Rublev", "The Jungle Book", "Planet of the Apes", "The Graduate" en "Once Upon a Time in the West". Er worden ook nog 18 andere films in dit boek besproken die ik heb gezien, maar waar je wat mij betreft niet zo heel veel aan zou missen.
Van Satyajit Ray hadden absoluut een aantal films moeten worden besproken. Alle films die hij heeft gemaakt zijn zeer de moeite waard, maar in ieder geval had ik de volgende films graag besproken gezien: "Abhijan", "Mahanagar", "Charulata" en "Days and Nights in the Forest", ongetwijfeld vier van de meest indrukwekkende films uit de jaren 60. Van Ingmar Bergman zou ik graag de eerste 4 films die hij in de jaren 60 heeft gemaakt besproken zien: "De maagdenbron", "Het oog van de duivel", "Als in een donkere spiegel" en "De avondmaalsgasten". Akira Kurosawa was in de jaren 60 minder op dreef dan in de jaren 50, maar in ieder geval hoort "High and Low" bij de meest indrukwekkende films van de jaren 60. Nog een film die absoluut besproken had moeten zijn: "Oorlog en vrede" van Sergej Bondartsjoek, wat mij betreft de meest indrukwekkende film van de jaren 60. Ook verbaas ik er mij over dat "The Good, the Bad and the Ugly" van Sergio Leone niet wordt besproken, zeker een betere film dan "A fistful of Dollars". Kortom van mijn tien favoriete films uit de jaren 60 mis ik er opnieuw minstens vijf. Aangezien ik 18 films heb gezien die wat mij betreft rustig weggelaten hadden kunnen worden ben ik opnieuw niet zo enthousiast over de filmkeuze.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
In "Movies of the 60s" worden in totaal 113 films besproken. Daarvan zijn er 64 uit de Verenigde Staten, 17 uit Groot Brittannië, 3 uit Frankrijk, 2 elk uit de DDR, Italië en Zweden en 1 elk uit West-Duitsland, Griekenland, Rusland en Japan. Opnieuw een groot aantal coproducties, 12 uit Frankrijk/Italië en 1 elk uit de volgende combinaties van landen: Verenigde Staten/Groot Brittannië, Verenigde Staten/Italië, Italië/Spanje, Italië/Tsjecho-Slowakije, Frankrijk/Algerije, West-Duitsland/Frankrijk/Italië en West-Duitsland/Italië/Spanje. Opnieuw niets uit China en India.Van de films die in "Movies of the 60s" worden besproken, heb ik de volgende films gezien die wat mij betreft zonder meer in dit boek thuishoren: "Otto e mezzo", "Il Gattopardo", "A fistful of Dollars", "Goldfinger", "The Sound of Music", "Red Beard", "Andrei Rublev", "The Jungle Book", "Planet of the Apes", "The Graduate" en "Once Upon a Time in the West". Er worden ook nog 18 andere films in dit boek besproken die ik heb gezien, maar waar je wat mij betreft niet zo heel veel aan zou missen.
Van Satyajit Ray hadden absoluut een aantal films moeten worden besproken. Alle films die hij heeft gemaakt zijn zeer de moeite waard, maar in ieder geval had ik de volgende films graag besproken gezien: "Abhijan", "Mahanagar", "Charulata" en "Days and Nights in the Forest", ongetwijfeld vier van de meest indrukwekkende films uit de jaren 60. Van Ingmar Bergman zou ik graag de eerste 4 films die hij in de jaren 60 heeft gemaakt besproken zien: "De maagdenbron", "Het oog van de duivel", "Als in een donkere spiegel" en "De avondmaalsgasten". Akira Kurosawa was in de jaren 60 minder op dreef dan in de jaren 50, maar in ieder geval hoort "High and Low" bij de meest indrukwekkende films van de jaren 60. Nog een film die absoluut besproken had moeten zijn: "Oorlog en vrede" van Sergej Bondartsjoek, wat mij betreft de meest indrukwekkende film van de jaren 60. Ook verbaas ik er mij over dat "The Good, the Bad and the Ugly" van Sergio Leone niet wordt besproken, zeker een betere film dan "A fistful of Dollars". Kortom van mijn tien favoriete films uit de jaren 60 mis ik er opnieuw minstens vijf. Aangezien ik 18 films heb gezien die wat mij betreft rustig weggelaten hadden kunnen worden ben ik opnieuw niet zo enthousiast over de filmkeuze.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 50
Jürgen Müller (red): Films van de jaren 50 (Duitsland, 2006): 557 blz: Vertaald door Carlo Gremmen, Kees van den Heuvel, Gert-Jan Kramer & Ammerins Moss: Uitgeverij Taschen
In "Films van de jaren 50" worden 91 films besproken. Daarvan zijn er 50 films uit de Verenigde Staten, 8 uit Frankrijk, 6 uit Groot Brittannië, 4 uit Japan, 3 uit Zweden, en 1 elk uit de DDR, Polen en Italië. Opvallend is het grote aantal coproducties dat besproken wordt. Maar liefst 11 films uit Frankrijk/Italië, 2 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië en 1 elk uit West-Duitsland/Frankrijk, West-Duitsland/Frankrijk/Italië, West-Duitsland/Spanje/Zwitserland en Frankrijk/Japan. Opnieuw worden geen films uit China en India besproken.
Van de films die in "Films van de jaren 50" worden besproken, heb ik de volgende 22 films gezien: "The African Queen", "An American in Paris", "High Noon", "Singing in the Rain", "Limelight", "Les Vacances de M. Hulot", "Ugetsu monogatari", "Tokyo Monogatari", "Rear Window", "Sichinin no Samurai", "La Strada", "Glimlach van een zomernacht", "Giant", "Het zevende zegel", "The Ten Commandments", "L'ascenseur pour l'Echafaud", "Wilde aardbeien", "Vertigo", "Some Like it Hot", "Ben-Hur", "Rocco e i suoie fratelli" en "Spartacus".
In de jaren 50 hebben mijn 4 favoriete regisseurs een groot aantal geweldige films gemaakt waarvan ik er wel een flink aantal mis in "Films van de jaren 50". Om te beginnen met Satyajit Ray, zijn "Apu-trilogie" had absoluut besproken moeten worden, die drie films vind ik mooier en interessanter dan alle 22 films die ik wel heb gezien uit het boek. Ook "Jalsaghar" verdient zonder meer een plaats in het boek. Alle films van Ingmar Bergman uit de jaren 50 hadden wat mij betreft in het boek gemogen, maar "Summer Interlude" en vooral "Zomer met Monika" horen er absoluut in, naast de drie films van Bergman die wel opgenomen zijn. Ook van Kenji Mizoguchi mogen van mij al zijn films uit de jaren 50 zo in het boek, maar in ieder geval "The Life of O-Haru", "Sansho the Bailiff" en "The Crucified Lovers" hadden er absoluut in opgenomen moeten worden, naast de ene film van Mizoguchi die wel opgenomen is. En van Akira Kurosawa mis ik drie van zijn beste films: "Ikiru", "The Bad Sleep Well" en vooral "Throne of Blood". Dit betekent dat van de in mijn ogen tien beste films van de jaren 50 die ik ken, er maar liefst 7 niet zijn opgenomen. Een gemiste kans! Ook mis ik twee geweldige Russische oorlogsfilms: "The Ballad of a Soldier" en "The Cranes are Flying". Ik kan wel zeggen dat ik de filmkeuze in "Films van de jaren 50" niet echt geweldig vind.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
In "Films van de jaren 50" worden 91 films besproken. Daarvan zijn er 50 films uit de Verenigde Staten, 8 uit Frankrijk, 6 uit Groot Brittannië, 4 uit Japan, 3 uit Zweden, en 1 elk uit de DDR, Polen en Italië. Opvallend is het grote aantal coproducties dat besproken wordt. Maar liefst 11 films uit Frankrijk/Italië, 2 uit de Verenigde Staten/Groot Brittannië en 1 elk uit West-Duitsland/Frankrijk, West-Duitsland/Frankrijk/Italië, West-Duitsland/Spanje/Zwitserland en Frankrijk/Japan. Opnieuw worden geen films uit China en India besproken.Van de films die in "Films van de jaren 50" worden besproken, heb ik de volgende 22 films gezien: "The African Queen", "An American in Paris", "High Noon", "Singing in the Rain", "Limelight", "Les Vacances de M. Hulot", "Ugetsu monogatari", "Tokyo Monogatari", "Rear Window", "Sichinin no Samurai", "La Strada", "Glimlach van een zomernacht", "Giant", "Het zevende zegel", "The Ten Commandments", "L'ascenseur pour l'Echafaud", "Wilde aardbeien", "Vertigo", "Some Like it Hot", "Ben-Hur", "Rocco e i suoie fratelli" en "Spartacus".
In de jaren 50 hebben mijn 4 favoriete regisseurs een groot aantal geweldige films gemaakt waarvan ik er wel een flink aantal mis in "Films van de jaren 50". Om te beginnen met Satyajit Ray, zijn "Apu-trilogie" had absoluut besproken moeten worden, die drie films vind ik mooier en interessanter dan alle 22 films die ik wel heb gezien uit het boek. Ook "Jalsaghar" verdient zonder meer een plaats in het boek. Alle films van Ingmar Bergman uit de jaren 50 hadden wat mij betreft in het boek gemogen, maar "Summer Interlude" en vooral "Zomer met Monika" horen er absoluut in, naast de drie films van Bergman die wel opgenomen zijn. Ook van Kenji Mizoguchi mogen van mij al zijn films uit de jaren 50 zo in het boek, maar in ieder geval "The Life of O-Haru", "Sansho the Bailiff" en "The Crucified Lovers" hadden er absoluut in opgenomen moeten worden, naast de ene film van Mizoguchi die wel opgenomen is. En van Akira Kurosawa mis ik drie van zijn beste films: "Ikiru", "The Bad Sleep Well" en vooral "Throne of Blood". Dit betekent dat van de in mijn ogen tien beste films van de jaren 50 die ik ken, er maar liefst 7 niet zijn opgenomen. Een gemiste kans! Ook mis ik twee geweldige Russische oorlogsfilms: "The Ballad of a Soldier" en "The Cranes are Flying". Ik kan wel zeggen dat ik de filmkeuze in "Films van de jaren 50" niet echt geweldig vind.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
zondag 23 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Movies of the 40s
Jürgen Müller (red): Movies of the 40s (Duitsland, 2005): 559 blz: Uitgeverij Taschen
In "Movies of the 40s" worden 87 films besproken. Daarvan zijn er 63 films uit de Verenigde Staten, 7 films uit Frankrijk, 5 uit Duitsland en Groot Brittannië, 4 uit Italië en 1 elk uit de Sovjet-Unie, Mexico en Japan. Opnieuw verreweg de meeste aandacht voor de Amerikaanse films. Slechts 1 film uit de Sovjet-Unie en Japan lijkt mij erg weinig en waar blijven landen als Zweden, China en India?
