Il grido (Italië, 1957): 110 min: Zwart-wit: Regisseur Michelangelo Antonioni 
Van
de grote Italiaanse filmregisseurs spreekt het oeuvre van Michelangelo
Antonioni mij het meeste aan. Uit zijn rijke oeuvre is "Il grido" mijn
lievelingsfilm.
De
lange, knappe Aldo heeft al 7 jaar een relatie met en een kind van de
getrouwde Irma. Als Irma te horen krijgt dat haar man is overleden,
besluit ze om te kappen met Aldo. Aldo is woest, gaat weg en neemt hun
dochtertje Rosina mee. Ze zwerven van plek tot plek, waarbij Aldo Rosina
steeds op sleeptouw neemt.
Aldo
is mecanicien van beroep en krijgt verschillende mogelijkheden om
ergens te blijven werken en er zijn meerdere vrouwen die wat in hem
zien. Uiteindelijk beseft Aldo dat Rosina gewoon naar school moet en zet
hij haar op de bus terug naar haar moeder.
Bovenstaande
korte omschrijving van de film klinkt niet heel intrigerend, maar ik
vind "Il grido" een prachtige film, met name ook door het geweldige camerawerk.
Op IMDB krijgt "Il grido" van 5.900 mensen een waardering van 7,6.