Dvd: Der Fotograf

Der Fotograf (Tsjechië, 2015): 130 min: Regisseur Irena Pavlásková

 

 

 

Tsjechische films staan toch wel bekend om hun speelse benadering van de menselijke seksualiteit. "Der Fotograf" had misschien  ook een Franse film kunnen zijn, maar het is moeilijk om je voor te stellen dat deze film uit Groot-Brittannië of de Verenigde Staten zou komen.

 

"Der Fotograf" is geïnspireerd op het leven en werk van de wereldberoemde Tsjechische fotograaf, van vooral ingekleurde naaktfoto's, Jan Saudek. Ik vind het werk van Jan Saudek zeer verfrissend en daarom wilde ik deze film graag zien, hoewel er hier geen sprake is van een echte biografische film.

Leuk aan "Der Fotograf" is natuurlijk vooral omdat de film goed laat zien hoe Jan Saudek te werk ging bij het maken van zijn foto's. Saudek leidde een nogal chaotisch leven. Hij was getrouwd, had kinderen, maar hij sliep ook zeer vaak met zijn modellen. 

 

Ik vind "Der Fotograf" een uiterst onderhoudende film die in prachtige kleuren is gefilmd. Mijn dvd is een Duitse uitgave, Duits gesproken zonder ondertiteling. Mijn Duits is net goed genoeg om de hele film zonder problemen te kunnen volgen.

 

Op IMDB krijgt "Der Fotograf" van 463 mensen een zeer teleurstellende waardering van 6,1.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

3: La vie d'Adèle

 La vie d'Adèle (Frankrijk, 2013): 180 minuten: Regisseur Abdellatif Kechiche

Eerder had ik van Abdellatif Ketiche zijn prachtige film "La graine et le mulet" gezien over een Algerijnse man die op een scheepswerf in Marseille werkt, ontslagen wordt en dan als droom heeft om een couscous en vis restaurant te beginnen. Deze film heb ik nooit in de bioscoop gezien, maar wel een keer of vier op dvd.

Toen in 2013 de nieuwste film "La vie d'Adèle" van Kechiche uitkwam wilde ik hem perse in de bioscoop zien. Ik vond het een prachtige film en heb hem inmiddels een keer of zeven gezien. Voor mij is het de beste film van de laatste 20 jaar.

De film, die gebaseerd is op het boek "Blauw is een warme kleur" van Julie Maroh, gaat over het leven van Adèle. In het begin van de film is ze 16 jaar oud en zit ze op de middelbare school, waar ze lessen literatuur volgt. Ze houdt erg van lezen en wordt gevolgd in de klas. Vriendinnen van haar wijzen haar op een jongen die volgens hen wel interesse heeft in haar. Ze maken een afspraak, gaan naar de bioscoop en bedrijven de liefde. Van haar kant uit lijkt het of er iets mist. Ze heeft het nog niet zo goed in de gaten, maar al snel wordt duidelijk dat ze niet op mannen maar op vrouwen valt. Ze gaat een keer met een vriend naar een homobar en ontmoet daar de oudere Emma, die een blauw kapsel heeft. Emma studeert aan de academie voor schone kunsten en zit in haar vierde jaar. Al snel krijgen ze een relatie. Verder wordt in de film het verloop van hun relatie gevolgd met een paar vrij heftige vrijscene's, bezoeken aan wederzijdse ouders, en Adèles werk als kleuterjuf.

Ik vind het een fantastische film met een heel mooie hoofdrolspeelster (het oog wil ook wat) die ook nog eens geweldig acteert. Eigenlijk heb je geen moment het gevoel dat je naar een film zit te kijken, maar meer het idee dat je naar een stuk uit het leven van de hoofdrolspeelster kijkt. De film is vrij traag, waar ik wel van houd. Hij duurt 170 minuten en in de film is er aandacht voor belangrijke dingen uit het leven zoals lekker eten, muziek en seks. Warm aanbevolen!

Op IMDB krijgt "La vie d'Adèle" van een kleine 120.000 mensen een waardering van 7,8.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 
 

99: The unbearable lightness of being

The unbearable lightness of being (Verenigde Staten, 1988): 164 minuten: Regisseur: Philip Kaufman

"The unbearable lightness of being" is de verfilming van het gelijknamige boek van de Tsjechische schrijver Milan Kundera. Het is 1968 en de hersenchirurg Thomas leidt in Praag een zorgeloos leven. Hij bemoeit zich niet met politiek en heeft veel losse affaires en één min of meer vaste vriendin: Sabina.

Thomas moet een keer in de provincie een operatie uitvoeren en ontmoet dan Tereza. Hij is geïnteresseerd in haar, maar gaat terug naar Praag en vergeet haar. Dan staat ineens Tereza op de stoep. Hij laat haar binnen, ze krijgen een heftige relatie en trouwen zelfs met elkaar.

Intussen speelt de politieke situatie een steeds belangrijker rol in het verhaal. Het is de Praagse lente en in Tsjechoslowakije opteert men voor communisme met een menselijk gezicht. Dan vallen de Russen binnen en slaan veel mensen op de vlucht onder anderen Thomas, Tereza en Sabina, die alle 3 in Zwitserland, in Genève, terechtkomen.

