Een advies voor Tony's Chocolonely

Lezers van mijn blog zal het niet verbazen dat ik van chocolade houd. Ik houd zelfs erg veel van chocolade, wat dat betreft ben ik net een Oempa Loempa.

Er zijn tal van merken chocoladerepen die ik lekker vind: Côte d'Or, Verkade, Delicata, Lindt, Godiva, Toblerone, Ritter Sport.

Van een merk ben ik speciaal fan, dat is Tony's Chocolonely. Ik geef en krijg ze vaak cadeau. Mijn favoriete smaak is momenteel melk met karamel en zeezout.

Er is echter een groot probleem bij de repen van Tony's Chocolonely en dat is het formaat van de repen. Je hebt ze in 2 formaten: erg klein, ik geloof 47 gram voor 1,35 euro en vrij groot, 180 gram voor ongeveer 2,70 euro. Mijn bezwaar tegen de kleine repen laat zich wel raden, ze zijn duur en vooral ook erg klein. De grote repen zijn precies  goed voor een cadeau, maar mijn bezwaar laat zich ook makkelijk raden. Of ik nu een kleine reep van 47 gram in huis heb of een grote reep van 180 gram, als ik hem aanbreek dan is hij 10 minuten later op.

Daarom pleit ik voor een normaal formaat van 100 gram. Dat is een redelijke hoeveelheid en dan hoef ik mij niet zo schuldig te voelen dat ik alweer een enorme reep chocolade heb gegeten.

Naschrift op 2 december 2025: Inmiddels liggen er repen Chocolonely van 90 gram in de winkel. Een mooi formaat!

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Beroepen uitgeoefend door mensen in mijn omgeving

Onderstaand is een lijst met beroepen die uitgeoefend worden door mensen die ik ken. Zoals u kunt lezen is de lijst nogal gevarieerd. Ieder beroep staat voor een bestaand persoon. Bij sommige personen heb ik 2 beroepen vermeld. Opvallend is het geringe aantal mensen met een uitkering.

 

Advocate, Animator, Antiquaar 3x, Apotheker, Archivaris bij het NOS-journaal, Beeldhouwer, Beveiligingsbeambte, Bibliothecaresse, Biologe, Boekhouder 2x, Computerdeskundige 3x, Computerprogrammeur, Corrector bij de krant, Docent Kunstacademie, Dominee, Financieel adviseur, Functioneel beheerder, Huisvrouw 3x, Kleuterjuf 2x, Kok, Kokkin, Kunstenares, Kunsthistorica, Landmeter, Leraar Engels 2x, Leraar Frans, Leraar Handvaardigheid, Leraar klassieke talen, Lerares Nederlands, Manager 2x, Medewerker ANWB, Medewerker distributiecentrum, Medewerker gemeente 2x, Medewerker  Nierstichting, Medewerker Organon, Medewerker Rijkswaterstaat, Medewerker sociale werkplaats 2x, Medewerker vuilnisophaaldienst, Militair, Mondhygiëniste, Muziektherapeute, Onderzoeker AI, Organisator sportevenementen, Ontwerper landschappen voor computerspellen,  Personeelsmanager, Politica, Professor in de gezondheidswetenschappen, Professor in de hydrologie, Promovenda, Psychiater 2x, Psycholoog 2x, Psychotherapeute en sekstherapeute, Radioloog, Reclasseringsambtenaar, Scheikundige, Schrijfster, Secretaresse, Sociotherapeut 2x, Tandartsassistente, Thuiszorgmedewerker 2x, Toneelspeler, Tuinontwerpster, Uitkeringsgerechtigde 7x, Verkoper, Verpleegster, Vertaler, Zorgverlener, Zwaardvechter, ZZP-er

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Negatieve besprekingen, wel of niet doen?

