Gedachten aan zelfmoord

Vanavond was het weer eens zover. De aanleiding was iets onbenulligs, mijn zus had over de telefoon wat scherp op mij gereageerd. Ik had heerlijk gegeten bij Kolintang, een forse kom ossenstaartsoep, 2 stokjes saté, een portie gebakken banaan en een ei. Ik had een tevreden gevoel in mijn maag.

 

Opeens bedacht ik dat ik wel naar het spoor kon lopen, zomaar om te kijken wat dat met mij zou doen. Bij dergelijke gedachten zoek ik bijna altijd  hulp als ik nog thuis ben, wat natuurlijk wel zo verstandig is. Ik liep luchtig gekleed naar de spoorwegovergang hier bij Lunetten. Daar ging ik vlak bij de overgang zitten bellen met C. mijn beste vriendin. Zij zei dat ik gauw naar huis moest gaan. Dat wilde ik niet. Intussen kwamen er paar voorbijgangers langs die vroegen of het wel goed met mij ging, waarop ik geheel naar waarheid met nee antwoordde. Zij belden 012 en bleven bij mij om wat te praten. Ze waren verwonderd dat ik zo rustig was, waarop ik zei dat dit wel vaker voorkwam. Ik ben ervaringsdeskundige zogezegd.

 

Na een minuut of 10 kwam de politie, ik stond net te plassen. Blijkbaar is er een elektronisch meldsysteem bij de overgang, ze hadden een aankomende trein laten stoppen. Ik heb een tijdje met een agent staan praten, de trein reed weer en ik belde voor de zekerheid P. mijn beste vriend om te vragen of die nog even bij mij op bezoek kon komen. De agenten vonden het niet verantwoord om mij alleen naar huis te laten gaan en brachten mij netjes thuis. Geweldige service van de politie, dat mag ook wel eens gezegd.  

 

Het was ongeveer de 100e keer dat ik sterke gedachten aan zelfmoord had en ik denk de 5e keer dat 112 is gebeld. Het bezoek was gezellig en daarna naar bed gegaan. Nu was ik even wakker omdat ik naar het toilet moest en heb ik dit stukje geschreven.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Werk dat ik had kunnen doen als ik niet ziek was geworden

Het is wel eens leuk om te speculeren over wat als? Als ik in mijn 24e levensjaar  niet getroffen was door een ernstige psychiatrische ziekte, wat voor werk had ik dan kunnen doen? Hieronder een lijstje met wat mogelijkheden. 

 

Administratief medewerker: Niet meteen een droombaan. Wel zijn er honderdduizenden administratieve medewerkers in Nederland, dus als startbaan in afwachting van iets beters had prima gekund.

 

Bibliothecaris: Mijn belangstelling voor alles wat met boeken te maken heeft dateert van nadat ik ziek geworden ben. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Boekhouder: Ik ben altijd goed geweest met cijfers, dus het beroep van boekhouder kwam zeker in aanmerking. Alleen wil ik niet de hele dag met cijfers bezig zijn, dus dit beroep viel ook af.

 

Fotograaf: Sinds ik in 1988 de fotografie heb ontdekt, heb ik fotograferen altijd heel erg leuk gevonden. Ik vind van mijzelf dat ik een goede fotograaf ben, maar het zoeken naar eventuele opdrachtgevers en de moeite om jezelf te promoten staan me nogal tegen. Ik denk dat het in de jaren 90 makkelijker was om van fotograferen je beroep te maken dan tegenwoordig nu iedereen denkt dat hij of zij een fotograaf is.

 

Huisman: Als ik een vrouw had gevonden met een veeleisende baan. Alleen huisman zijn lijkt mij niet voldoende, ik moet er wel wat naast doen.

 

Kok: Ik kan goed koken, organiseren en delegeren. Maar een kok werkt meestal in de avonduren en in de weekends, net wanneer andere mensen vrij zijn en wanneer ik ook vrij wil zijn. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Leraar aardrijkskunde: Gezien mijn opleiding voor de hand liggend. Ik vind het leraarschap een van de belangrijkste beroepen die er zijn. Maar om leraar te zijn moet je ook politieagent kunnen spelen en daar heb ik nooit zin in gehad.

 

Politicus: Als politicus moet je een ongelooflijke hoeveelheid energie hebben, met weinig slaap toe kunnen, overtuigd zijn van je eigen belangrijkheid en een heel dikke huid hebben. Bij mij ontbreken deze alle vier.

 

Reisleider: Reizen begeleiden heeft mij altijd erg leuk geleken. Maar je hebt niet alleen makkelijke mensen van wie het een genot is om ze te begeleiden, maar ook lastige mensen en daar kan ik niet goed mee omgaan. Bovendien mis ik een zeker natuurlijk overwicht en had ik ook vroeger al mijn slaap hard nodig. Viel dus af.

 

Schrijver: Voor mijn 30e heb ik niets, maar dan ook helemaal niets, geschreven dat duidde op een zeker talent voor het schrijven. Eigenlijk ben ik pas rond mijn 45e serieus gaan schrijven.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Beroepen uitgeoefend door mensen in mijn omgeving

Onderstaand is een lijst met beroepen die uitgeoefend worden door mensen die ik ken. Zoals u kunt lezen is de lijst nogal gevarieerd. Ieder beroep staat voor een bestaand persoon. Bij sommige personen heb ik 2 beroepen vermeld. Opvallend is het geringe aantal mensen met een uitkering.

 

Advocate, Animator, Antiquaar 3x, Apotheker, Archivaris bij het NOS-journaal, Beeldhouwer, Beveiligingsbeambte, Bibliothecaresse, Biologe, Boekhouder 2x, Computerdeskundige 3x, Computerprogrammeur, Corrector bij de krant, Docent Kunstacademie, Dominee, Financieel adviseur, Functioneel beheerder, Huisvrouw 3x, Kleuterjuf 2x, Kok, Kokkin, Kunstenares, Kunsthistorica, Landmeter, Leraar Engels 2x, Leraar Frans, Leraar Handvaardigheid, Leraar klassieke talen, Lerares Nederlands, Manager 2x, Medewerker ANWB, Medewerker distributiecentrum, Medewerker gemeente 2x, Medewerker  Nierstichting, Medewerker Organon, Medewerker Rijkswaterstaat, Medewerker sociale werkplaats 2x, Medewerker vuilnisophaaldienst, Militair, Mondhygiëniste, Muziektherapeute, Onderzoeker AI, Organisator sportevenementen, Ontwerper landschappen voor computerspellen,  Personeelsmanager, Politica, Professor in de gezondheidswetenschappen, Professor in de hydrologie, Promovenda, Psychiater 2x, Psycholoog 2x, Psychotherapeute en sekstherapeute, Radioloog, Reclasseringsambtenaar, Scheikundige, Schrijfster, Secretaresse, Sociotherapeut 2x, Tandartsassistente, Thuiszorgmedewerker 2x, Toneelspeler, Tuinontwerpster, Uitkeringsgerechtigde 7x, Verkoper, Verpleegster, Vertaler, Zorgverlener, Zwaardvechter, ZZP-er

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Margot de Korte, een onbekende kunstenares

Kunst is iets dat in een museum hangt, dat vaak al oud is, en gemaakt door beroemde mannen en vrouwen uit het verleden. Zo denken de meeste mensen erover en eerlijk gezegd ik ook wel een beetje. Ik sta er nooit bij stil dat heel gewone mensen, zoals u en ik, ook kunst kunnen maken, in sommige gevallen dingen die net zo mooi zijn, of misschien nog wel mooier als die in musea hangen.