Van de films die in "Movies of the 40s" worden besproken heb ik de volgende gezien: "Citizen Kane", "Bambi", "Casablanca", "Shadow of a Doubt", "Münchhausen", "Ivan Grozny 1 en 2", "Les Enfants du paradis", "Brief Encounter", "Notorious", "Monsieur Verdoux", "The Red Shoes", "Ladri di biciclette", "Jour de Fète", "The Third Man", "Rashomon" en "Cinderella". Ik denk dat al deze 16 films inderdaad in dit boek thuishoren.
Ik ken maar twee films uit de jaren 40 die niet in dit boek staan, maar waarvan ik vind dat ze er eigenlijk in hadden gemoeten: "Utamaro and his five Women" van Kenji Mizoguchi. En vooral "Dumbo", één van de allerbeste Disney-films. Dit zegt waarschijnlijk meer over het beperkte aantal films dat ik uit de jaren 40 heb gezien, dan over de kwaliteit van de keuze.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
In "Movies of the 40s" worden 87 films besproken. Daarvan zijn er 63 films uit de Verenigde Staten, 7 films uit Frankrijk, 5 uit Duitsland en Groot Brittannië, 4 uit Italië en 1 elk uit de Sovjet-Unie, Mexico en Japan. Opnieuw verreweg de meeste aandacht voor de Amerikaanse films. Slechts 1 film uit de Sovjet-Unie en Japan lijkt mij erg weinig en waar blijven landen als Zweden, China en India?Van de films die in "Movies of the 40s" worden besproken heb ik de volgende gezien: "Citizen Kane", "Bambi", "Casablanca", "Shadow of a Doubt", "Münchhausen", "Ivan Grozny 1 en 2", "Les Enfants du paradis", "Brief Encounter", "Notorious", "Monsieur Verdoux", "The Red Shoes", "Ladri di biciclette", "Jour de Fète", "The Third Man", "Rashomon" en "Cinderella". Ik denk dat al deze 16 films inderdaad in dit boek thuishoren.
Ik ken maar twee films uit de jaren 40 die niet in dit boek staan, maar waarvan ik vind dat ze er eigenlijk in hadden gemoeten: "Utamaro and his five Women" van Kenji Mizoguchi. En vooral "Dumbo", één van de allerbeste Disney-films. Dit zegt waarschijnlijk meer over het beperkte aantal films dat ik uit de jaren 40 heb gezien, dan over de kwaliteit van de keuze.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
zaterdag 22 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Movies of the 30s
Jürgen Müller (red): Movies of the 30s (Duitsland, 2006): 559 blz: Uitgeverij Taschen
"Movies of the 30s" is chronologisch gesproken het tweede deel in de prachtige serie filmboeken van uitgeverij Taschen die ieder een decennium bestrijken. Voor inleidende opmerkingen over de serie als geheel zie mijn bespreking van "Movies of the 20s". Ik heb "Movies of the 30s" evenals het boek over de films van de jaren 20 van kaft tot kaft gelezen. Opnieuw vond ik zowel de illustraties als de teksten geweldig. Omdat ik het teveel werk vind om alle delen van kaft tot kaft te lezen wil ik de andere 7 delen de komende tijd snel doornemen en daarbij vooral aandacht besteden aan de keuze van de films.
In "Movies of the 30s" worden 88 films besproken. Hiervan zijn 61 Amerikaanse films, 1 coproductie van Duitsland en Frankrijk (uit 1932), 11 Duitse films, 7 Franse films, 5 Engelse films en 1 film elk uit de Sovjet-Unie, Japan en Tsjecho-Slowakije.
Natuurlijk was de Verenigde Staten in de jaren 30 verreweg het belangrijkste filmland, waarschijnlijk meer nog dan in andere decennia. Toch denk ik dat meer films uit andere landen aandacht hadden verdiend en dat er wel een aantal Amerikaanse films worden besproken die niet zo belangrijk zijn. Duitsland komt er nog goed vanaf met 11 films, wat waarschijnlijk komt doordat de schrijvers van dit boek Duitsers zijn. De Franse en Engelse films komen er ook redelijk vanaf. Maar slechts 1 film uit Japan en de Sovjet-Unie en waar zijn de films uit landen als Zweden, Denemarken, Spanje, China en India? Kortom, ik denk dat de selectie evenwichtiger had kunnen en moeten zijn.
Van de films die in "Movies of the 30s" worden besproken, heb ik de volgende gezien: "City Lights", "M, Eine Stadt sucht einen Mörder", "Tarzan" (heel lang geleden op de lagere school), "Duck Soup", "King Kong", "The 39 Steps", "Modern Times", "Olympia", "Une partie de campagne", "Lost Horizon", "Snow White and the Seven Dwarfs", "La Grande Illusion", "Alexander Nevsky", "Block-Heads", "The Wizard of Oz", "Gone with the Wind", "La Règle du jeu", "Rebecca", "Fantasia" en "The Great Dictator". Ik denk dat ik met deze 20 films de belangrijkste films die in dit boek besproken worden wel heb gezien.
Er zijn minstens 2 kardinale missers. Van Laurel en Hardy had absoluut "The Music Box" uit 1933 moeten worden opgenomen dat veruit hun beste film is. En ik mis Kenji Mizoguchi. Zijn "The Story of the Last Chrysanthemums" hoort tot de allerbeste films van de jaren 30. Een andere film die ik mis is "Pinokkio" dat ik een veel betere tekenfilm vind dan "Fantasia", maar aangezien de laatste veel vernieuwender was, kan ik ermee leven dat de samenstellers voor "Fantasia" hebben gekozen.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
"Movies of the 30s" is chronologisch gesproken het tweede deel in de prachtige serie filmboeken van uitgeverij Taschen die ieder een decennium bestrijken. Voor inleidende opmerkingen over de serie als geheel zie mijn bespreking van "Movies of the 20s". Ik heb "Movies of the 30s" evenals het boek over de films van de jaren 20 van kaft tot kaft gelezen. Opnieuw vond ik zowel de illustraties als de teksten geweldig. Omdat ik het teveel werk vind om alle delen van kaft tot kaft te lezen wil ik de andere 7 delen de komende tijd snel doornemen en daarbij vooral aandacht besteden aan de keuze van de films.In "Movies of the 30s" worden 88 films besproken. Hiervan zijn 61 Amerikaanse films, 1 coproductie van Duitsland en Frankrijk (uit 1932), 11 Duitse films, 7 Franse films, 5 Engelse films en 1 film elk uit de Sovjet-Unie, Japan en Tsjecho-Slowakije.
Natuurlijk was de Verenigde Staten in de jaren 30 verreweg het belangrijkste filmland, waarschijnlijk meer nog dan in andere decennia. Toch denk ik dat meer films uit andere landen aandacht hadden verdiend en dat er wel een aantal Amerikaanse films worden besproken die niet zo belangrijk zijn. Duitsland komt er nog goed vanaf met 11 films, wat waarschijnlijk komt doordat de schrijvers van dit boek Duitsers zijn. De Franse en Engelse films komen er ook redelijk vanaf. Maar slechts 1 film uit Japan en de Sovjet-Unie en waar zijn de films uit landen als Zweden, Denemarken, Spanje, China en India? Kortom, ik denk dat de selectie evenwichtiger had kunnen en moeten zijn.
Van de films die in "Movies of the 30s" worden besproken, heb ik de volgende gezien: "City Lights", "M, Eine Stadt sucht einen Mörder", "Tarzan" (heel lang geleden op de lagere school), "Duck Soup", "King Kong", "The 39 Steps", "Modern Times", "Olympia", "Une partie de campagne", "Lost Horizon", "Snow White and the Seven Dwarfs", "La Grande Illusion", "Alexander Nevsky", "Block-Heads", "The Wizard of Oz", "Gone with the Wind", "La Règle du jeu", "Rebecca", "Fantasia" en "The Great Dictator". Ik denk dat ik met deze 20 films de belangrijkste films die in dit boek besproken worden wel heb gezien.
Er zijn minstens 2 kardinale missers. Van Laurel en Hardy had absoluut "The Music Box" uit 1933 moeten worden opgenomen dat veruit hun beste film is. En ik mis Kenji Mizoguchi. Zijn "The Story of the Last Chrysanthemums" hoort tot de allerbeste films van de jaren 30. Een andere film die ik mis is "Pinokkio" dat ik een veel betere tekenfilm vind dan "Fantasia", maar aangezien de laatste veel vernieuwender was, kan ik ermee leven dat de samenstellers voor "Fantasia" hebben gekozen.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
vrijdag 21 augustus 2020
Jacques Tardi: Het ware verhaal van de onbekende soldaat
Jacques Tardi: Het ware verhaal van de onbekende soldaat (Frankrijk, ?): 36 blz: Vertaald door Ruud 't Hoen (1981): Uitgeverij Drukwerk
Op de voorlaatste bladzijde van "Het ware verhaal van de onbekende soldaat" wordt de hoofdpersoon neergeschoten. Een van zijn maten zegt: "Ik herken hem. Een vent die zei dat hij schrijver was ...".
In de rest van het boek bezoekt de hoofdpersoon een reusachtig bordeel.
Het verhaal is zoals vaker bij Tardi niet zo bijzonder, maar de tekeningen zijn geweldig. In mijn ogen is dit niet één van de beste Tardi's, maar wel gewoon een goede.
Op de voorlaatste bladzijde van "Het ware verhaal van de onbekende soldaat" wordt de hoofdpersoon neergeschoten. Een van zijn maten zegt: "Ik herken hem. Een vent die zei dat hij schrijver was ...".In de rest van het boek bezoekt de hoofdpersoon een reusachtig bordeel.
Het verhaal is zoals vaker bij Tardi niet zo bijzonder, maar de tekeningen zijn geweldig. In mijn ogen is dit niet één van de beste Tardi's, maar wel gewoon een goede.
donderdag 20 augustus 2020
Tardi (tekeningen) & Legrand (tekst): De kakkerlakkenkiller
Tardi (tekeningen) & Legrand (tekst): De kakkerlakkenkiller (Frankrijk, 1984): Vertaald door René van de Weijer: Uitgeverij Casterman
"De kakkerlakkenkiller" is de zoveelste prachtige graphic novel die ik van tekenaar Jacques Tardi heb gelezen.
