zaterdag 29 februari 2020

Dvd: Alex van Warmerdam: Grimm

Grimm (Nederland, 2003): 99 min: Regisseur Alex van Warmerdam

Grimm re-edit Poster"Grimm" is een grimmig sprookje (tot nu ik dit opschrijf besefte ik nooit waar het woord grimmig vandaan kwam). Broer Jacob (Jacob Derwig) en zus Marie (Halina Reijn) worden door hun vader meegenomen naar het bos waar ze worden achtergelaten. Als ze erachter komen dat ze in de steek gelaten zijn, vinden ze een briefje met het adres van een tante in Spanje die wel voor hun zal zorgen.

Gekweld door de honger maken ze Wodan, de lievelingshond van een boer af en eten die op. De boer (Frank Lammers) is niet erg blij en houdt Jacob en Marie gegijzeld. Ze weten ten koste van de boer en zijn  vrouw te ontsnappen en trekken met een brommertje naar Spanje. Onderweg vermoorden ze nog min of meer per ongeluk een man (Jaap Spijkers) die seks wilde hebben met Marie.

De aankomst in Spanje is ook niet ideaal, Marie gaat mee met Luis, een rijke dokter en Jacob gaat haar achterna. Later komen ze erachter waarom Luis hen heeft meegenomen, maar dan is het al te laat.

Liefhebbers van het werk van Alex van Warmerdam zullen "Grimm" ook wel weten te waarderen. Het camerawerk is zoals gebruikelijk uitstekend en de muziek is ook erg passend. De muziek voor "Grimm" is niet geschreven door zijn broer Vincent, maar door Alex van Warmerdam zelf. Daarmee is hij bij mijn weten één van de weinige regisseurs die zelf de muziek voor zijn film heeft geschreven (eigenlijk schieten mij alleen de namen van Satyajit Ray en Tony Gatlif te binnen).

Op IMDB krijgt "Grimm" van ruim 1.700 mensen een waardering van slechts 6,3, wat ik erg aan de lage kant vind voor een film die ik toch met veel plezier heb gekeken.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 28 februari 2020

Dvd: Alex van Warmerdam: Kleine Teun

Kleine Teun (Nederland, 1998): 92 min: Regisseur Alex van Warmerdam

Kleine Teun PosterWie de eerste drie films van Alex van Warmerdam heeft gezien weet intussen een beetje wat hij kan verwachten: een film met absurde humor met krankzinnige teksten en visuele grappen ondersteund door sterk camerawerk en mooie muziek.

"Kleine Teun" is het verhaal van de analfabeet Brand (Alex van Warmerdam) die getrouwd is met Keet (Annet Malherbe, ook in het echte leven de echtgenote van Alex van Warmerdam). Keet vindt dat Brand moet leren lezen, en daarom huren ze de knappe Lena (Ariane Schluter) in om Brand te leren lezen.

Natuurlijk gaat er van alles fout. Brand heeft al snel een oogje op Lena. Keet kan geen kinderen krijgen en wilt dat Brand een kind verwekt bij Lena dat zij en Brand dan samen zouden kunnen opvoeden. Lena heeft hier natuurlijk geen weet van. Bij een bezoek aan een supermarkt in de stad ziet Keet een moeder met een baby, vraagt vervolgens of ze de baby even vast mag houden en wil er dan mee weg lopen.

Aangemoedigd door Keet krijgen Brand en Lena een relatie en vervolgens ook een kind. Tussendoor allerlei zwarte humor. Het verhaal loopt niet goed af, wat ook niet uniek is in het oeuvre van Alex van Warmerdam.

Ik vind "Kleine Teun" een onderhoudende film, qua kwaliteit iets minder goed dan "De noorderlingen" en iets beter dan "De jurk".

Op IMDB krijgt "Kleine Teun" van iets meer dan 950 mensen een waardering van 7,0.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 27 februari 2020

Dvd: Alex van Warmerdam: De jurk

De jurk (Nederland, 1996): 95 min: Regisseur Alex van Warmerdam

De jurk PosterIk herinner mij dat ik "De jurk" een keer eerder heb gezien en dat ik er toen niet veel aan vond. Nu ik hem nog een keer bekeken heb, vind ik hem veel beter dan gedacht.

Een ontwerper heeft een aantal ontwerpen ingeleverd voor een kledingbedrijf, maar die worden allen afgekeurd. Hij maakt 5 nieuwe ontwerpen, en één daarvan, een blauwe stof met een patroon met een bladmotief wordt goedgekeurd. Het ontwerp wordt naar de Vet gestuurd, een kledingontwerper die in zijn huis een enorm varken heeft rondlopen.

De jurk wordt in productie genomen en vervolgens bij een winkel bezorgd. "De jurk" volgt vervolgens de belevenissen van de jurk en de vrouwen die hem dragen.

De eerste vrouw die hem koopt en draagt is een oudere vrouw. Ze raakt helemaal opgewonden van de jurk en komt te overlijden. De jurk waait weg en komt terecht bij een tuinman. De tuinman geeft hem aan zijn bazin en die reist ermee in de trein waar het oog van de conducteur (Alex van Warmerdam) op haar en de jurk valt.

"De jurk" is een typische film van Alex van Warmerdam met de nodige portie absurde humor, zowel in beeld als in tekst. Er komt ook enig vrouwelijk naakt voor in de film. Ik vind "De jurk" zeker niet de sterkste film van Alex van Warmerdam, maar toch heel behoorlijk.

Op IMDB krijgt "De jurk" van iets meer dan 1.700 mensen een waardering van 7,0.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 26 februari 2020

Dvd: Alex van Warmerdam: De Noorderlingen

De Noorderlingen (Nederland, 1992): 102 min: Regisseur Alex van Warmerdam

De noorderlingen Poster"De Noorderlingen" speelt zich al in de jaren 60. Ergens in Nederland, in een nog niet afgebouwde straat in een nieuwbouwwijk wonen Jacob (Jack Wouterse), zijn vrouw Martha (Annet Malherbe) en hun 12-jarige zoon Thomas.

