Watanabe
Kanji is een klerk op het gemeentehuis. Hij leeft al lang niet meer
echt, hij zet alleen zinloze stempels op zinloze papieren en verveelt
zich suf. Zonder dat hij het weet wordt hij door zijn collega's de
mummie genoemd.Op een dag heeft hij maagklachten. De dokter die hem onderzoekt zegt dat hij een lichte maagzweer heeft, en dat die vanzelf over zal gaan. Watanabe gelooft de dokter niet en vermoedt de waarheid, hij heeft maagkanker en niet meer zo lang te leven. Watanabe besluit om van het laatste beetje leven dat hem rest nog wat te maken. Om te beginnen neemt hij zijn spaargeld op en gaat hij een aantal dagen fuiven, waarna hij een jongere vrouwelijke collega van zijn werk ontmoet en haar mee uit eten neemt.
Op het gemeentebureau vragen een aantal vrouwen of er een speelplaats voor hun kinderen kan worden gemaakt op een plek die nu moerassig is. Ze worden van het kastje naar de muur gestuurd, totdat Watanabe zich met hun zaak gaat bemoeien.
"Ikiru" is een geweldige film over enerzijds een verstikkende bureaucratie en anderzijds het vermogen van mensen om het heft in eigen handen te nemen als ze dat maar willen. Ik vind "Ikiru" een van de beste films van Akira Kurosawa.
Op IMDB krijgt "Ikiru" van ruim 63.000 mensen een waardering van 8,3 en staat daarmee op plaats 113 van de hoogst gewaardeerde films.