Hoofdpersoon van deze graphic novel is een man die beroepshalve kakkerlakken verdelgt. Deze man woont en werkt in New York. Zoals altijd bij Tardi zijn zijn personages verlopen figuren die zo uit de krochten van de hel lijken te zijn gekropen. Opvallend aan de vormgeving is dat het boek in zwart-wit is getekend, maar dat de kleding en de attributen van de hoofdpersoon fel rood zijn gekleurd.
Het verhaal is niet zo bijzonder, maar daar lees je een Tardi natuurlijk niet voor. Het gaat om de prachtige tekeningen. Iedere liefhebber van het werk van Tardi zal van dit boek smullen!
"De kakkerlakkenkiller" is de zoveelste prachtige graphic novel die ik van tekenaar Jacques Tardi heb gelezen.Hoofdpersoon van deze graphic novel is een man die beroepshalve kakkerlakken verdelgt. Deze man woont en werkt in New York. Zoals altijd bij Tardi zijn zijn personages verlopen figuren die zo uit de krochten van de hel lijken te zijn gekropen. Opvallend aan de vormgeving is dat het boek in zwart-wit is getekend, maar dat de kleding en de attributen van de hoofdpersoon fel rood zijn gekleurd.
Het verhaal is niet zo bijzonder, maar daar lees je een Tardi natuurlijk niet voor. Het gaat om de prachtige tekeningen. Iedere liefhebber van het werk van Tardi zal van dit boek smullen!
woensdag 19 augustus 2020
Konstantin Paustovskij: De tijd van de grote verwachtingen
Konstantin Paustovskij: De tijd van de grote verwachtingen (Rusland, 1958): 239 blz: Vertaald door Wim Hartog (1981): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein, nr 61
Het vierde deel van de memoires van Paustovskij beslaat het jaar 1922 waarin Kostik in Odessa verblijft, een havenstad aan de Zwarte Zee. Hij krijgt een baantje bij een krant: "De Morjak". Op het einde van dit deel verlaat Kostik Odessa met de boot en komt in een helse storm terecht. Het meest interessante stuk in dit deel vind ik hoofdstuk 16 waarin hij collega-schrijver Isaak Babel ontmoet die hem vertelt hoe hij te werk gaat bij het schrijven van zijn verhalen.
Opnieuw een prachtig deel.
Lees ook de besprekingen van Arjen en Barbara.
Een aantal mooie citaten:
- De verzetsstrijders verborgen zich in de steengroeven en in de stad zelf. Ondanks de arrestaties en executies opereerden zij met zoveel lef vlak onder de neus van de Fransen en de troepen van Denikin dat ze er zelfs in slaagden een districtsconferentie van de bolsjewieken te houden, regelmatig de verzetskrant De Communist uit te geven, een heleboel proclamaties te verspreiden, de stakende drukkers, trammensen en telegrafisten te steunen, een trein met militair materiaal van de geallieerden op te blazen en uiteindelijk een revolutionair oorlogscomité op te richten, dat meteen na de bezetting van Odessa door sowjettroepen de voorlopige macht in handen nam.
- Het werd al lente. Hier aan deze steppenkust was haar komst veel ontroerender dan in een streek met een rijke begroeiing. Misschien omdat je hier iedere bloem die onder de roestige rails van een verwaarloosde tramlijn vandaan groeide, iedere vlinder die sidderend in de zachte zeebries haar vleugels zat te drogen, zo duidelijk zag.
- De tijd heeft de scherpe kantjes van vroegere zorgen en noden reeds lang afgeslepen. Het geheugen keert er slechts met tegenzin naar terug. Het geeft de voorkeur aan de gelukkige herinneringen van het verleden, met zijn schaarse vrolijke momenten, die in de loop van de jaren hun volle omvang en betekenis hebben gekregen.
- Ergens op de binnenplaats schitterde een stijfbevroren meldestengel, ziltig van de vrieskou, plotseling op de een of andere manier in een warm licht en uit deze schittering sprak reeds de nadering van de stralende lente.
- Het was voor de eerste keer dat ik een joodse begrafenis bijwoonde. Vooral de krampachtige spoed viel mij ervan op. Er kwam een lijkwagen voorrijden met een rouwpaard bespannen, een stoffige knol. De koetsier, een praatzieke man met een grijze baard kwam de kamer binnen, tikte met de steel van zijn zweep tegen de deksel van de kist en zei: "Vooruit, de jonkies hier aanpakken! Met z'n allen, hup twee, drie! En voorzichtig in de bochten. Ze moeten de vent die deze trap gemaakt heeft in die kist spijkeren in plaats van dat meisje en hem zo naar de andere wereld helpen! Dat is toch geen trap meer! God beware me, dat ding is ervoor gemaakt om je nek op te breken!"
- Dan verscheen er een bericht in de dagbladen van Sint Petersburg dat Vasilij Aleksandrovitsj Reginin, redacteur van de Blauwe Revue, op die en die dag van de maand tijdens het dressuurnummer van Circus Cineselli in zijn dooie eentje, ongewapend en zonder dompteur de tijgerkooi in zou gaan, aan een tafeltje plaats zou nemen waarop de koffie al klaar stond en op z'n gemak een kopje koffie zou drinken met een lekker taartje erbij, waarna hij de kooi weer ongedeerd zou verlaten.
Een bijzonder uitvoerige reportage van deze uitzonderlijke gebeurtenis zou samen met de persoonlijke indrukken van Reginin en een hele serie foto's in de Blauwe Revue gepubliceerd worden.
... Reginin stapte, overdreven gepoederd en met een chrysant in het knoopsgat van zijn rok, rustig de kooi in en ging koffie zitten drinken.
Door zoveel brutaliteit raakten de tijgers volledig van hun stuk. Zij zaten bij elkaar, keken Reginin angstig aan en gromden wat.
Iedereen hield zijn adem in. Bij de tralies stonden bleke stalknechts met de brandslangen klaar.
Reginin dronk zijn koffie op, liep zonder de tijgers zijn rug toe te keren achteruit naar de deur en stapte snel de kooi uit.
De tijgers, die ogenblikkelijk doorhadden dat de buit hen ontsnapt was, stormden met een ontzagwekkend gebrul zijn kant uit, vlogen tegen de spijlen op en begonnen er woedend aan te rukken en te scheuren.
- Ik was redactiesecretaris, met andere woorden, manusje van alles: zorgen voor de correcties en voor de taakverdeling tussen de reporters, zowel als voor de ontvangst van schrijvers en het beslechten van ruzietjes, die als donderslagen bij heldere hemel ontstonden tussen de jonge en oude reporters.
Bovendien zorgde ik bijna iedere dag samen met Izja Livsjits voor de opmaak van de editie van de volgende dag.
Volgens Babel:
- "De helderheid en de kracht van de taal," zei hij altijd "komen niet tot uiting in een zin waaraan niets meer kan worden toegevoegd maar waaruit niets kan wegvallen."
- De krab was verdwenen maar op een golf kwam een afgebroken bremtak aanspoelen. Ik stak mijn hand in het water om de tak te pakken en was verbaasd - mijn hand stak onder water maar ik voelde merkbaar de warmte van de zon ofschoon mijn hand wel een paar centimeter onder het oppervlak was.
Ik kan moeilijk het verbazingwekkende gevoel weergeven van zonnewarmte getemperd door zeewater, van de streling van zonnestralen op mijn vingers waar het groenige meegevende water tussendoor vlood.
Het was in ieder geval een gevoel dat iets heel gelukzaligs had. Méér kon er niet zijn. De wereld om me heen kon me nauwelijks iets mooiers geven dan deze lichte vriendschappelijke handdruk.
- Archeologie is de wetenschap van de oudheid. Sinds mijn kinderjaren is de oudheid voor mij synoniem met op de wind golvend gras, met oude ontvolkte streken in een verzengende hitte waar met die wind nog een heel klein beetje koelte wordt aangevoerd van de nabije zee, met een oude gebarsten tegel door de magere grijze vingers van een Iraanse pottenbakker vervaardigd, en met een zwarte aardewerk pijp, in de vorm van de boeg van een Egeisch schip, ergens bij de zoutmeren van Perekop door een Zaporoger verloren. De roestige, ijzerige, barse kleur van oude streken heeft mij altijd aangetrokken.
Over Odessa:
- 's Morgens hing er een geur van verwelkende violieren in de nog in schaduw verzonken straten. Maar toch waren ze nergens te bespeuren, niet in de plantsoenen en ook niet in de voortuintjes. Blijkbaar was het geen geur van violieren maar gewoon van morgenschaduwen, of van pas besproeide straten, of misschien wel van het briesje dat vanuit open zee kwam aanzetten. Het woei uit de richting van de vuurtoren van Bolsjoi Fontan, glipte door de meloenenvelden in de steppe, zoog het zoetige aroma in zich op van het verwelkende bietenloof, drong daarna met moeite door het dichte struikgewas langs de Frantsoeskojeboulevard en zocht zijn weg langs de oevers, aan de buitenkant van de stad, waar op de daken van de vissershutten meloeneschillen lagen te drogen en tomaten lagen te rijpen.
Het vierde deel van de memoires van Paustovskij beslaat het jaar 1922 waarin Kostik in Odessa verblijft, een havenstad aan de Zwarte Zee. Hij krijgt een baantje bij een krant: "De Morjak". Op het einde van dit deel verlaat Kostik Odessa met de boot en komt in een helse storm terecht. Het meest interessante stuk in dit deel vind ik hoofdstuk 16 waarin hij collega-schrijver Isaak Babel ontmoet die hem vertelt hoe hij te werk gaat bij het schrijven van zijn verhalen.Opnieuw een prachtig deel.
Lees ook de besprekingen van Arjen en Barbara.
Een aantal mooie citaten:
- De verzetsstrijders verborgen zich in de steengroeven en in de stad zelf. Ondanks de arrestaties en executies opereerden zij met zoveel lef vlak onder de neus van de Fransen en de troepen van Denikin dat ze er zelfs in slaagden een districtsconferentie van de bolsjewieken te houden, regelmatig de verzetskrant De Communist uit te geven, een heleboel proclamaties te verspreiden, de stakende drukkers, trammensen en telegrafisten te steunen, een trein met militair materiaal van de geallieerden op te blazen en uiteindelijk een revolutionair oorlogscomité op te richten, dat meteen na de bezetting van Odessa door sowjettroepen de voorlopige macht in handen nam.
