Het afzeggen van afspraken

Het moeten afzeggen van een afspraak is altijd vervelend, zowel voor mij als voor degene met wie ik had afgesproken. Het is in mijn leven zeer veel voorgekomen dat ik een afspraak moest afzeggen, ik denk dat ik de laatste 25 jaren een vierde tot een derde deel van alle afspraken die ik heb gemaakt heb moeten afzeggen, of vanwege een verstoord dag- en nachtritme (tussen 2000 en 2013), of omdat ik gewoonweg te moe was om mijn afspraak na te komen. Ik heb het grote geluk dat vrijwel niemand van mijn familie of mijn vrienden mij dat ooit kwalijk heeft genomen, maar leuk is anders.

In het afzeggen van afspraken zit bij mij wel een zeker patroon. Ik heb altijd veel vaker afspraken moeten afzeggen als ik ergens bij iemand op bezoek ging, dan als ik iemand thuis ontving. Ik denk dat ik tussen 2010 en 2018 misschien wel twee derde deel van de voorgenomen bezoeken heb moeten afzeggen. Wegens de vermoeienissen die dat met zich meebrengt, heb ik sinds juni 2018 nooit meer ergens gelogeerd en heb ik ook nog maar heel weinig vrienden bezocht. Dankzij deze maatregel is het aantal afspraken dat ik moest afzeggen na juni 2018 sterk gedaald, ik denk dat ik momenteel nog maar één keer in de week een afspraak hoef af  te zeggen.

 

Ik heb van de beroemde Oostenrijkse bergbeklimmer Reinhold Messner ooit gelezen dat hij beweerde dat hij, als hij tijdens een beklimming twee nachten achter elkaar niet had geslapen, hij de derde dag nog op 95% van zijn krachten kon klimmen. Dat lijkt mij een geval van grootspraak, voor mij is het al onvoorstelbaar dat iemand na een nacht zonder slaap nog min of meer normaal functioneert. Als ik 2 uur minder dan gebruikelijk slaap, dat wil zeggen 12 uur in plaats van 14 uur, dan ben ik tot vrijwel niets meer in staat. Dit komt gelukkig niet zo vaak meer voor, maar dan moet ik altijd mijn afspraak afzeggen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.