Restaurants waar ik in 2025 heb gegeten

Ik heb volgens mij het afgelopen jaar maar in 9 restaurants een volledige maaltijd gegeten: 

 

Bistro Lunetten: De Chinees in Lunetten. Een redelijk restaurant, maar ook niet meer dan dat.

 

Cafetaria de Koppel: Hier kom ik ongeveer één keer per week voor een portie verse frieten met mayonaise, vaak samen met een blikje Coca cola. De frieten zijn hier de beste die ik ooit gegeten heb en de eigenaar en zijn personeel zijn zeer vriendelijk. Voor de rest van het assortiment hoef je niet speciaal hier naartoe te gaan.

 

Heron: Uitstekend restaurant waar ze veel met lokale producten werken en waar ik dit jaar één keer heerlijk heb gegeten met vriendin A.

  

De Kimbap King: Koreaans sushirestaurant in Lunetten. Het eten was hier redelijk, maar wel wat aan de dure kant. 

 

Kolintang: Indonesisch restaurant in Lunetten waar ik al jaren de deuren plat loop. Ik eet hier gemiddeld twee keer per week een roti rames, of een grote kop ossenstaartsoep. Ik vermoed dat Kolintang de beste prijs/kwaliteit verhouding heeft van alle restaurants in Nederland.

 

Pizz'Arte: Pizzeria in Lunetten waar ze de lekkerste pizza's bakken die ik ken. Een groot voordeel is ook dat hij dichtbij huis is, zodat de pizza's lekker warm aankomen als ik ze laat bezorgen (een keer per 2 a 3 weken).

 

Pizzeria Luigi: Tweede pizzeria in Lunetten die tegenover Pizz'Arte ligt. Ik heb hier één keer een pizza gegeten en ga dat nooit meer doen.

 

De Stadsjochies: Wat mij betreft het beste restaurant in Utrecht dat ik ken, met zeer avontuurlijke, vooral vegetarische, gerechten. Ik heb hier het afgelopen jaar maar liefst drie keer gegeten.

 

De Veldkeuken: Ik heb hier één keer gegeten met een vriend en was aangenaam verrast door de kwaliteit van het eten.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Don McCullin: India

Don McCullin: India (Groot-Brittannië, 1999): 132 blz: Uitgeverij Jonathan Cape

 

 

 

Alles klopt aan het voorbeeldig uitgegeven "India" van de Britse fotograaf Don McCullin. Het boek is een prachtige gebonden hardcover met een geweldige foto op de voorzijde, die ook op de losse stofomslag staat. De teksten in het boek zijn uitstekend, bondig en informatief. En, ook niet onbelangrijk, de zwart-wit foto's zijn prachtig afgedrukt en geven uitstekend de sfeer van het land weer.

 

Don McCullin is vooral bekend als oorlogsfotograaf. Dat is ook wel te zien aan "India" waarin behalve vele prachtige portretten ook veel onaangename zaken te zien zijn, zoals bedelaars op straat en zieke en dode mensen. Hierdoor werkt dit boek veel meer confronterend dan bijvoorbeeld de boeken van Olivier Föllmi die ik pas heb besproken.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "India", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Olivier & Daniëlle Föllmi & Matthieu Ricard: Boeddhisme in de Himalaya

Matthieu Ricard & Olivier & Daniëlle Föllmi: Boeddhisme in de Himalaya (Frankrijk, 2002): 424 blz: Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Van het imposante boek "Boeddhisme in de Himalaya" bestaat een latere herdruk op veel kleiner formaat. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik gisteren met de post de zeer forse eerste druk kreeg, in plaats van de veel kleinere uitgave die ik gedacht had te kopen. 

 

"Boeddhisme in de Himalaya" is een indrukwekkend boek waaraan duidelijk veel tijd en aandacht is besteed. Het boek hinkt een beetje op twee gedachten. Enerzijds is het een groot boek met prachtige foto's van landschappen en vooral mensen. Anderzijds is het een te groot uitgevallen tekstboek met ruim 100 bladzijden tekst die beogen om een grondige inleiding in het Tibetaanse boeddhisme te geven. In hoeverre de auteurs hierin geslaagd zijn, kan ik niet beoordelen, ik heb de tekst helemaal overgeslagen en alleen maar naar de foto's gekeken.

