Robin de Puy: American

Robin de Puy: American (Nederland, 2024): 141 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

De Nederlandse fotografe Robin de Puy is één van de beste portretfotografen die ik ken. Haar eerste boek "If This Is True" maakte op mij een overweldigende indruk. Ik vind "If This Is True" het mooiste fotoboek van een Nederlandse fotograaf dat ik ken. 

Na de reis per motor die ze maakte voor "If This Is True" is Robin de Puy nog een aantal keren in de Verenigde Staten geweest, ze zal het zo langzamerhand wel beschouwen als haar tweede thuisland. Voor "American" heeft Robin de Puy opnieuw portretfoto's gemaakt van Amerikanen uit alle lagen van de bevolking. 

Robin heeft deze reis schijnbaar verdeeld in 25 episodes. De laatste 16 bladzijden uit het boek bevatten 25 korte, uitmuntend geschreven, teksten van ongeveer 300 woorden per stuk over elk van die ontmoetingen. In de rest van het boek staan de foto's die behoren bij die ontmoetingen. 

Er staan een stuk of 15 foto's in "American" die ik echt geweldig vind. Alleen om deze foto's is het boek de aanschaf meer dan waard. 

Maar ik heb ook wat kritiekpunten. Het formaat van het boek vind ik te bescheiden, op een wat groter formaat waren de foto's nog beter uitgekomen. Ook vind ik het jammer dat er geen volwaardige stofomslag om het boek zit, maar alleen een wikkel (weliswaar met een prachtige foto). Er staan in het boek een aantal stills die gemaakt zijn met een filmcamera en die hadden weggelaten kunnen worden. Er staan 5 dubbele bladzijden met reclameachtige teksten die niets toevoegen. En ik had graag veel meer van Robins prachtige portretten gezien.

"American" is zonder meer een mooi boek, maar in mijn ogen had het beter gekund.

Voor een overzicht van de foto's van Robin de Puy, meestal niet uit "American", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Reuel Golden (red): The United States of America

Reuel Golden (red): The United States of America (Verenigde Staten, 2016): 2 delen: 964 blz: Uitgeverij National Geographic in samenwerking met uitgeverij Taschen

 

 

In 2013 gaven National Geographic en uitgeverij Taschen samen de prachtige set van drie delen "Around the World in 125 Years" uit. Deze drie boeken behoren tot de allermooiste fotoboeken die ik ken en in huis heb. Blijkbaar was deze set een succes, want in 2016 kwamen National Geographic en Taschen met een nieuw monsterproject, ditmaal een set van twee boeken "The United States of America".

In mijn vorige bespreking schreef ik dat het grote boek "Magnum Amerika" mij wat tegenviel, te veel foto's die mij niet konden bekoren. Wat dat betreft ben ik veel enthousiaster over dit tweeluik van National Geographic en Taschen. Was "Magnum Amerika" vooral gericht op de (politieke) geschiedenis van de Verenigde Staten, "The United States of America" geeft vooral een beeld van hoe de Verenigde Staten eruitzien en hoe het land er de afgelopen 100 jaar heeft uitgezien.

De National Geographic Society geeft één van 's werelds meest gelezen en vooral ook bekeken tijdschriften uit. Ze hebben bij de National Geographic altijd geprobeerd om zo indrukwekkend mogelijke foto's te maken die zowel informatief zijn als een lust voor het oog. Er staan natuurlijk vooral foto's van mensen in het boek, maar ook veel adembenemende landschappen en prachtige stadsgezichten.

Net als hun eerdere set "Around the World in 125 Years", vind ik deze nieuwe set "The United States of America" behoren tot de meest indrukwekkende fotoboeken die ik ken. Het is een dure set, maar dan heb je ook twee prachtige boeken.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Magnum Amerika

Peter van Agtmael (red): Magnum Amerika (Verenigde Staten, 2024): 472 blz: Vertaald door Fred Hendriks (2024): Uitgeverij THOTH

 

 

Het op groot formaat uitgegeven boek "Magnum Amerika" schept toch wel zekere verwachtingen. Foto's uit het enorme archief van 's werelds beroemdste fotoagentschap uitgegeven in een enorm boek, je denkt al gauw het ultieme boek over de Verenigde Staten van de laatste 80 jaar in handen te hebben, of tenminste iets dat daar heel dicht bij komt.  

