Dvd: Close

Close (België, 2022): 104 min: Regisseur Lukas Dhont

 

 

 

"Close" is geïnspireerd door de jeugdherinneringen van Lukas Dhont, die zelf een meisjesachtige jongen was in zijn jeugd tegen wie een beetje vreemd aangekeken werd door de andere kinderen.

 

"Close" is een geweldige film met ijzersterk spel van de twee jongens die vrienden Leo en Remi spelen, als ook van de actrice die de moeder  van Remi speelt. Het verhaal gaat over de hechte vriendschap tussen twee dertienjarigen, die veel dieper gaat dan gebruikelijk tussen twee jonge kinderen en hoe de vriendschap verbroken wordt. Deel van de film speelt zich af in kleurrijke velden vol met bloemen waar de vader van Leo werkt.

 

Op IMDB krijgt "Close" van 45.000 mensen een waardering van 7,8.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

7: De psychiatrische patiënt en vriendschap

Het is een cliché dat psychiatrische patiënten weinig of geen vrienden hebben. Velen zouden alleen hun oude moeder hebben en eventueel een broer of zus die nog enigszins om hun geeft. In hoeverre is dat waar?

Zelf heb ik een zeer uitgebreide vriendenkring, zelfs vergeleken met de meeste gezonde mensen. Er zijn ongeveer 15 mensen die ik vaak zie en/of met wie ik erg close ben. Dan zijn er nog een stuk of 30 mensen die ik af en toe zie. Ik geloof niet in de stelling dat ware vriendschap iets uiterst zeldzaam is. Het hangt er ook maar vanaf wat je wensen zijn. Zelf ben ik vrij makkelijk in de omgang en ik stel geen eisen aan vrienden. Het is al fijn als er een vriendschappelijk contact is en dat je elkaar graag ziet. Wel ben ik bijna altijd degene die het initiatief neemt. Dat vind ik prima, dan kan ik vrienden zien op tijdstippen waarop het mij uitkomt. De meeste van mijn vrienden komen naar mij toe en een afspraak is bijna altijd in combinatie met een gezamenlijke avondmaaltijd. Gemiddeld vier tot vijf keer per week krijg ik eters en dan kook ik, of we gaan samen naar de Indonesiër. Het enige wat met al mijn vrienden moet kunnen is een fatsoenlijk gesprek voeren. Verder eet ik met de meesten, ga met de een wandelen, met de ander kijk ik een dvd en met weer een ander speel ik een spelletje kolonisten van Catan. Verder houd ik de verjaardagen van al mijn vrienden bij door even te bellen als ze jarig zijn, bel ze regelmatig tussendoor om te horen hoe het gaat en zoek ze op als ze in het ziekenhuis liggen.

Mijn vader klaagde altijd over zijn eenzaamheid. Hij zag in zijn laatste jaren alleen mijn broer en een hulpverlener nog met enige regelmaat. Ik vond mijn vader een onaangename man die regelmatig erg bot naar mij en andere mensen was en ik heb hem nooit ook maar enige moeite zien doen om vrienden te maken. Als ik bij hem op zijn flat in Tilburg op bezoek kwam, dan haalde hij wat drinken en wat nootjes in huis en vond dat hij daarmee zijn taak als vader vervuld had.

Gijs, Tom, Ruben, Wim en Bernard hebben allemaal een aantal goede vrienden, dus voor hen geldt het cliché ook niet. Wel geldt voor hen dat veel van hun vrienden lotgenoten zijn, dus mensen met wie het wat minder goed gaat.

Lees verder in deel 8.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.