Net als bij zijn debuutfilm "Abel" zit "De Noorderlingen" vol met allerlei absurditeiten. Jacob en Martha hebben huwelijksproblemen omdat Jacob steeds zin heeft in seks en Martha niet. Hun zoon Thomas verkleedt zich als Lumumba (een Kongolees politicus). Dan heb je nog de boswachter Anton en zijn vrouw Elizabeth, de postbode Plagge, een dik buurjongetje dat op een brommertje rond crosst (Theo van Gogh) en vele andere personages.

"De Noorderlingen" moet het hebben van zijn vele absurde humor, maar ook in andere opzichten is het een goede film, camerawerk en muziek zijn ook uitstekend.

Ik vind "De Noorderlingen" niet zo goed als "Abel", maar hij behoort zeker tot mijn rijtje favoriete Nederlandse speelfilms.

Op IMDB krijgt "De Noorderlingen" van iets meer dan 2.700 mensen een waardering van 7,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 25 februari 2020

Dvd: Alex van Warmerdam: Abel

Abel (Nederland, 1985): 98 min: Regisseur Alex van Warmerdam

Abel PosterIk heb met zeer veel plezier alle films van Bergman die ik in mijn bezit heb, bekeken en besproken op mijn blog. Omdat mij dat zo goed bevallen is, wil ik hetzelfde doen met mijn andere favoriete regisseurs, ook op chronologische volgorde zodat ik de ontwikkeling van hun werk kan volgen.

Ik heb "Abel" voor het eerst gezien  in de bioscoop samen met een stel huisgenoten van de studentenflat waar ik woonde, toen hij in 1985 uitkwam. In de loop der jaren heb ik hem nog een keer of 5 gezien op dvd.

Abel (Alex van Warmerdam) is een wat vreemde jongen van 31-jarige leeftijd, die de zoon is van Victor (Henry Garcin) en Duif (Olga Zuiderhoek). Zijn vader gaat vreemd met Zus (Annet Malherbe) die werkt bij Naakte Meisjes. Abel heeft een zeer hechte band met zijn moeder, maar zijn vader is hem liever kwijt dan rijk.

De film begint met een maaltijd tijdens Kerst. Er is een volstrekt absurde woordenwisseling tussen Abel enerzijds en Victor en Duif anderzijds. De teksten zijn zeer humoristisch, tenminste als je de humor van van Warmerdam kunt waarderen.

Verderop in de film maken we allerlei komische scenes mee: Abel die probeert om met een schaar een vlieg doormidden te knippen, Abel die in een lunchroom een enorme taart uit de vitrine pakt, Victor die met zijn auto een deur verliest, enz.

Ik vind de humor van "Abel" zeer verfrissend, zowel de tekstuele grappen als de slapstick.

"Abel" is zonder enige twijfel mijn favoriete Nederlandse speelfilm. In deze film klopt alles, acteerwerk, teksten, camerawerk, muziek. Na "Abel" heeft Alex van Warmerdam nog een aantal erg goede films gemaakt, maar "Abel" blijft voor mij de favoriete film van hem.

Op IMDB krijgt "Abel" van iets minder dan 2.100 mensen een waardering van 7,5.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 24 februari 2020

Koos Breukel: Being Dutch

Koos Breukel: Being Dutch (Nederland, 2011): 60 blz: Uitgeverij van Zoetendaal

Koos BreukelKoos Breukel is een van mijn favoriete Nederlandse fotografen. Hij is vooral bekend geworden door zijn portretfoto's van bekende Nederlanders, zowel in zwart-wit als in kleur. Een paar jaar terug heeft Koos Breukel nog een prachtige serie portretfoto's van de koninklijke familie gemaakt.

In "Being Dutch" staan 56 portretfoto's van voornamelijk onbekende, maar ook een aantal bekende Nederlanders. De eerste 32 foto's zijn in zwart-wit, de laatste 24 in kleur. Bekende Nederlanders die in het boek staan zijn: in zwart-wit, de fotografen Gerard Fieret en Koen Wessing, journalist Henk Hofland en in kleur, presentator Jan Lenferink, zanger Heinz Polzer (drs. P), Freek de Jonge, Jan Siebelink, Peter van Straaten, politicus Maxime Verhagen en tot slot Mark Rutte.

Alle foto's in het boek zijn prachtig afgedrukt en haarscherp. Zowel de zwart-witfoto's als de kleurenfoto's zijn een lust voor het oog, of je de persoon op de foto nu kent, of niet.

Met "Being Dutch" is iets merkwaardigs aan de hand. Ik dacht eerst een misdruk in handen te hebben. Nu ik het boek beter bekeken heb, blijkt dat telkens een dubbele pagina met 2 foto's gevolgd wordt door 2 lege pagina's. Wat mij betreft zonde van het papier. Ik had het qua vormgeving ook mooier gevonden als slechts op een van beide pagina's een foto had gestaan en de andere pagina leeg was gebleven.

Ondanks dit minpuntje is "Being Dutch" gewoon een erg mooi fotoboek, het enige bezwaar is dat er zo weinig foto's in staan.

Voor een overzicht van de foto's van Koos Breukel, klik hier.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 23 februari 2020

Hans van de Vorst: Colourful connections

Hans van de Vorst: Colourful connections (Nederland, 2010): ongenummerde bladzijden: Uitgeverij Photon Art Books

Colourful Connections Hans van de Vorst"Colourful connections" is een boek met de foto's van een reis van 2 maanden die Hans van de Vorst maakte in januari en februari 2010 in Tibet, Nepal en India.

Hans van der Vorst maakte zijn foto's zoals ik dat ook graag deed. Hij wandelde rond door de straten van de steden die hij bezocht en fotografeerde mensen die hij zag. De foto's zijn mooi, dat dient te worden gezegd, maar ook niet helemaal perfect. Hans van der Vorst is duidelijk geen Steve McCurry. In zijn genre zijn in mijn ogen betere boeken gemaakt (onder andere door mijn vriend Marco Verschoor), maar ook een heleboel die ik minder goed vind.

Met dit boek is iets vreemd aan de hand. Het boek is oblong (horizontaal) uitgegeven, maar het is gebonden aan de bovenzijde waardoor je het boek niet van rechts naar links openslaat zoals gebruikelijk, maar van onder naar boven. Dit leest erg ongemakkelijk. Ik neem aan dat dit een misdruk is, of zou de uitgever het in zijn onmetelijke domheid zo hebben besloten?