Ik had eerder deze week Föllmi's boek over India besproken. Beide boeken lijken qua opzet veel op elkaar. Het zijn beiden groot formaat boeken, zodat de foto's uitstekend tot hun recht komen. Het lezen van de vele teksten gaat dan weer wat moeizamer, daarvoor zou een boek op kleiner formaat handiger zijn geweest. Olivier Föllmi heeft een groot aantal boeken gepubliceerd. Ik ga op zoek naar zijn overige boeken, voor zover die in het Nederlands zijn verschenen.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: les Diseurs de vérité

les Diseurs de vérité (Nederland, 2000): 74 min: Regisseur Karim Traïdia

 

 

 

Na het succes van zijn "de Poolse bruid" uit 1998 maakte de Algerijns/Nederlandse regisseur Karim Traïdia in 2000 zijn tweede speelfilm "les Diseurs de vérité", in het Nederlands zoiets als "De vertellers van de waarheid", over een Algerijnse man die in zijn thuisland met de dood bedreigd wordt en daarom in Nederland asiel aanvraagt.

 

Ik had nog nooit van "les Diseurs de vérité" gehoord. Dat is toch een beetje raar want "De Poolse bruid" was een erg goede film en ook "les Diseurs de vérité" is een zeer geslaagde film.

In de film wordt de hoofdrol gespeeld door een totaal onbekende Algerijnse acteur die Frans (meestal) en af en toe Arabisch spreekt. Hij speelt zeer naturel en overtuigend. Twee bijrollen zijn voor Jaap Spijkers en Monic Hendrickx die eerder samen de hoofdrollen speelden in "De Poolse bruid".

 

De journalist Sahafi wordt in Algerije bedreigd en vraagt op aanraden van een vriend asiel aan in Nederland. Wij volgen de procedure, krijgen flashbacks te zien uit zijn leven in Algerije, gesprekken met de immigratiebeambten en zijn verblijf in het asielzoekerscentrum. Dit verhaal wordt ondersteund met pakkende muziek en af en toe een humoristische noot.

 

Ik vind "les Diseurs de vérité" misschien nog wel een sterkere film dan "De Poolse bruid" en dat wil heel wat zeggen. Wat mij betreft is het één van de beste Nederlandse films die ik ken.

 

Op IMDB krijgt "les Diseurs de vérité" van slechts 65 mensen een waardering van 6,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Eros e Fotografia

Ik heb gisteren een serie van 17 boekjes binnengekregen van de Italiaanse serie "Eros e Fotografia". Het is een serie die aandacht schenkt aan een aantal fotografen van zowel vrouwelijke als mannelijk naakt, gelukkig vooral van vrouwelijk naakt. De boekjes zijn van een midden formaat, ze hebben een hoogte van 23 cm en een breedte van 18,5 cm. Het zijn paperbacks en ieder boekje telt 96 bladzijden met daarin zo'n 44 foto's. Ik heb de boekjes even snel doorgebladerd. De vormgeving vind ik niet zo mooi, met een prominent oranje rechthoekje bij ieder bijschrift. Gelukkig staan er wel veel mooie, elegante foto's in de boekjes. Er zitten 10 fotografen in de serie die ik nog niet ken, plus de mij bekende fotografen Bill Brandt, David Lachapelle, Robert Mapplethorpe, Man Ray, Jan Saudek, Jeanloup Sieff en Ellen von Unwerth. Ik ga de boekjes de komende tijd op mijn gemak bekijken en zal ze vermoedelijk nog wel bespreken.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Jacques Plouvier: Flushing Moments

Jacques Plouvier: Flushing Moments: Een fotoreis langs 25 landen, met Vlissingen als thuishaven ... (Nederland, 2013): 308 blz: Uitgave in eigen beheer

 

 

 

Nadat ik het prachtige "Face to Face" van de Zeeuwse schoenenverkoper en reclamefotograaf Jacques Plouvier had gelezen en bekeken was ik benieuwd naar zijn eerste boek. Ook "Flushing Moments" is een boek waar ik helemaal blij van wordt. Mooie foto's uiteraard, maar ook goede, informatieve en beknopte teksten over de reizen die hij heeft gemaakt. De vormgeving van het boek is ook uitstekend.