Ik vind het liefdesverhaal in deze film, een van de indrukwekkendste die ik ooit gezien heb en erg frivool gefilmd. De meer politiek getinte stukken kunnen mij niet in dezelfde mate bekoren, maar in zijn geheel vind ik "The unbearable lightness of being" toch een zeer aangename film om naar te kijken.

Er wordt vaak de vraag gesteld: wat is beter, het boek of de film. In het boek dat ik een jaar of 20 geleden heb gelezen, staan veel filosofische en andere terzijdes, die mijns inziens niet veel aan het verhaal toevoegen. Nu vinden veel lezers "De ondraaglijke lichtheid van het bestaan" juist zo'n mooi boek vanwege die terzijdes. Ik vond het tegenvallen. Bij de film heeft men alle filosofische uitweidingen achterwege gelaten en ervoor gekozen om zich voornamelijk op de driehoeksverhouding tussen Thomas, Tereza en Sabina te richten. Ik vind dit een terechte keuze en ben dan ook een veel groter fan van de film dan van het boek.

Op IMDB krijgt "The unbearable lightness of being" van 30.000 bezoekers een waardering van 7,4.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Heleen van Royen: Sexdagboek

Heleen van Royen: Sexdagboek (Nederland, 2018): 270 blz: Uitgeverij Lebowski

Om het "Sexdagboek" van Heleen van Royen is heel wat media-aandacht geweest. Heleen van Royen is een van de best verkopende Nederlandse schrijvers en heeft al eerder een boek met selfies van haar blote zelf gepubliceerd. Naar eigen zeggen wilde Heleen met haar nieuwe boek taboedoorbrekend zijn. Volgens haar was er nog niet eerder een boek gepubliceerd waar een gewone vrouw haar seksleven beschrijft. Van mannen zijn we wel wat gewend en ook een aantal (ex-)prostitués hebben hun ervaringen te boek gesteld.

Is het boek nu de moeite van het lezen waard? Zoals gezegd hield Heleen gedurende ruim een jaar vanaf september 2016 tot 31 december 2017 een dagboek bij waarin ze verslag hield van haar seksleven. In het begin van het dagboek is Heleen 51 jaar oud en haar vriend Bart nog net geen 30. Het grootste deel van het dagboek wordt gevuld met hun regelmatige sekspartijtjes. Na een tijdje weet je wel dat Bart zo ongeveer altijd met een stijve rondloopt en dat Heleen het prettig vindt om haar man te pijpen en dat ze glijmiddel en vaak ook een vibrator gebruikt. Een en ander is nogal klinisch en vrij saai opgeschreven.

Gelukkig wordt het boek opgeleukt door wat erotische verhalen en de beschrijvingen van Heleen die haar borsten laat vergroten en Heleen die in Amsterdam een gigolo zoekt en een trio dat Heleen en Bart op het eind van het boek hebben met een escortdame.
Eigenlijk de enige kwaliteit van het boek is dat het vlot leest. Je mist niet veel als je dit boek ongelezen laat! Ik ga in ieder geval geen ander werk van haar lezen. Wel heb ik ooit de verfilming van "De gelukkige huisvrouw" gezien en die was best onderhoudend met een zoals altijd voortreffelijke Carice van Houten in de hoofdrol.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: A Midsummer Night's Sex Comedy

A Midsummer Night's Sex Comedy (Verenigde Staten, 19): 83 minuten: Regisseur: Woody Allen

Het verhaal van "A Midsummer Night's Sex Comedy" speelt zich af rond 1900. In een landhuis in een groot park woont de uitvinder Andrew (Woody Allen) samen met zijn knappe vrouw Adrian. Zij hebben aangeboden dat bij hun de opgeblazen filosoof Dr. Leopold zijn bruiloft kan vieren met de veel jongere Ariel (Mia Farrow), een vroegere geliefde van Andrew. Ook aanwezig is de beste vriend van Andrew, dokter Maxwell met een verpleegster Dulcy.

Zoals altijd bij Woody Allen is er ook in deze komedie veel sprake van relatiegeneuzel. Maxwell valt op Ariel, Ariel verleidt Andrew en Dr Leopold gaat met Dulcy naar bed. De film is heerlijk lichtvoetig van toon met een milde ironie en veel humor. De teksten van de personages (vooral die van Dr. Leopold) zijn erg leuk om naar te luisteren. Al met al een van de betere films van Woody Allen. Voor mensen die nog nooit een film van Woody Allen hebben gezien is dit een geschikt startpunt!

Ik verbaas mij een beetje over het vrij lage cijfer (6,7) op IMDB.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Kinsey

Kinsey (Verenigde Staten, 2004): 113 minuten: Regisseur  Bill Condon

"Kinsey" is een biopic over het leven en het werk van Alfred Kinsey, een Amerikaanse wetenschapper die in 1948 zijn boek publiceerde over het onderzoek dat hij gedaan had naar de menselijke seksualiteit.

Alfred Kinsey studeerde biologie aan de universiteit en onderzocht galwespen. Hij had juist voor deze soort gekozen, omdat iedere galwesp verschillend is van iedere andere galwesp. Na 10 jaar onderzoek had hij 1 miljoen galwespen verzameld.

Toen hij trouwde, hadden hij en zijn vrouw problemen met de gemeenschap en zochten ze hulp bij de dokter. Het bleek dat seksuele problemen erg veel voorkwamen, maar dat er weinig over bekend was, laat staan systematisch onderzoek naar verricht.

Als professor aan de universiteit kwam Kinsey op het idee om colleges te geven over de seksualiteit. Die sloegen natuurlijk in als een bom. Op veel vragen van de studenten moest Kinsey als antwoord geven, dat men het niet wist. Daarom opperde hij het idee om een grootschalig onderzoek naar de menselijke seksualiteit te doen. Hij trainde onderzoekers die mensen moesten ondervragen, stelde een gedetailleerde vragenlijst samen en ondervroeg tienduizenden mensen.

Het onderzoek was onthullend. Zo bleek buitenechtelijke seks en seks voor het huwelijk veel meer voor te komen dan gedacht, evenals seks tussen mannen onderling, tussen vrouwen onderling en zelfs met dieren.

"Kinsey" is een onderhoudende film over een onderwerp dat ons allen aangaat. In de film lijkt Kinsey te lijden aan beroepsverdwazing, maar over het algemeen is de persoon van Kinsey goed neergezet.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.  

Jan Wolkers & Dick Matena (tekeningen): Turks fruit

Jan Wolkers & Dick Matena (tekeningen): Turks fruit (Nederland, 2016): 187 blz: Uitgeverij Meulenhoff

"Turks fruit" van Jan Wolkers is een van de bekendere romans uit de Nederlandse literatuur. Het boek gaat over een kunstenaar Erik en zijn grote liefde Olga. In het boek komt nogal veel sex voor.

Ik heb het boek eerder gelezen, maar was er niet erg van onder de indruk. Ook voor de gelijknamige film van Paul Verhoeven kan ik niet warmlopen.

Dick Matena heeft als tekenaar gewerkt bij de studio van Marten Toonder.
Daarna is hij een eigen carriëre begonnen met het verstrippen van bekende romans. Behalve "Turks fruit" heeft hij van Wolkers al eerder "Kort Amerikaans" in 3 delen verstript, "Kees de jongen" van Theo Thijssen, "De avonden" van Gerard Reve in 4 delen en "Kaas" van Willem Elsschot.

Vooral van "Kaas" was ik erg onder de indruk, de tekeningen vulden de tekst perfect aan.

Nu heb ik de eerste 37 bladzijden van "Turks fruit" herlezen en de tekeningen erbij gezien. Ik vond de tekst prettiger om te lezen dan ik me kon herinneren, maar van de tekeningen was ik niet erg onder de indruk. Toegegeven, Dick Matena kan erg goed tekenen. Zijn figuren van mensen lijken op mensen. Maar er komen bijna alleen tekeningen van mensen voor in het boek. Ik vond het al met al erg eenzijdig, saai om zo maar te zeggen.

Het boek is uitgegeven in oblongformaat zoals de strips van Marten Toonder van Olivier B. Bommel. Wat mij betreft voegen de tekeningen niets toe aan het boek. Zonde van het talent van Matena!

 

D.H. Lawrence: Lady Chatterley's Lover

D.H. Lawrence: Lady Chatterley's Lover (Groot Brittannië, 1928): 345 blz: Vertaald door J.A. Sandfort (1950): Uitgeverij Atlas Contact: Mijn exemplaar: de Volkskrant verboden boeken deel 3

Constance Reid (Connie) trouwde in 1917 met Clifford Chatterley, toen hij een maand met verlof thuis was.

Zes maanden later kwam hij in brokken weer naar huis, verlamd in zijn onderlichaam tot in zijn heupen. Hij was 29 jaar oud, Connie 23. Zij woonden in een groot huis met park in Wragby Hall, dat hij geërfd had van zijn vader die was overleden.

Door zijn verlamming was Clifford niet meer in staat tot lichamelijke liefde. Connie kwijnde langzaam weg, had een tijdje een minnaar, maar hij was ook niet de ware.

 In het park stond een hutje. Connie trok zich daar vaak terug en ontmoette daar de boswachter Oliver Mellors. Langzaam maar zeker ontstond een heftige liefde, waar ze helemaal vol van was. Clifford wist er niets van.

Toen het boek uitkwam in 1928 was het verboden in Engeland  en moest het gedrukt worden in Frankrijk. Vergeleken met wat er tegenwoordig allemaal over seks geschreven wordt is het boek vrij tam. Ik denk niet dat er nu nog veel mensen zijn die er aanstoot aan zullen nemen. Het verhaal op zich stelt niet zo veel voor en was het niet vanwege de prachtige verfilming dan had ik het boek waarschijnlijk nooit gelezen.