De teksten in het boek zijn van een niveau dat wel vaker gebruikelijk is in kunstboeken, beroerd dus. Er zijn wat losse bladzijden met inleidende teksten over verschillende onderwerpen. Dit zijn teksten die duidelijk geschreven zijn in het Nederlands en woord voor woord zijn overgezet in het Engels, ongeveer even beroerd als Google translate dat doet. De korte bijschriften bij de foto's zijn helemaal lachwekkend. Van der Vorst had er goed aan gedaan om wat meer zorg te besteden aan zijn teksten en die door een fatsoenlijke vertaler om te laten zetten in het Engels.

Toch vind ik, al met al, "Colourful connections" een aardig fotoboek.

  

Teksten: *

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 22 februari 2020

Ed van der Elsken: Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés

Ed van der Elsken: Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés (Nederland, 1956): 114 blz: Uitgeverij de Bezige Bij

Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain-des-PrésEd van der Elsken was waarschijnlijk de bekendste fotograaf die Nederland ooit gekend heeft. Ed van der Elsken was een vrijgevochten type en stond bekend om zijn rauwe, directe manier van fotograferen. Hij was eigen baas, werken voor een opdrachtgever deed hij vrijwel nooit.

"Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés" was het eerste boek van Ed van der Elsken. Toen het in 1956 gelijktijdig in Nederland, Duitsland en Groot Brittannië uitkwam veroorzaakte het een schok. Nog altijd is "Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés" één van de bekendste Nederlandse fotoboeken.

"Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés" is een fotoroman, met rauwe foto's van het onopgesmukte nachtleven in de kroegen van Parijs. Ed van der Elsken heeft er een liefdesverhaaltje van gemaakt. In zijn gedachten gaat het over een Mexicaanse man die verliefd wordt op een vrouw, maar haar niet weet te krijgen.

De foto's in "Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés" zijn niet direct mooi te noemen. Dat was ook niet de bedoeling van Ed van der Elsken, hij wilde een rauw portret geven van de kringen waarin hij zich bewoog.

Zelf vind ik "Een liefdesgeschiedenis in Saint-Germain-Des-Prés" een indrukwekkend boek, maar ik vind dat hij later nog mooiere boeken heeft gemaakt, en vooral ook met foto's die mij meer aanspreken.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 21 februari 2020

Dvd: Monthy Python's Flying Circus

Monty Python's Flying Circus (Groot Brittannië, 1969-1974): 900 min (45 afleveringen van ongeveer 30 min): Geschreven en vormgegeven door: Graham Chapman, John Cleese, Terry Gilliam, Eric Idle, Terry Jones & Michael Palin

Monty Python's Flying Circus - Co. Slice 1Hoe schrijf ik in godsnaam een stukje over een wereldberoemd televisieprogramma dat zo baanbrekend, hilarisch en gevarieerd is?

Eind jaren 60 kwamen 6 geniale komieken bij elkaar en zij maakten met zijn zessen een wereldschokkend komisch programma "Monty Python's Flying Circus". In het begin was het de vraag of dit nieuwe programma met zijn vaak absurde humor aan zou slaan, maar al gauw was het zestal niet meer weg te denken. Veruit de meeste programma's uit die jaren zijn allang vergeten, maar "Monty Pyhon's Flying Circus" heeft nog altijd een zeer enthousiaste schare bewonderaars waartoe ik dus duidelijk ook behoor.

Ik heb een aantal jaren geleden voor het eerst de complete serie gezien met een vriend, waarbij we ongeveer iedere week één aflevering bekeken. Nu heb ik vanaf november 2018 samen met een andere vriend de hele serie opnieuw bekeken. Opvallend was dat ik bijna alle sketches vergeten was, slechts een heel enkele herinnerde ik mij nog.

Wat is "Monty Python's Flying Circus" nu eigenlijk voor programma? De meeste afleveringen bestaan uit een flink aantal sketches, die soms met elkaar te maken hebben, maar vaker nog allemaal op zichzelf staan. Daarbij wordt van alles uitgeprobeerd, bijvoorbeeld de begintune of de aftiteling halverwege het programma. Maar ook tal van sketches die halverwege onderbroken worden. De Amerikaan Terry Gilliam heeft voor de serie tal van geniale animaties gemaakt.

Enkele beroemde sketches:
- "The Upperclass Twit of the Year" waarin een stel idioten een wedstrijd moeten houden.
- "The dead Parrot" waarin Michael Palin een dode papegaai komt terugbrengen aan verkoper John Cleese
- "Bicycle Repair Men" iedere keer als er een fiets gerepareerd moet worden komen een stel Supermannen in actie die zich snel omkleden in de outfit van een fietsenmaker.
- "De man die over het Kanaal probeert te springen" een man die gesponsord wordt door een fabrikant van bakstenen en met twee tassen met bakstenen probeert om over het kanaal te springen.
- Schapen die in een boom zitten en proberen te vliegen.
- "The deadliest Joke in the World"

Er zijn tientallen van dit soort idiote sketches te noemen, maar dit zijn er een paar die mij gewoon te binnen schieten.

Ik vind "Monty Python's Flying Circus" een geweldige serie waarbij ik zeer vaak luidruchtig heb moeten lachen. Ik vind de serie zelfs zo geweldig dat hij mijn nieuwe nummer 1 wordt in mijn film top 100. Eigenlijk is het een serie waarvan iedereen minstens een paar afleveringen gezien moet hebben.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 20 februari 2020

Een nawoord en een kijkwijzer bij de films van Ingmar Bergman

Ik heb de afgelopen anderhalve maand alle 37 films die ik van Ingmar Bergman in mijn bezit heb bekeken en besproken op mijn blog. Bergman heeft in totaal 70 films en meer dan 100 toneelvoorstellingen geregisseerd en ook een aantal boeken geschreven.
Bergman was geboren in 1918 en stierf in 2007 op 89-jarige leeftijd. Hij was 5 keer getrouwd en heeft ook met meerdere van zijn actrices een relatie gehad, onder meer met Hariet Andersson en met Bibi Andersson.

Ik heb het enorme boek "The Bergman Archives" van Taschen gelijk gelezen samen met het bekijken van zijn films. Dit boek is één van de meest interessante boeken die ik ooit heb gelezen en tevens één van de mooist geïllustreerde.

