Pompoko (Japan, 1994): 119 min: Regisseur Isao Takahata
Zoals iedereen weet kunnen wasberen zich veranderen in alles wat ze zien. Een groot stuk bosgrond aan de rand van Tokio moet plaatsmaken voor een nieuwe stadswijk. Fijn voor de mensen natuurlijk, maar heel vervelend voor de dieren die daar leven en dan met name de grote populatie wasberen.
De wasberen besluiten om de stadsontwikkeling zoveel mogelijk te saboteren. Daarbij maken ze gebruik van hun vermogen om zich in zo'n beetje alles te kunnen veranderen wat ze maar zien, dus ook in mensen.
"Pompoko" is zelfs voor de begrippen van Ghibli een knotsgekke film. Je moet er een beetje van houden, maar ik heb erg moeten lachen om die gekke wasberen en hun acties. In de kern is "Pompoko" een serieuze film over de aantasting van het milieu, maar eigenlijk is het absurde verhaal meer een slapstickfilm.
Op IMDB krijgt "Pompoko" van 32.000 mensen een waardering van 7,3.