 

Margot, mijn zus, maakt al vele jaren collages. Ze heeft na de havo als opleiding de lerarenopleiding TeHaTex in Tilburg gedaan, met als richtingen tekenen en handvaardigheid. Als eindopdracht voor die opleiding heeft ze een aantal collages gemaakt op canvas. Toentertijd vond ik het al mooi wat ze maakte, maar ze is doorgegaan.

 

Naast het maken van collages fotografeerde Margot veel. Ze heeft ook nog een jaar fotografie gestudeerd aan de kunstacademie in Den Haag. Dat combineerde niet goed met een drukke baan en daar is ze mee gestopt. Sinds die tijd fotografeert ze nog steeds veel. Ze maakte onder andere foto's van bloemen, waarvan er een aantal als ansichtkaarten zijn uitgegeven, ook zijn een aantal van haar collages op ansichtkaart uitgegeven.

 

Als ik Margot sprak over de telefoon (dagelijks!) dan vertelde ze heel vaak dat ze collages aan het maken was, vaak met een vriendin. In de loop der jaren heb ik wel aardig wat collages voorbij zien komen. Ik vond ze eigenlijk altijd wel mooi, maar tot deze week heb ik nooit beseft hoe productief en veelzijdig Margot is en hoe mooi ik haar werk vind.

 

Margot is sinds 3 augustus 2015 actief op Instagram. Sinds die tijd heeft ze ruim 3.400 foto's geplaatst op haar account. Foto's van collages, maar ook foto's van mooie plekken waar ze is geweest en foto's van groepen gevonden voorwerpen zoals steentjes, stukjes porselein, schelpen, boutjes en moeren, vogelveren, steeds mooi geordend zodat het een fotogeniek geheel oplevert.

 

Een jaar of twee geleden heb ik bij Margot wat op haar Instagram account gekeken en vond ik wat ik zag zeer mooi. Ik wilde toen ook een eigen account maken, maar dat lukte nooit, totdat afgelopen dinsdag een vriend voor mij een account installeerde. Meteen heb ik uitgebreid gekeken naar de collages van Margot, en ik was totaal overrompeld door wat ik zag. Wat een enorme hoeveelheid afbeeldingen en vooral, wat vind ik ze mooi! Ik vind Margot één van de beste Nederlandse kunstenaars die ik ken, wat niveau betreft vergelijkbaar met Aimée de Jongh, Barbara Stok, Peter van Straaten of Rien Poortvliet, om 4 bekende kunstenaars te noemen waar ik van houd. Ik heb gezegd!

 

Het werk van Margot is te zien op Instagram onder haar geboortenaam: margotbirgitte.

 

Voor een aantal afbeeldingen van de collages van Margot, klik hier. De eerste 18 collages plus de foto zijn van Margot.  

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Het afzeggen van afspraken

Het moeten afzeggen van een afspraak is altijd vervelend, zowel voor mij als voor degene met wie ik had afgesproken. Het is in mijn leven zeer veel voorgekomen dat ik een afspraak moest afzeggen, ik denk dat ik de laatste 25 jaren een vierde tot een derde deel van alle afspraken die ik heb gemaakt heb moeten afzeggen, of vanwege een verstoord dag- en nachtritme (tussen 2000 en 2013), of omdat ik gewoonweg te moe was om mijn afspraak na te komen. Ik heb het grote geluk dat vrijwel niemand van mijn familie of mijn vrienden mij dat ooit kwalijk heeft genomen, maar leuk is anders.

In het afzeggen van afspraken zit bij mij wel een zeker patroon. Ik heb altijd veel vaker afspraken moeten afzeggen als ik ergens bij iemand op bezoek ging, dan als ik iemand thuis ontving. Ik denk dat ik tussen 2010 en 2018 misschien wel twee derde deel van de voorgenomen bezoeken heb moeten afzeggen. Wegens de vermoeienissen die dat met zich meebrengt, heb ik sinds juni 2018 nooit meer ergens gelogeerd en heb ik ook nog maar heel weinig vrienden bezocht. Dankzij deze maatregel is het aantal afspraken dat ik moest afzeggen na juni 2018 sterk gedaald, ik denk dat ik momenteel nog maar één keer in de week een afspraak hoef af  te zeggen.

 

Ik heb van de beroemde Oostenrijkse bergbeklimmer Reinhold Messner ooit gelezen dat hij beweerde dat hij, als hij tijdens een beklimming twee nachten achter elkaar niet had geslapen, hij de derde dag nog op 95% van zijn krachten kon klimmen. Dat lijkt mij een geval van grootspraak, voor mij is het al onvoorstelbaar dat iemand na een nacht zonder slaap nog min of meer normaal functioneert. Als ik 2 uur minder dan gebruikelijk slaap, dat wil zeggen 12 uur in plaats van 14 uur, dan ben ik tot vrijwel niets meer in staat. Dit komt gelukkig niet zo vaak meer voor, maar dan moet ik altijd mijn afspraak afzeggen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Wat is het ideale cadeau?

Het is goed om te beseffen dat het ideale cadeau niet bestaat. Wat de een geweldig vindt, vindt de ander totaal waardeloos. Toch valt er wel iets over te zeggen. Grofweg zijn er drie mogelijkheden, een financiële gift, een geschenkbon voor het een of ander of een door de gever uitgezocht cadeau.

 

Geld geven is niet zo persoonlijk, maar als je dat doet bij mensen die je goed kent en die krap bij kas zitten, dan wordt het meestal erg gewaardeerd. Zelf ben ik eigenwijs, ik geef nooit geld cadeau, ik probeer altijd om zelf iets uit te zoeken, met het risico dat het tegenvalt.