Bergman is zijn filmcarrière begonnen met "Torment" waarvoor hij het scenario schreef. Van vrijwel al zijn films heeft Bergman ook het scenario geschreven. Zijn laatste film was "Saraband".

Bergman heeft zijn hele leven gewerkt met een vaste groep van medewerkers, met wie hij zowel zijn toneelstukken als zijn films maakte. De bekendsten van die medewerkers zijn: Bibi Andersson, Hariet Andersson, Ingrid Thulin, Liv Ullman, Gunnar Bjornstrand, Erland Josephsson en Max von Sydow, die allen in een groot aantal van zijn films en toneelstukken hebben meegespeeld. Ook dient Sven Nykist te worden genoemd die heel vaak het camerawerk heeft verzorgd.

De films van Bergman hebben voor mij altijd de naam gehad sombere praatfilms te zijn. Dat is gedeeltelijk waar, maar er valt ook heel veel te genieten van zijn films: geweldig camerawerk, mooie muziek, decors en kostuums, aantrekkelijke hoofdrolspelers en goede teksten en dialogen. Kortom, ik kan iedere filmliefhebber de films van Bergman van harte aanbevelen!

Hieronder een lijst van de films van Bergman die ik heb gezien en besproken, met links naar de besprekingen en een kijkwijzer.

****- Torment (1944, 3.000, 7,3)
****- Crisis (1946, 2.200, 6,5)
****- Music in Darkness (1948, 1.000, 6,5)
****- Port of Call (1948, 1.850, 6,6)
****- Prison (1949, 1.500, 6,8)
****- Dorst (1949, 1.900, 6,6)
****- To Joy (1949, 2.200, 7,2)
*****- Summer Interlude (1951, 4.700, 7,6)
*****- Geheimen van vrouwen (1952, 2.000, 7,1)
*****- Zomer met Monika (1953, 11.500, 7,6)
*****- A Lesson in Love (1954, 2.600, 7,1)
****- Dreams (1955, 2.300, 7,1)
*****- Glimlach van een zomernacht (1955, 11.500, 7,8)
*****- Het zevende zegel (1957, 150.000, 8,2, 157)
*****- Wilde aardbeien (1957, 88.000, 8,2, 173)
****- Façade (1958, 5.800, 7,7)
****- De maagdenbron (1960, 25.000, 8,1)
****- Het oog van de duivel (1960, 3.300, 7,2)
****- Als in een donkere spiegel (1961, 21.000, 8,1)
****- De avondmaalsgasten (1963, 20.000, 8,1)
****- De grote stilte (1963, 16.000, 7,9)
***- All these women (1964, 1.700, 5,6)
****- Persona (1966, 92.000, 8,1)
***-Schaamte (1968, 11.000, 8,1)
*-The Rite (1969, 2.000, 7,2)
***-The Passion of Anna (1969, 8.000, 7,7)
***-Geschreeuw en gefluister (1972, 27.000, 8,1)
*****-Scenes uit een huwelijk (1974, 2.400, 8,5)
****-Die Zauberflöte (1975, 4.000, 7,7)
**-The Serpent's Egg (1977, 5.000, 6,7)
****-Herfstsonate (1978, 22.000, 8,3)
****-Fårö Document 1979 (1979, 300, 6,9)
***-Uit het leven van marionetten (1980, 3.400, 7,4)
*****-Fanny & Alexander (1982, 54.000, 8,1)
****½-Fanny & Alexander (televisieserie) (1983, 2.000, 9,1)
***-Na de repetitie (1984, 2.000, 7,4)
****-Saraband (2004, 7.000, 7,6)

Kijkwijzer:

Van de 36 films en 1 televisieserie die ik van Ingmar Bergman heb gezien, zijn er 6 die er voor mij uitspringen. Voor iemand die nog nooit een film van Bergman heeft gezien denk ik dat "Fanny & Alexander" de meest geschikte film is om mee te beginnen. "Fanny & Alexander" is de laatste bioscoopfilm die Bergman heeft gemaakt en hierin komen al zijn thema's en obsessies samen: zijn worsteling met het geloof, man- vrouw relaties, familierelaties en het toneel. Dit alles is verpakt in een aanstekelijke film.

Mijn favoriete film van Bergman is "Scenes uit een huwelijk", met fantastisch acteerwerk van vooral Liv Ullmann.

Op plaatsen 3 tot 5 staan 3 wat luchtigere films: "Zomer met Monika", "Glimlach van een zomernacht" en "Wilde aardbeien".

De laatste van de films van Bergman die ik echt essentieel vind voor zijn oeuvre is "Het zevende zegel".

Zoals al eerder gezegd vind ik vooral de vroege films van Bergman erg goed, tot en met  "De grote stilte". Alle films die hij heeft gemaakt tot en met "De grote stilte" vind ik zonder meer de moeite van het kijken waard. Van zijn latere films, behalve "Scenes uit een huwelijk" en "Fanny & Alexander" vind ik eigenlijk alleen "Herfstsonate" een film die je gezien moet hebben.

Met dit stukje is mijn project over de films van Ingmar Bergman voorlopig afgerond. Ik heb nog een dikke biografie over Bergman liggen, maar die bewaar ik tot later. Als ik in de toekomst nog films van Bergman tegenkom die ik nog niet gezien heb, dan ga ik die natuurlijk ook nog bekijken en bespreken. Er is nog heel wat te gaan!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


woensdag 19 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Saraband

Saraband (Zweden, 2004): 107 min: Regisseur Ingmar Bergman

Saraband PosterIn zijn film "Scenes uit een huwelijk" uit 1973 maakten we kennis met de relatie tussen Johan (Erland Josephsson) en Marianne (een fantastische rol van Liv Ullmann). In "Saraband", de laatste film van Bergman maken we opnieuw kennis met Johan en Marianne (gespeeld door dezelfde acteurs), maar nu 30 jaar later.

Marianne en Johan hebben elkaar 30 jaar lang niet gezien. Johan is inmiddels schatrijk dankzij een erfenis. Marianne doet nog steeds hetzelfde werk als relatietherapeute. In een opwelling besluit Marianne om Johan te bezoeken en de reis te ondernemen naar zijn landhuis.