 

Jacques is, meestal samen met zijn vrouw Wilma, op heel wat plekken geweest. Achtereenvolgens komen aan bod reizen naar: Londen, Malta, Engeland, Spanje, Italië, Ierland, Bali, Rusland, Marokko, Noorwegen, Sicilië, Schotland, Mexico, Oostenrijk, Thailand, IJsland, Brazilië, Wales, Parijs, Guatemala/Honduras, Cuba, Lissabon, India en China. 

 

De foto's zijn een beetje wat je kunt verwachten van een boek met reisfoto's. Af en toe een foto van een toeristische attractie, maar meestal foto's van mensen. Ik heb zelf een sterke voorkeur voor die laatste foto's.

 

Voor een paar foto's uit "Flushing Moments", klik hier. 

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Charlie's Country

Charlie's Country (Australië, 2013): 105 min: Regisseur Rolf de Heer

 

 

 

In "Charlie's Country" speelt een Aboriginal acteur de hoofdrol. Hij speelt in feite zichzelf. De film gaat over Charlie die in een kleine gemeenschap met voornamelijk Aboriginals leeft. De Aboriginals is een westerse leefwijze opgelegd die niet goed bij hun leven past. Er zijn problemen met alcohol en andere drugs en de meeste Aboriginals leven van een uitkering.

 

Charlie is een zeer innemende man. Hij is vriendelijk, schijnt met iedereen op goede voet te staat en helpt zelfs af en toe de politie bij het inrekenen van criminelen. Maar eigenlijk wil hij in de outback leven.

 

"Charlie's Country" is een mooie film die inzicht geeft in de leefwijze van de Aboriginals door het verhaal van één persoon te laten zien. Verplichte kost voor mensen die in etnografie zijn geïnteresseerd.

 

Op IMDB krijgt "Charlie's Country" van 2.900 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Olivier Föllmi: India

Olivier Föllmi: India (Frankrijk, 2005): 352 blz: Vertaald en bewerkt door Frans Boenders (2005): Uitgeverij Lannoo

 

 

 

Uitgaande van de vele foto's die ik van India heb gezien (ik ben er helaas zelf nooit geweest), moet de Indiase bevolking in de meest kleurrijke kleding op aarde rondlopen. Ook van dit boek "India" van de Franse fotograaf Olivier Föllmi, spatten de kleuren van de pagina's af.

 

Olivier Föllmi reisde op zijn 18e naar India en bracht er het grootste deel van de daarop volgende 20 jaren door. In "India" staan een aantal van de mooiste foto's die hij op zijn vele reizen door India heeft gemaakt. Het boek is een hardcover (de stofomslag ontbreekt helaas) op groot formaat en veel foto's zijn over de dubbele bladzijde afgedrukt zodat ze zich goed laten bewonderen. Vooral tussen de vele portretfoto's die Olivier heeft gemaakt zitten een aantal pareltjes.

 

Voorin en achterin het boek staan twee uitgebreide teksten, die weliswaar goed zijn geschreven, maar mij toch niet zo veel nieuws brengen. Achterin het boek staan ook nog 13 bladzijden met alle foto's op klein formaat met bijschriften. 

 

Voor een klein aantal afbeeldingen uit "India", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Eriks wijsheid van de dag 3

Deze wijsheid gaat ook vrijwel altijd op. Naarmate je meer betaalt voor een maaltijd, des te minder je te eten krijgt. Je zou zeggen dat dat ongunstig uitpakt voor een grote eter zoals ik er een ben. Dat valt mee, in restaurants rekent men vrijwel altijd op grote eters. Ik denk dat mensen met een gemiddelde eetlust heel vaak hun bord niet leeg krijgen.

 

Hoe duurder het restaurant, hoe kleiner de porties.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: l'Argent de Poche

l'Argent de Poche (Frankrijk, 1976): 101 min: Regisseur François Truffaut

 

 

 

Ik heb "l'Argent de Poche" een paar dagen terug gekocht op marktplaats en vandaag gelijk bekeken. Ik ben een fan van de films van de Fransman François Truffaut, maar over deze film had ik nog nooit wat gehoord. Ten onrechte, van de 21 films die ik tot dusver van Truffaut heb gezien, vind ik deze film één van zijn twee beste films.

 

"l'Argent de Poche" is een echte kinderfilm. De film gaat over een groep kinderen in de eerste of tweede klas van een middelbare school voor jongens. Voor iedereen die ooit kind is geweest, is alles zeer herkenbaar. Vriendschappen tussen jongens en de eerste toenadering tot meisjes. 