 

Een geschenkbon is in de meeste gevallen een veilige keus die altijd gewaardeerd wordt. Kies daarbij voor een bon die zo breed mogelijk inwisselbaar is. Een boekenbon is goed als de ontvanger een lezer is, een vvv-geschenkbon is op relatief weinig plaatsen in te wisselen, misschien is een cadeaubon voor Bol.com een beter idee, die is echt voor van alles inzetbaar. Voor de liefhebbers zijn er natuurlijk ook restaurantbonnen, bioscoopbonnen, hotelbonnen en nog veel meer. 

Dan is er natuurlijk de mogelijkheid voor een echt cadeau. 

Als verwoed lezer geef ik graag boeken weg. Daarbij moet ik wel opletten, want de meeste mensen hebben een andere smaak dan ik. Zelf krijg ik veel liever boekenbonnen of bonnen voor Bol.com, ik heb een specifieke smaak en kies veruit het liefste mijn eigen boeken uit.

Een doos bonbons wordt in de meeste gevallen erg gewaardeerd en gaat een kort leven tegemoet. Beter een klein doosje van topkwaliteit dan een grote doos van middelmatige kwaliteit. Ook hierbij verschillen de smaken. Een grote reep Tony's Chocolonely doet het ook altijd goed.

Maar het beste cadeau vind ik gewoon een mooie bos bloemen. Als je de enige gast bent en er sprake is van een gastvrouw dan doe je haar zeer waarschijnlijk een groot plezier met een mooie bos bloemen. Alleen bij een feest zou ik eerder wat anders meenemen, tien bossen bloemen is ook een beetje overdone.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Vriendenboek

Titelpagina, inhoudsopgave, voorwoord, en inleiding

 

Psychiatrie

1: Hoe het is om te leven als psychiatrisch patiënt

2: Ik als psychiatrisch patiënt
3: Mijn ouders
4: De psychiatrisch patiënt en werk
5: De psychiatrisch patiënt en de liefde
6: De psychiatrisch patiënt en zijn familie
7: De psychiatrische patiënt en vriendschap
8: De psychiatrische patiënt en de dood
9: De psychiatrische patiënt en zelfmoord
10: De psychiatrische patiënt en zijn zelfverzorging
11: De psychiatrische patiënt en zijn behandeling
12: De psychiatrische patiënt en zijn dag- en nachtritme
13: De psychiatrische patiënt en zijn lichamelijke gezondheid
14: De psychiatrische patiënt en de hulpverleners
15: De psychiatrische patiënt en zijn woonruimte
16: De psychiatrische patiënt en zijn hobby's
17: De psychiatrische patiënt en zijn financiën
18: De psychiatrische patiënt en wapenbezit
19: De omgang met de psychiatrische patiënt
20: De psychiatrische patiënt in boeken en films
 

Boeken: 43 schrijvers

800 voor Christus Homeros: Odysseia

430 voor Christus Herodotus: Verslag van mijn onderzoek

1000 Sei Shonagon: Het hoofdkussenboek

1580 Michel de Montaigne: Essays: deel 1

1647 Balthasar Gracian: Handorakel of kunst van de voorzichtigheid

1790-1798 Giacomo Casanova: De geschiedenis van mijn leven: Deel 1: De school van het leven

1813 Jane Austen: Trots en vooroordeel

1859 Charles Darwin: Over het ontstaan van soorten

1860 Multatuli: Max Havelaar
1865-1871 Lewis Carroll: Alice in Wonderland

1867-1869 Lev Tolstoi: Oorlog en vrede: inleiding en deel 1

1875-1877 Lev Tolstoi: Anna Karenina; inleiding en deel 1

1880-1903 Anton Tsjechov: Verzamelde werken: deel 1

1892-1952 Ivan Boenin: Verzamelde werken: deel 1

1932 Louis Ferdinand Céline: Reis naar het einde van de nacht: deel 1

1946 Junichiro Tanizaki: Stille sneeuwval

1946 Konstantin Paustovski: Verre jaren

1957 Guiseppe Tomasi de Lampedusa: De tijgerkat

1959 Wilfred Thesiger: Woestijnen van Arabië

1960 René Goscinny: De kleine Nicolaas

1962 dr Seuss: Slaapboek

1965 Jean Dulieu: Paulus en de eikelmannetjes

1970 Helene Hanff: Charing Cross Road 84

1971 Annie M.G. Schmidt: Pluk van de Petteflet 

1975 Peter Singer: Dierenbevrijding

1982 Roald Dahl: De GVR

1983 Wim Kan: Soms denk ik weleens bij mijzelf

1985 Gabriel Garcia Marquez: Liefde in tijden van cholera

1987 Bill Watterson: Casper en Hobbes: deel 1

1987 Rigo van Meer: Leven met schizofrenie

1989 Frank van Rijn: Revanche in de Andes

1991 August Willemsen: De val 

1997 J.M. Coetzee: Jongensjaren

1913-1998 Marcel Proust en Stéphane Heuet: Op zoek naar de verloren tijd: deel 1: Combray

2001 Lieve Joris: Dans van de Luipaard

2003 Carolijn Visser: Tibetaanse perziken
2009 Jonathan Safran Foer: Dieren eten 

2009 A.L. Snijders: Vijf bijlen

2014 Riad Sattouf: De Arabier van de toekomst: deel 1

2016 Eva Rovers: Boud

2016 Gerbrand Bakker: Jasper en zijn knecht

2016 Rodaan Al Galidi: Hoe ik talent voor het leven kreeg

2017 Willem Ritstier: Wills kracht 

2018 Jeroen Thijssen: Johannes van Dam

 

Films: 48 stukjes waarvan 14 combinaties regisseur + film, 17 losse films en 3 stukjes over Amerikaanse films, Nederlandse films en James Bond

Algerije  

Tony Gatlif: met Djam

La vie d'Adèle

België 

Jean-Pierre & Luc Dardenne: met Deux jours une nuit

Cambodja  

Missing Picture

Canada  

Atanarjuat

China 

Zhang Yimou: met Raise the Red Lantern

Denemarken 

Breaking the Waves

Jagten

Duitsland 

Heimat

M: Eine stadt sucht eine mörder

Frankrijk 

Francois Truffaut: met Les 400 coups

Groot-Brittannië 

Bond my name is James Bond

Brief Encounter

Monthy Python's Flying Circus

7up-63up

Hongarije  

Bela Tarr: met Satantango

India  

Satyajit Ray: met De Apu-trilogie

Iran 

Abbas Kiarostami: met The Wind Will Carry Us

Italië 

Il Gattopardo

Japan 

Ghibli: met Spirited Away

Akira Kurosawa: met Throne of Blood

Kenji Mizoguchi: met The Crucified Lovers

Yasujiro Ozu: met Tokyo Story

Mexico 

Biutiful

Roma

Nederland

Mijn favoriete Nederlandse films

Roemenië 

4 maanden 3 weken 2 dagen

Rusland 

Oorlog en vrede

Spanje 

Luis Buñuel: met El Joven

Tsjechië  

Buurman en buurman

Turkije 

Nuri Bilge Ceylan: met The Wild Pear Tree

Verenigde Staten

Mijn favoriete Amerikaanse films
Zuid-Korea 

Poetry

Zweden  

Ingmar Bergman: met Scenes uit een huwelijk

Muziek

Opera

Klassiek

Wereldmuziek

Popmuziek

Nederlandstalig

 

Lekker eten

Uit eten gaan in een sterrenrestaurant

Wat ik lekker vind en wat niet 

Een aantal eenvoudige tips om makkelijk lekkerder en met meer plezier te eten

Tomatensoep

Basisbereiding vlees en vis

Stamppot van spinazie

Gebakken venkel met uien en cashewnoten 

Pasta met tonijnsaus

Salade van rucola, feta, tomaten en olijven

Salade van witlof, peer en dadels

Tonijnsalade 

 

Overige berichten 

De muziek van mijn ouders

Mijn ooms in de missie

Mijn verhouding tot het christelijk geloof 

Waar men zijn telefoon zoal voor gebruikt

De Hoogvliet of de Albert Heijn?

Over het nut van therapie

Vergaderen

Met vakantie gaan is leuk, behalve als het niet leuk is 

Ontmoetingen met schrijvers

De laatste keer 

 

Dankwoord

 

Mijn vriendenboek telt 340 bladzijden op A5-formaat. Het is een gebonden hardcover op 140 grams houtvrij papier. De links op deze pagina zijn naar mijn blogposts met illustraties en sterrenwaarderingen. Van de meerdelige boekbesprekingen staat in mijn vriendenboek alleen het eerste stukje, van "Oorlog en vrede" en "Anna Karenina", het inleidende stukje plus het eerste stukje met citaten. Hier en daar zijn in mijn vriendenboek kleine details veranderd. Het boek is gedrukt bij drukkerij Bookadew in Roermond.

 

In memoriam: Patrick Beneken (2 mei 1970 - 7 januari 2024)

In memoriam: Patrick Beneken (2 mei 1970- 7 januari 2024)

 

Ik ben verdrietig, heel erg verdrietig. Als er ooit iemand in mijn familie- of vriendenkring onnodig is overleden dan is het Patrick wel. Patrick is maar 53 jaar oud geworden.

 

Ik ken Patrick al lang. Mijn vader en Herman, de vader van Patrick, waren met elkaar bevriend en gingen vaak samen een stukje wandelen. In 1994 ging ik een keer met mijn vader op bezoek bij Herman. Tussen mij en Herman klikte het meteen zo goed dat we bevriend zijn geraakt. Ook ik ging vaak wandelen met Herman. Herman was leraar Engels en had een zeer brede belangstelling, vooral op het gebied van literatuur, muziek, film en toneel.

 

Door Herman kwam ik ook in contact met zijn vrouw Liedy, hun zoon Patrick en hun dochters Eileen en Deirdre. Op alle vijf was ik erg gesteld. 

In 2001 is Herman overleden. Sinds die tijd ben ik met Patrick bevriend.

Patrick zei wel eens tegen mij dat hij de interesses van zijn vader had en het temperament van zijn moeder. Zijn vader had nogal uitgesproken meningen en kon een beetje opvliegend zijn. Zijn moeder was heel zorgzaam en uiterst vriendelijk.

Net als Herman is Patrick jarenlang leraar Engels geweest. Helaas lukte het hem nooit om een vast contract te krijgen of om langere tijd ergens les te geven. Patrick was slim genoeg, daar lag het niet aan, maar zijn uiterlijke verzorging was middelmatig en ik vermoed dat hij daardoor problemen kreeg. Ook was hij erg eigenwijs. De contacten met zijn leerlingen liepen altijd goed, maar zijn collega's hadden vaak wat moeite met hem.

Ook net als Herman was Patrick iemand met zeer veelzijdige interesses. Hij hield van boeken, films, maar vooral van muziek. Patrick heeft tot een half jaar voor zijn dood altijd in een koor gezongen en hij verzamelde platen. Niet zomaar een beetje, nee, ik denk dat hij tot de grootste platenverzamelaars van Nederland behoorde. Hij had thuis een enorme collectie van voornamelijk avant-gardistische popmuziek, maar hij verzamelde eigenlijk van alles.

Zijn liefde voor muziek, boeken en films deelden Patrick en ik, alleen hadden wij totaal andere smaken. Dat kon stimulerend zijn, maar ook zowel bij Patrick als bij mij tot ongeloof leiden over de smaak van de ander.

 

Patrick kwam al die jaren voornamelijk bij mij op bezoek, ik denk gemiddeld iets minder dan één keer per maand. Tot 2014 gingen we meestal naar de bioscoop vaak samen met Jan, een gezamenlijke vriend, voorafgegaan door een eenvoudig etentje. Na 2014 spraken we meestal bij mij af en zorgde ik voor een uitstekende maaltijd en keken we daarna naar een dvd, ook vaak samen met Jan. Patrick was zeer trouw, hij heeft zo goed als nooit een voorgenomen bezoek afgezegd, en dat terwijl hij er toch 2 keer een uur en drie kwartier voor moest reizen, met de trein vanuit Tilburg.

 

De laatste jaren ging het beduidend minder goed met Patrick. Hij was altijd al erg eigenzinnig geweest en met de corona kreeg hij last van paranoia. Hij werd in 2020 gedwongen opgenomen, er werd schizofrenie bij hem vastgesteld (een diagnose waar hij het absoluut niet mee eens was) en hij kreeg antipsychotica toegediend. 

Van de medicijnen werd hij erg duf en verloor hij veel van zijn energie en levenslust. Ongeveer een half jaar geleden heeft Patrick op eigen initiatief besloten om te stoppen met zijn medicijnen. Ik heb op hem ingepraat dat hij er verstandig aan deed om ze te blijven slikken, maar dat had geen zin. De laatste maanden van zijn leven was Patrick manisch en zijn dood is daar het droevige resultaat van.

Ik wens Eileen en Deirdre en Patricks vrienden heel veel sterkte met dit grote verlies.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Pakjesavond

Pakjesavond is een term die de meeste mensen zullen associëren met sinterklaasavond. Maar is eigenlijk niet iedere avond waarop meer dan één pakketje wordt bezorgd, een pakjesavond? Ik heb zeer regelmatig een pakjesavond en nog veel vaker een pakjeavond als er slechts één pakketje wordt bezorgd.

De laatste jaren kom ik steeds minder in gewone winkels, uitgezonderd supermarkten zoals de Albert Heijn, voor mijn dagelijkse boodschappen. Ik bestel bijna alle boeken, dvd's en cd's die ik koop via het internet, meestal via marktplaats. Ik denk dat ik via marktplaats alleen al, gemiddeld 10 tot 15 pakketjes per maand binnen krijg. 