Eigenlijk bespreek ik alleen boeken en films die ik de moeite meer dan waard vind, de boeken en films met een waardering van 4 of 5 sterren. De meeste boeken die ik minder goed vind, lees ik niet eens uit. Soms gebeurt het wel eens dat ik een minder goed boek toch uitlees en om één of andere reden bespreek. Ik denk dat de verhouding boekbesprekingen met 4 of 5 sterren tegenover besprekingen met 3 of minder sterren bij mij op meer dan 25 tegen 1 ligt.

 

Minder goede films worden bij mij vaak zeer kort in de maandoverzichten besproken. Bij mijn favoriete regisseurs bespreek ik in principe alle films waar ik de hand op kan leggen. Vandaar dat ik van aanzienlijk meer films besprekingen heb met 3 of minder sterren, dan bij de boeken.

 

Bij besprekingen van restaurants ligt het duidelijk anders. In de meeste gevallen kom ik maar één keer bij een restaurant. Het moet dan meteen goed zijn. Een kok die zijn dag niet heeft is gewoon een incompetente kok. Zelf kook ik al 40 jaar lang drie tot vijf keer per week en mijn eigen eten smaakt mij altijd zeer goed. Het doel van een restaurantbespreking is om andere eters te informeren of het eten in een bepaald restaurant de moeite waard is, of juist tegenvalt. Ik heb alleen al in Utrecht 84 restaurants besproken, waarvan ik er maar zo'n 20 de moeite waard vind, de rest kun je wat mij betreft beter mijden. Het is zeer wel mogelijk om in Utrecht lekker te eten, maar je moet wel weten waar je moet zijn. Ik hoop daar door mijn restaurantbesprekingen een kleine bijdrage aan te geven, zowel de aanraders als de afraders.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Prettige feestdagen en een gelukkig nieuwjaar!

Ik wens al mijn lezers

 

Prettige feestdagen

 

en een 

 

Gelukkig nieuwjaar!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Recensie exemplaren of niet?

Er zijn bloggers die veel (of af en toe) werken met recensie exemplaren en er zijn er die dat niet doen. Zelf heb ik dit nooit gedaan. Dat is niet omdat ik daar principiële bezwaren tegen heb, maar meer omdat ik er nooit moeite voor heb gedaan om in het bezit van zo'n exemplaar te komen en nog meer omdat ik de volledige vrijheid wil hebben in wat ik lees of welke dvd ik bekijk en of ik dat boek of die dvd wel of niet wil bespreken.

 

Van collega-blogger Teunis weet ik dat hij vaak recensie exemplaren krijgt van strips en graphic novels. Hij is een toonvoorbeeld van hoe je volgens mij met het bespreken van recensie exemplaren om moet gaan. Zijn stukjes zijn altijd informatief en goed doordacht waarbij hij zijn mening goed onderbouwt. Dan maakt het niet zoveel uit of je een boek van je eigen geld hebt gekocht of het cadeau hebt gekregen van een uitgever in ruil voor een bespreking.

 

Ik zou bang zijn dat ik een boek ter bespreking krijg toegezonden, er al snel niets aan blijk te vinden en tegen mijn zin het boek uit moet lezen om de uitgever tevreden te stellen. Mijn energie en tijd zijn beperkt en die besteed ik liever aan boeken die ik echt graag lees of herlees. Zo lang ik nog genoeg te besteden heb om mijn eigen boeken aan te schaffen zal ik geen recensie exemplaren aanvragen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Criticus of niet?

Ik voel mijzelf geen criticus. Bij de term criticus denk ik aan iemand die een kunstwerk (een boek of een film, maar het kan natuurlijk ook iets anders zijn) beschrijft en vertelt wat hij de sterke en zwakke punten van dat werk vindt. Vervolgens probeert hij zijn lezers te overtuigen van zijn gelijk.

 

Ik ben toevallig iemand die graag en veel leest en films bekijkt. Ik voel geen enkele behoefte om anderen van mijn mening te overtuigen, maar ik wil graag mijn enthousiasme voor iets delen met anderen. Vandaar dat ik geen uitgebreide kritiek schrijf, veel citaten geef en bijna alleen boeken of films bespreek waar ik enthousiast over ben.

 

Anderen doen het weer anders.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Waarom schrijf ik eigenlijk?

Er zijn denk ik twee goede redenen waarom ik schrijf. De eerste is dat ik meen wat te vertellen te hebben en de tweede is dat ik het leuk vind om stukjes te schrijven.

 

Daarmee samenhangend is de vraag waarom ik mijn stukjes op het internet plaats. 

Ik vind het fijn dat er een spoor van mijn leven wordt achtergelaten dat voor iedereen toegankelijk is. En ik denk dat er mensen zijn die graag mijn stukjes lezen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Onderhoud aan mijn blog

Ik heb de afgelopen dagen onderhoud gepleegd aan mijn blog. Om precies te zijn heb ik de 11 lijstjes met mijn favoriete boeken in verschillende genres bijgewerkt en up to date gemaakt. Deze lijstjes zijn te zien als je in het menu "Mijn favoriete boeken" aanklikt.

 

De lijstjes zagen er rommelig uit. Ik heb er nu overzichtelijke lijstjes van gemaakt met om te beginnen een inleiding en vervolgens per boek een titelbeschrijving en een plaatje, met in principe de boeken die mij het meest aanspreken bovenaan de lijst. De precieze volgorde is natuurlijk natte vinger werk.

 

Ik heb gecontroleerd of alle links kloppen. Bij series met meer boeken heb ik bij het eerste stukje tekst een link naar het tweede stukje geplaatst en zo verder.

 

Bij een klein aantal boeken waar ik (nog) geen bespreking van heb, heb ik een klein stukje tekst toegevoegd, zodat de lezers een idee hebben waar die boeken over gaan.

 

Ik heb een paar nieuwe boeken toegevoegd aan de lijsten, zodat ze tot op de dag van vandaag actueel zijn. Ik heb me voorgenomen om ieder nieuw favoriet boek voortaan gelijk toe te voegen zodra ik het gelezen (of bekeken) heb. 

 

Als laatste heb ik nieuwe, wat uitgebreidere, inleidingen bij de lijstjes geschreven. Zoals het er nu uitziet vind ik het lekker overzichtelijk!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Hoe ik een boekbespreking schrijf

Tolstoj vond dat alles wat hij schreef te begrijpen moest zijn voor een 13-jarige. Aandachtig dit principe probeer ik om helder en eenvoudig te schrijven met makkelijke woorden en korte zinnen. Bij het schrijven van een boekbespreking ga ik als volgt te werk:

 

Omdat mijn computer soms ongevraagd hele stukken tekst verwijdert, werk ik altijd met twee versies van dezelfde tekst. Nadat ik een stuk tekst heb ingetypt, kopieer ik dat en schakel ik over naar de andere versie zodat ik hooguit een klein stukje tekst kan verliezen.

 

Eerst schrijf ik de titelgegevens op bovenaan het stukje. Vervolgens begin ik, indien van toepassing, met het intypen van de citaten. De citaten heb ik in het boek genummerd en ik typ de beste citaten over. Het intypen van de citaten is meestal het meeste werk van de bespreking.

 

Nadat ik de citaten heb ingetypt heb ik wel een idee wat ik ongeveer wil schrijven. Ik schrijf de tekst van de bespreking. Vervolgens controleer ik of er geen type- of spelfouten in de tekst staan en verander ik af en toe een niet goed lopende zin.

 

Als laatste geef ik een sterrenwaardering, schrijf het standaardzinnetje "Reacties op dit blog zijn meer dan welkom." en voeg ik een afbeelding van de omslag toe die ik meestal van bol.com haal.