- Het werd al lente. Hier aan deze steppenkust was haar komst veel ontroerender dan in een streek met een rijke begroeiing. Misschien omdat je hier iedere bloem die onder de roestige rails van een verwaarloosde tramlijn vandaan groeide, iedere vlinder die sidderend in de zachte zeebries haar vleugels zat te drogen, zo duidelijk zag.
- De tijd heeft de scherpe kantjes van vroegere zorgen en noden reeds lang afgeslepen. Het geheugen keert er slechts met tegenzin naar terug. Het geeft de voorkeur aan de gelukkige herinneringen van het verleden, met zijn schaarse vrolijke momenten, die in de loop van de jaren hun volle omvang en betekenis hebben gekregen.
- Ergens op de binnenplaats schitterde een stijfbevroren meldestengel, ziltig van de vrieskou, plotseling op de een of andere manier in een warm licht en uit deze schittering sprak reeds de nadering van de stralende lente.
- Het was voor de eerste keer dat ik een joodse begrafenis bijwoonde. Vooral de krampachtige spoed viel mij ervan op. Er kwam een lijkwagen voorrijden met een rouwpaard bespannen, een stoffige knol. De koetsier, een praatzieke man met een grijze baard kwam de kamer binnen, tikte met de steel van zijn zweep tegen de deksel van de kist en zei: "Vooruit, de jonkies hier aanpakken! Met z'n allen, hup twee, drie! En voorzichtig in de bochten. Ze moeten de vent die deze trap gemaakt heeft in die kist spijkeren in plaats van dat meisje en hem zo naar de andere wereld helpen! Dat is toch geen trap meer! God beware me, dat ding is ervoor gemaakt om je nek op te breken!"
- Dan verscheen er een bericht in de dagbladen van Sint Petersburg dat Vasilij Aleksandrovitsj Reginin, redacteur van de Blauwe Revue, op die en die dag van de maand tijdens het dressuurnummer van Circus Cineselli in zijn dooie eentje, ongewapend en zonder dompteur de tijgerkooi in zou gaan, aan een tafeltje plaats zou nemen waarop de koffie al klaar stond en op z'n gemak een kopje koffie zou drinken met een lekker taartje erbij, waarna hij de kooi weer ongedeerd zou verlaten.
Een bijzonder uitvoerige reportage van deze uitzonderlijke gebeurtenis zou samen met de persoonlijke indrukken van Reginin en een hele serie foto's in de Blauwe Revue gepubliceerd worden.
... Reginin stapte, overdreven gepoederd en met een chrysant in het knoopsgat van zijn rok, rustig de kooi in en ging koffie zitten drinken.
Door zoveel brutaliteit raakten de tijgers volledig van hun stuk. Zij zaten bij elkaar, keken Reginin angstig aan en gromden wat.
Iedereen hield zijn adem in. Bij de tralies stonden bleke stalknechts met de brandslangen klaar.
Reginin dronk zijn koffie op, liep zonder de tijgers zijn rug toe te keren achteruit naar de deur en stapte snel de kooi uit.
De tijgers, die ogenblikkelijk doorhadden dat de buit hen ontsnapt was, stormden met een ontzagwekkend gebrul zijn kant uit, vlogen tegen de spijlen op en begonnen er woedend aan te rukken en te scheuren.
- Ik was redactiesecretaris, met andere woorden, manusje van alles: zorgen voor de correcties en voor de taakverdeling tussen de reporters, zowel als voor de ontvangst van schrijvers en het beslechten van ruzietjes, die als donderslagen bij heldere hemel ontstonden tussen de jonge en oude reporters.
Bovendien zorgde ik bijna iedere dag samen met Izja Livsjits voor de opmaak van de editie van de volgende dag.
Volgens Babel:
- "De helderheid en de kracht van de taal," zei hij altijd "komen niet tot uiting in een zin waaraan niets meer kan worden toegevoegd maar waaruit niets kan wegvallen."
- De krab was verdwenen maar op een golf kwam een afgebroken bremtak aanspoelen. Ik stak mijn hand in het water om de tak te pakken en was verbaasd - mijn hand stak onder water maar ik voelde merkbaar de warmte van de zon ofschoon mijn hand wel een paar centimeter onder het oppervlak was.
Ik kan moeilijk het verbazingwekkende gevoel weergeven van zonnewarmte getemperd door zeewater, van de streling van zonnestralen op mijn vingers waar het groenige meegevende water tussendoor vlood.
Het was in ieder geval een gevoel dat iets heel gelukzaligs had. Méér kon er niet zijn. De wereld om me heen kon me nauwelijks iets mooiers geven dan deze lichte vriendschappelijke handdruk.
- Archeologie is de wetenschap van de oudheid. Sinds mijn kinderjaren is de oudheid voor mij synoniem met op de wind golvend gras, met oude ontvolkte streken in een verzengende hitte waar met die wind nog een heel klein beetje koelte wordt aangevoerd van de nabije zee, met een oude gebarsten tegel door de magere grijze vingers van een Iraanse pottenbakker vervaardigd, en met een zwarte aardewerk pijp, in de vorm van de boeg van een Egeisch schip, ergens bij de zoutmeren van Perekop door een Zaporoger verloren. De roestige, ijzerige, barse kleur van oude streken heeft mij altijd aangetrokken.
Over Odessa:
- 's Morgens hing er een geur van verwelkende violieren in de nog in schaduw verzonken straten. Maar toch waren ze nergens te bespeuren, niet in de plantsoenen en ook niet in de voortuintjes. Blijkbaar was het geen geur van violieren maar gewoon van morgenschaduwen, of van pas besproeide straten, of misschien wel van het briesje dat vanuit open zee kwam aanzetten. Het woei uit de richting van de vuurtoren van Bolsjoi Fontan, glipte door de meloenenvelden in de steppe, zoog het zoetige aroma in zich op van het verwelkende bietenloof, drong daarna met moeite door het dichte struikgewas langs de Frantsoeskojeboulevard en zocht zijn weg langs de oevers, aan de buitenkant van de stad, waar op de daken van de vissershutten meloeneschillen lagen te drogen en tomaten lagen te rijpen.
Michaël Zeeman: Aan mijn voormalig vaderland
Michaël Zeeman: Aan mijn voormalig vaderland: De beste essays en kritieken (Nederland, 2010): 695 blz: Uitgeverij de Bezige Bij
Ik heb "Aan mijn voormalig vaderland" aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen. Ik was benieuwd wat ik van het boek zou vinden. Ik had wel enige twijfels, ik houd over het algemeen niet zo van serieuze literatuurkritiek, ik lees liever zelf de boeken.
Het boek begint met een zeer onderhoudende biografische schets van 34 bladzijden geschreven door Willem Otterspeer. Meest kenmerkende citaat van Michaël Zeeman uit deze inleiding is het volgende: "Ik zou alles, alles van alles willen weten". Dat lijkt mij het recept voor een moeizaam leven.
Michael Zeeman stond blijkbaar hoog aangeschreven als criticus. Deze status kan ik moeilijk beoordelen, voordat ik deze bundel ter hand nam had ik nog nooit wat van hem gelezen.
Over wat ik nu van hem gelezen heb, ben ik niet erg enthousiast. Ik heb slechts 6 artikelen gelezen, de eerste 5 en een stuk over Casanova's memoires. Ik vind zijn stijl erg wijdlopig, hij haalt allerlei schrijvers aan die in mijn ogen niet relevant voor zijn stukken zijn en ik dreig steeds in slaap te vallen als ik zijn teksten lees.
Kortom, de teksten van Michaël Zeeman zijn niet aan mij besteed. Ik heb slechts 35 bladzijden van hem gelezen en dat volstaat voor mij.
Ik heb "Aan mijn voormalig vaderland" aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen. Ik was benieuwd wat ik van het boek zou vinden. Ik had wel enige twijfels, ik houd over het algemeen niet zo van serieuze literatuurkritiek, ik lees liever zelf de boeken.Het boek begint met een zeer onderhoudende biografische schets van 34 bladzijden geschreven door Willem Otterspeer. Meest kenmerkende citaat van Michaël Zeeman uit deze inleiding is het volgende: "Ik zou alles, alles van alles willen weten". Dat lijkt mij het recept voor een moeizaam leven.
Michael Zeeman stond blijkbaar hoog aangeschreven als criticus. Deze status kan ik moeilijk beoordelen, voordat ik deze bundel ter hand nam had ik nog nooit wat van hem gelezen.
Over wat ik nu van hem gelezen heb, ben ik niet erg enthousiast. Ik heb slechts 6 artikelen gelezen, de eerste 5 en een stuk over Casanova's memoires. Ik vind zijn stijl erg wijdlopig, hij haalt allerlei schrijvers aan die in mijn ogen niet relevant voor zijn stukken zijn en ik dreig steeds in slaap te vallen als ik zijn teksten lees.
Kortom, de teksten van Michaël Zeeman zijn niet aan mij besteed. Ik heb slechts 35 bladzijden van hem gelezen en dat volstaat voor mij.