Vandaag had ik een uitstekende oogst met 5 pakketjes.

Vanmiddag kon ik bij het servicepunt van DHL het volgende boek ophalen:

Ismael Kadare: "Kroniek in steen" in de Perpetua-reeks. Kadare is een Albanese schrijver waar mijn vader een aantal boeken van had, maar die ik nog niet ken.

 

Verder werden door de bezorger van DHL de volgende artikelen bezorgd:

Richard Avedon: "The Sixties". Richard Avedon is één van mijn favoriete fotografen.

 

Twee boxsets met dvd's met Humphrey Bogart, één van de grote filmsterren uit de jaren 40 en 50, met daarop 8 van zijn films:

    

 

Vanavond kwam de bezorger van Post.nl, met:

Irving Penn: "Earthly Bodies", een fotoboek met naakten die Penn heeft gefotografeerd in 1949 en 1950.

 

En als laatste een grote doos met 27 nummers van het tijdschrift "Hollandse beelden" dat ik nog niet ken. Ik ben hier erg benieuwd naar.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Mijn levenswerk

Als je mij vraagt wat ik als mijn levenswerk beschouw dan moet ik zeggen dat betaald werk of vrijwilligerswerk daar geen rol in spelen. Ik heb in mijn hele leven omgerekend minder dan een half jaar betaald werk gehad, voor het overgrote deel uitzendbaantjes tijdens mijn studietijd. Geen van die baantjes is het vermelden waard. Na mijn eerste psychose in 1990 heb ik een aantal vrijwilligersbaantjes gehad. Ik ben eventjes vrijwilliger geweest bij (toen nog) de Stichting Lekker Dier, ik heb ongeveer een halfjaartje gewerkt op de boekenafdeling van de kringloopwinkel in Zeist en verder heb ik gekookt bij eetcafé de Steiger in Zeist, bij jongerencentrum Ekko in Utrecht en bij het inloophuis de Vollenhof in Zeist.

 

Op de derde plaats noem ik de foto's en dia's die ik heb gemaakt tussen 1988 en 2000. Ik heb vier bruidsreportages gemaakt en nog drie keer aanvullende foto's op bruiloften gemaakt. Verder heb ik tijdens mijn vakanties veel diareportages gemaakt, waarvan ik de belangrijkste, die van mijn 3 reizen naar en in Turkije, vind. Van deze drie reizen hoop ik ooit nog een mooi fotoboek te maken. 

In de tweede plaats zijn het de boeken die ik gelezen heb, de films die ik gezien heb en de stukjes die ik op mijn blog heb geschreven over die boeken en films en over alles wat mij interesseert.

Als het belangrijkste deel van mijn levenswerk beschouw ik de ongeveer 7.000 keer dat ik gedurende de afgelopen 39 jaar voor één of meer vrienden heb gekookt. Gemiddeld is dat ongeveer eens per twee dagen. Ik denk dat de meeste van mijn vrienden zich mij toch vooral zullen herinneren vanwege de vele lekkere maaltijden en niet zozeer vanwege de stukjes die ik heb geschreven.

Op dit moment is mijn leven redelijk in evenwicht. Ik besteed ongeveer 3 uur per dag aan lezen, films kijken, achter de computer zitten en stukjes schrijven. Ook besteed ik ongeveer 3 uur per dag aan boodschappen doen, eten koken en vrienden ontvangen om samen lekker te eten en te kletsen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Psychiatrische patiënt

Ik heb in het verleden wel eens te horen gekregen dat ik mij gedroeg als een psychiatrische patiënt. Mijn antwoord daarop is duidelijk, ik ben immers ook een psychiatrische patiënt.

 

Als je er redelijk verzorgd bijloopt, netjes geschoren bent, fris ruikt en samenhangend uit je woorden komt, dan vergeet men al snel dat men met een kwetsbaar persoon te maken heeft, die bij lange na niet zo  goed functioneert als de meeste gezonde mensen dat doen. 

 

Ik schat dat mijn productiviteit ongeveer op 33% ligt van een goed functionerend persoon. Het lijkt mij zeer begrijpelijk dat ik die 33% vooral inzet voor dingen die ik echt leuk vind en voor contacten met mijn familie en vrienden.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Doodsbedreiging

Dit stukje is enigszins in tegenspraak met het vorige stukje. Vorig jaar rond deze tijd kreeg ik een doodsbedreiging. 

 

Bij het winkelcentrum in Lunetten sprak ik de laatste jaren regelmatig met een vrouw die af en toe een paar euro's van mij "leende" omdat ze regelmatig krap bij kas zat. De gesprekken waren vriendschappelijk en gingen een beetje over koetjes en kalfjes.

 

Iets meer dan een jaar geleden nodigde ik haar een keer uit om bij mij te komen eten. Ze is vegetariër, dus kookte ik een lekkere maaltijd zonder vlees of vis (spinaziestamppot met feta). Het was best gezellig, Tussen neus en lippen door vertelde ze dat ze jarenlang verslaafd was geweest en dat ze nu al 15 jaar afgekickt was. Ze dacht dat ik dat al wist, maar dat was niet zo. Ik ben wel zo bevooroordeeld dat ik nooit vriendschap zou zoeken met iemand van wie ik wist dat hij of zij verslaafd is geweest. Nou ja, ik nam het dan maar voor kennisgeving aan.

 

Een paar weken later bracht ik een tegenbezoek aan M.  Dat was ook best gezellig en zij vertelde wat over haar leven.

Opnieuw nodigde ik haar weer een keer te eten uit. En toen begon het gedonder. Terwijl ik al boodschappen had gedaan en het eten aan het klaarmaken was, belde ze af omdat ze hoofdpijn had. Dat kan gebeuren. Ze vond het wel leuk om een nieuwe afspraak te maken en ik nodigde haar een week later opnieuw uit. We hadden om 18.00 uur afgesproken. Het eten was klaar en mevrouw was er niet. Ik belde haar op waar ze bleef en toen zei ze dat ze de afspraak vergeten was en dat ze in Zeist zat. Ik zei daarop dat ik geen behoefte aan contact had met iemand die twee keer achter elkaar niet op kwam dagen. Dat vond ze wat kort door de bocht.

Een paar dagen later begon ze mij te bestoken met allerlei heel vervelende sms-jes. Ik was een arrogante klootzak die geen rekening hield met haar, alles moest op mijn manier en meer van dergelijke onzin. Ik heb er niet op gereageerd.