Als ik dan tevreden ben, dan publiceer ik het stukje. Daarna zorg ik meteen dat het stukje goed in de index terecht komt en dat de links kloppen.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Enige aanvullingen op het vorige stukje

De drie redenen die ik in mijn vorige stukje heb genoemd om je niet te laten vaccineren tegen het Corona-virus vatten het probleem in mijn ogen redelijk samen. Ik heb deze drie redenen genoemd naar analogie van een uitspraak van Herman Finkers tijdens een van zijn conferences. 

Herman Finkers zei dat periodieke uithouding een zeer geschikte vorm van geboortebeperking is. Je moet als vrouw echter wel aan drie voorwaarden voldoen:

1) Je moet een regelmatige cyclus hebben

2) Je moet goed kunnen tellen

3) Je moet van kinderen houden 

Vaccinatie is over het algemeen een redelijk veilige manier om je te beschermen tegen een infectieziekte. Het kan helaas wel eens fout gaan. Volgens David Quammen is het mogelijk dat het gebruik van niet gesteriliseerde naalden bij vaccinatie tegen tropische infectiezieken de verspreiding van Aids in Centraal Afrika heeft bevorderd. Op korte termijn kan men wat reacties op een vaccinatie krijgen omdat het lichaam moet wennen aan de entstof. Over de reacties op langere termijn is in het geval van de vaccins tegen het Corona-virus uiteraard nog niets bekend, maar men verwacht dat die veel minder ernstig zijn dan de lange termijn effecten van de ziekte zelf. Over het algemeen wordt vaccinatie als één van de veiligste medische ingrepen beschouwd die er zijn, veel veiliger dan het slikken van een aspirientje om maar wat te noemen.

 

Volgens het RIVM werkt vaccinatie in ongeveer 90% van de gevallen. Er zijn ziekten zoals bijvoorbeeld auto-immuunziekten waarbij dat percentage veel lager ligt. Ook zijn er mensen die al een zo'n slechte gezondheid hebben dat een vaccinatie mogelijk tot verergering van hun klachten kan lijden.

Een derde reden om je niet te laten inenten zijn religieuze redenen. Ik heb daar niet veel begrip voor, volgens mij staat nergens in de Bijbel of in de Koran dat je je niet moet laten vaccineren. Ook de redenering dat ziekte door God gewild is of zelfs een straf van God lijkt mij niet overtuigend. Als je wel naar het ziekenhuis gaat als je eenmaal ziek bent, waarom zou je dan geen moeite doen om ziekte te voorkomen?

Volgens de cijfers van het RIVM die Mark Rutte en Hugo de Jonghe afgelopen vrijdag presenteerden op hun persconferentie is inmiddels 88,5 % van de volwassenen ingeënt. Van de mensen die op het ziekenhuis terechtkomen is ongeveer 50% ingeënt en 50% niet. Van de mensen die op de IC-afdeling terechtkomen is 75% niet ingeënt. Deze cijfers samen genomen betekenen dat iemand die niet ingeënt is ongeveer een 25 keer zo grote kans heeft om op de IC-afdeling terecht te komen. 

 

Inenten helpt dus en het is zeer terecht dat het demissionaire kabinet een oproep doet aan iedereen die zich nog niet heeft laten inenten om dat alsnog te laten doen. Mooi is dat vele vrijwilligers in de grote steden naar markten gaan, daar mensen aanspreken en die alsnog inenten.

 

Ik denk dat niemand graag in het ziekenhuis terechtkomt. Op dit moment kunnen andere noodzakelijke opnames, bijvoorbeeld operaties aan mensen met tumoren niet doorgaan omdat de ziekenhuisbedden bezet zijn door mensen die Corona hebben. De harde waarheid is dat mensen met Corona die op de IC-afdeling liggen daar meestal lange tijd liggen, vaak twee weken of nog langer. Door de opname van één Corona-patiënt kunnen misschien wel 10 andere operaties niet doorgaan. Zeer begrijpelijk dat mensen met levensbedreigende tumoren kwaad worden dat ze niet geopereerd kunnen worden terwijl zij geen keus hadden om ziek te worden terwijl er nog steeds een groot aantal mensen zijn die zich bewust niet hebben laten inenten die wel geholpen worden.