 

Wat mij betreft is "l'Argent de Poche" een film die iedereen zou moeten zien die van goede kinderfilms houdt. Één van de beste kinderfilms die ik ooit heb gezien.

 

Op IMDB krijgt "l'Argent de Poche" van 6.800 mensen een waardering van 7,6.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Eriks wijsheid van de dag 2

Er zijn veel restaurants die pronken met een veel te uitgebreide menukaart. In mijn ervaring geldt het volgende: 

 

Hoe groter het aantal gerechten op de menukaart, hoe slechter de kwaliteit van het restaurant, of iets aardiger geformuleerd:

 

Hoe kleiner de menukaart, hoe beter het eten. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Children of Heaven

Children of Heaven (Iran, 1997): 84 min: Regisseur Majid Majidi

 

 

 

De 9-jarige Ali en zijn iets jongere zusje Zahra zijn de twee goedlachse, innemende hoofdrolspelers in deze feel good kinderfilm. Kinderen over de hele wereld zullen kunnen meeleven met de avonturen van Ali en zijn zusje. Ook voor volwassenen is het een aangename film om te zien.

 

Op een dag moet Ali de schoenen van Zahra ophalen, die gerepareerd zijn door een schoenmaker. Als hij daarna naar een groentewinkel gaat om boodschappen te doen voor het gezin, verliest van Zahra's schoenen. Ali en Zahra zijn in tranen. Zahra heeft nu geen schoenen om naar school te gaan. Omdat Zahra 's ochtends les heeft en Ali 's middags trekt Zahra de te grote schoenen van haar broer aan. Na afloop van haar les rent ze zo snel mogelijk naar huis, waarna Ali zijn schoenen aantrekt en naar school sprint.

  

Het is maar een heel klein verhaal, maar met oog voor detail gefilmd, met veel couleur locale en het verhaal vertelt veel over het leven in Iran. 

 

Op IMDB krijgt "Children of Heaven" van 88.000 mensen een waardering van 8,2 en staat daarmee op plaats 189 van de hoogst gewaardeerde films op IMDB. Deze zeer hoge waardering lijkt mij een tikkeltje overdreven, maar "Children of Heaven" is zeker een aangename film om te zien.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mijn 26 meest favoriete filmregisseurs

Hieronder een lijstje van wat denk ik mijn 26 meest favoriete filmregisseurs zijn. Bij ieder regisseur staan vermeld: land, geboortejaar en sterfjaar, aantal films die hij gemaakt heeft (of in het geval van Naruse, Mizoguchi en Ozu die bewaard zijn gebleven),  het aantal films dat ik gezien heb en mijn favoriete films van die regisseur. 

 

1 Satyajit Ray (India, 1921-1992, 39-22): Pather Panchali 1955, Aparajito 1956, The World of Apu 1959, Abhijan 1962, Mahanagar 1963, Charulata 1964, Days and Nights in the Forest 1970, The Chess Players 1977

 

2 Edgar Reitz (Duitsland, geboren in 1932, 45-5): Heimat 1984, Die Zweite Heimat 1992, Heimat 3 2004, Heimat 4 Fragmenten: Die Frauen 2006, Die andere Heimat 2013

 

3 Mikio Naruse (Japan, 1905-1967, 68-64): Wife, be Like a Rose 1935 Repast 1951, Sound of the Mountain 1954, Late Chrysanthemums 1954, Floating Clouds 1955, Flowing 1956, When a Woman Ascends the Stairs 1960, Her Lonely Lane 1962

 

4 Ingmar Bergman (Zweden, 1918-2007, 72-38): Zomer met Monika 1953, Glimlach van een zomernacht 1955, Het zevende zegel 1957, Wilde aardbeien 1957, Het uur van de wolf 1968, Scènes uit een huwelijk 1974, Fanny & Alexander 1982

 

5 Kenji Mizoguchi (Japan, 1898-1956, 33-31): The Story of the Last Chrysanthemums 1939, The 47 Ronin 1941, Utamaro and his Five Women 1946, Miss Oyu 1951, The Life of O'-Haru 1952, Ugetsu Monogatari 1953, Gion Bayashi 1953, Sansho  Dayu 1954, The Crucified Lovers 1954

 

6 Jean-Pierre & Luc Dardenne (België, Jean-Pierre geboren in 1951, Luc in 1954, 21-19): La Promesse 1996, Rosetta 1999, Le Fils 2002, L'Enfant 2005, Two Days One Night 2014, Le jeune Ahmed 2016, Tori et Lokita 2022

