Drie mannen zitten onder een afdakje in de stromende regen te praten over een gebeurtenis die drie dagen geleden heeft plaatsgevonden. Een van hen heeft een dode man gevonden en de hoed van de vrouw van de dode man. Bij de politierechter hebben ze 3 verschillende versies van getuigen gehoord van de misdaad.In "Rashomon" wordt de hoofdrol gespeeld door Toshiro Mifune die met een baard en een woest uiterlijk (hij ziet er hier heel anders uit dan in de 3 eerdere films van Kurosawa die ik heb besproken) de rol van de bandiet Tajomaru speelt.
Op een tocht door het bos ziet Tajomaru een ridder lopen samen met zijn vrouw op het paard. Tajomaru krijgt een glimp van de vrouw te zien en besluit dat hij haar wil hebben. Met een list bind hij de man met touw vast, verkracht de vrouw en doodt vervolgens de man waarna de vrouw weet te ontsnappen. Dat is het verhaal van Tajomaru zelf. De ontsnapte vrouw, de geest! van de overleden man en de man die getuige was vertellen alle drie een heel ander verhaal.
Als kijker is het onduidelijk wat er nu precies is gebeurd. Deze manier van vertellen was destijds nieuw en is later in veel films nagevolgd.
"Rashomon" kreeg in 1951 de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië en het jaar daarop een Oscar voor de beste buitenlandse film.
Ik vind "Rashomon" een erg goede film, met een prachtige hoofdrol voor de woest uitziende en schreeuwende Toshiro Mifune, maar ik vind ook dat Kurosawa nog betere films heeft gemaakt.
Op IMDB krijgt "Rashomon" van bijna 145.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 126 van de hoogst gewaardeerde films.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten