Leon Schröder: Naked The Hague

Leon Schröder: Naked The Hague: Kwetsbaar bloot tegen perfectie (Nederland, 2022): 384 blz: Uitgeverij Leon Schröder fotografie

 

Bij de term naaktfotografie denk je (ik althans) al gauw aan foto's van jonge vrouwen van rond de 20 die er zeer aantrekkelijk uitzien. Verder zijn er nog homo-erotische boeken van knappe mannen, veelal met groot uitgevallen piemels. Voor zover ik weet zijn er vrij weinig fotoboeken met naaktfoto's van doorsnee mensen, die niet heel knap. maar ook niet heel lelijk zijn.

 

Leon kreeg het idee voor "Naked The Hague" en zijn eerdere boek "Naked Rotterdam" toen hij het boek "Naked New York" uit 1998 van de Amerikaanse fotograaf Greg Friedler (1970-2015) in handen kreeg. Omdat we in de visuele media gebombardeerd worden met naaktfoto's van vrijwel altijd er perfect uitziende modellen, zijn veel mensen ontevreden met hun eigen lichaam geworden. Door een boek te maken met naaktfoto's van gewone mensen hoopt Leon hier een tegenwicht aan te bieden.

In "Naked The Hague" wisselen de foto's en de teksten elkaar netjes af. Op de bladzijden met foto's staat steeds op de linkerbladzijde iemand met kleren aan, met als bijschrift zijn of haar beroep (of belangrijkste functie) en op de rechterbladzijde dezelfde persoon, nu geheel bloot. Alle foto's zijn gemaakt voor dezelfde achtergrond en steeds op dezelfde manier belicht, waardoor het boek als een eenheid aandoet. Na iedere 6 tot 8 dubbele bladzijden met foto's volgt er een dubbele bladzijde met tekstbijdragen van de deelnemers. In het Nederlands en in het Engels. De teksten zijn onderhoudend, maar bevatten wel veel herhalingen. Veel deelnemers spreken hun steun uit aan Leon voor zijn idee om foto's te maken van imperfecte lichamen.

 

"Naked The Hague" is een heel erg mooi fotoboek, dat ons op een andere manier doet kijken naar het menselijk lichaam.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "Naked The Hague", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Eros e Fotografia

Ik heb gisteren een serie van 17 boekjes binnengekregen van de Italiaanse serie "Eros e Fotografia". Het is een serie die aandacht schenkt aan een aantal fotografen van zowel vrouwelijke als mannelijk naakt, gelukkig vooral van vrouwelijk naakt. De boekjes zijn van een midden formaat, ze hebben een hoogte van 23 cm en een breedte van 18,5 cm. Het zijn paperbacks en ieder boekje telt 96 bladzijden met daarin zo'n 44 foto's. Ik heb de boekjes even snel doorgebladerd. De vormgeving vind ik niet zo mooi, met een prominent oranje rechthoekje bij ieder bijschrift. Gelukkig staan er wel veel mooie, elegante foto's in de boekjes. Er zitten 10 fotografen in de serie die ik nog niet ken, plus de mij bekende fotografen Bill Brandt, David Lachapelle, Robert Mapplethorpe, Man Ray, Jan Saudek, Jeanloup Sieff en Ellen von Unwerth. Ik ga de boekjes de komende tijd op mijn gemak bekijken en zal ze vermoedelijk nog wel bespreken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jeanloup Sieff: Torsi torses nus

Jeanloup Sieff: Torsi torses nus (Frankrijk, 1986): 104 blz: Uitgeverij Schirmer/Mosel

 

 

 

"Naakte torso's" is de weinig pretentieuze titel van dit stemmige boek van de Franse fotograaf Jeanloup Sieff met daarin foto's van naakte torso's van 45 vrouwen, 2 mannen en één stel.  

 

Sieff werkte bij zijn portretten steeds op dezelfde manier. Hij had een grote kubus met een kleed erover waarop of waarachter de modellen konden staan of zitten. Hij werkte altijd in zwart-wit en hij fotografeerde alleen de torso's, hoewel op sommige foto's ook een deel van de benen is te zien. Op deze manier kreeg Sieff de drie mooiste onderdelen van het vrouwelijk lichaam mooi in beeld: het gezicht, de borsten en de handen.

 

Sieff maakte de eerste foto's voor dit boek in 1975 en toen had hij al de wens om ooit een boek te maken met naakte torso's. Verreweg de meeste foto's zijn gemaakt in het voorjaar en de zomer van 1985.

De meeste foto's in het boek zijn van onbekende mannequins. Ik vind "Torsi torses nus" een stemmig boek, mooi uitgegeven en met een aantal prachtige foto's. Als ik de foto's bekijk, dan valt het op hoe belangrijk de precieze gelaatsuitdrukking is en de positie van de armen en handen. Een enkele foto wordt ontsierd door een niet flatteus onderbroekje.

 

Binnen het genre van de naaktfotografie, vind ik "Torsi torses nus" duidelijk een topper.

 

Voor een goed idee van "Torsi torses nus", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Ed van der Elsken: L'Amour!

Ed van der Elsken: L'Amour! (Nederland, 1995): 148 blz: Uitgeverij Van Gennep

 

 

Ed van der Elsken is al een hele tijd mijn favoriete Nederlandse fotograaf. De beste foto's van Ed van der Elsken kunnen zich meten met het beste werk van vrijwel iedere andere beroemde fotograaf waarvan ik het werk ken. Ik had "L'Amour!" nog niet besproken.

 

"L'Amour!" is ruim 4 jaar na de dood van Ed van der Elsken samengesteld door de beroemde vormgever Anthon Beeke, onder andere bekend van het "Blote meisjes alfabet". Opvallend aan "L'Amour!" is dat Ed van der Elsken voor zijn naaktfoto's geen professionele modellen gebruikte, maar uitsluitend vriendinnen of vriendinnen van vrienden of mensen die hij gewoon op straat tegenkwam. Er staan helaas maar vrij weinig echte naaktfoto's in het boek. De naaktfoto's die erin staan zijn alle in zwart-wit, geschoten met een grove korrel en ze ogen een beetje wazig. Ze getuigen ook allemaal van een grote intimiteit die helaas zeldzaam is onder naaktfotografen. Over het algemeen was Ed van der Elsken een zeer zelfverzekerde, brutale fotograaf, maar bij zijn naaktfoto's ging hij zeer schuchter te werk.

 

Ik vind "L'Amour!" een mooi boek met erg mooie foto's. Het is zeker niet het meest belangrijke of beste boek van Ed van der Elsken, maar liefhebbers van zijn overige werk zullen dit boek zeker ook erg weten te waarderen. Hoewel er zoals gezegd vrij weinig echte naaktfoto's in het boek staan, vind ik op basis van dat bescheiden aantal foto's, Ed van der Elsken één van de beste naaktfotografen die ik ken.

 

Voor een paar foto's uit "L'Amour!" klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Olivier Louis: Les plus belles photos de nu et portraits

Olivier Louis: Les plus belles photos de nu et portraits (Frankrijk, 2012): 287 blz: Uitgeverij ESI

 

 

De meeste mensen zullen het er wel over eens zijn dat het vrouwelijk lichaam de mooiste vorm is in de natuur. Het fotograferen van mooie naakte vrouwen levert lang niet altijd mooie foto's op. Ik ken maar erg weinig naaktfotografen over wiens foto's ik echt enthousiast ben. Ik kan eigenlijk eigenlijk alleen de Amerikaan Jock Sturges, de Belg Marc Lagrange, de Deen Bjarke Johansen en onze eigen Ed van der Elsken noemen.

 

De Franse fotograaf Olivier Louis houdt ervan om zo eenvoudig mogelijke foto's te maken. Hij heeft een studio met een groot vensterraam met uitzicht naar beneden, waardoor hij bij natuurlijk licht kan fotograferen. Zijn modellen zien er zonder uitzondering zeer goed uit en het licht op hun huid is erg mooi. Maar wat mij erg stoort in dit boek is dat in de meeste gevallen de modellen in onmogelijke houdingen staan, zitten of liggen. Ik word er al ongemakkelijk van als ik er alleen maar naar kijk. Slechts weinig foto's uit het boek vind ik echt mooi, en dan in geen enkel geval van dezelfde kwaliteit als de foto's van de vier boven genoemde fotografen.

 

"Les plus belles photos de nu et portraits" is een aardig boekje, maar ook niet meer dan dat.

 

Voor een paar foto's van Olivier Louis, klik hier.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Marc Lagrange: Chocolate

Marc Lagrange: Chocolate (België, 2019): ? blz: Uitgeverij teNeues

 

 

Van de Belgische fotograaf Marc Lagrange heb ik ook zijn eerdere boeken "Diamonds & Pearls" en "Senza Parole" besproken. Beide boeken bevatten een aantal prachtige foto's van naakte of bijna naakte vrouwen. In dit genre was Lagrange één van de absolute grootmeesters.

In dit nieuwe boek "Chocolate", dat in 2019 verscheen, staan ook weer vele mooie vrouwen op de foto's. De foto's in "Chocolate" zijn gemaakt met een Polaroid camera met de Polaroid 100 Chocolate film. Marc Lagrange was fan van deze film en maakte vaak een aantal Polaroid foto's als hij bezig was met een uitgebreide fotosessie.

In vergelijking met zijn eerdere boeken vind ik de foto's in "Chocolate" beduidend minder mooi, hoewel natuurlijk nog steeds zeer aangenaam om te bekijken. Het boek is kleiner van formaat en de foto's zijn ook duidelijk minder scherp, wat natuurlijk te maken heeft met de gebruikte film.

Ik vind "Chocolate" een mooi boek, maar ik hoef het niet absoluut te hebben.

Voor een aantal afbeeldingen uit het boek, klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.