 

Laat ik het hier maar bij houden.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Drie redenen om je niet te laten vaccineren tegen het Corona-virus

1) Je gelooft dat het vaccin niet werkt

2) Je gelooft dat het vaccin schade toebrengt aan je gezondheid

3) Je ligt graag in het ziekenhuis

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Een bezoek aan de tandarts

Vanmiddag ben ik weer eens bij de tandarts geweest. Er is waarschijnlijk geen enkele andere beroepsgroep waarvoor ik enerzijds zo'n grote angst heb en anderzijds zo'n bewondering heb. Het verbaast mij altijd dat er geen schreeuwend tekort aan tandartsen is. Een tandarts schijnt goed te verdienen, maar verder kan ik geen enkele reden bedenken waarom iemand tandarts zou willen worden.

 

Gelukkig heb ik nooit aan de terreur van een schooltandarts bloot gestaan. Mijn moeder had het gezonde verstand (en de financiële mogelijkheid!) om een goede tandarts voor zichzelf, mijn vader, mij en mijn zus en mijn broer uit te zoeken. Ik had vanaf ongeveer 1970 tot aan de dood van mijn moeder in 1998, toen de tandarts ermee stopte, een zeer bekwame tandarts. Dit blijkt wel uit het feit dat alle vullingen (een stuk of 5) die hij in die jaren zette (met amalgaam) nu nog steeds perfect zitten. Klachten aan mijn gebit heb ik in mijn leven relatief weinig gehad. Ik heb een stuk of 7 vullingen en zeer regelmatig moet mijn mondhygiëniste (ook al zo'n hele goede) het tandsteen verwijderen, maar ik heb nog nooit een wortelkanaalbehadeling gehad of een tand die getrokken moest worden. Afkloppen maar.

 

Ondanks de bekwame tandarts was ik als kind doodsbang iedere keer als wij naar de tandarts gingen. Het gekrijs van andere patiënten als wij in de wachtkamer zaten werkte ook niet bepaald geruststellend. En boren was zeer pijnlijk, volgens mij heeft de tandarts totdat ik volwassen was altijd zonder verdoving gewerkt. Ik moet er nu absoluut niet aan denken dat een tandarts in mijn gebit gaat zitten wroeten zonder verdoving.

 

Als student ben ik vanwege mijn angst voor de tandarts 4 jaar lang niet naar de tandarts geweest. Uiteindelijk won mijn verstand het van mijn angst en ben ik na die 4 jaar weer gewoon elk half jaar naar de tandarts geweest. Ik had in die tijd slechts een gaatje opgelopen, dus dat viel mee.

 

Vanaf 1998 tot 2007 heb ik in Zeist een tandarts gehad. Deze man werkte veel met flosdraadjes. Bij ieder bezoek van mij zat hij een hele tijd mijn tanden te flossen en zei dat ik dat zelf ook moest doen. Ik was er altijd te lui voor. Hij heeft slechts een keer moeten boren. 

 

Mijn huidige tandarts is een vrouw. Tegenwoordig ben ik lang niet meer zo bang voor de tandarts. Ik ga nu zeer regelmatig naar de mondhygiëniste die mijn gebit grondig schoonmaakt. Mijn bezoek aan de tandarts duurt meestal maar enkele minuten en dan kan ik weer gaan.

 

Maar vandaag was het weer eens mis. Op het oog zag alles er goed uit. Maar de tandarts wilde röntgenfoto's maken en zag daarop dat er in een kies op een moeilijk bereikbare plaats een gaatje zat. Aangezien gaten wel groeien maar niet kleiner worden stemde ik er meteen mee in dat de tandarts ging boren en een vulling (deze keer van composiet, een kunststof) plaatste. Uiteraard met verdoving en hoewel een zeer ongemakkelijke ervaring was het niet pijnlijk. Ook nu heb ik nog geen last van pijn.