"Magnum Amerika" is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, één elk voor de decades van de jaren 40 tot en met de jaren 20 van de 21e eeuw. Elk van die hoofdstukken is min of meer gelijk van opzet. Eén bladzijde met een beknopte inleidende tekst, dan een tijdlijn met een aantal foto's van belangrijke gebeurtenissen met een beschrijvende tekst, dan een aantal foto's en vervolgens meerdere portfolio's, soms een collectief portfolio van meer bladzijden, maar meestal een aantal portfolio's van steeds één fotograaf met een lengte van 4 bladzijden. Alle teksten in deze uitgave zijn in uitstekend Nederlands vertaald, wat natuurlijk bijdraagt tot het leesplezier.

Natuurlijk is "Magnum Amerika" een indrukwekkend boek, maar ik vind dat er te weinig foto's in staan die mij echt aanspreken, of anders gezegd, te veel foto's die mij weinig of niets doen. Ook als boek over de eigentijdse geschiedenis van de Verenigde Staten vind ik "Magnum Amerika" niet ideaal. De teksten zijn te beknopt en te fragmentarisch om een goed overzicht te geven van de Amerikaanse geschiedenis. "Magnum Amerika" is zonder meer een mooi boek, maar ik had er meer van verwacht.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Eddy Posthuma de Boer: Het menselijk bestaan

Eddy Posthuma de Boer: Het menselijk bestaan (Nederland, 2015): 301 blz: Uitgeverij Lecturis

 

 

Eddy Posthuma de Boer was één van de meest vooraanstaande Nederlandse fotografen. Hij heeft over de hele wereld rondgezworven. In "Het menselijk bestaan" staat een ruime selectie van zijn foto's, onderverdeeld in 16 categorieën. Het zijn zowel kleurenfoto's als zwart-wit foto's en er staan veel erg mooie foto's in het boek.

 

Ik heb eerder "Voor het oog van de wereld" van Eddy Posthuma de Boer besproken op mijn blog. In dat boek stonden nogal veel foto's van allerlei narigheid. Gelukkig is dat in "Het menselijk bestaan" veel minder het geval. Ook stonden in het eerdere boek alleen zwart-wit foto's, en staan in "Het menselijk bestaan" veel kleurenfoto's. De teksten die Eddy Posthuma de Boer voor "Het menselijk bestaan" heeft geschreven vind ik ook veel sterker dan die van zijn eerdere boek. Het obligate voorwoord van Cees Nooteboom kunt u gerust overslaan, die man schrijft altijd alsof alleen hij de wijsheid in pacht heeft.

 

Ik vind "Het menselijk bestaan" een duidelijk mooier boek dan "Voor het oog van de wereld". Helaas zie ik zo gauw op het web geen afbeeldingen uit het boek.

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Andrew Roth (red): The Open Book

Andrew Roth (red): The Open Book: A history of the photographic book from 1878 to the present (Verenigde Staten, 2004): 423 blz: Uitgeverij Hasselblad Center

 

 

In 2001 publiceerde Andrew Roth zijn "The Book of 101 Books", een overzicht van wat hij de belangrijkste fotoboeken vond die ooit zijn uitgegeven. Zijn idee sloeg aan, al gauw verschenen er meer boeken met overzichten van fotoboeken, bijvoorbeeld de boeken van Gerry Badger en Martin Parr en "Het Nederlands fotoboek" van Frits Gierstberg en Rik Suermondt. Later ben ik nog een aantal boeken met overzichten van onder andere Japanse, Russische en Chinese fotoboeken tegengekomen.

In 2004 kregen ze bij het Hasselblad Center in Göteborg het idee om een overzichtstentoonstelling samen te stellen met de in hun ogen belangrijkste fotoboeken. Hiervoor werd Andrew Roth benaderd. "The Open Book" is de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling.

"The Open Book" bevat een inleidende tekst van ongeveer 20 bladzijden lengte en aan het einde een kort essay over het maken van een fotoboek van Robert Frank. Verder bevat het boek ruim 350 bladzijden met illustraties van de 175 besproken fotoboeken. Op de linkerbladzijde staat steeds een afbeelding van de omslag van het boek en op de rechterbladzijde meestal 2 foto's van een dubbele bladzijde uit het boek. 

"The Open Book" is mooi uitgevoerd en biedt inspiratie over te zoeken titels. Toch vind ik het als naslagwerk bij lange na niet zo indrukwekkend als de 3 delen van "The Photobook, a History" van Gerry Badger en Martin Parr.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Ara Güler: A Play of Light and Shadow

Ara Güler: A Play of Light and Shadow (Turkije, 2023): 208 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Het boek "A Play of Light and Shadow" is uitgegeven ter gelegenheid van de gelijknamige overzichtstentoonstelling van het werk van Ara Güler in het Foam in Amsterdam van 23 juni tot 8 november 2023. 