dinsdag 18 augustus 2020
Boeken van het jaar
Omdat ik van lijstjes houd, hieronder een lijst met het boek of de boeken die ik heb uitgekozen als mijn boeken van het jaar:
1995 Homeros: Odysseia vertaald door Imme Dros
1996 J.M. Roberts: History of the World
1997 J.J. Voskuil: Bij nader inzien
1998 Wilfred Thesiger: Arabian Sands
1999 Konstantin Paustovskij: Memoires, 6 delen vertaald door Wim Hartog
2000 J.J. Voskuil: Het bureau, 7 delen
2001 Naghieb Mahfoez: De Caïro-trilogie vertaald door Richard van Leeuwen
2002 Adrian Desmond & James Moore: Charles Darwin
2003 Varlam Sjalamov: Berichten uit Kolyma vertaald door Yolande Bloemen en Marja Wiebes
2004 Gabriel Garcia Marquez: Liefde in tijden van cholera vertaald door Mariolein Sabarte Belacortu
2005 Marcel Proust: Op zoek naar de verloren tijd, 7 delen vertaald door Thérèse Cornips
2006 L.N. Tolstoj: Oorlog en vrede, 2 delen vertaald door Yolande Bloemen en Marja Wiebes
2007 Tsjechow: Verzamelde verhalen, 5 delen vertaald door Charles B. Timmer
2008 Ivan Boenin: Verzamelde werken, 4 delen vertaald door Margreet Berg en Marja Wiebes
2009 Michel de Montaigne: De essays, vertaald door Frank de Graaf
2010 Giacomo Casanova: Memoires, 12 delen vertaald door Theo Kars
2011 Marcel Proust: De kant van Swann, vertaald door Thérèse Cornips
2012 J.M. Biesheuvel: Verzameld werk, 3 delen
2013 Jimmy Nelson: Before They Pass Away (fotoboek)
2014 Michael Schmidt: The Novel
2015 Victor Klemperer: Tot het bittere einde, 2 delen vertaald door W. Hansen
2016 Hans Christiaan Andersen: Sprookjes en verhalen vertaald door Annelies van Hees
2017 Anton Tsjechow: Verzamelde verhalen, 5 delen vertaald door Tom Eekman, Aai Prins en Anne Stoffel
2018 Leo Tolstoj: Anna Karenina vertaald door Hans Boland
1995 Homeros: Odysseia vertaald door Imme Dros
1996 J.M. Roberts: History of the World
1997 J.J. Voskuil: Bij nader inzien
1998 Wilfred Thesiger: Arabian Sands
1999 Konstantin Paustovskij: Memoires, 6 delen vertaald door Wim Hartog
2000 J.J. Voskuil: Het bureau, 7 delen
2001 Naghieb Mahfoez: De Caïro-trilogie vertaald door Richard van Leeuwen
2002 Adrian Desmond & James Moore: Charles Darwin
2003 Varlam Sjalamov: Berichten uit Kolyma vertaald door Yolande Bloemen en Marja Wiebes
2004 Gabriel Garcia Marquez: Liefde in tijden van cholera vertaald door Mariolein Sabarte Belacortu
2005 Marcel Proust: Op zoek naar de verloren tijd, 7 delen vertaald door Thérèse Cornips
2006 L.N. Tolstoj: Oorlog en vrede, 2 delen vertaald door Yolande Bloemen en Marja Wiebes
2007 Tsjechow: Verzamelde verhalen, 5 delen vertaald door Charles B. Timmer
2008 Ivan Boenin: Verzamelde werken, 4 delen vertaald door Margreet Berg en Marja Wiebes
2009 Michel de Montaigne: De essays, vertaald door Frank de Graaf
2010 Giacomo Casanova: Memoires, 12 delen vertaald door Theo Kars
2011 Marcel Proust: De kant van Swann, vertaald door Thérèse Cornips
2012 J.M. Biesheuvel: Verzameld werk, 3 delen
2013 Jimmy Nelson: Before They Pass Away (fotoboek)
2014 Michael Schmidt: The Novel
2015 Victor Klemperer: Tot het bittere einde, 2 delen vertaald door W. Hansen
2016 Hans Christiaan Andersen: Sprookjes en verhalen vertaald door Annelies van Hees
2017 Anton Tsjechow: Verzamelde verhalen, 5 delen vertaald door Tom Eekman, Aai Prins en Anne Stoffel
2018 Leo Tolstoj: Anna Karenina vertaald door Hans Boland
2019 Keiji Nakazawa: Gen Barrevoets in Hiroshima, 6 delen vertaler niet vermeld
2020 Gerbrand Bakker: Jasper en zijn knecht
2021 Aimée de Jongh: Dagen van zand
2022 Barbara Stok: De filosoof de hond en de bruiloft
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
maandag 17 augustus 2020
Dvd: Zeeman met schrijvers en boeken
Zeeman met schrijvers en boeken: Een herinnering aan Michael Zeeman (Nederland, 1996-2001, deze dvd 2010): 180 min: Regisseur Antoinette Grote Gansey
Totdat ik gisteren en vandaag deze dvd bekeek, had ik nog nooit wat van Michael Zeeman op televisie gezien of van hem gelezen. De reden daarvoor is eenvoudig dat ik de laatste 25 jaar vrijwel nooit televisie heb gekeken of een krant heb gelezen. Wel heb ik zijn dikke bundel "Aan mijn voormalig vaderland" nog in de kast staan, aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen.
"Zeeman met schrijvers en boeken" bestaat uit 12 stukken. De eerste 8 zijn delen van uitzendingen van "Zeeman met boeken" waarin door een panel van 4 personen steeds één boek wordt besproken. De andere 4 stukken zijn (delen van) gesprekken met de schrijvers Orhan Pamuk, Esther Freund, V.S. Naipaul en Philip Roth.
Zeven jaar lang heeft Michael Zeeman "Zeeman met boeken" gepresenteerd. Maandelijks besprak hij daarin met een panel van 4 personen (hemzelf meegerekend) een aantal nieuw verschenen boeken. Voor ieder boek namen ze ongeveer 10 minuten de tijd.
Over "Zeeman met boeken" ben ik niet heel erg enthousiast. De discussies kabbelen een beetje voort, soms zitten twee mensen door elkaar heen te praten wat gelukkig niet heel vaak voorkomt. Het informatiegehalte vind ik vrij laag en de amusementswaarde nihil. Wat wel leuk is om te kijken hoe de presentator en zijn gasten eruit zien en hoe ze gekleed zijn en hoe ze praten. Ik heb geen enkele behoefte om meer van "Zeeman met boeken" te zien.
Voor zijn gesprekken met bekende schrijvers ligt dat gelukkig anders. Te beoordelen naar de gekozen fragmenten was Michael Zeeman een goed interviewer. Hij laat blijken het werk van diegene die hij interviewt goed te kennen, stelt de juiste vragen en laat vooral de ander zijn of haar verhaal vertellen. De vergelijking met Adriaan van Dis dringt zich op. Michael Zeeman had niet de grote persoonlijke charme die Adriaan van Dis had, maar hij is wel vriendelijk en is een goede interviewer.
Totdat ik gisteren en vandaag deze dvd bekeek, had ik nog nooit wat van Michael Zeeman op televisie gezien of van hem gelezen. De reden daarvoor is eenvoudig dat ik de laatste 25 jaar vrijwel nooit televisie heb gekeken of een krant heb gelezen. Wel heb ik zijn dikke bundel "Aan mijn voormalig vaderland" nog in de kast staan, aangeschaft na het lezen van de enthousiaste bespreking van Koen.
"Zeeman met schrijvers en boeken" bestaat uit 12 stukken. De eerste 8 zijn delen van uitzendingen van "Zeeman met boeken" waarin door een panel van 4 personen steeds één boek wordt besproken. De andere 4 stukken zijn (delen van) gesprekken met de schrijvers Orhan Pamuk, Esther Freund, V.S. Naipaul en Philip Roth.
Zeven jaar lang heeft Michael Zeeman "Zeeman met boeken" gepresenteerd. Maandelijks besprak hij daarin met een panel van 4 personen (hemzelf meegerekend) een aantal nieuw verschenen boeken. Voor ieder boek namen ze ongeveer 10 minuten de tijd.
Over "Zeeman met boeken" ben ik niet heel erg enthousiast. De discussies kabbelen een beetje voort, soms zitten twee mensen door elkaar heen te praten wat gelukkig niet heel vaak voorkomt. Het informatiegehalte vind ik vrij laag en de amusementswaarde nihil. Wat wel leuk is om te kijken hoe de presentator en zijn gasten eruit zien en hoe ze gekleed zijn en hoe ze praten. Ik heb geen enkele behoefte om meer van "Zeeman met boeken" te zien.
Voor zijn gesprekken met bekende schrijvers ligt dat gelukkig anders. Te beoordelen naar de gekozen fragmenten was Michael Zeeman een goed interviewer. Hij laat blijken het werk van diegene die hij interviewt goed te kennen, stelt de juiste vragen en laat vooral de ander zijn of haar verhaal vertellen. De vergelijking met Adriaan van Dis dringt zich op. Michael Zeeman had niet de grote persoonlijke charme die Adriaan van Dis had, maar hij is wel vriendelijk en is een goede interviewer.
donderdag 13 augustus 2020
Konstantin Paustovskij: Begin van een onbekend tijdperk
Konstantin Paustovskij: Begin van een onbekend tijdperk: Herinneringen aan de Russische revolutie (Rusland, ): 261 blz: Vertaald door Wim Hartog (1967): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein, nr 5
In dit derde deel van zijn memoires krijgt Kostik te maken met de revolutie. Hij loopt regelmatig gevaar voor eigen leven. Hij beschrijft de revolutie als een buitenstaander. Ondanks het vele geweld waar hij mee te maken krijgt zijn er ook weer de nodige lyrische beschrijvingen van de natuur en van zijn gemoedstoestanden. Opnieuw een prachtig deel.
Lees ook wat collega-bloggers Barbara en Arjen hebben geschreven over "Begin van een onbekend tijdperk".
Citaten:
- Kopan was een klein landgoed of liever gezegd een verwaarloosde boerenhoeve. Op een open plek in het bos stond een grote oude boerenwoning met een verweerd strodak en een paar bouwvallige schuurtjes. Een omheining was er niet. Het bos sloot de gebouwen aan alle kanten in. Het ruisen van de sparren deed mij na de helse herrie in Moskou majestueus en weldadig aan. Moeder hield haar tranen in toen ze mij zag. Alleen haar lippen beefden en haar stem weigerde dienst. Maar het volgende moment al omhelsde ze me, legde haar grijze hoofd aan mijn schouder en bleef zo lange tijd onbeweeglijk en zwijgend staan, onderdrukt snikkend. Nog nooit had zij mij zo omarmd als haar oudste, als een beschermer, als haar enige toeverlaat in haar leven vol tegenspoed.
Galja hield mij stijf bij mijn elleboog vast en achter haar dikke brilleglazen biggelden tranen naar beneden die ze niet afveegde.
Onhandig trachtte ik mijn moeder te kalmeren. Vaak had ik bewust aan haar gedacht maar pas nu begreep ik dat het leven haar niets had nagelaten behalve deze bittere, diep in haar hart verborgen liefde voor de twee wezens die haar nog restten: Galja en ik. Dat waren de laatste kruimeltjes liefde waarop zij teerde. Voor deze liefde verdroeg zij zonder morren de vernederingen van haar rijke bloedverwanten, het zware werk en het totale isolement in deze onbewoonde bossen.
- Tot op de dag van vandaag herinner ik mij deze winkel. In zilverpapier gewikkelde rookworsten hingen er aan een draad. Over de rode ronde kazen op de toonbank was een dikke laag rammenas uit kapotgeschoten blikjes gedropen. Op de vloer verspreidden plassen met cognac en likeur vermengde azijn een bijtende geur. Er in zwommen stevig rossigschemerende gemarineerde boleten. De grote keulse pot waarin ze gezeten hadden, lag in scherven over de vloer.