Nog een paar dagen later belde ze mij op en sprak ze op mijn voicemail in dat ik op moest letten om bij haar uit de buurt te blijven, want als ze de kans kreeg zou ze me een kopje kleiner maken of koud maken. Hoewel ik niet bang van haar ben, schrok ik hier toch wel van en heb ik de politie ingelicht met het verzoek om eens met haar te gaan praten. Ik weet niet of de politie dat gedaan heeft, maar gelukkig ben ik M de laatste tijd niet meer tegengekomen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Waarom ik vrij weinig conflicten heb

Ik heb over het algemeen weinig conflicten met de mensen in mijn omgeving. Dat is om drie redenen opmerkelijk. De eerste is dat ik vrij opvliegend van aard ben. De tweede is dat ik erg eigenwijs ben en een duidelijke mening over van alles heb en de derde is dat ik vaak erg moe ben en daardoor wat chagrijnig.

 

Een belangrijke oorzaak dat het toch vrij goed gaat is dat ik zelden negatieve kritiek geef op anderen, behalve als mensen zich echt onbehoorlijk gedragen. Van mijn vrienden en familie krijg ik ook vrij weinig kritiek en als ik die wel krijg is die meestal terecht en pas ik mijn gedrag aan.

 

Het belangrijkste is dat ik alleen optrek met mensen die ik graag mag en die mij graag mogen. Omdat ik wegens mijn ziekte niet werk heb ik geen last van vervelende collega's en sinds mijn vader is overleden heb ik ook geen last meer van vervelende familieleden. Eigenlijk zijn de meeste mensen met wie ik optrek erg vriendelijk, vriendelijker dan ik zelf ben, hoewel ik ook erg mijn best doe om zo vriendelijk mogelijk in de omgang te zijn.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

De muziek van mijn ouders

Ik ben niet opgegroeid in een familie die veel met muziek had. Voor zover ik weet gaf mijn moeder niet veel om muziek. Ze had het veel te druk met werken en zorgen voor mijn vader en voor mijn zus en broer en mijzelf om zich de tijd te gunnen om op haar gemak naar muziek te luisteren. Luisteren naar muziek was in haar ogen zonde van de tijd.

 

Mijn vader had een erg beperkte platencollectie. Zo beperkt, dat ik vrijwel precies weet welke muziek hij op plaat had. Op klassiek gebied had hij de complete symfonieën van Beethoven in een uitvoering van Herbert von Karajan. Ik weet alleen dat hij heel vaak de 5e symfonie op had staan. Mijn zus kan Beethoven niet aanhoren, maar voor mij is Beethoven mijn favoriete componist. In later jaren toen wij al lang uit huis waren luisterde mijn vader veel naar "Sheheradze" van Rimsky-Korsakov.

Andere muziek die mijn vader luisterde:

Platen van Julio Iglesias, Vicky Leandros, Zarah Leander en Nana Moskouri, waar ik weinig mee heb.

Abba, ook een favoriet van mij.

En als Nederlandstalige muziek luisterde mijn vader naar platen van Jaap Fischer ("Het ei", "De monnik") en Boudewijn de Groot. 

Hiermee heb ik denk ik de complete platencollectie van mijn vader wel beschreven. Zoals gezegd, niet erg indrukwekkend.

Ik ben zelf pas na mijn 30e serieus naar muziek gaan luisteren, daarbij erg geholpen door de uitleenservice van de Utrechtse (en Zeister) bibliotheek en het bezit van een cd-brander. Cd's branden doe ik al lang niet meer, ik wil mijn favoriete muziek op originele cd's hebben.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Een voltooid leven

De term "een voltooid leven" heeft een nogal onaangename bijklank. Wat ik hiermee wil zeggen is dat ik in mijn leven alle dingen gedaan heb die ik graag had willen doen, voor zover haalbaar dan, en dat ik door mijn vele lichamelijke en geestelijke klachten de dingen die ik het liefst nog zou willen doen, niet meer kan doen.

 

Ik zou een relatie met een leuke vrouw willen hebben. Theoretisch misschien wel haalbaar, maar erg onwaarschijnlijk. Ook zou ik nog erg graag willen reizen in buiten- en binnenland en daarbij uitgebreid fotograferen. De kans dat ik ooit nog ver van mijn woonplaats Utrecht kom, lijkt mij erg klein. Ook het bezoeken van musea, het bijwonen van concerten of een bioscoopbezoek is zo goed als onmogelijk.

 

Wat overblijft is nog vrij veel. Allereerst het ontvangen van vrienden en samen lekker eten. Verder wandelen in Amelisweerd, dvd's kijken, muziek luisteren, lezen en stukjes schrijven.

 

Wat dat laatste betreft zit ik momenteel op mijn creatieve hoogtepunt. Nooit eerder schreef ik zo makkelijk als de laatste tijd. Wel begin ik door mijn onderwerpen heen te raken, over bijna alles waarover ik wil schrijven heb ik al wat geschreven. Er zullen zich vast wel nieuwe onderwerpen aandienen, maar ik vermoed dat het schrijven zijn langste tijd heeft gehad.

 

Er is nog wel wat om voor te leven, maar met mijn 56 jaar heb ik inmiddels een mooie leeftijd bereikt en kan ik sowieso tevreden zijn.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Vegetarisch eten

Ik heb besloten om met onmiddellijke ingang minimaal drie dagen per week vegetarisch te gaan eten. Vanwaar dit plotselinge besluit?

 

Tussen 1 januari 1987 en halverwege 1994 heb ik vrijwel uitsluitend vegetarisch gegeten. Ik was ermee begonnen omdat ik tegen de bio-industrie was en de manier waarop vlees "geproduceerd" werd. Ik smokkelde hierbij wel een heel enkele keer. Ik herinner mij vooral dat ik altijd ontzettend veel zin in kroketten had. 

 

In 1990 kreeg ik een psychose en daarna was het voor mij vooral een kwestie van overleven. Door mijn toestand vond ik de problemen in de wereld als geheel veel minder belangrijk en mijn eigen problemen veel belangrijker. Halverwege 1994 ben ik gestopt met het volledig vegetarisch eten.  

In 1995 las het ik verontrustende "Dierenbevrijding" van de Australische ethicus Peter Singer. Hij schrijft daarin over verschrikkelijke misstanden bij het gebruik van proefdieren en bij de voedselindustrie. Ik was het helemaal met hem eens, maar bleef toch vlees eten. Veel vegetariërs vinden vlees vies. Ik heb vlees altijd (ook tijdens mijn lange periode als vegetariër) zo'n beetje het lekkerste van het lekkerste gevonden. 

 

In de eerste jaren nadat ik weer begonnen was met vlees eten at ik nog relatief weinig vlees. In de loop der jaren ging ik steeds meer vlees en vis eten. Ik denk dat ik de laatste jaren gemiddeld wel 150 gram vlees per dag at, wat absurd veel is.