Ara Güler (1928-2018) was een Turkse fotograaf die bekend is geworden door zijn foto's over het dagelijks leven in Turkije en van het Turkse culturele erfgoed. Hij fotografeerde vooral in Istanboel, maar hij heeft ook door heel Turkije rondgereisd om de Turkse cultuur vast te leggen. Güler fotografeerde zowel in kleur als zwart-wit, maar veruit de meeste foto's in dit boek zijn zwart-wit.

Totdat ik "A Play of Light and Shadow" tegenkwam bij een vriend, had ik nog nooit van Ara Güler gehoord. Het is een mooi uitgegeven boek met mooie, niet zo spectaculaire foto's. Voor mij is dit boek vooral interessant omdat ik zelf 3 keer in Turkije ben geweest.

Voor een aantal foto's uit "A Play of Light and Shadow", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Anton Corbijn: Hollands Deep

Anton Corbijn: Hollands Deep (Nederland, 2015): 240 blz: Uitgeverij Schirmer/Mosel

 

 

"Hollands Deep" is een boek dat is uitgegeven bij de gelijknamige overzichtstentoonstelling van de foto's van Anton Corbijn in het Gemeentemuseum van Den Haag van 21 maart tot 21 juni 2015.

Wereldwijd gezien is Anton Corbijn waarschijnlijk de bekendste Nederlandse fotograaf. Dat komt deels door zijn onderwerpen (hij is vooral beroemd geworden door zijn foto's van wereldberoemde popartiesten), maar toch ook door zijn eigen benadering van het vak als fotograaf.

Als fotograaf is Anton Corbijn autodidact, hij heeft nooit een opleiding tot fotograaf gevolgd. Op 17-jarige leeftijd leende hij een camera van zijn vader en maakte hij zijn eerste foto's van een popconcert. Tot zijn eigen verbazing werden die foto's gepubliceerd in het muziektijdschrift "Oor". Al vrij snel wist hij dat hij portretfotograaf wilde worden en vertrok hij naar Londen, omdat daar de artiesten optraden die volgens hem de meest interessante muziek maakten.

"Hollands Deep" geeft een uitgebreid overzicht van de foto's die Anton Corbijn heeft gemaakt. Vooral veel foto's van wereldbekende popartiesten en popgroepen, zoals: Björk, Bono, David Bowie, Mick Jagger, Sinead O'Connor, The Rolling Stones, Bruce Springsteen, U2 en Tom Waits, maar ook van andere beroemdheden zoals: Naomi Campbell, Clint Eastwood, Stephen Jay Gould, Stephen Hawking, Kate Moss, Salman Rushdie en Steven Spielberg. Wat opvalt is dat ik in het boek slechts één foto van een bekende Nederlander ben tegengekomen: Rutger Hauer.

Het lijkt erop dat Anton Corbijn niet tevreden is met gewoon een goede portretfoto. De relatief rechttoe rechtaan foto's die hij heeft gemaakt bevallen mij het best. Hij heeft veel geëxperimenteerd met onscherpte in zijn foto's. Er staan nogal wat foto's in het boek die de meeste andere fotografen als mislukt zouden hebben beschouwd. Verder heeft hij een hele serie foto's gemaakt met blauwtinten die ik spuuglelijk vind. Kortom, over zijn foto's ben ik lang niet altijd even enthousiast.

Maar dan het boek zelf. Achterin het boek staan drie teksten. Een interview met Anton Corbijn, een theoretische beschouwing van de curator van de tentoonstelling over de plaats van de fotografie binnen de kunsten en een overzicht van het leven van Anton Corbijn. De eerste en derde van deze teksten zijn uitstekend geschreven en inzichtgevend. De tweede tekst kunt u wat mij betreft gerust overslaan, niet relevant. Het boek geeft een prachtig overzicht van de carrière van Anton Corbijn, de afdrukken zijn van een goede kwaliteit en op een mooi formaat en de vormgeving door Irma Boom is uitstekend. Ondanks het feit dat veel foto's uit "Hollands Deep" mij niet zo aanspreken, vind ik het een prachtig boek!