 

Hopelijk kan ik weer een tijdje vooruit!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Plannen voor mijn blog

Zelf dacht ik best te kunnen stoppen met mijn blog, maar mijn lezers zullen gedacht hebben dat ik vast weer verder zou gaan. Zoals wel vaker hebben zij gelijk, ik vind vooral het schrijven van stukjes gewoon te leuk om ermee te stoppen en als ik dan toch schrijf is het niet meer dan logisch om die stukjes te publiceren op mijn eigen blog.

 

Ik wil het nu even hebben over mijn plannen met mijn blog. Waarschijnlijk zullen de twee voornaamste onderwerpen hetzelfde blijven als voorheen: het schrijven van korte besprekingen over boeken en over films.

 

Wat boeken betreft vind ik de roman een zwaar overgewaardeerd genre. In Nederland is er vooral aandacht voor romans en veel minder voor andere genres, zoals verhalenbundels, essays, graphic novels, autobiografische boeken, biografieën, reisverhalen, kinderboeken, noem maar op. Ik zal gaan voor al die andere genres en de romans zoveel mogelijk links laten liggen.

 

Ik ben vooral geïnteresseerd in geïllustreerde boeken, waarbij fotoboeken mijn grootste interesse hebben en verder vooral kunstboeken, boeken over films, graphic novels en kinderboeken, hoewel ik van die laatste categorie vooral interesse heb in de klassieken.

 

Ik heb het afgelopen jaar heel veel boeken uit mijn lijsten met favoriete boeken herlezen en besproken. Hier zal ik in een veel rustiger tempo mee door gaan.

 

Ik zal maandelijks een lijst publiceren met de films die ik in die maand heb gezien. Dit doe ik overigens meer voor mijzelf, voor het archief, dan voor mijn lezers. Verder wil ik alleen die films wat uitgebreider bespreken waar ik echt enthousiast over ben en dat vaak pas als ik ze voor de tweede keer gezien heb.

 

Ik blog af en toe nog over andere onderwerpen en die stukjes zal ik schrijven en publiceren naarmate ik er behoefte aan heb. We zullen zien!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mensen laat u toch inenten

Ik hoop van harte dat mensen die van plan zijn om zich niet te laten inenten tegen het Coronavirus zich zullen bedenken.

Je niet laten vaccineren is en dom en asociaal gedrag.

Ik vind dat iedereen de vrijheid moet hebben om zijn eigen beslissingen te nemen. Maar in het geval van het Coronavirus laten veel mensen zich leiden door hun gevoel zonder te letten op wat verstandig gedrag is en wat niet.

De overheid heeft het er ook wel naar gemaakt met hun gehannes rond het vaccin. Het inenten met het AstraZenecavaccin is een tijdje stilgelegd omdat na inentingen er tussen de 1 op 100.000 en 1 op 1.000.000 mensen overleden. Dat is een verwaarloosbaar aantal, zeker omdat het niet nodig is dat mensen overlijden als men er op tijd bij is. Vaccinatie is één van de veiligste medische handelingen die denkbaar is. Het slikken van een asperientje, de pil of het vrijen zonder condoom is veel gevaarlijker.

Ik weet de precieze cijfers niet, maar ik geloof dat op het moment in Nederland ongeveer 1 op de 5.000 mensen die besmet wordt met Corona komt te overlijden. Dat lage aantal is alleen te wijten aan de uitstekende medische zorg in Nederland. Om te zien dat het ook anders kan hoeft u alleen maar te kijken naar landen als Brazilië of India waar mensen met duizenden tegelijk op straat liggen te creperen.

Dan is er nog de kwestie van de bijwerkingen van de vaccinaties op de lange termijn. Waarschijnlijk zijn die te verwaarlozen, maar dat is niet helemaal zeker. Veel mensen zijn na de vaccinatie één dag behoorlijk beroerd, maar in veruit de meeste gevallen blijft het daarbij. Mensen die Corona krijgen en ziek worden en dat overleven hebben een grote kans op blijvende schade.