 

 Ik heb een half jaar geleden aan de hand van mijn jaarlijkse leeslijsten een lijst gemaakt van alle boeken die ik nog wil herlezen. Ook het boek van Peter Singer wilde ik herlezen. Het boek was tweedehands alleen voor absurde bedragen verkrijgbaar. Afgelopen zaterdag stond er ineens op marktplaats een advertentie van een vrouw die het boek te koop aanbood. Ik heb "Dierenbevrijding" gelijk besteld, samen met de boeken "Dieren eten" van Jonathan Safran Foer en "Groeiend verzet" van Marianne Thieme.

Ik ben nu bezig met "Dierenbevrijding" maar heb mijn besluit al genomen. De drie boeken zullen binnenkort worden besproken op mijn blog. Omdat ik vrijwel altijd samen met één of meer vrienden eet, betekent dat als ik de helft van de tijd vegetarisch kook, er effectief één persoon volledig vegetarisch eet.

Als ik goede vegetarische recepten tegenkom of zelf bedenk dan zal ik ze publiceren op mijn blog.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Kwaliteit van leven

Ik wil de kwaliteit van mijn leven beoordelen in een rapportcijfer. Daarbij benoem ik de zaken die voor mij van belang zijn.

 

Een van de belangrijkste aspecten van de kwaliteit van mijn leven is mijn gezondheid.

Mijn lichamelijke gezondheid is ronduit slecht. Ik slaap zeer veel, ben altijd moe of zeer moe en tot overmaat van ramp moet ik overdag gemiddeld iedere 25 tot 30 minuten plassen en iedere nacht 6 tot 10 keer. Rapportcijfer een 4.

Mijn geestelijke gezondheid is de laatste jaren vrij redelijk. Meestal ben ik goed gestemd en heb ik plezier in de dingen die ik doe: een 7.

Mijn gezondheid als totaal geef ik een 5, omdat ik mijn lichamelijke gezondheid zwaarder vind wegen dan mijn geestelijke gezondheid.

 

Kwaliteit van wonen. Ik heb een erg fijne bovenwoning waar ik nu al ruim 15 jaar in woon: 9.

 

Kwaliteit  van mijn relaties met familie en vrienden. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik plezierige contacten heb met mijn familie en mijn vrienden. 8.

 

Financiële gezondheid. Het klinkt misschien wat raar voor iemand met slechts een Wajong-uitkering en een kleine toelage van mijn broer, maar mede omdat ik vrijwel niets uitgeef aan vakanties en reiskosten kan ik vrij makkelijk rondkomen. Ik heb mij in mijn hele leven vrijwel nooit beperkt gevoeld door een gebrek aan geld. 8.

 

Kwaliteit van mijn dagelijkse activiteiten. Hoewel ik door mijn slechte lichamelijke gezondheid een groot aantal dingen niet meer kan die ik wel graag zou willen doen (reizen, fotograferen, concerten, musea of bioscopen bezoeken) vind ik dat ik mijn dagen aangenaam besteed met lekker eten, lezen, films kijken, stukjes schrijven, wandelen, met vrienden kletsen en muziek luisteren. 7.

 

Eten. Beter en lekkerder eten dan ik dagelijks doe is vrijwel niet mogelijk. 10. 

 

Als ik de cijfers een beetje middel en daarbij mijn gezondheid duidelijk het zwaarst laat wegen, dan kom ik uit op een zeer acceptabele 7.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

In memoriam: Wouter Stam (28 januari 1964 tot 3 april 2023)

Ik ken Wouter al vanaf 1995. Ik ben ruim 20 jaar vrij hecht met hem bevriend geweest, maar na een aantal onvriendelijkheden van zijn kant had ik het contact een tijd verbroken. Het afgelopen half jaar heb ik hem weer een paar keer kort bezocht.

 

Wouter woonde in een krotwoning in het centrum van Utrecht. Zijn woning lag aan de begane grond, was smal en langgerekt, was erg vochtig en er kwam weinig licht naar binnen. Gelukkig had hij wel een klein tuintje waar hij graag zat.

 

Wouter was om het zo maar te zeggen, een beetje een aparte man. Ik hoorde laatst van een gezamenlijke vriend dat hij het VWO niet had afgemaakt en pas later na een avondschool zijn diploma heeft gehaald. Hij heeft ook verschillende opleidingen gedaan en niet afgemaakt: een toneelopleiding, een opleiding tot leraar Engels [hoewel Wouter regelmatig las, heb ik nooit gezien dat hij  een Engelstalig boek las], een opleiding tot pianostemmer en als laatste een opleiding tot leraar handvaardigheid, een opleiding die hij met een diploma heeft kunnen afsluiten dankzij enige coulantie van de school.

 

Volgens mij was Wouter behoorlijk slim, maar het ontbrak hem enigszins aan doorzettingsvermogen. Zijn houding tot werken was ook alternatief. Op een zeer humoristische manier kon Wouter de draak steken met de heersende trend in de maatschappij om met hard werken je geld te verdienen. Wouter deed het liever rustig aan, hij had een bijstandsuitkering. Hij zei wel eens dat als die er niet was hij van de honger om zou komen. Wouter at weliswaar niet zo veel, maar ik denk dat hij gelijk had. In de tijd dat ik hem gekend heb heeft hij maar één betaalde baan gehad, bij de Kees Boeke school in Utrecht als medewerker bij de mediatheek. Na een klein jaar is hij daar ontslagen omdat hij zich teveel identificeerde met de leerlingen. Ook ergerde men zich aan zijn hasjgebruik.

 

Wouter had niet zo'n heel erg positieve instelling. Werken bijvoorbeeld verafschuwde hij. Dat ging zover dat hij bij de Sociale dienst in de bak onbemiddelbaar terecht kwam. Hij winkelde wel eens proletarisch. Toen zijn ouders een keer bij hem op bezoek waren kregen ze een blik rode zalm voorgeschoteld, waarop zijn vader zich afvroeg of hij dat wel kon betalen. Wouter zei niets. Als hij bij mij op bezoek kwam [dat gebeurde niet zo heel vaak, hij vond de 10 minuten fietsen eigenlijk te ver], at hij altijd mee en dan bij de afwas liep hij naar het balkon en ging hij daar een sigaretje roken tot de afwas gedaan was.

 

De grootste liefde van Wouter was de muziek. Hij speelde verdienstelijk piano. Dat deed hij uren per dag totdat zijn bovenbuurman, die gek werd van het geluid, via de rechter afdwong dat Wouter nog maar één uur per dag mocht spelen, tussen vijf en zes uur 's middags. Wouter luisterde ook graag muziek, vooral klassieke muziek en dan met name pianomuziek, zijn lievelingsinstrument. Zijn favoriete componist was Wolfgang Amadeus Mozart (het e-mailadres van Wouter begon met Amadeus) en daarnaast Liszt en Chopin. Hij ging ook zeer vaak naar concerten, vooral in Vredenburg. Toen ik hem net kende had hij een paar vrienden die bij Vredenburg werkten en kreeg hij heel veel vrijkaartjes. Volgens mij ging hij twee tot drie keer per week naar een concert.