 

Voor een aantal foto's van Anton Corbijn, klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Anton Corbijn: Werk

Anton Corbijn: Werk (Nederland, 2000): 168 blz: Uitgeverij Schirmer/Mosel

 

 

Anton Corbijn is internationaal gezien waarschijnlijk de beroemdste Nederlandse fotograaf. Ik ben nooit zo'n fan van zijn werk geweest. Ik vind het knap wat hij maakt, maar het zegt mij niet zoveel. 

 

Anton Corbijn is beroemd geworden door zijn foto's van popmuzikanten. Hij is de huisfotograaf van U2 en Bono en verder heeft hij bijna iedere popmuzikant van naam gefotografeerd en ook een aantal filmsterren en schrijvers.

 

"Werk" is uitgegeven naar aanleiding van de tentoonstelling van "Anton Corbijn 25 jaar werk" die van 9 april tot 25 juni 2000 in het Groninger Museum werd gehouden. 

 

Hoewel ik dus niet zo'n fan ben van het werk van Anton Corbijn, vind ik "Werk" wel een erg mooi boek. Mijn exemplaar is een paperback op stevig papier waarop de foto's erg mooi zijn afgedrukt waardoor ze goed tot hun recht komen. Ik kan mij zo maar voorstellen dat echte liefhebbers van Anton Corbijn dit een geweldig boek vinden.

 

Behalve als fotograaf is Anton Corbijn intussen ook bekend geworden als regisseur. Hij heeft een groot aantal videoclips gemaakt voor verschillende popgroepen en ook een paar speelfilms, waarvan "Control" over het leven van Ian Curtis, de zanger van Joy Division waarschijnlijk zijn bekendste film is. Ik vind "Control" één van de beste films die ik ken over popmusici. Misschien zegt dat niet zo veel omdat ik maar een klein aantal van die films ken, maar toch.

 

Voor een aantal foto's van Anton Corbijn en ook een aantal waar hij zelf opstaat, klik hier.

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Erotica: The Nude in Contemporary Photography

Erotica: The Nude in Contemporary Photography (Duitsland, 2019): 3 delen, elk 359 blz: Uitgeverij Könemann

 

 

 

 

 

 

Het vrouwelijk lichaam vind ik de mooiste vorm die ik ken. Ik hou van mooie foto's van mooie naakte (of schaars geklede) vrouwen. Mooie vrouwen zijn overal te zien. Maar mooie foto's van mooie vrouwen worden vreemd genoeg niet zo heel vaak gemaakt. In de ruim 1.000 bladzijden van de  drie delen "Erotica" staan maar een stuk of 50 foto's waar ik echt enthousiast over ben. Het ligt niet aan de modellen, die zijn vrijwel zonder uitzondering erg knap met welhaast een perfect lichaam. Blijkbaar ligt het eraan dat de fotografen in (of de samenstellers van) deze serie boeken van andere foto's houden dan dat ik doe.

Het grootste probleem dat ik met de foto's in deze drie boeken heb, is dat de vrouwen op de foto's meestal in de meest onmogelijke houdingen staan, zitten of liggen. Ik krijg een ongemakkelijk gevoel als ik naar al die rare lichaamshoudingen kijk. Blijkbaar wil iedere fotograaf een bijzondere foto maken en is een mooi portret van een mooie vrouw die ontspannen voor de camera staat, mooi belicht is en recht van voren wordt gefotografeerd niet goed genoeg. 

Dan denk ik aan de schitterende naaktfoto's die onder anderen Jock Sturges, Bjarne Johansen, Richard Avedon en onze eigen Ed van der Elsken hebben gemaakt. In de meeste gevallen zijn dat zwart-wit foto's van modellen in eenvoudige poses. 

Ondanks het genoemde bezwaar, staan er tussen de ruim 1.000 foto's in deze boeken toch een aantal die ik erg mooi vind. In deel 1 staan de foto's gerangschikt per thema, wat logisch lijkt, maar in de praktijk een vrij willekeurige keuze blijkt. In delen 2 en 3 staan de foto's gerangschikt per fotograaf, wat mij een veel logischer keuze lijkt. De enige fotografe wiens foto's ik steeds geweldig vind, is de Duitse fotografe Jo Schwab die met 14 zwart-wit foto's is vertegenwoordigd, allen een beetje in de stijl van Richard Avedon.

     

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

1001 foto's die je gezien moet hebben!