 

7 Yasujiro Ozu (Japan, 1903-1963, 37-33): I Was Born, But ... 1932, Late Spring 1949, Early Summer 1951, Tokyo Story 1953

 

8 Abdellatif Kechiche (Algerije, geboren in 1960, 9-4): La graine et le mulet 2007, La vie d'Adèle 2013, Mektoub, My Love, Canto Uno 2017

 

9 Akira Kurosawa (Japan, 1910-1998, 33-29): Ikiru 1952, Throne of Blood 1957, High and Low 1963, Red Beard 1965, Dersu Uzala 1975

 

10 Nuri Bilge Ceylan (Turkije, geboren in 1959, 12-8): Uzak 2002, Once Upon a Time in Anatolia 2011, Winter Sleep 2014, The Wild Pear Tree 2018

 

11 Bela Tarr (Hongarije, geboren in 1955, 18-9): Satantango 1994, Werckmeister Harmonies 2000, The Man from London 2007, The Turin Horse 2011

 

12 Cristian Mungiu (Roemenië, geboren in 1968, 13-3): 4 maanden 3 weken 2 dagen 2007, Beyond the Hills 2012, Bacalaureat 2016 

 

13 Luis Buñuel (Spanje, 1900-1983, 35-17): Los Olvidados 1950, The Young One 1960, Le journal d'une femme de chambre 1964, That Obscure Object of Desire 1977

 

14 François Truffaut (Frankrijk, 1932-1984, 28-20): Les 400 coups 1959, Les deux anglaises et le continent 1971, La nuit Américaine 1973 L'argent de Poche 1976

 

15 Buster Keaton (Verenigde Staten, 1895-1966, 39-30?): One Week 1920, Sherlock jr. 1924, Seven Chances 1925, The General 1926, College 1927

 

16 Alfred Hitchcock (Verenigde Staten, 1899-1980, 69-20?): Rear Window 1954, Vertigo 1958, North by Northwest 1959

 

17 Abbas Kiarostami (Iran, 1940-2016, 48-17): Where is the Friend's House? 1987, And Life Goes On 1991, The Wind Will Carry Us 1999, Ten 2002

 

18 Zhang Yimou (China, geboren in 1951, 37-15): Raise the Red Lantern 1991, The Story of Qiu Ju 1992, To Live 1994, Not One Less 1999, The Road Home 1999

 

19 Hayao Miyazaki (Japan, geboren in 1941, 31-12): Nausicaä of the Valley of the Wind 1984, Kiki's Delivery Service 1989, Porco Rosso 1992, Princess Mononoke 1997, Spirited Away 2001, Howl's Moving Castle 2004, The Wind Rises 2011, The Boy and the Heron 2023

 

20 Werner Herzog (Duitsland, geboren in 1942, 78-34?): Fitzcarraldo 1982, Little Dieter Needs to Fly 1997, Julianes Sturz in den Dschungel 1999, Grizzly Man 2005, Cave of Forgotten Dreams 2010

 

21 Charles Chaplin (Verenigde Staten, 1889-1977, 72-10): The Kid 1921, The Gold Rush 1925, City Lights 1931, Modern Times 1936, Monsieur Verdoux 1947

 

22 Thomas Vinterberg (Denemarken, geboren in 1969, 24-5): Festen 1998, Jagten 2012, Druk 2020

 

23 Alejandro Gonzalez Inarittu (Mexico, geboren in 1963, 23-5): Amores Perros 2000, Babel 2006, Biutiful 2010

 

24 Lee Chang-Dong (Zuid-Korea, geboren in 1954, 7-4): Oasis 2002, Poetry 2010, Burning 2018

 

25 Tony Gatlif (Algerije, geboren in 1948, 25-8): Latcho Drom 1993, Gadjo dilo 1997, Vengo 2000, Exils 2004, Djam 2017

 

26 Alex van Warmerdam (Nederland, geboren in 1948, 10-10): Abel 1986, Borgman 2013, Schneider vs. Bax 2015, Nr. 10 2021

 