Ik graaide snel een paar lange worsten weg en stapelde ze als blokken hout in mijn armen op. Een dikke gruyère kaas, net een wagenwiel en een paar conservenblikjes legde ik er bovenop.
- Er bestonden in die tijd nog geen vulpennen en zo had Sjtsjelkoenov dan ook altijd een tuimelinktpotje en een paar ganzeveren in zijn binnenzak, want met potlood schrijven kon hij niet. Ik was geloof ik de enige onder zijn collega's die hem begreep en die zich niet vrolijk maakte over deze eigenschap en over zijn ganzeveren, want ook op mij heeft alles wat met potlood geschreven is altijd een slordige en onafgemaakte indruk gemaakt. Ik vond dat een precieze gedachte met precisie vastgelegd moest kunnen worden. Zo mogelijk zou ik alleen met Chinese inkt op stevig papier schrijven.
- Een zelfde bekoorlijke pracht ging er uit van het peppeldons dat in lichte zilvergrijze sliertjes over straat buitelde, de kale jonge katten die krijsend achter op de binnenplaats speelden, de oude vrouwtjes die uit donkerbruin gekerfd hout gesneden schenen te zijn, de Oostindische kers die met zijn ronde sappige blaadjes en rode bloemkelkjes welig tierde en zelfs van de mussen die water dronken uit de nooit opdrogende plassen bij de fonteintjes, de door vliegen bevuilde oleografie "De ceremonie van de kus" door een open raam achter in een kamer zichtbaar, het kooitje met een van verveling piepende kanarie, de ficussen en een gebroken, scheef weer aan elkaar gelijmde setter van rood porselein, een opgezette wielewaal waar de mot in zat, en ook nog van een samovar die midden op een binnenplaats stond te pruttelen terwijl de rook, ook al was het ding scheef, er loodrecht uit opkringelde, iets wat zoals men weet bestendig warm weer voorspelt.
- "Ziet u, beste vriend," zei de bezitter van de tuin tegen mij, "zo kan je ook leven. Je kunt op zo veel manieren leven: voor de vrijheid strijden, de mensen willen veranderen of tomaten kweken, het heeft allemaal zijn eer, zijn waarde en zijn roem."
"Waarom zegt u dat?" vroeg ik.
"Omdat het mij vooral gaat om verdraagzaamheid en begrip. Daarin ligt voor zover ik het zie de ware vrijheid besloten. Ieder mens moet vrij zijn het werk te verrichten wat hij het liefste doet. ..."
- In de voorafgaande hoofdstukken heb ik alleen verteld wat ik zelf gezien en gehoord heb. Daarom ontbreken er vele bekende gebeurtenissen uit die jaren. Maar ik beschrijf alleen datgene waarvan ik zelf getuige ben geweest en het ligt geenszins in mijn bedoeling om in dit boek een omvangrijk beeld te geven van de begintijd van de revolutie; trouwens ik zou dat niet eens kunnen.
- Tot op de dag van vandaag hangt er voor mij over alles wat met het spoor te maken heeft het romantisch waas van het reizen, zelfs de geur van steenkoolrook uit de schoorstenen van de locomotieven doet mij romantisch aan. Verrukt keek ik naar de van olie glimmende, groene locomotief wanneer deze met steeds langzamer bewegende blinkende stalen drijfstangen bij het pompstation tot stilstand kwam en onstuimig sissend regelmatig dampstraaltjes uitstootte alsof hij zwaar stond te hijgen na een vermoeiende rit.
- In de woning van Amalia rook het naar vers gemalen koffie. Zij was bezig de laatste bonen fijn te malen en de molen knarste en piepte zo klaaglijk alsof hij zijn einde voelde naderen. Net als altijd deed het huis door de koffiegeur behaaglijker aan, ofschoon het aan de muur hangend "geschenk van de zee", een kapotte thermometer die met schelpjes was versierd, zomer en winter door dezelfde temperatuur aangaf, namelijk drie graden onder nul. Door deze eeuwige drie graden onder nul leek het huis soms kouder dan het in werkelijkheid was.
- Noch het gymnasium noch de universiteit hebben mij ooit zo oneindig veel diepzinnige en boeiende dingen bijgebracht als boeken en menselijke ontmoetingen. Buitengewoon verlegen mens als ik was, heb ik altijd diegenen benijd die zo makkelijk contact sluiten met de mensen uit hun omgeving en onmiddellijk levendige gesprekken met hen aanknopen. Ik heb daar altijd heel veel tijd voor nodig gehad.
- In die tijd waren er veel uitdrukkingen ontstaan voor het begrip neerschieten: "tegen de muur zetten", "neerknallen", "likwideren', "naar de staf van Doechonin sturen", "afschrijven". Bijna elke streek had zo zijn eigen uitdrukkingen.
- De nevel dwong mij nauwkeuriger en langer naar deze dingen te kijken dan we gewoonlijk doen. Zodoende ontdekken we allerlei voorheen nooit opgemerkte details: de poreuze, gele steen bevatte veel kleine zeeschelpen, die er zich in hadden vastgezet; aan de bremstruik zaten nog enkele bloemen, die als doorweekte en verschrompelde vlinders op rechte, harde stelen geduldig stonden te wachten op de zon, die echter maar heel zelden, en dan nog als een verschoten, witte vlek, uit de nevel te voorschijn kwam en niet eens warmte of schaduw gaf; onder de eenzame oude plataan met de citroenkleurige vlekken op de stam lagen bladeren die wel uit matgroen fluweel gesneden leken; over het ijzeren poortje liepen mieren in een lange rij, ze droegen de laatste wintervoorraden in hin onderaardse voorraadschuren; onder de ankerketting leefde een kleine, schuwe pad.
Op bladzijdes 209-212 staat een prachtig verhaal van 3 bladzijdes lengte dat ik graag in zijn geheel zou willen citeren, maar daarvoor ontbreekt hier de ruimte en bovendien heb ik geen zin die hele lap tekst uit te tikken.
In dit derde deel van zijn memoires krijgt Kostik te maken met de revolutie. Hij loopt regelmatig gevaar voor eigen leven. Hij beschrijft de revolutie als een buitenstaander. Ondanks het vele geweld waar hij mee te maken krijgt zijn er ook weer de nodige lyrische beschrijvingen van de natuur en van zijn gemoedstoestanden. Opnieuw een prachtig deel.Lees ook wat collega-bloggers Barbara en Arjen hebben geschreven over "Begin van een onbekend tijdperk".
Citaten:
- Kopan was een klein landgoed of liever gezegd een verwaarloosde boerenhoeve. Op een open plek in het bos stond een grote oude boerenwoning met een verweerd strodak en een paar bouwvallige schuurtjes. Een omheining was er niet. Het bos sloot de gebouwen aan alle kanten in. Het ruisen van de sparren deed mij na de helse herrie in Moskou majestueus en weldadig aan. Moeder hield haar tranen in toen ze mij zag. Alleen haar lippen beefden en haar stem weigerde dienst. Maar het volgende moment al omhelsde ze me, legde haar grijze hoofd aan mijn schouder en bleef zo lange tijd onbeweeglijk en zwijgend staan, onderdrukt snikkend. Nog nooit had zij mij zo omarmd als haar oudste, als een beschermer, als haar enige toeverlaat in haar leven vol tegenspoed.
Galja hield mij stijf bij mijn elleboog vast en achter haar dikke brilleglazen biggelden tranen naar beneden die ze niet afveegde.
Onhandig trachtte ik mijn moeder te kalmeren. Vaak had ik bewust aan haar gedacht maar pas nu begreep ik dat het leven haar niets had nagelaten behalve deze bittere, diep in haar hart verborgen liefde voor de twee wezens die haar nog restten: Galja en ik. Dat waren de laatste kruimeltjes liefde waarop zij teerde. Voor deze liefde verdroeg zij zonder morren de vernederingen van haar rijke bloedverwanten, het zware werk en het totale isolement in deze onbewoonde bossen.
- Tot op de dag van vandaag herinner ik mij deze winkel. In zilverpapier gewikkelde rookworsten hingen er aan een draad. Over de rode ronde kazen op de toonbank was een dikke laag rammenas uit kapotgeschoten blikjes gedropen. Op de vloer verspreidden plassen met cognac en likeur vermengde azijn een bijtende geur. Er in zwommen stevig rossigschemerende gemarineerde boleten. De grote keulse pot waarin ze gezeten hadden, lag in scherven over de vloer.
Ik graaide snel een paar lange worsten weg en stapelde ze als blokken hout in mijn armen op. Een dikke gruyère kaas, net een wagenwiel en een paar conservenblikjes legde ik er bovenop.
- Er bestonden in die tijd nog geen vulpennen en zo had Sjtsjelkoenov dan ook altijd een tuimelinktpotje en een paar ganzeveren in zijn binnenzak, want met potlood schrijven kon hij niet. Ik was geloof ik de enige onder zijn collega's die hem begreep en die zich niet vrolijk maakte over deze eigenschap en over zijn ganzeveren, want ook op mij heeft alles wat met potlood geschreven is altijd een slordige en onafgemaakte indruk gemaakt. Ik vond dat een precieze gedachte met precisie vastgelegd moest kunnen worden. Zo mogelijk zou ik alleen met Chinese inkt op stevig papier schrijven.
- Een zelfde bekoorlijke pracht ging er uit van het peppeldons dat in lichte zilvergrijze sliertjes over straat buitelde, de kale jonge katten die krijsend achter op de binnenplaats speelden, de oude vrouwtjes die uit donkerbruin gekerfd hout gesneden schenen te zijn, de Oostindische kers die met zijn ronde sappige blaadjes en rode bloemkelkjes welig tierde en zelfs van de mussen die water dronken uit de nooit opdrogende plassen bij de fonteintjes, de door vliegen bevuilde oleografie "De ceremonie van de kus" door een open raam achter in een kamer zichtbaar, het kooitje met een van verveling piepende kanarie, de ficussen en een gebroken, scheef weer aan elkaar gelijmde setter van rood porselein, een opgezette wielewaal waar de mot in zat, en ook nog van een samovar die midden op een binnenplaats stond te pruttelen terwijl de rook, ook al was het ding scheef, er loodrecht uit opkringelde, iets wat zoals men weet bestendig warm weer voorspelt.
