Uit eten in Utrecht: Surinaams restaurant Sweetie

Gisterenavond was ik door een vriend uitgenodigd om bij Sweetie te gaan eten. 15 tot 20 jaar geleden kwam ik af en toe met 2 vriendinnen en een vriend bij Sweetie om daar te eten. Het eten was niet al te duur en redelijk van kwaliteit.

Inmiddels is er wel het een en ander veranderd aan mijn eetgewoonten. Omdat ik wat meer te besteden heb dan vroeger eet ik vooral ook een stuk lekkerder. Thuis als ik voor vrienden kook, dan koop ik altijd goede ingrediënten en maak zo met weinig moeite lekkere maaltijden klaar.

Ik had als voorafje een kop garnalensoep besteld. Ik kreeg inderdaad een kop soep, maar met wontons (met varkensvlees gevulde noedels) in plaats van garnalen. Slordig, maar ik lust ook best varkensvlees. De soep smaakte redelijk (7).

Als hoofdgerecht had ik een roti (soort van pannenkoek) met lamsvlees, een gekookt ei, wat kool, aardappelen en sperzieboontjes. Het was allemaal niet bijzonder, maar prima te eten (7), de portie was royaal en het eten was niet al te duur (15 euro voor het hoofdgerecht).

Ik zal niet zo snel terugkomen bij Sweetie. Deze maaltijd is bijvoorbeeld iets duurder dan bij Kolintang, maar bij Kolintang smaakt het eten veel en veel beter. Als ik thuis zo'n maaltijd voor mijn vrienden zou koken als ik bij Sweetie heb gegeten, dan zou ik dat als een mislukte maaltijd beschouwen.

Kortom ik zal Sweetie niet aanbevelen, tenzij het je niet zo veel kan schelen of je echt lekker eet of niet, maar wel relatief goedkoop uit eten wilt gaan.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.