Frans Lemmens: The Netherlands at its best

Frans Lemmens: The Netherlands at its best (Nederland, 2014): 222 blz: Uitgeverij Fontaine

 

 

"The Netherlands at its best" is een fotoboek dat, zoals de titel al zegt, Nederland op zijn mooist laat zien. De foto's in dit boek zijn een combinatie van foto's die vanuit de lucht zijn gemaakt en gewoon vanaf de grond. 

Er staan een aantal prachtige foto's in het boek en het is prettig om het boek op je gemak door te bladeren. Het boek geeft een goed beeld van wat Nederland zo bijzonder maakt. Op basis van dit boek reken ik Frans Lemmens niet tot mijn favoriete fotografen, maar hij verstaat zeker zijn vak.

 

Voor een idee van de foto's uit "The Netherlands at its best", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Adventures in Architecture

Adventures in Architecture (Groot-Brittannië, 2008): 400 min: Gepresenteerd door Dan Cruikshank

 

 

In 2019 heb ik een eerdere serie van Dan Cruikshank gezien: "Around the World in 80 Treasures". In die serie maakte Dan Cruikshank een uitputtende reis langs 80 bijzondere bouwwerken en andere kunstschatten over de gehele wereld. Ik vond dat een erg mooie serie, maar de afzonderlijke stukjes wel wat aan de korte kant.

In deze nieuwe serie (uit 2008) neemt Cruikshank gelukkig per onderwerp wat meer tijd, waardoor het geheel wat rustiger overkomt. 

Evenals in de eerdere serie bezoekt Cruikshank een aantal bijzondere bouwwerken. De 2 dvd's zijn thematisch geordend, met onderwerpen als: Beauty, Death, Paradise, Disaster, Connections, Power, Dreams, Pleasure. Deze onderverdeling lijkt wat gezocht en willekeurig, maar hij werkt wel.

In "Adventures in Architecture" bezoekt Cruikshank een aantal bekende plaatsen, maar ook een aantal minder bekende of zelfs geheel onbekende plaatsen. Hij komt onder andere bij: de stad Brasilia, waar eind jaren 50, begin jaren 60 een compleet nieuwe hoofdstad uit het niets werd gebouwd, Dharavi, een enorme sloppenwijk in Bombay, het Taj-hotel, ook in Bombay, Thimpu, de hoofdstad van Bhutan, het monstrueuze paleis van Ceausescu in Boekarest, de moskee van Jam op een  afgelegen plek in Afghanistan, het Rockefeller center in New York, een gebouw van Andrea Palladio in Italië, de tempel van Hatsjeput in Egypte en nog een aantal andere plekken.

 

Ik vind "Adventures in Architecture" een prachtige serie, aanmerkelijk onderhoudender dan het eerdere "Around the World in 80 Treasures". 

Op IMDB krijgt "Adventures in Architecture" van 125 mensen een waardering van 8,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Italy

Italy Top to Toe (Groot-Brittannië, 2006): 230 min: Geschreven en gepresenteerd door Francesco da Motto

 

 

Het is moeilijk om niet onder de charmes te geraken van presentator Francesco da Motto. Het is daarom begrijpelijk dat ze bij de BBC besloten hebben om Francesco da Motto na zijn prachtige serie over Venetië, opnieuw een serie te laten maken, ditmaal over een reis door Italië, vanaf zijn geboorte- en woonplaats Venetië, dwars door Italië tot aan Sicilië.

Francesco reist met zijn rode Alfa Romeo sportwagen met open dak over de Italiaanse wegen. Hij gaat niet zozeer de gebruikelijke toeristische trekpleisters langs, maar vooral plaatsen die hij kenmerkend vindt voor Italië. 

Plaatsen waar Francesco langs komt zijn onder andere: Vicenza met gebouwen van Andrea Palladio, Verona met het balkon waar Romeo en Juliette elkaar ontmoetten, Padua met een kapel met schilderijen van Giotto, Milaan met een fresco van Leonardo da Vinci: het laatste avondmaal, Turijn met de fabrieken van Fiat, Bologna met zijn universiteit, Sienna met zijn stadsplein, San Gimiagno met zijn torens, Lucca, de plaats van Puccini waar een plaatselijke operazangeres op het stadsplein een aria zingt, Saudabia, een modelstad gebouwd in opdracht van Mussolini, natuurlijk Rome, en verder naar het zuiden langs plaatsen die mij meestal niets zeggen.

Ik vind "Italy: Top to Toe" opnieuw een prachtige serie met een zeer innemende presentator. De afsluiting van de serie vind ik ook erg geslaagd.

 

        

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Schuiten (tekeningen) en Peeters (tekst): De koorts van Urbicande

Schuiten (tekeningen) en Peeters (tekst): De koorts van Urbicande (België, 1984): 94 blz: Vertaling René van de Weijer: Uitgeverij Casterman

"De koorts van Urbicande" begint met een rapport van 7 bladzijden van de urbatect Eugen Robick aan de commissie der hoge instanties van de stad Urbicande. Op de 2e bladzijde van dit rapport staat: "Maar al snel was ik mezelf weer meester en begon ik de diepte van onze kunst te ontdekken. Ik begreep dat in alle omstandigheden eenvoud de voorkeur geniet boven gekunsteldheid; dat één enkel effect, consequent volgehouden, meer oplevert dan duizend vondsten; dat het totaalbeeld vóór het detail moet komen."

Deze uitspraak kan men van toepassing beschouwen op "De koorts van Urbicande" als geheel. De urbatect Eugen Rodick heeft op zijn bureau een kubus liggen die gevonden is bij graafwerkzaamheden. Eugen beseft het nog niet maar de kubus blijkt een levend wezen te zijn dat flink groeit. Aan de hoekpunten van de kubus komen knoppen en de zijden verlengen zich gestaag.

Deze originele vondst is vakkundig uitgewerkt. Eugen valt achter zijn bureau met de kubus erop in slaap en als hij wakker wordt is de kubus deels met hem vergroeid. Enige uren later is de kubus zodanig gegroeid dat hij weer vrijkomt. De kubus blijft doorgroeien in alle richtingen zodat hij de gebouwen van Urbicande omhult. De kubus vormt steeds een organisch geheel met zijn omgeving.

De noordelijke en de zuidelijke oever van Urbicande zijn verbonden door 2 bruggen. Eugen had een aanvraag ingediend voor een derde brug. Nu blijkt dat niet nodig, de kubus vormt tal van verbindingen tussen de noordzijde en de zuidzijde. Op een gegeven moment stopt de kubus met groeien. Eugen stelt voor om de gebouwen van Urbicande te laten integreren met de kubus.

"De koorts van Urbicande" moet het hebben van één enkele vondst die op een geniale wijze is uitgewerkt. De architectonische details en de groei van de kubus vind ik zeer overtuigend getekend. De weergave van de mensen vind ik iets minder overtuigend, maar al met al durf ik dit boek toch rustig een meesterwerk te noemen.

Van hetzelfde duo las ik 2 andere delen van de serie "De duistere steden": "De toren" en "De archivaris". Deze 2 delen vond ik iets minder indrukwekkend en krijgen van mij 4 sterren.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.