Het bezoek blijkt niet bepaald een droomreis. Anna, de schoondochter van Johan is 2 jaar daarvoor overleden en met zijn zoon Henrik heeft hij een zeer slechte relatie. Hij is alleen gesteld op Karin, de dochter van Henrik en Anna.

Marianne, blijft een tijdje bij Johan en krijgt te maken met de spanningen rondom Johan. Waar mogelijk luistert ze en bemiddelt ze.

Ik vind "Saraband" een zeer sterke afsluiting van de carrière van Bergman. Het blijkt een goed idee geweest te zijn om Liv Ullmann en Erland Josephsson 30 jaar na het succes van "Scenes uit een huwelijk" nog een keer te laten optreden als dezelfde karakters.

Op IMDB krijgt "Saraband" van een kleine 7.000 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 18 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Na de repetitie

Na de repetitie (Zweden, 1984): 70 min: Regisseur Ingmar Bergman

Efter repetitionen PosterDe wat oudere toneelregisseur Henrik Vogler (Erland Josephsson) zit na afloop van een voorstelling na te denken over zijn vijfde uitvoering van het toneelstuk "Droomspel" van Strindberg. Hij zit in de toneelzaal en wordt tot de werkelijkheid gebracht door Anna, de gedroomde hoofdrolspeelster van deze nieuwe uitvoering, die met hem praat over hun werk, het toneelstuk, hun onderlinge relatie en haar privéleven.

"Na de repetitie" is een zeer toneelmatige film, hij zou in feite zo opgevoerd kunnen worden op het toneel. Ik vind deze film matig interessant, maar hij heeft in mijn ogen wel een sterk laatste deel.

Op IMDB krijgt "Na de repetitie" van net geen 2.000 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 17 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander (televisieserie)

Fanny & Alexander (televisieserie) (Zweden, 1983): 300 min: Regisseur Ingmar Bergman

Fanny och Alexander Poster"Fanny & Alexander" is de laatste bioscoopfilm die Bergman gemaakt heeft. Het is een waardige afsluiting van een indrukwekkend oeuvre. Tegelijk met de bioscoopfilm heeft Bergman een televisieserie gemaakt van "Fanny & Alexander".

Het gebeurt zelden dat een regisseur zowel een bioscoopfilm als een televisieserie maakt van hetzelfde materiaal. In dit geval biedt dat een unieke mogelijkheid om beide versies met elkaar te vergelijken.

De bioscoopfilm heb ik 3 dagen geleden gezien, de televisieserie gisteren en vandaag (dit stukje is op donderdag 13 februari geschreven). Omdat de film nog goed in mijn geheugen zit ben ik uitstekend in staat om beide versies met elkaar te vergelijken.

Iedere keer als ik in de televisieserie een scene zag die in de bioscoopversie ontbrak vroeg ik mij al of die scene essentieel is voor het verhaal. Ik moet zeggen dat ik in 100% van de gevallen de scene die in de bioscoopversie ontbrak niet essentieel vind.

Een aantal voorbeelden:
- In de serie zitten een aantal scenes met broer Carl en zijn zeurderige vrouw Lydia die werkelijk niets toevoegen
- In de serie zit een prachtig aandoenlijk fragment van een oude clown (de laatste filmrol van Gunnar Bjornstrand die aan Alzheimer leed), maar hij paste niet goed in de film
- Een erg lang bezoek van de broers Gustav Adolf en Carl aan de bisschop Edvard Vergerus dat wel grappig is maar niet essentieel.
- Een veel te lange toespraak van de bisschop.

Al met al kom ik tot de conclusie dat ik de bioscoopversie aanzienlijk sterker vind dan de televisieserie. Als ik de zeer hoge waardering van de televisieserie op IMDB bekijk (deze serie is de hoogst gewaardeerde film of serie van Bergman) lijkt het erop dat niet iedereen dat met mij eens is. Oordeelt u zelf! Ik zou mensen aanraden om in eerste instantie de film te bekijken en pas later de televisieserie.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander (de televisieserie)" van ruim 2.000 mensen een waardering van 9,1.

   

Opmerking: ik geef eigenlijk nooit een waardering met een halve ster erin. In dit geval geef ik hiermee aan dat ik het een hele goede serie vind, maar iets minder goed dan de film.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 16 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Fanny & Alexander

Fanny & Alexander (Zweden, 1982): 180 minuten: Regisseur: Ingmar Bergman

Fanny och Alexander PosterKerstmis 1907, de familie Ekdahl, bestaande uit grootmoeder Helena, haar drie zonen Gustav Adolf, Oscar en Karl met hun vrouwen en kinderen, viert op grote schaal kerstmis. Zoals  ieder jaar gebruikelijk staat er een enorme kerstboom in huis met een hele vracht pakjes eronder, zowel voor de familieleden als de bedienden. Oscar, zijn vrouw Emilie en hun kinderen Fanny en Alexander lijken een gelukkig gezinnetje, dat in welvaart leeft.

Tijdens een toneelvoorstelling wordt Oscar onwel en sterft wat later. Emilie raakt bevriend met een dominee, die nogal stichtelijk is en trouwt met hem. Dit loopt uit op een enorm fiasco. Vooral Alexander kan de hardvochtige en liefdeloze dominee niet uitstaan en haat hem.

"Fanny & Alexander" is een prachtig psychologisch drama. De decors zijn oogstrelend en het spel (vooral ook van de jonge Alexander) is erg goed. De dorheid van een geloof zonder liefde komt goed naar voren.

Ik vind "Fanny & Alexander" na "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Bergman. Ik denk dat "Fanny & Alexander" de beste introductie is tot de films van Bergman. Voor mij was het destijds de eerste kennismaking met Bergman. Ik heb de film inmiddels een keer of 5 gezien en vind hem nog steeds geweldig. Als je "Fanny & Alexander" een goede film vindt, dan zul je het overige werk van Bergman waarschijnlijk ook wel weten te waarderen. Zo niet, dan denk ik dat je beter een film van een andere regisseur kunt proberen.

Op IMDB krijgt "Fanny & Alexander" van een kleine 54.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 15 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Uit het leven van marionetten

Uit het leven van marionetten (Duitsland, 1980): 100 min: Zwart-wit & kleur: Regisseur Ingmar Bergman

Aus dem Leben der Marionetten PosterDe eerste en de laatste scene uit "Uit het leven der marionetten" zijn in kleur geschoten, de rest van de film is in zwart-wit.