- "Ziet u, beste vriend," zei de bezitter van de tuin tegen mij, "zo kan je ook leven. Je kunt op zo veel manieren leven: voor de vrijheid strijden, de mensen willen veranderen of tomaten kweken, het heeft allemaal zijn eer, zijn waarde en zijn roem."
"Waarom zegt u dat?" vroeg ik.
"Omdat het mij vooral gaat om verdraagzaamheid en begrip. Daarin ligt voor zover ik het zie de ware vrijheid besloten. Ieder mens moet vrij zijn het werk te verrichten wat hij het liefste doet. ..."
- In de voorafgaande hoofdstukken heb ik alleen verteld wat ik zelf gezien en gehoord heb. Daarom ontbreken er vele bekende gebeurtenissen uit die jaren. Maar ik beschrijf alleen datgene waarvan ik zelf getuige ben geweest en het ligt geenszins in mijn bedoeling om in dit boek een omvangrijk beeld te geven van de begintijd van de revolutie; trouwens ik zou dat niet eens kunnen.
- Tot op de dag van vandaag hangt er voor mij over alles wat met het spoor te maken heeft het romantisch waas van het reizen, zelfs de geur van steenkoolrook uit de schoorstenen van de locomotieven doet mij romantisch aan. Verrukt keek ik naar de van olie glimmende, groene locomotief wanneer deze met steeds langzamer bewegende blinkende stalen drijfstangen bij het pompstation tot stilstand kwam en onstuimig sissend regelmatig dampstraaltjes uitstootte alsof hij zwaar stond te hijgen na een vermoeiende rit.
- In de woning van Amalia rook het naar vers gemalen koffie. Zij was bezig de laatste bonen fijn te malen en de molen knarste en piepte zo klaaglijk alsof hij zijn einde voelde naderen. Net als altijd deed het huis door de koffiegeur behaaglijker aan, ofschoon het aan de muur hangend "geschenk van de zee", een kapotte thermometer die met schelpjes was versierd, zomer en winter door dezelfde temperatuur aangaf, namelijk drie graden onder nul. Door deze eeuwige drie graden onder nul leek het huis soms kouder dan het in werkelijkheid was.
- Noch het gymnasium noch de universiteit hebben mij ooit zo oneindig veel diepzinnige en boeiende dingen bijgebracht als boeken en menselijke ontmoetingen. Buitengewoon verlegen mens als ik was, heb ik altijd diegenen benijd die zo makkelijk contact sluiten met de mensen uit hun omgeving en onmiddellijk levendige gesprekken met hen aanknopen. Ik heb daar altijd heel veel tijd voor nodig gehad.
- In die tijd waren er veel uitdrukkingen ontstaan voor het begrip neerschieten: "tegen de muur zetten", "neerknallen", "likwideren', "naar de staf van Doechonin sturen", "afschrijven". Bijna elke streek had zo zijn eigen uitdrukkingen.
- De nevel dwong mij nauwkeuriger en langer naar deze dingen te kijken dan we gewoonlijk doen. Zodoende ontdekken we allerlei voorheen nooit opgemerkte details: de poreuze, gele steen bevatte veel kleine zeeschelpen, die er zich in hadden vastgezet; aan de bremstruik zaten nog enkele bloemen, die als doorweekte en verschrompelde vlinders op rechte, harde stelen geduldig stonden te wachten op de zon, die echter maar heel zelden, en dan nog als een verschoten, witte vlek, uit de nevel te voorschijn kwam en niet eens warmte of schaduw gaf; onder de eenzame oude plataan met de citroenkleurige vlekken op de stam lagen bladeren die wel uit matgroen fluweel gesneden leken; over het ijzeren poortje liepen mieren in een lange rij, ze droegen de laatste wintervoorraden in hin onderaardse voorraadschuren; onder de ankerketting leefde een kleine, schuwe pad.
Op bladzijdes 209-212 staat een prachtig verhaal van 3 bladzijdes lengte dat ik graag in zijn geheel zou willen citeren, maar daarvoor ontbreekt hier de ruimte en bovendien heb ik geen zin die hele lap tekst uit te tikken.
woensdag 12 augustus 2020
Willem Ritstier: Opstaan ... en doorgaan
Willem Ritstier: Opstaan ... en doorgaan (Nederland, 2020): 198 blz: Uitgeverij Volt
Nadat in oktober 2017 "Wills kracht" was verschenen, het prachtige boek van Willen Ritstier over het ziekteproces en de dood van zijn vrouw Will, wilde hij zijn leven weer oppakken en kijken of hij een nieuwe partner kon vinden.
Willem besluit te gaan daten. In "Opstaan ... en doorgaan" wordt het hele proces van daten zeer herkenbaar getekend en opgeschreven. Willem blijkt als weduwnaar goed in de markt te liggen (geen gezeur met lastige exen). Hij heeft een aantal gezellige afspraken, maar de ware blijkt hij toch niet te vinden.
Door het verhaal van Willem heen loopt het verhaal van zijn zoon Alwin die natuurlijk ook moeite heeft met het verlies van zijn moeder en die zijn eigen problemen heeft waar Willem ook mee moet omgaan.
Misschien heeft dit tweede boek niet de dwingende noodzaak van zijn eersteling, maar het is opnieuw zeer de moeite waard om te lezen. Ik raad aan om met "Wills kracht" te beginnen en als je daar enthousiast over bent, verder te gaan met dit nieuwe boek.
Collega-bloggers Niek en Teunis hebben ook enthousiaste besprekingen geschreven van "Opstaan ... en doorgaan".
Nadat in oktober 2017 "Wills kracht" was verschenen, het prachtige boek van Willen Ritstier over het ziekteproces en de dood van zijn vrouw Will, wilde hij zijn leven weer oppakken en kijken of hij een nieuwe partner kon vinden.Willem besluit te gaan daten. In "Opstaan ... en doorgaan" wordt het hele proces van daten zeer herkenbaar getekend en opgeschreven. Willem blijkt als weduwnaar goed in de markt te liggen (geen gezeur met lastige exen). Hij heeft een aantal gezellige afspraken, maar de ware blijkt hij toch niet te vinden.
Door het verhaal van Willem heen loopt het verhaal van zijn zoon Alwin die natuurlijk ook moeite heeft met het verlies van zijn moeder en die zijn eigen problemen heeft waar Willem ook mee moet omgaan.
Misschien heeft dit tweede boek niet de dwingende noodzaak van zijn eersteling, maar het is opnieuw zeer de moeite waard om te lezen. Ik raad aan om met "Wills kracht" te beginnen en als je daar enthousiast over bent, verder te gaan met dit nieuwe boek.
Collega-bloggers Niek en Teunis hebben ook enthousiaste besprekingen geschreven van "Opstaan ... en doorgaan".
maandag 10 augustus 2020
Dvd: Alice in Wonderland (Disney)
Alice in Wonderland (Verenigde Staten, 1951): 72 min: Regisseur
Ik kon mij deze versie van "Alice in Wonderland" niet meer zo goed herinneren. Ik heb er nu bij het opnieuw bekijken van deze film erg van genoten.
"Alice in Wonderland" is een Disney animatiefilm naar het beroemde boek van Lewis Carroll. Lewis Carroll had het boek destijds geschreven voor een jong meisje dat Alice heette.
In "Alice in Wonderland" wordt het boek van Lewis Carroll vrij getrouw gevolgd, maar af en toe wijkt het ook af. Er is bijvoorbeeld minder aandacht voor de vele nonsens-rijmen in het boek. De animaties zijn een genot om naar te kijken. Ik vind de oudere Disney-films vaak nog de mooist getekende animaties hebben die ik ken.
Alice krijgt les en valt daarbij in slaap. In haar droom loopt ze een wit konijn achterna en gaat een groot hol in waarna ze door een lange tunnel naar beneden valt. Eenmaal beneden aangekomen ontmoet ze allerlei vreemde personages: Tweedle-Die en Tweedle-Dum, de Maartse Haas, de Zevenslaper, de gekke Hoedenmaker, de Kolderkat en natuurlijk de Hartenkoningin die steeds roept: "Eraf met die hoofden".
Ik heb er erg genoten van de vrolijke, speelse animaties. Tim Burton heeft in 2005 een nieuwe versie van "Alice in Wonderland" gemaakt die ik ook leuk vind om naar te kijken, maar mijn voorkeur gaat toch duidelijk uit naar deze oudere Disney-versie.
Op IMDB krijgt deze "Alice in Wonderland" van bijna 126.000 mensen een waardering van 7,4.
Ik kon mij deze versie van "Alice in Wonderland" niet meer zo goed herinneren. Ik heb er nu bij het opnieuw bekijken van deze film erg van genoten."Alice in Wonderland" is een Disney animatiefilm naar het beroemde boek van Lewis Carroll. Lewis Carroll had het boek destijds geschreven voor een jong meisje dat Alice heette.
In "Alice in Wonderland" wordt het boek van Lewis Carroll vrij getrouw gevolgd, maar af en toe wijkt het ook af. Er is bijvoorbeeld minder aandacht voor de vele nonsens-rijmen in het boek. De animaties zijn een genot om naar te kijken. Ik vind de oudere Disney-films vaak nog de mooist getekende animaties hebben die ik ken.
Alice krijgt les en valt daarbij in slaap. In haar droom loopt ze een wit konijn achterna en gaat een groot hol in waarna ze door een lange tunnel naar beneden valt. Eenmaal beneden aangekomen ontmoet ze allerlei vreemde personages: Tweedle-Die en Tweedle-Dum, de Maartse Haas, de Zevenslaper, de gekke Hoedenmaker, de Kolderkat en natuurlijk de Hartenkoningin die steeds roept: "Eraf met die hoofden".
Ik heb er erg genoten van de vrolijke, speelse animaties. Tim Burton heeft in 2005 een nieuwe versie van "Alice in Wonderland" gemaakt die ik ook leuk vind om naar te kijken, maar mijn voorkeur gaat toch duidelijk uit naar deze oudere Disney-versie.
Op IMDB krijgt deze "Alice in Wonderland" van bijna 126.000 mensen een waardering van 7,4.
zondag 9 augustus 2020
Jürgen Müller (red): Movies of the 20s
Jürgen Müller (red): Movies of the 20s (Duitsland, 2007): 466 blz: Uitgeverij Taschen
De Duitse uitgeverij Taschen heeft een serie uitgebracht van 9 prachtige filmboeken per decennium die samen de hele filmgeschiedenis tot en met 2010 behandelen. Ik hoop en verwacht dat in de loop van volgend jaar een nieuw deel uitkomt over de jaren 2011-2020.
