Dvd: Fados

Fados (Spanje, 2007): 90 min: Regisseur Carlos Saura

 

 

 

De Spaanse regisseur Carlos Saura (1932-2023) maakte in zijn films zeer veel gebruik van muziek en dans. Hij heeft aan drie belangrijke muziekstijlen een film gewijd, de flamenco, de tango en nu dus aan de fado.

 

Vergeleken met de zeer uitbundige flamencomuziek is de fado veel meer ingetogen. Er wordt gezongen over weemoed en verlangen, vaak begeleid door verschillende instrumenten en dans.

"Fados" is een prachtige film over de fado met geweldige zang, instrumentale begeleiding en dans. Ik was hier iets minder ondersteboven van dan over Saura's flamencofilm, maar het is zeer de moeite waard. Wat Saura zeer goed doet is de muziek voor zichzelf laten spreken, zonder overbodige toelichtingen.

 

Op IMDB krijgt "Fados" van 868 mensen een waardering van 7,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Yasujiro Ozu: The Lion Dance

The Lion Dance (Japan, 1936): 24 min: Zwart-wit: Regisseur Yasujiro Ozu

 

"The Lion Dance" is een korte documentaire over een befaamde Kabuki acteur die één van zijn beroemdste dansen uitvoert. Het schijnt dat de kostuums die gebruikt worden bij deze dans zeer kleurrijk zijn, dus het is erg jammer dat deze documentaire niet in kleur is.

 

Laat ik maar eerlijk zijn, ik heb niet zoveel met dansvoorstellingen. De authentieke Japanse muziek in "The Lion Dance" vind ik prachtig, maar de dans op zich doet mij niet veel hoewel hij mooi is uitgevoerd.

 

Op IMDB krijgt "The Lion Dance" van 336 mensen een waardering  van 6,1.

 

Op mijn gekopieerde dvd waarop "The Lion Dance" staat, staat ook een korte compilatiefilm van 10 minuten "Trains and Cars" met daarop shots van auto's en voornamelijk treinen uit een groot aantal films van Ozu. Dit zijn vaak prachtige shots en dit filmpje krijgt van mijn 4 sterren.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Tony Gatlif: Latcho Drom

Latcho Drom (Frankrijk, 1993): 99 min: Regisseur Tony Gatlif

De Roma is een bevolkingsgroep waarvan de leden in de loop der eeuwen deels westwaarts getrokken zijn vanuit India naar West Europa. In West Europa staan de Roma als bevolkingsgroep ongunstig bekend. Ze houden van hun vrijheid, zouden niet gezagsgetrouw zijn en zouden losse handjes hebben. Het is een goede zaak dat er uit deze groep met Tony Gatlif een regisseur is opgestaan die vooral ook aandacht heeft voor de positieve kanten van hun cultuur en dan met name voor hun liefde voor muziek en dans.

"Latcho Drom" is een prachtige muzikale documentaire over de Roma en is een van mijn favoriete muziekfilms.

In "Latcho Drom" reizen we met de filmmaker mee vanuit India, naar Egypte, Turkije, Roemenië, Slowakije en  Frankrijk om te eindigen in Spanje. In al deze landen zien we beelden van muziek makende, zingende en dansende mensen. Gesproken tekst is geheel afwezig, de ondertitels laten alleen af en toe de teksten van de liederen zien. De muziek lijkt niet geënsceneerd en komt spontaan en levensecht over.

Om optimaal van deze film te genieten is het wel noodzakelijk dat je van dit soort muziek houdt. Als je dat zoals ik doet, dan zul je dit waarschijnlijk net als ik een geweldige film vinden.

Op IMDB krijgt "Latcho Drom" van iets meer dan 1.800 mensen een waardering van 8,2.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

100: Billy Elliot

Billy Elliot (Groot Brittannië, 2000): 107 minuten: Regisseur: Stephen Daldry

Billy is 11 jaar oud en leeft samen met zijn vader, oudere broer Tony en zijn grootmoeder in een klein plaatsje vlakbij Durham in Engeland. Zijn moeder is gestorven en zijn vader en Tony zijn mijnwerkers. In het plaatsje is een staking aan de gang van de mijnwerkers die geleid wordt door Tony.

Billy zit op boksen, maar heeft het daar duidelijk niet naar zijn zin. Op een dag geeft de plaatselijke balletlerares mevrouw Wilkinson haar les in het lokaal waar normaal gebokst wordt. Billy kijkt gefascineerd toe en wanneer dat aan hem gevraagd wordt doet hij mee met de les. Billy slaat een aantal bokslessen over en doet in plaats daarvan mee met de balletlessen. Wel stiekem, want zijn vader en broer mogen van niets weten. Mevrouw Wilkinson ziet direct dat Billy talent heeft als danser en geeft hem privé-lessen. Ze vraagt of hij auditie wil doen voor de balletschool in Londen.

"Billy Elliot" is een gevoelige film waaraan alles klopt. Het spel is geweldig en de film wordt ondersteund door muziek uit de jaren 70.

Op IMDB krijgt "Billy  Elliot" van ruim 110.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.