Kortom, het is duidelijk veiliger om zich wel te laten inenten dan om het niet te doen.

Er is nog een argument. Inenten doe je niet alleen voor je eigen veiligheid, maar ook voor die  van andere mensen. Als je ingeënt bent, dan heb je een zeer veel kleinere kans om anderen te besmetten. 

Zolang een flink deel van de bevolking zich niet laat inenten blijft de Corona zich voortwoekeren, zullen een aantal van die niet ingeënte mensen ernstig ziek worden en op de IC-afdeling van het ziekenhuis terechtkomen. Omdat zij zorg vragen die eigenlijk niet nodig was geweest als zij zich gewoon hadden laten inenten, kunnen de ziekenhuizen andere patiënten  met andere kwalen niet helpen die daardoor misschien wel onnodig komen te overlijden.

Kortom: wees verstandig en sociaal en laat u gewoon inenten!

Ik heb nog een idee. Aangezien de maatregelen tegen de verspreiding van het Corona-virus waarschijnlijk zullen worden opgeheven zodra iedereen die dat wilt is ingeënt, zullen de mensen die niet ingeënt zijn waarschijnlijk ongeveer allemaal besmet raken met het virus. Ongeveer 2% van die mensen zal zo ziek worden dat een ziekenhuisopname nodig is. Ik weet niet hoe duur een opname in het ziekenhuis op de IC-afdeling is, maar laten we voor het gemak zeggen 25.000 euro per persoon. Het lijkt mij onredelijk als de mensen die zich netjes hebben laten inenten de kosten moeten betalen voor de opnames van diegenen die dat hebben geweigerd. Laten we zeggen dat de kosten per niet ingeënt persoon 500 euro zijn. Men zou deze mensen per maand 40 euro extra voor hun  ziektekostenverzekering kunnen laten betalen voor het voorrecht om zich niet te laten inenten. Je zult zien dat ineens meer dan 90% van die mensen eieren voor hun geld kiest en zich wel laat inenten. Een mooie oplossing voor een groot probleem!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Afscheid van mijn lezers

Of dit een definitief afscheid wordt of een tijdelijk weet ik natuurlijk nog niet, maar voorlopig houd ik het op het eerste.

 

In 2014 heb ik lijstjes gemaakt met mijn favoriete boeken in verschillende categorieën, variërend van romans, tot graphic novels en fotoboeken. Het was destijds mijn bedoeling om die boeken op die lijsten die ik nog niet besproken had, te herlezen (of in het geval van de fotoboeken te bekijken)  en alsnog te bespreken. 

Sinds het einde van 2014 heb ik vrijwel alle boeken op die lijst besproken die ik nog wilde bespreken (biografieën en een aantal hele dikke boeken heb ik om voor de hand liggende redenen niet opnieuw gelezen) en nu ben ik er klaar mee op 11 van mijn favoriete kinderboeken na. Dat is nog maar een klein klusje zou je zeggen, maar momenteel heb ik daar geen fut meer voor en wil ik mijn blog afsluiten.

 

Het is nooit mijn bedoeling geweest om tot aan mijn dood te bloggen, ik zou het een tijdje doen en dan wel zien wanneer ik zou stoppen. Zoals jullie weten heb ik al vaak een blogpauze genomen. Toch heb ik het bloggen al met al  al bijna 7 jaar volgehouden.

 

Wat ook meespeelt bij mijn besluit om te stoppen is dat ik over vrijwel alles waarover ik wil schrijven al heb geschreven en dat ik alles wat ik echt graag wil lezen en wil zien inmiddels gelezen en gezien heb. Er komen natuurlijk steeds nieuwe boeken en nieuwe films bij, maar ik laat het graag aan anderen over om daarover te schrijven.

 

Mijn blog is inmiddels mijn levenswerk geworden en blijft voorlopig op het internet staan voor diegenen die er graag stukjes van willen lezen.