Peter Egerman is een jonge en succesvolle zakenman die getrouwd is met Katarina. Hij heeft al een tijd last van een dwanggedachte, dat hij graag iemand zou willen vermoorden. Hij loopt al jaren bij de psychiater.

In het begin van de film vermoordt Peter de prostitué Katarina die toevallig dezelfde naam heeft als zijn vrouw. De rest van de film toont voorvallen uit het leven van Peter en zijn naasten gedurende de periode vlak voor de catastrofe (zoals de moord eufemistisch wordt genoemd) en vlak er na. Doel van deze scenes is om inzicht te krijgen in het hoe en waarom van de misdaad.

Voor zover ik weet is "Uit het leven van marionetten" de enige film van Bergman die geheel in het Duits gesproken is. Het valt te merken dat Bergman zijn vaste acteursgezelschap mist. Ik vind "Uit het leven van marionetten" een vrij matige film van Bergman, zeker geen verplichte kost.

Op IMDB krijgt "Uit het leven van marionetten" van iets minder dan 3.400 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 14 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Die Zauberflöte

Die Zauberflöte (Duitsland, 1975): 129 min: Regisseur Ingmar Bergman

Trollflöjten PosterNet als de filmkunst is opera een totaalkunst. Je hebt bij een opera niet alleen te maken met de muziek (orkest, koor, solisten), maar ook met de theatrale aspecten: decors, kostuums en natuurlijk het toneelspel.

Tegenwoordig wordt er vaker van een operavoorstelling een uitvoering op dvd uitgebracht, maar in 1975 was Ingmar Bergman een van de eersten die een opera verfilmde. Hij verfilmde ook meteen één van de beroemdste opera's, "Die Zauberflöte" van Wolfgang Amadeus Mozart.

Deze verfilming van Bergman is aangenaam om naar te kijken, het ziet er allemaal goed uit. Maar, een opera beoordeel je natuurlijk in de allereerste plaats op de kwaliteit van de muziek. Ik heb niet zo'n geoefend gehoor dat ik de muzikale kwaliteiten van een opera precies kan beoordelen. Ik geloof dat deze uitvoering erg goed is, maar ik denk dat er nog betere uitvoeringen zijn. Bijzonder aan deze versie van "Die Zauberflöte" is dat hij in het Zweeds gezongen is.

Ik durf mijzelf wel een groot liefhebber van de opera te noemen. Ik ben regelmatig in de Stopera in Amsterdam geweest om daar naar een opera te luisteren en te kijken. Eerlijk gezegd vind ik van een opera de muziek veruit het belangrijkste. Ik zal een opera dan ook veel vaker op cd beluisteren dan op dvd bekijken en beluisteren.

Ik vind dat de kunst van de film en de kunst van de opera niet goed samengaan. Wat mij betreft zouden opera's gewoon concertante (met alleen muziek, zonder toneelspel) mogen worden uitgevoerd, maar ik weet dat ik hiermee een minderheidsstandpunt vertegenwoordig.

Al met al vind ik "Die Zauberflöte" van Bergman een goede film, maar ik denk dat ik hem niet nog een keer zal bekijken.

Op IMDB krijgt "Die Zauberflöte" van Bergman van net geen 4.000 mensen een waardering van 7,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 13 februari 2020

Uit eten in Utrecht: Surinaams restaurant Sweetie

Gisterenavond was ik door een vriend uitgenodigd om bij Sweetie te gaan eten. 15 tot 20 jaar geleden kwam ik af en toe met 2 vriendinnen en een vriend bij Sweetie om daar te eten. Het eten was niet al te duur en redelijk van kwaliteit.

Inmiddels is er wel het een en ander veranderd aan mijn eetgewoonten. Omdat ik wat meer te besteden heb dan vroeger eet ik vooral ook een stuk lekkerder. Thuis als ik voor vrienden kook, dan koop ik altijd goede ingrediënten en maak zo met weinig moeite lekkere maaltijden klaar.

Ik had als voorafje een kop garnalensoep besteld. Ik kreeg inderdaad een kop soep, maar met wontons (met varkensvlees gevulde noedels) in plaats van garnalen. Slordig, maar ik lust ook best varkensvlees. De soep smaakte redelijk (7).

Als hoofdgerecht had ik een roti (soort van pannenkoek) met lamsvlees, een gekookt ei, wat kool, aardappelen en sperzieboontjes. Het was allemaal niet bijzonder, maar prima te eten (7), de portie was royaal en het eten was niet al te duur (15 euro voor het hoofdgerecht).

Ik zal niet zo snel terugkomen bij Sweetie. Deze maaltijd is bijvoorbeeld iets duurder dan bij Kolintang, maar bij Kolintang smaakt het eten veel en veel beter. Als ik thuis zo'n maaltijd voor mijn vrienden zou koken als ik bij Sweetie heb gegeten, dan zou ik dat als een mislukte maaltijd beschouwen.

Kortom ik zal Sweetie niet aanbevelen, tenzij het je niet zo veel kan schelen of je echt lekker eet of niet, maar wel relatief goedkoop uit eten wilt gaan.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 12 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Fårö Document 1979

Fårö Document 1979 (Zweden, 1979): 100 min: Deels zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Fårö-dokument 1979 PosterIngmar Bergman heeft een groot deel van zijn leven op het eiland Fårö gewoond. Hij is daarheen getrokken om te ontsnappen aan de hectiek van de drukke steden in Zweden.

"Fårö Document 1979" is een liefdevolle documentaire over het eiland Fårö en zijn bewoners. In 1969 maakte Bergman een eerdere documentaire over Fårö. Sommige beelden uit die eerdere documentaire zijn verwerkt in deze nieuwe documentaire.

Bergman vroeg in die eerste documentaire aan een aantal scholieren wat ze van Fårö vonden. Veel van hen gaven aan dat ze het er saai vonden en dat ze naar het vasteland wilden. In deze nieuwe documentaire spreekt hij een aantal van die jongeren van toen opnieuw.