 

Wouter kon behoorlijk koken. Ik leerde hem kennen bij het jongerencentrum Ekko in Utrecht, waar wij allebei bij de eetgroep zaten en regelmatig kookten voor gasten. Ik heb af en toe bij hem thuis gegeten, maar door het roken en zijn hasjgebruik had hij eigenlijk te weinig geld voor fatsoenlijke ingrediënten. Hij liep iedere dag 's middags even naar de koffieshop voor een grammetje wiet.

 

Wouter had een poes die op een dag was komen aanlopen en niet meer bij hem wegging. Hij noemde de poes Poesjkin. 

 

Wouter had twee heel prettige eigenschappen. Hij was erg gastvrij. Bijna altijd als ik onaangekondigd voor zijn deur stond liet hij mij binnen en zette hij een grote pot thee met meestal wel iets lekkers. Ook had hij heel veel gevoel voor humor, je kon ontzettend met hem lachen. Vooral dankzij deze twee eigenschappen zal ik hem missen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Energiebesparing 2

Ik had op 1 december een stukje geplaatst over energiebesparing. Dat stukje plaats hier in zijn geheel opnieuw waarna ik vervolgens bespreek hoe het mij de afgelopen maanden is vergaan.

 

Met de huidige hoge prijzen voor elektriciteit en gas loont het om waar mogelijk energie te besparen. 

 

Het besparen op elektriciteit is voor mij vrijwel niet mogelijk, ik gebruikte al zo weinig mogelijk. Het besparen op het gasverbruik is daarentegen wel zeer goed mogelijk voor mij.

 

Ik had een contract bij de Eneco dat liep van augustus 2021 tot augustus 2022. Ik geloof dat ik ongeveer 80 eurocent betaalde per kubieke meter gas en 25 eurocent per kilowattuur aan elektriciteit. Toen het tijd was voor een nieuw contract, waren de prijzen gestegen tot respectievelijk 1,70 euro per kubieke meter gas en 75 eurocent per kilowattuur. Per oktober zijn de prijzen nog verder omhoog gegaan, naar 3,50 euro per kubieke meter gas en 85 eurocent per kilowattuur.

 

Tot augustus stookte ik mijn woonkamer op een comfortabele 20 graden Celsius. Ook verwarmde ik mijn badkamer tot dezelfde temperatuur. 's Nachts zette ik de verwarming op 15 graden Celsius. 

Ik ben gaan denken hoe ik kon besparen op mijn gasverbruik. Minder douchen of minder koken is geen optie, dus ik moet het van het besparen op mijn verwarming hebben. Ik heb een aantal maatregelen genomen:

Ik stook alleen nog maar mijn woonkamer

Ik trek warme kleren aan, een lang t-shirt met daarover een dunne fleece-trui en daaroverheen een dikke trui. Zo gekleed heb ik het redelijk comfortabel tot een temperatuur van ongeveer 13 graden Celsius. Ik heb gelukkig geen last van koude handen of koude voeten. Mijn vrienden vraag ik om warm gekleed te zijn als zij bij mij op bezoek komen. Als ik het een beetje te fris vind, dan zet ik de thermostaat eventjes op 15 graden Celsius zodat de ergste kou eruit is.

's Nachts zet ik de thermostaat op 10 graden Celsius.

De ramen in de woonkamer houd ik dicht, behalve om 's avonds na het eten even te luchten.

Ik doe de gordijnen 's avonds dicht (heb ik ruim 15 jaar lang nooit gedaan).

Ik heb de afgelopen maanden enorm bespaard op mijn gasverbruik, ongeveer 75%!

Aanvulling:

 

Jullie zullen wel gedacht hebben dat 13 graden Celsius wel heel erg koud was. Het blijkt dat de temperatuur in mijn woonkamer altijd 3 tot 4 graden Celsius hoger was dan aangegeven op de thermostaat. Bij een stand van 14 graden op de thermostaat was het dus een aangename 18 graden Celsius.

 

De thermostaat zat verstopt tussen een aantal boeken in de boekenkast. Deze boeken heb ik weggehaald en nu geeft de thermostaat wel ongeveer de juiste temperatuur aan.

 

Mijn gasverbruik in kubieke meters van augustus 2021 tot maart 2023:

Augustus 2021: 16 2022: 12

September 2021: 23 2022: 14

Oktober 2021: 76 2022: 15

November 2021: 141 2022: 36

December 2021: 197 2022: 105

Januari 2022: 170 2023: 106

Februari 2022: 147 2023: 73

Maart 2022: 122 2023: 69

April 2022: 66

Mei 2022: 27

Juni 2022: ?

Juli 2022: 15

 

Mijn gasverbruik van augustus 2021 tot en met maart 2022 was in totaal 892 kubieke meter.

Van augustus 2022 tot en met maart 2023 was het 430 kubieke meter, een besparing van net iets meer dan 50%!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Hoe ik mijn toekomst zie

Gezien de vele lichamelijke en geestelijke klachten die ik heb zal ik vermoedelijk wel geen buitenlandse reizen meer maken. Omdat ik mij verreweg het prettigst voel als ik thuis ben en thuis overnacht zal het grootste deel van mijn leven zich afspelen in Utrecht-stad, met af en toe een klein uitstapje naar Amersfoort als ik met mijn broer mee kan rijden naar mijn zus, of naar vrienden in Houten.

Ik hoop de rest van mijn leven te kunnen blijven wonen waar ik nu woon. Ik heb een bovenwoning in Utrecht Lunetten en die bevalt mij uitstekend. Ik woon in een rustige buurt met veel groen en heb vriendelijke buren.

Betaald of vrijwilligerswerk zal er ook wel niet meer in zitten, het is veel te onzeker of ik gemaakte afspraken wel na kan komen. Vrienden ontvangen en voor hen koken zal wel lukken, zolang ze mij blijven bezoeken. Verder zullen mijn dagelijkse bezigheden wel grotendeels dezelfde blijven als de afgelopen 10 jaren.

Als mijn gezondheid zo hard blijft achteruitgaan als de afgelopen 10 jaren, dan haal ik de 65 niet. Als het zich stabiliseert op het huidige niveau, dan kan ik wel 80 worden.

Ik wil voorlopig blijven bloggen. Mijn volgende doel is om net zo veel stukjes te hebben geschreven als er jaren in onze jaartelling zijn. Ik heb daarvoor nog een kleine 300 stukjes te gaan.

Verder zie ik wel wat de toekomst brengt.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.