Posts tonen met het label Geweld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Geweld. Alle posts tonen

zondag 7 april 2019

40: The Godfather

The Godfather (Verenigde Staten, 1972): 166 minuten: Regisseur: Francis Ford Coppola

The Godfather PosterIk ga er van uit dat bijna iedereen die mijn blog leest "The Godfather" wel minstens een keer gezien zal hebben. Ik houd het kort. In New York woont de familie Corleone, een machtige mafia-familie afkomstig uit Italië. Hoofd van de familie is don Vito Corleone (prachtig gespeeld door Marlon Brando) en hij heeft 3 zoons: Freddy, Sonny en Michael en een dochter Conny. Ook heeft hij een adoptiefzoon, Tom Hagen (Robert Duvall), die hij in dienst heeft als consiglieri (=raadsman). Tom is de advocaat van de familie Corleone en werkt uitsluitend voor hen.

De film begint met de bruiloft van Conny met Carlo. Van heinde en verre komen mensen naar de bruiloft, om don Vito en zijn vrouw geluk te wensen, en ook om hem om hulp te vragen.
Freddy bemoeit zich niet zo veel met de familiezaken. Na don Vito is Sonny (gespeeld door James Caan) degene die het meest in de familiezaken zit. Jongste zoon Michael (een prachtrol van Al Pacino), is oorlogsheld, heeft een vriendin, Kay (Diane Keaton) en houdt zich buiten de familiezaken.

"The Godfather" is gebaseerd op het gelijknamige boek van Mario Puzo, dat ik ooit heb gelezen. Het boek is goed, maar de film is geweldig. Zoals het een maffiafilm betaamt komt er heel veel geweld voor in de film. Dit geweld is te verteren omdat het een functie heeft in het verhaal en het nu eenmaal bij de maffia hoort. De prachtige muziek bij de film is gecomponeerd door Nino Rota.

Ik heb helemaal niets met de maffia of met geweld. Toch vind ik "The Godfather" een absolute topfilm.

Op IMDB krijgt "The Godfather" van 1.420.000 mensen een waardering van 9,2 en staat daarmee tweede op de lijst van de hoogst gewaardeerde films.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 22 januari 2019

93: Once were warriors

Once were warriors (Nieuw-Zeeland, 1994 ): 100 minuten: Regisseur: Lee Tamahori

Once Were Warriors PosterJake en Beth Heke zijn getrouwd en hebben 5 kinderen: de oudste Nig zit in een soort Maori-bende, dan komt Mark (Boogie) die kleine diefstallen pleegt en justitie achter zijn broek krijgt, dan Grace die 13 is en het lieve en begripvolle kind van de familie is en nog 2 kleinere kinderen.

Jake en Beth vormen een knap stel, maar het gaat niet goed want Jake drinkt nogal veel en knokt regelmatig waarbij ook Beth het moet ontgelden als zij daar iets van zegt. Gedurende de film gaat het van kwaad tot erger.

"Once were warriors" geeft een krachtig realistisch portret van een Maori-familie, en hoewel de film erg gewelddadig is valt hij nooit uit de toon. De acteerprestaties van met name Jake en Beth zijn grandioos. Ik heb de film met 2 vrienden voor de 4e of 5e keer gekeken en hij verveelt geen moment. Aanbevolen voor liefhebbers van wat rauwere films.

Op IMDB krijgt "Once were warriors" van bijna 29.000 mensen een waardering van 7,9.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.