Verschillende aspecten van het leven op het eiland komen aan bod: het bouwen en met riet bedekken van een stal, het omzagen van bomen, het scheren van een schaap, het slachten van een varken, een uitvaart en in het laatste stuk het vissen op zalm.

Een groot deel van "Fårö Document 1979" is opgenomen in de winter als het land onder de sneeuw ligt. Daardoor ziet het eiland er guur uit.

"Fårö Document 1979" is natuurlijk niet de film waarmee Bergman bekend is geworden, maar ik vind het gewoon een goede documentaire, degelijk vakwerk.

Op IMDB krijgt "Fårö Document 1979" van 300 mensen een waardering van 6,9.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 11 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Herfstsonate

Herfstsonate (Zweden, 1978): 89 min: Regisseur Ingmar Bergman

Höstsonaten Poster"Herfstsonate" is een typische film zoals we van Bergman gewend zijn met veel dialogen en een redelijk serieus onderwerp. De film lijkt wel wat op "Scenes uit een huwelijk". In deze laatste film gaat het over de relatie tussen een man en zijn echtgenote. In "Herfstsonate" gaat het om de relatie tussen een moeder en haar dochter.

Eva (opnieuw een prachtige rol van Liv Ullmann) krijgt haar moeder Charlotte (gespeeld door een oudere Ingrid Bergman, die er nog steeds erg goed uitziet) op bezoek. Charlotte is een beroemd concertpianiste voor wie haar gezin altijd op de tweede plaats stond. Eva is haar gebrek aan moederliefde nooit vergeten.

De film begint niet zo heel sterk, maar wordt gaandeweg beter. Eva heeft eindelijk de moed om haar moeder te confronteren met de waarheid. Er is ook nog sprake van een gehandicapte zus van Eva, die door haar moeder het liefst dood wordt gewenst.

Ik vind "Herfstsonate" een erg goede film van Ingmar Bergman en ook een die zeer typerend is voor zijn oeuvre. Toch behoort deze film niet tot mijn favoriete films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Herfstsonate" van ruim 22.000 mensen een waardering van 8,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

maandag 10 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: The Serpent's Egg

The Serpent's Egg (Zweden, 1977): 114 min: Regisseur Ingmar Bergman

The Serpent's Egg PosterDe gebeurtenissen in "The Serpent's Egg" spelen zich af in Berlijn van 3 tot 11 november 1923. In München pleegt Hitler een mislukte coup en er is in Duitsland sprake van een hyperinflatie, een pakje sigaretten kost 4 miljard mark.

De joodse circusartiest Abel Rosenberg komt na de dood van zijn broer Max naar Berlijn om Manuela, de vriendin van Max te troosten. Samen moeten ze het zien te redden. Ondertussen worden in de omgeving van Hans allerlei moorden gepleegd en is hij een van de verdachten.

"The Serpent's Egg" is gefinancierd met Amerikaans geld en was de duurste film van Bergman tot dan. Na problemen met de belastingen in Zweden was Bergman uitgeweken naar München. Daar kon hij werken in een veel grotere studio dan hij in Zweden gewend was.

Van de vaste medewerkers van Bergman deden alleen de cameraman Sven Nykist en de hoofdrolspeelster Liv Ullmann mee aan deze film. Het lijkt te merken aan de film, het acteerwerk lijkt van een lager niveau dan in zijn andere films en het geweldige acteertalent van Liv Ullmann komt in "The Serpent's Egg" helemaal niet tot zijn recht.

Een ander probleem in "The Serpent's Egg" vormt het vele geweld in de film. Wie iets weet van het nazisme, weet dat de nazi's onder meer verschrikkelijke experimenten op mensen uitgevoerd hebben. Daar hoef ik wat mij betreft niet perse mee geconfronteerd te worden in een film.

Al met al vind ik "The Serpent's Egg" een uitermate zwakke film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Serpent's Egg" van een kleine 5.000 mensen een waardering van 6,7.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 9 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Scenes uit een huwelijk

Scenes uit een huwelijk (Zweden, 1974): 163 min: Regisseur Ingmar Bergman

Scener ur ett äktenskap PosterIn het begin van "Scenes uit een huwelijk" worden Johan (Erland Josephson) en Marianne (Liv Ullmann) bij hun 10-jarig huwelijk geïnterviewd en feestelijk op de foto gezet. Johan vertelt hoe knap en succesvol hij wel is en Marianne vertelt dat ze getrouwd is met Johan en dat ze twee kinderen hebben.

In de film wordt het verloop van hun huwelijk verteld. Er blijken wel wat problemen in het huwelijk te zijn, met name op het seksuele vlak.

De films van Ingmar Bergman die ik na "Wilde aardbeien" uit 1957 heb gezien, vond ik geen van alle echt geweldig. "Scenes uit een huwelijk" is de eerste film van de laatste 12 films van Bergman die ik heb gezien waar ik echt razend enthousiast over ben. Het is een echte Bergman film, veel gepraat en vrij serieus van toon. De dialogen zijn ook erg goed.

Maar wat "Scenes uit een huwelijk" werkelijk zo'n geweldige film maakt is het uitzonderlijk goede spel van de twee topacteurs Erland Josephson en vooral van Liv Ullmann. Ik vind deze rol van Liv Ullmann één van de twee beste vrouwenrollen die ik ooit heb gezien, samen met de rol van Emily Watson in "Breaking the waves". Vooral het arsenaal aan gezichtsuitdrukkingen dat Liv Ullmann ter beschikking heeft is fenomenaal.

Ik vind "Scenes uit een huwelijk" de beste film van Ingmar Bergman. Het is wel een echte Bergman film en misschien niet zo geschikt voor een eerste kennismaking met zijn werk. Sterker nog, ik vind "Scenes uit een huwelijk" een van de allerbeste films die ik ooit heb gezien.

Op IMDB krijgt "Scenes uit een huwelijk" van een kleine 2.600 mensen een waardering van 8,5, en is daarmee op IMDB de hoogst gewaardeerd film van Bergman, hoewel slechts door weinig mensen bekeken.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Geschreeuw en gefluister

Geschreeuw en gefluister (Zweden, 1972): 88 min: Regisseur Ingmar Bergman

Schreeuw zonder antwoord PosterAgnes is ziek. Drie vrouwen zijn bij haar om haar te verzorgen: haar zussen Karin en Maria en het dienstmeisje Anna. Beide zussen kunnen niet met de gelegenheid omgaan en kunnen geen warmte bieden aan Agnes. Alleen het dienstmeisje Anna is vol liefde in haar verzorging van Agnes.