1001 foto's die je gezien moet hebben! (Groot Brittannië, 2017): 945 blz: Uitgeverij Librero

 

"1001 foto's" is een boek dat een overzicht geeft van de geschiedenis vanaf ongeveer 1839 aan de hand van 1001 foto's (ik heb ze niet nageteld!) die gemaakt zijn in die periode. Er is geprobeerd om te kiezen voor enerzijds interessante foto's en anderzijds voor foto's van interessante gebeurtenissen. Aan de manier waarop ik dit formuleer is al duidelijk dat ik onderscheid maak tussen die twee. "1001 foto's" is een klein formaat, zeer dikke paperback met ruim 900 bladzijden.

Ik ben niet zo enthousiast over "1001 foto's". Ik vind dat er veel te veel foto's in het boek staan van op zich interessante gebeurtenissen, waar dan vervolgens foto's bij gekozen zijn, die als foto tamelijk oninteressant zijn.

Een tweede bezwaar is dat de meeste foto's in het boek wel heel klein afgedrukt zijn waardoor ze niet goed tot hun recht komen. Het derde bezwaar is de enorme hoeveelheid tekst in het boek. Die teksten kunnen wel interessant zijn, maar een fotoboek lijkt mij toch vooral bedoeld om naar de foto's te kijken en niet om de bijbehorende teksten te lezen. 

Op zich geeft "1001 foto's" een aardig beeld van de geschiedenis van de fotografie, maar over de uitvoering van het boek ben ik niet erg enthousiast. Voor veel beter geslaagde boeken, kijk bijvoorbeeld naar "Magnum magnum" of "Around the World in 125 Years".

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Arnold Newman

Arnold Newman (Verenigde Staten, 2000): 257 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

De Amerikaanse fotograaf Arnold Newman was één van de bekendste portretfotografen van de 20e eeuw. Hij bedacht dat het interessant kon zijn om in plaats van een traditioneel portret een deel van de omgeving van de geportretteerde mee te fotograferen zodat in een oogopslag duidelijk is waar hij of zij bekend mee is geworden.

Ik moet zeggen dat ik over het algemeen niet zo enthousiast ben over deze aanpak. In een aantal van de getoonde portretfoto's staat het hoofd of het lichaam van de gefotografeerde er zo klein op dat ik mij hardop afvraag of hier nog wel sprake is van een serieus portret. 

Gelukkig staan er ook een aantal foto's in het boek waarin deze aanpak bijzonder goed werkt. Ik noem een aantal van de foto's die mij het meest aanspreken:

- Georgia O'Keeffe en Alfred Stieglitz (1946): een traditioneel portret

- Marc Chagall (1942): met op de achtergrond één van zijn schilderijen

- Picasso (1956): in zijn atelier

- Een mij onbekende Italiaanse schoenmaker (1954) met achter zich een hele wand vol schoenen

- Igor Stravinsky (1956): Igor heel klein in de linkeronderhoek met naast zich een enorme vleugel

- Alexander Calder (1957): met een paar van zijn mobiles

- Jackson Pollock (1949): met potten met verf en houten spatels die daar uit steken

- Alfred Krupp (1963): deze Duitse industrieel en oorlogsmisdadiger wordt zeer dreigend afgebeeld als een soort van Saruman terwijl hij voor een enorme fabriekshal zit

- Woody Allen (1996): de foto die ook gebruikt is voor de cover met Woody met pen in de hand, zittend voor een manuscript

"Arnold Newman" is een boek dat niet geheel naar mijn smaak is met vrij veel foto's die mij niet zoveel zeggen, maar met toch ook een aantal foto's die ik prachtig vind.

Voor een aantal foto's van Arnold Newman, klik hier.

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

A Day in the Life of Australia

A Day in the Life of Australia (Verenigde Staten, 1981): 286 blz: Uitgeverij Harry N. Abrams

 

 

De Amerikaanse fotojournalist Rick Smolan had een mooi idee. Hij wilde 100 beroemde fotografen van over de hele wereld uitnodigen om gedurende één dag het dagelijks leven in Australië vast te leggen. Het was de bedoeling dat van al die foto's die op die ene dag gemaakt werden een boek en een televisie documentaire zouden worden gemaakt. De dag die werd uitgekozen was 6 maart 1981.

 

Na twee jaar van voorbereidend werk was het zo ver. Een paar dagen voor 6 maart werden de meeste fotografen ingevlogen die een paar dagen de tijd kregen om te acclimatiseren en zich voor te bereiden op hun opdracht en die ook de gelegenheid kregen om elkaar te  ontmoeten. Er zaten wereldberoemde fotografen tussen. Wat te denken van namen als: Abbas, Eddie Adams, Rene Burri, Jodi Cobb, Susan Mieselas en Sebastiao Salgado? 