Het samenstellen van deze lijst en het ordenen op volgorde van belang was een aangename bezigheid. Mijn lijst verschilt in zeer grote mate van die van de meeste filmliefhebbers. Veruit de meeste filmliefhebbers zijn vooral georiënteerd op Amerikaanse films en zullen als hun favoriete filmregisseurs namen noemen van regisseurs van actiefilms en sciencefiction zoals: James Cameron, Francis Ford Coppola, Clint Eastwood, John Ford, Stanley Kubrick, Martin Scorcese, Steven Soderbergh, Steven Spielberg, Quentin Tarantino en Orson Welles. Dit zijn allemaal regisseurs die mij wat minder te zeggen hebben. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Eriks wijsheid van de dag

Uitspraak tegen te grote spaarzucht: 

 

Hoe eerder je iets koopt, des te langer kun je er plezier van hebben.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Jacques Plouvier: Face to Face

Jacques Plouvier: Face to Face (Nederland, 2018): 264 blz: Uitgave in eigen beheer

 

 

 

"Face to Face" is een vierkant boek van bescheiden formaat (21 bij 21 cm) met daarin een verslag van 4 reizen die Jacques Plouvier heeft gemaakt in Azië met foto's en teksten. Plouvier heeft achtereenvolgens India, Rajasthan (2010), Noord-Vietnam (2014), Zuid-China en Vietnam (2015) en Zuid-India (2017) bezocht. Voor de laatste reis naar India werd bij Plouvier blaaskanker geconstateerd. De laatste 8 bladzijden van het boek gaan over zijn strijd tegen blaaskanker.

 

Om met het voor de hand liggende te beginnen, de foto's in "Face to Face" zijn prachtig. Plouvier was van beroep reclamefotograaf in de schoenenbranche en vrijwel iedere foto is mooi om te zien. Plouvier had al gauw last van tempelmoeheid, iets waar ik tijdens mijn reis door Indonesië en Thailand in 1992 ook in toenemende mate last van had, en hij concentreerde zich op het fotograferen van mensen. Voor de meeste reizigers, en zeker ook voor mij, vormen de ontmoetingen met mensen van andere culturen de hoogtepunten van de reizen, zeker in niet-westerse landen. 

 

Een fotoboek bestaat niet alleen uit foto's. Zoals Plouvier op de laatste bladzijde van "Face to Face" aangeeft, verzorgde hij ook zelf de vormgeving en de teksten van het boek. Ik vind de teksten ook uitstekend, ze zijn lekker beknopt en ze geven een uitstekend beeld van de reizen. Jammer dat "Face to Face" het laatste fotoboek van Plouvier zal zijn, een eerder boek van hem "Flushing Moments" staat nog op mijn verlanglijstje.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads

Mohammad Reza Baharnaz: Nomads: Migrating with Swallows (Iran, 2006): 200 blz: Uitgeverij Abyaneh

 

 

 

"Nomads" is een in Iran uitgegeven fotoboek met teksten in gebrekkig Engels en in het Farsi. Mijn exemplaar heb ik gekocht via marktplaats en is in uitstekende conditie, een hardcover met stofomslag in een stevige cassette.

 

Met het fotowerk van "Nomads" is niets mis, veel mooie portretfoto's en foto's van mensen in het landschap. Dit op groot formaat zodat de foto's een genot zijn om naar te kijken.

 

Waar ik wel moeite mee heb zijn de verschillende achtergrondkleuren van de foto's. Het is een goed gebruik dat in veruit de meeste fotoboeken de achtergronden of in wit of in zwart zijn. Dat ziet er gewoon het beste uit. Als er ook nog bijschriften bij de foto's staan, dan wordt er vrijwel altijd voor een witte achtergrond gekozen, omdat zwarte letters op een witte achtergrond nu eenmaal prettiger lezen dan witte letters op een zwarte achtergrond. 

 

Voor een aantal foto's uit "Nomads", klik hier.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Daniel Fauchon: Regards d'Afrique

Daniel Fauchon: Regards d'Afrique (Frankrijk, 1992): 136 blz: Uitgeverij Jean-Pierre de Monza

 

De Franse fotograaf Daniel Fauchon (1943) heeft voor zijn fotoboek "Regards d'Afrique", drie stammen in het Noorden van Kenia gefotografeerd, te weten: de Samburu, de Turkana en de Rendille. Het resultaat is een fotoboek op groot formaat met 31 tekstbladzijden in het Frans die ik niet heb gelezen en ongeveer 80 bladzijden met kleurenfoto's.