"Geschreeuw en gefluister" is een relatiedrama. Ik vind het een goede film, met opnieuw uitstekend acteerwerk, maar deze film is totaal niet aan mij besteed.

Op IMDB krijgt "Geschreeuw en gefluister" van  ruim 27.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 8 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: The Passion of Anna

The Passion of Anna (Zweden, 1969): 96 min: Kleur en 1 scene zwart-wit: Rrgisseur Ingmar Bergman

En passion PosterAndreas (Max von Sydow) woont op zichzelf. Het is niet duidelijk of en waarom zijn vrouw bij hem weg is gegaan. Op een dag komt Eva (Bibi Andersson) bij hem om de telefoon te gebruiken en ze krijgen een kortstondige affaire. Eva is getrouwd met Elis en bij hun in huis woont Anna (Liv Ullmann). Anna is verliefd op Andreas.

Op het eerste gezicht is "The Passion of Anna" een gewoon relatiedrama. Het is pas de tweede film die Bergman in kleur heeft opgenomen (met een korte droomscene in zwart-wit). De kleuren werken hier goed.

Helaas heeft Bergman het nodig gevonden om in de film 4 scenes toe te voegen waarin de 4 hoofdrolspelers elk afzonderlijk vertellen over het personage dat ze spelen. Wat mij betreft hinderlijke onderbrekingen van het verhaal. Ook komt er in de film veel geweld voor, met name tegen dieren. Ik houd nooit van geweld in een film en ook hier heeft het in mijn ogen geen toegevoegde waarde. Het spel van met name Max von Sydow en Liv Ullmann is wel weer uitstekend.

Ik heb nu een aantal films van Bergman achter elkaar gezien waar ik niet erg enthousiast over ben. Ook "The Passion of Anna" vind ik een minder goede film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Passion of Anna" van een kleine 8.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 7 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: The Rite

The Rite (Zweden, 1969): 73 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Riten PosterDrie kunstenaars, twee mannen en een vrouw, worden ondervraagd omdat ze te weinig belasting zouden hebben betaald. De film volgt het spel van vragen en antwoorden tussen de ondervrager en de drie kunstenaars.

Ik vind "The Rite" een uitermate zwakke film, veruit de minste van Bergman tot nu toe. Het is ook de enige film van Bergman tot dusver waar ik niet enthousiast ben over het acteerwerk. Al na 5 minuten wilde ik de film uitzetten en ik heb hem uitsluitend uitgekeken omdat ik nu eenmaal bezig ben met het bekijken van alle films van Bergman die ik in mijn bezit heb. Wat mij betreft is "The Rite" een nog veel grotere miskleun dan "Schaamte" en ik verbaas mij er over dat de film op IMDB overwegend positief beoordeeld wordt.

Op IMDB krijgt "The Rite" van iets meer dan 2.000 mensen een waardering van 7,2.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 6 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Schaamte

Schaamte (Zweden, 1968): 99 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Skammen PosterJan (Max von Sydow) en Eva (Liv Ullmann) zijn getrouwd en wonen sinds 4 jaar op een afgelegen eiland. Veel contact met de buitenwereld hebben ze niet, de auto is vaak stuk en de radio doet het al lang niet meer.

Op een dag worden ze geconfronteerd met de oorlog. Er is een parachutist die dood hangt in een boom. Een vreemd leger trekt het eiland binnen. Eva wordt door de invallers gedwongen om wat te vertellen voor de camera.

Ik vind "Schaamte" de zwakste film die ik tot dusver van Bergman heb gezien. Hierbij moet ik zeggen dat ik niet van oorlogsfilms houd, maar ik begrijp helemaal niet wat Bergman met deze film heeft willen zeggen. Ook het heel sterke acteerwerk van Ullman en von Sydow kan deze film niet redden.

Tot mijn stomme verbazing is "Schaamte" op IMDB een van de hoogst gewaardeerde films van Bergman.

Op IMDB krijgt "Schaamte" van mensen iets meer dan 11.000 mensen een waardering van 8,1.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 5 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: Persona

Persona (Zweden, 1966): 79 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

Persona PosterDe beroemde toneelspeelster Elisabet Vogler (Liv Ullmann) is op genomen in een ziekenhuis en heeft al maandenlang niets gezegd. De 25-jarige verpleegster Alma (Bibi Andersson) krijgt de taak om haar te verzorgen. Omdat de hoofdzuster denkt dat dat goed is voor Elisabet, stuurt zij haar samen met Alma naar haar zomerhuisje aan de kust.

"Persona" is een intiem drama voor twee personen. Het vergt moed van een filmmaker om met zo'n sobere film te komen. En je hebt er natuurlijk ook goede actrices voor nodig.

Vrijwel de gehele film wordt gedragen door Liv Ullmann en Bibi Andersson. Alma zorgt voor Elisabet en probeert om haar te begrijpen. Op haar beurt bestudeert Elisabet, Alma. Ik vind "Persona" een erg goede film van Bergman, duidelijk beter dan de laatste paar films die ik van hem heb gezien.

Op IMDB krijgt "Persona" van bijna 92.000 mensen een waardering van 8,1.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

dinsdag 4 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: All these women

All these women (Zweden, 1964): 77 min: Regisseur Ingmar Bergman

För att inte tala om alla dessa kvinnor PosterIn "All these women" komt Cornelius, een criticus, naar het landhuis van de meestercellist Felix voor een interview met de meester. Cornelius wordt ontvangen en maakt al gauw kennis met de vele vrouwen die rondom Felix heen scharrelen, zijn vrouw, zijn eerste minnares, zijn tweede minnares, enz. Cornelius krijgt Felix niet te zien.

Ik vind "All these women" een lichtgewicht film. Het is een komische film met een aantal slapstick effecten. Ook is het de eerste kleurenfilm die Bergman maakte. De critici en het publiek waren niet enthousiast over deze film. Ik kan ze geen ongelijk geven.

Op IMDB krijgt "All these women" van iets meer dan 1.700 mensen een waardering van slechts 5,6.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.