 

"A Day in the Life of Australië" is een mooi uitgevoerde hardcover met stofomslag van groot formaat. Zoals de bedoeling was staan er vooral foto's in van mensen met hun dagelijkse bezigheden. De meeste foto's die in dit boek staan zijn niet uitzonderlijk, wel geven ze allen een goed beeld van het dagelijks leven en de verscheidenheid van Australië. Leuk is dat bij iedere foto een kaartje staat waar de foto is gemaakt en wat het tijdstip van de opname is. De foto's zijn chronologisch naar het verloop van de dag geplaatst.

 

Ik vind "A Day in the Life of Australië" een mooi boek, dat een ongedwongen beeld van het land geeft. Later zijn er nog soortgelijke boeken verschenen over onder andere: Afrika, Californië, China, Hawaï, Japan, Spanje, de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten die ik ook alle 8 in huis heb.

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Peter Lindbergh: A Different Vision on Fashion Photography

Peter Lindbergh: A Different Vision on Fashion Photography (Duitsland, 2016): 520 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

De Duitse mode- en glamourfotograaf Peter Lindbergh is wereldberoemd. Hij heeft veel iconische foto's gemaakt, voornamelijk in zwart-wit, van zeer elegante vrouwen en af en toe ook van mannen.

 

Het vuistdikke boek "A Different Vision on Fashion Photography" is uitgegeven door Taschen ter begeleiding van een rondreizende tentoonstelling die begon in de kunsthal in Rotterdam.

 

Het boek begint met een inleiding van 10 bladzijden met tekst over de carrière. Aardig, maar zoals meestal in kunst- en fotoboeken kun je deze tekst met een gerust hart overslaan. Vervolgens komen bijna 500 bladzijden met voornamelijk zwart-wit foto's van beroemde fotomodellen zoals: Kate Moss, Linda Evangelista, Naomi Campbell en Claudia Schiffer.

 

Er staan in het boek een aantal prachtige foto's. De keuze van de foto's in een fotoboek hangt natuurlijk helemaal af van diegene die het boek samenstelt. Ik moet zeggen dat ik zeker de helft van de foto's in het boek tamelijk nietszeggend vind en waarvan ik me hardop afvraag waarom ze in het boek zijn opgenomen. Ik vind dit vooral erg jammer omdat er ook een aantal prachtige foto's in het boek staan. 

Ik vind "A Different Vision on Fashion Photography" een mooi boek met helaas een onevenwichtige samenstelling voor wat betreft de kwaliteit van de foto's.

Voor een aantal foto's van Peter Lindbergh, klik hier.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Marc Lagrange: Diamonds & Pearls en Marc Lagrange: Senza Parole

Marc Lagrange: Diamonds & Pearls (België, 2013): 208 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

Marc Lagrange: Senza Parole (België, 2015): 203 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

Ik heb thuis twee grote boeken liggen van uitgeverij teNeues van de Belgische fotograaf Marc Lagrange. Marc Lagrange was een Antwerpse fotograaf die gespecialiseerd was in het maken van portretten, glamourfoto's en naaktfoto's van (vooral) vrouwen die altijd een zeer sensuele uitstraling hebben.

 

Helaas is Marc Lagrange in 2015 bij een vliegtuigongeluk op Tenerife om het leven gekomen. Gezien het grote aantal prachtige foto's in beide boeken vind ik dat erg jammer. Het zou mooi zijn geweest om te kunnen zien hoe zijn werk zich verder ontwikkeld had.

 

Bijna voor elk fotoboek geldt dat ik een aantal foto's wel de moeite waard vind, en een aantal veel minder. De verhoudingen tussen beide groepen hangen af van de kwaliteit van de fotograaf en natuurlijk ook van de selectie die er gemaakt is van zijn of haar foto's. 

 

In "Diamonds & Pearls" staan een flink aantal kleurenfoto's. Marc Lagrange heeft geprobeerd om de schoonheid van (deels) naakte vrouwen te combineren met de schoonheid van juwelen. De modellen van Marc Lagrange zijn altijd jonge vrouwen met een prachtig figuur en zeer mooi gevormde borsten. Dat laatste valt onmiddellijk op en ik houd daar wel van omdat ik de borsten van een vrouw samen met haar gezicht de mooie lichaamsdelen van een vrouw vind.