Opzet van de serie: De bedoeling van de serie is om een uitgebreid overzicht van de filmgeschiedenis te geven aan de hand van besprekingen van individuele films. Uit ieder jaar worden ongeveer 10, soms wat meer, films besproken. Iedere film krijgt 4-12 bladzijden, meestal 6. De teksten over de films zijn goed leesbaar en uiterst informatief. De auteurs slagen erin om met niet te veel woorden de films in hun tijd te plaatsen, de film te bespreken en nog wat achtergrondinformatie te geven. Het grootste bestanddeel van de boeken zijn de prachtige illustraties, vaak over een hele pagina. Ook is er bij iedere filmbespreking een kader geplaatst waarin een persoon of filmbegrip wordt besproken. In een wat groter lettertype en vetgedrukt worden een paar treffende citaten gegeven over de film. De illustraties zijn prachtig, maar en dat is een groot compliment aan Taschen, ik vind de teksten nog beter. Deze serie is in ieder geval met afstand de mooiste en meest informatieve serie boeken die ik over films heb.
"Movies of the 20s" is chronologisch (wat betreft de besproken films) het eerste deel van de serie. Ik had al jaren de delen vanaf de jaren 50 ongelezen in de kast staan. Een maand of 2 geleden kon ik via marktplaats de delen over de jaren 30 en de jaren 40 kopen. Daarna miste ik nog het deel over de jaren 20 dat ik via amazon heb gekocht. Nadat ik dat deel ook binnen had, ben ik begonnen met lezen. Om mezelf niet te overvoeren besloot ik om per dag de besprekingen van 3 films te lezen, wat mij ongeveer 20 minuten kostte.
In "Movies of the 20s" worden in totaal 81 films besproken vanaf 1895 tot 1930. Van de periode tot 1920 worden 13 films besproken. Verreweg de meeste films die in dit boek besproken zijn heb ik niet gezien. Het is voor mij moeilijk om te beoordelen hoe geslaagd de keuze van de films is. Ik ben in ieder geval blij dat van Charlie Chaplin "The Kid" en "The Goldrush", van Buster Keaton "Sherlock Jr." en "The General", van D.W. Griffith "The Birth of a Nation", en van Robert Flaherty "Nanook of the North" opgenomen zijn. Ik mis "Seven Chances" en "College" van Buster Keaton die van mij alle twee besproken hadden moeten worden en verder iets van Laurel en Hardy die toch ook prachtige korte stomme films hebben gemaakt.
Na het lezen van "Movies of the 20s" heb ik er in ieder geval een hele lijst van films bijgekregen die ik beslist nog wil gaan zien.
De Duitse uitgeverij Taschen heeft een serie uitgebracht van 9 prachtige filmboeken per decennium die samen de hele filmgeschiedenis tot en met 2010 behandelen. Ik hoop en verwacht dat in de loop van volgend jaar een nieuw deel uitkomt over de jaren 2011-2020.Opzet van de serie: De bedoeling van de serie is om een uitgebreid overzicht van de filmgeschiedenis te geven aan de hand van besprekingen van individuele films. Uit ieder jaar worden ongeveer 10, soms wat meer, films besproken. Iedere film krijgt 4-12 bladzijden, meestal 6. De teksten over de films zijn goed leesbaar en uiterst informatief. De auteurs slagen erin om met niet te veel woorden de films in hun tijd te plaatsen, de film te bespreken en nog wat achtergrondinformatie te geven. Het grootste bestanddeel van de boeken zijn de prachtige illustraties, vaak over een hele pagina. Ook is er bij iedere filmbespreking een kader geplaatst waarin een persoon of filmbegrip wordt besproken. In een wat groter lettertype en vetgedrukt worden een paar treffende citaten gegeven over de film. De illustraties zijn prachtig, maar en dat is een groot compliment aan Taschen, ik vind de teksten nog beter. Deze serie is in ieder geval met afstand de mooiste en meest informatieve serie boeken die ik over films heb.
"Movies of the 20s" is chronologisch (wat betreft de besproken films) het eerste deel van de serie. Ik had al jaren de delen vanaf de jaren 50 ongelezen in de kast staan. Een maand of 2 geleden kon ik via marktplaats de delen over de jaren 30 en de jaren 40 kopen. Daarna miste ik nog het deel over de jaren 20 dat ik via amazon heb gekocht. Nadat ik dat deel ook binnen had, ben ik begonnen met lezen. Om mezelf niet te overvoeren besloot ik om per dag de besprekingen van 3 films te lezen, wat mij ongeveer 20 minuten kostte.
In "Movies of the 20s" worden in totaal 81 films besproken vanaf 1895 tot 1930. Van de periode tot 1920 worden 13 films besproken. Verreweg de meeste films die in dit boek besproken zijn heb ik niet gezien. Het is voor mij moeilijk om te beoordelen hoe geslaagd de keuze van de films is. Ik ben in ieder geval blij dat van Charlie Chaplin "The Kid" en "The Goldrush", van Buster Keaton "Sherlock Jr." en "The General", van D.W. Griffith "The Birth of a Nation", en van Robert Flaherty "Nanook of the North" opgenomen zijn. Ik mis "Seven Chances" en "College" van Buster Keaton die van mij alle twee besproken hadden moeten worden en verder iets van Laurel en Hardy die toch ook prachtige korte stomme films hebben gemaakt.
Na het lezen van "Movies of the 20s" heb ik er in ieder geval een hele lijst van films bijgekregen die ik beslist nog wil gaan zien.
vrijdag 7 augustus 2020
Dvd: Una giornata particolare
Una giornata particolare (Italië, 1977): 102 min: Regisseur Ettore Scola
De twee grootste coryfeeën uit de Italiaanse filmgeschiedenis, Marcello Mastroianni en Sophia Loren zijn de twee hoofdrolspelers in deze film van Ettore Scola.
Het is 8 mei 1939 en Hitler is in Rome om een bondgenootschap met Mussolini te sluiten. In de stad is een grote fascistische bijeenkomst. Huisvrouw Antonietta is alleen thuis en haar man en 6 kinderen zijn naar de bijeenkomst. De Beo ontsnapt en strijkt op het raam van de overbuurman neer.
Antonietta belt aan bij haar overbuurman Gabriele die zij nog niet kent en hij helpt haar om de Beo te vangen. Ze raken in gesprek en van het een komt het ander.
"Una giornate particolare" begint met historische beelden in zwart-wit en schakelt dan over op het verhaal dat gefilmd is in gedempte kleuren. Antonietta is een sloofje van haar man en Gabriele is een homo.
Het spel van Mastroianni en Loren is zeer overtuigend. Terwijl zij toenadering tot elkaar zoeken speelt op de achtergrond steeds de fascistische marsmuziek.
Op IMDB krijgt "Una giornata particolare" van 11.200 mensen een waardering van 8,1.
De twee grootste coryfeeën uit de Italiaanse filmgeschiedenis, Marcello Mastroianni en Sophia Loren zijn de twee hoofdrolspelers in deze film van Ettore Scola.Het is 8 mei 1939 en Hitler is in Rome om een bondgenootschap met Mussolini te sluiten. In de stad is een grote fascistische bijeenkomst. Huisvrouw Antonietta is alleen thuis en haar man en 6 kinderen zijn naar de bijeenkomst. De Beo ontsnapt en strijkt op het raam van de overbuurman neer.
Antonietta belt aan bij haar overbuurman Gabriele die zij nog niet kent en hij helpt haar om de Beo te vangen. Ze raken in gesprek en van het een komt het ander.
"Una giornate particolare" begint met historische beelden in zwart-wit en schakelt dan over op het verhaal dat gefilmd is in gedempte kleuren. Antonietta is een sloofje van haar man en Gabriele is een homo.
Het spel van Mastroianni en Loren is zeer overtuigend. Terwijl zij toenadering tot elkaar zoeken speelt op de achtergrond steeds de fascistische marsmuziek.
Op IMDB krijgt "Una giornata particolare" van 11.200 mensen een waardering van 8,1.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Voor ieder decennium vanaf de jaren twintig is er een inleiding van een blz of 20. Vervolgens worden een aantal films besproken in chronologische volgorde. Iedere film krijgt 4 tot 10 blz, waarin een kort commentaar op de film, een aantal foto's, de originele filmposter, de credits en een aantal uitspraken over de film.
Ik heb in 2009 dit boek doorgelezen en toen besproken op librarything. Het is wel grappig om mijn oordeel van toen te vergelijken met dat van nu. In 2009 had ik naar schatting zo'n 300 films gezien. Inmiddels zijn er zeker 1.000 films bijgekomen, dus ik heb nu veel meer om uit te kiezen.
Van de films die in "100 All-Time Favorite Movies" worden besproken vind ik dat de volgende 17 films zeker in dit boek thuis horen: "The Birth of a Nation", "The Gold Rush", "The General", "M, Eine Stadt sucht einen Mörder", "Modern Times", "Casablanca", "The Third Man", "High Noon", "Wilde aardbeien", "Vertigo", "The Graduate", "Once Upon a Time in the West", "The Godfather", "One Flew Over the Cuckoo's Nest", "Raging Bull", "Fanny and Alexander" en "Festen"
Films die ik zeker ook in een top 100 lijst van de 20e eeuw zou willen zien en die ontbreken in de selectie van dit boek zijn: "Satantango" van Bela Tarr, "Heimat" van Edgar Reitz, "Scenes uit een huwelijk" van Ingmar Bergman, "Seven Chances" van Buster Keaton, "Oorlog en Vrede" van Sergej Bondartsjoek, "De Apu-trilogie" van Satyajit Ray, "Sneeuwwitje en de zeven dwergen", "Rear Window" van Alfred Hitchcock, "Shoah" van Claude Lanzmann, "The Crucified Lovers" van Kenji Mizoguchi, "The Wizard of Oz" van Victor Fleming, "City Lights" van Charles Chaplin, "Brief Encounter" van David Lean, "Breaking the Waves" van Lars van Trier, "Throne of Blood" van Akira Kurosawa, "Raise the Red Lantern" van Zhang Yimou en "E.T." van Steven Spielberg. Met deze 17 films erbij zijn de meeste van mijn 40 favoriete films vertegenwoordigd.
Deze films heb ik genoemd in volgorde van mijn persoonlijke top 100, niet op chronologische volgorde. Omdat ik in de decennium-boeken alle films die ik heb besproken gelinkt heb naar mijn besprekingen, doe ik dat nu niet opnieuw.
Al met al een mooi boek dat uitnodigt tot doorbladeren en het bekijken van de besproken films.
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.