 

Ik wens al mijn lezers veel geluk bij wat ze doen! Groet, Erik

 

Erik schrijft stopt er binnenkort mee

Ik ben sinds begin februari bezig met het herlezen van een aantal oude favorieten. Ik ben hier bijna klaar mee, ik wil nog 14 dunne boekjes bespreken op mijn blog. Als ik deze 14 boekjes besproken heb, dan wil ik stoppen met bloggen. Het lijkt mij een ideaal moment om te stoppen, ik heb dan een project afgesloten om al mijn favoriete boeken waar ik nog geen bespreking van had toen ik bijna 7 jaar geleden begon met bloggen te herlezen en te bespreken. Ik heb dan nog een aantal titels op de lijst staan die ik niet heb besproken, maar die acht ik van minder belang, voornamelijk omdat het of om heel bekende boeken gaat of om biografieën die mensen vooral toch zullen willen lezen als ze de besproken persoon interessant vinden, ongeacht de kwaliteiten van de schrijver.

 

Bijna 7 jaar bloggen is een mooie tijd geweest. Ik heb over alles geschreven waarover ik wilde schrijven en heb daarbij weinig aan zelfcensuur gedaan. Doorgaan heeft volgens mij zowel voor mijzelf als voor mijn lezers weinig nut. De komende weken freewheel ik naar het einde van mijn blog.

 

Als laatste wil ik een stukje plaatsen met een soort van beste van, een aantal links naar stukjes waar ik zelf enthousiast over ben en die voor mij van belang zijn.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Gehoord van een vriend

Iedereen kent het verhaal van Flappie, het konijn van Youp van het Hek.

 

Volgens Mark Rutte mogen we bij ons thuis maximaal 2 vrienden uitnodigen. Bij een uitvaart mogen we 30 mensen uitnodigen. 

 

Iemand stelde voor om met kerst bij hem thuis 30 vrienden uit te nodigen voor de uitvaart van Flappie.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Het gelul van een dronken aardbei

Voordat ik in Utrecht fysische geografie ging studeren heb ik een jaar in Nijmegen natuurkunde gestudeerd. Ik had in Nijmegen een vriend die steeds zei "Dat is het gelul van een dronken aardbei". Ik vroeg mij altijd af waar hij dat vandaan had.

 

Vele jaren later bleek dat Kees van Kooten en Wim de Bie het ooit over "Het gelul van een dronken aardbei" hadden gehad. Nu kon ik de uitspraak van mijn vriend plaatsen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Een verschil tussen mijn vrienden en mij

Als mijn vrienden een auto zien, zeggen ze: "Dit is een Peugeot", "Dit is een Saab", "Dit is een Volkswagen" en "Dat is een Jaguar". 

Als ik een auto zie, dan zeg ik: "Deze is rood", "Die auto is geel", "Dit is een blauwe auto", enzovoort.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn NTL en NTZ lijsten

Op dit moment zijn mijn NTL (nog te lezen) en NTZ (nog te zien) lijsten geheel leeg. Dat betekent natuurlijk niet dat ik geen boeken meer wil lezen of films meer wil zien, maar dat ik het niet essentieel vind of ik nog nieuwe boeken lees of nieuwe films zie. 

 

Ik ben op dit moment veel meer geïnteresseerd in films dan in boeken. Films raken mij op een manier die mij bij het lezen vrijwel nooit overkomt. Het ligt voor de hand dat ik in de toekomst meer zal schrijven over films dan over boeken. Wat lezen betreft wil ik vooral oude favorieten herlezen. 

 

Toen ik met dit blog begon wilde ik al mijn favoriete boeken bespreken op dit blog. Dat gaat mij nooit in zijn geheel lukken, omdat het om teveel boeken gaat. Nieuwe boeken die ik lees zullen waarschijnlijk vooral geïllustreerde boeken zijn: fotoboeken, graphic novels en strips en boeken over film en andere kunstvormen.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.