 

Marc Lagrange vertelt in het voorwoord dat hij zijn foto's het liefste maakt met een analoge grootbeeldcamera. "Ik wil mijn foto's niet achteraf monteren met de computer. Zeven foto's die worden samengevoegd tot één bruikbare foto, dat is aan mij niet besteed. Zaken als ambiance, lichteffecten, poses moeten gewoon gecreëerd worden op de set."

 

"Mijn modellen moeten wellust en begeerte uitstralen. We weten van te voren nooit exact waar een fotoshoot op uitdraait", vertelt hij enthousiast. "Vrouwen die naakt zijn maken een tere, kwetsbare indruk en bewegen zich anders. Maar ze moeten niet per se naakt zijn om verleidelijk te zijn. Ik maak nu eenmaal graag foto's die sexy en emotioneel zijn."

 

In "Senza Parole" staan maar een paar kleurenfoto's. In dit boek valt nog meer op dan in het andere boek dat de modellen allemaal perfect gevormde borsten hebben.

 

Ik vind in beide boeken een flink aantal foto's zeer de moeite waard om naar te kijken. In dit genre behoort Marc Lagrange duidelijk tot de wereldtop!

 

    

 

U kunt hier kennismaken met de foto's van Marc Lagrange.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Bent u op zoek

naar een mooi boek

Kijk dan bij

Ardi Seij 

 

Bruce Bernard (red): Century

Bruce Bernard (red): Century (Groot Brittannië, 1999): 1094 blz: Uitgeverij Phaidon

 

Dit enorme vierkante boek met een formaat van 25 bij 25 bij 8 centimeter en een gewicht van 6 kilo probeert om in 1.000 foto's en begeleidende teksten een overzicht van de geschiedenis van de 20e eeuw te geven.

Het boek bestaat uit 6 delen: 1899-1914, 1914-1933, 1933-1945, 1945-1965, 1965-1985 en 1986-1999. Ieder deel bestaat uit een korte inleiding van 1 bladzijde, 4 bladzijden met stukjes tekst uit die periode, ongeveer 15 bladzijden met de historische achtergronden van de foto's en natuurlijk de hoofdmoot, 120 tot 200 bladzijden met foto's.

Ik moet het gelijk maar eerlijk zeggen, de teksten van het boek heb ik niet gelezen. Ik heb de geschiedenis van de 20e eeuw redelijk goed in mijn hoofd zitten en ik geloof dat deze teksten daar niet veel aan toevoegen. Ik was natuurlijk wel benieuwd naar de foto's van het boek, zouden die puur functioneel zijn of zouden er ook veel foto's tussen zitten die ik ook als foto interessant vind?

Als je het boek doorbladert dan valt al gelijk op dat de overgrote meerderheid van de foto's politieke gebeurtenissen betreft die vrijwel zonder uitzondering oninteressant zijn als foto. Gelukkig heeft de samensteller van het boek ook een aantal foto's opgenomen van bekende fotografen die wel echt de moeite van het kijken waard zijn. Al met al vind ik veruit de meeste foto's van het boek redelijk, maar niet echt interessant met gelukkig ook enkele uitschieters.

Ik denk dat "Century" vooral interessant is voor geschiedenisliefhebbers en veel minder voor fotografieliefhebbers. 

   

Mocht u dit boek willen kopen, dan kunt u het voor 10 euro plus eventuele verzendkosten bij mij kopen. Het boek is in goede staat, alleen is de rechterbovenhoek van de achterkant een beetje beschadigd.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bent u op zoek

naar een mooi boek

Kijk dan bij

Ardi Seij

Uwe Ommer: 1000 Families

Uwe Ommer: 1000 Families (Duitsland, 2000): 576 blz: Uitgeverij Taschen

 

 

"1000 Families" van de Duitse fotograaf Uwe Ommer is waarschijnlijk het eerste serieuze fotoboek dat ik ooit gekocht heb. Ik zag het boek tegen kerst 2000 bij Broese liggen, bladerde het even door en was gelijk verkocht. Wat ik toen nog niet wist, maar inmiddels wel, is dat met dit boek een basis werd gelegd voor een nog steeds uitdijende verzameling fotoboeken.

 

Voor zijn boek "1000 Families" maakt Uwe Ommer met een kampeerbusje een rondreis van 4 jaren door 130 verschillende landen. Hij heeft op zijn tocht een groot wit doek als achtergrond meegenomen, evenals een flinke foto-uitrusting en duizenden filmrolletjes. Ook is hij onderweg in Las Vegas nog getrouwd met een aanzienlijk jongere vrouw.

 

Zoals de titel van het boek aangeeft staan in dit boek foto's van in totaal 1.000 families (ik heb het niet nageteld) op ongeveer 550 bladzijden. Er zijn foto's over een dubbele pagina, er zijn pagina's met 1, 2 , 3, 4 of 6 foto's. De foto's zijn in kleur (meestal) of in zwart-wit. Op de foto's staan gezinnen in allerlei samenstellingen en met alle soorten kleding. Er zijn foto's van zeer rijke mensen en van hele arme mensen. Maar één ding hebben alle foto's gemeen, de mensen staan er waardig op.

 

Bij ieder foto staat een klein landkaartje waarbij staat in welke stad en welk land en op welke dag de foto gemaakt werd. Bij een aantal foto's staat een wat uitgebreidere tekst.

 

Het boek is bij uitstek geschikt om op je gemak door te bladeren. Een leuk spelletje vind ik om naar een foto te kijken en te raden in welk land de foto gemaakt is. Er staan ook een paar foto's in van een Nederlands gezin, waarvan eentje met een molen.

 

"1000 Families" is niet alleen een prachtig boek om te hebben, maar het is ook een erg mooi boek om cadeau te doen.

 

    

 

Voor een aardig beeld van de foto's in dit boek, klik hier.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Kate Moss

Kate Moss (Verenigde Staten, 2012): 448 blz: Uitgeverij Rizzoli

 

 

Ik kocht het koffietafelboek "Kate Moss" in een opwelling op marktplaats. Nooit eerder had ik een fotoboek gekocht over een fotomodel.

Kate Moss is een Brits fotomodel die regelmatig op negatieve wijze in het nieuws is geweest, onder meer in verband met cocaïne-gebruik. Hoeveel daarvan waar is weet ik niet, wel staat ze op veel foto's in dit boek met een sigaret (of nog erger: een sigaar) in haar hand of mond.

Kate Moss heeft met een groot aantal wereldberoemde fotografen gewerkt. Om de bekendste te noemen: Richard Avedon, Anton Corbijn, Peter Lindbergh, Mario Sorrenti en Mario Testino, naast vele anderen. In totaal zijn meer dan 5.000 foto's van haar gepubliceerd.

"Kate Moss" is een prachtig boek. De foto's in het boek zijn allemaal haarscherp, perfect belicht en mooi van compositie. Natuurlijk zitten er geweldige foto's tussen en ook een groot aantal foto's die mij minder aanspreken, maar ik moet zeggen dat er een flink aantal foto's tussen zitten die ik echt mooi vind.

"Kate Moss" is prachtig uitgegeven door Rizzoli. Ik vraag mij af of er meer boeken zijn van andere fotomodellen met zoveel prachtige en ook verschillende foto's. Dit boek is in ieder geval een aanrader voor mensen die van portretfotografie of van modefotografie houden.

 

Het boek is uitgegeven in 8 verschillende edities, met steeds een andere foto op de voorkant. Mijn exemplaar is met een foto van Mario Sorrenti, een andere foto dan die op het plaatje.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Ingmar Bergman: Uit het leven van marionetten

Uit het leven van marionetten (Duitsland, 1980): 100 min: Zwart-wit & kleur: Regisseur Ingmar Bergman

De eerste en de laatste scene uit "Uit het leven der marionetten" zijn in kleur geschoten, de rest van de film is in zwart-wit.

Peter Egerman is een jonge en succesvolle zakenman die getrouwd is met Katarina. Hij heeft al een tijd last van een dwanggedachte, dat hij graag iemand zou willen vermoorden. Hij loopt al jaren bij de psychiater.

In het begin van de film vermoordt Peter de prostitué Katarina die toevallig dezelfde naam heeft als zijn vrouw. De rest van de film toont voorvallen uit het leven van Peter en zijn naasten gedurende de periode vlak voor de catastrofe (zoals de moord eufemistisch wordt genoemd) en vlak er na. Doel van deze scenes is om inzicht te krijgen in het hoe en waarom van de misdaad.

Voor zover ik weet is "Uit het leven van marionetten" de enige film van Bergman die geheel in het Duits gesproken is. Het valt te merken dat Bergman zijn vaste acteursgezelschap mist. Ik vind "Uit het leven van marionetten" een vrij matige film van Bergman, zeker geen verplichte kost.

Op IMDB krijgt "Uit het leven van marionetten" van iets minder dan 3.400 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.