 

Voor het maken van de foto's heeft Daniel Fauchon een groot doek meegebracht, dat hij zo opstelt dat geportretteerden er voor kunnen zitten of staan. Alle foto's zijn geposeerd, waarbij de modellen vaak de kleur rood dragen, maken een beetje een stijve indruk, maar zien er prachtig uit. Daniel Fauchon is met dit boek duidelijk een voorloper van de boeken van Jimmy Nelson.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Abbas: Gods I've Seen

Abbas: Gods I've Seen: Travels among Hindus (Iran, 2016): 224 blz: Uitgeverij Phaidon

 

 

 

De Iraanse Magnum-fotograaf Abbas (1944-2018) is één van mijn favoriete fotografen. Als atheïst geboren in een moslimland, is hij zijn hele leven bezig geweest om uitingen van geloof van aanhangers van verschillende religies te fotograferen. Eerder heb ik boeken van hem besproken over de moslimwereld en over het christendom.

 

Voor "Gods I've Seen" reisde Abbas drie jaar lang van januari 2011 tot eind 2013 door de vier landen met een grote bevolking van hindoes. Natuurlijk in de eerste plaats door India, maar ook door Nepal, Sri Lanka en Indonesië (Bali). 

 

"Gods I've Seen" is opnieuw een prachtig boek van Abbas. Het boek bevat 147 zwart-wit foto's die allen prachtig zijn afgedrukt en samen een beeld geven van het dagelijks leven in de landen met een hindoebevolking. Ik vind het werk van Abbas wel wat weg hebben van dat van Henri Cartier-Bresson.

 

Voor een aantal afbeeldingen uit "Gods I've Seen", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Ida

Ida (Polen, 2013): 80 min: Zwart-wit: Regisseur Pawel Pawlikowski

 

 

 

In 1962 staat de 18-jarige Anna op het punt in het nonnenklooster in te treden waar ze is opgegroeid. De moeder-overste heeft besloten dat ze haar tante moet bezoeken om achter de waarheid van haar verleden te komen. Wanda, haar tante, is drankzuchtig en ontvangt haar. Het blijkt dat Anna's echte naam Ida is, en dat ze van joodse komaf is en dat haar ouders zijn vermoord tijdens de Tweede Wereldoorlog. 

 

"Ida" is een zeer sobere film, met een beperkte muzikale achtergrond en geschoten in prachtig zwart-wit. Wat mij betreft een zeer indrukwekkende film met precies de juiste lengte.

 

Op IMDB krijgt "Ida" van 63.000 mensen een waardering van 7,4, met een metascore van 9,1.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Otesánek

Otesánek (Tsjechië, 2000): 126 min: Regisseur Jan Svankmajer

 

 

 

In september heb ik een flink aantal korte films van de Tsjechische regisseur van surrealistische en animatiefilms, Jan Svankmajer, gezien. Niet alles vond ik even goed, maar al met al was ik toch aardig onder de indruk. Ik wil al zijn films gaan zien.

 

"Otesánek", Engelse titel "Little Otik" is duidelijk een film die alleen maar door Jan Svankmajer in samenwerking met zijn vrouw Eva, gemaakt kan zijn. Een kinderloos echtpaar, waarvan vooral de vrouw enorm verlangt naar een kind, speelt de hoofdrol. De man graaft een boomstronk op die enigszins aan een kind doet denken en de vrouw adopteert het als haar kind. Ze legt de boomstronk in een bed, geeft het borstvoeding en de boomstronk komt tot leven. 

De boomstronk krijgt als naam Otik, naar de vader van de man, en wil steeds meer eten. De situatie loopt volledig uit de hand als eerst de kat en vervolgens een aantal mensen verdwijnen.

 

Ik vind "Otesánek" een heerlijke combinatie van een surrealistische film, een animatiefilm en horror. Een zeer originele film die op geen enkele andere film die ik ken, lijkt.

 

Op IMDB krijgt "Otesánek" van 7.300 mensen een waardering van 7,3.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Civilization

Civilization (Groot-Brittannië, 2011): 288 min: Geschreven en gepresenteerd door Niall Ferguson

 

 

 

"Civilization" is een ambitieuze BBC-documentaire waarin de Britse Harvard-professor Niall Ferguson uitlegt waarom de westerse beschaving de laatste 500 jaar zo dominant is geworden. Ferguson noemt 6 factoren die volgens hem van beslissend belang zijn geweest in het overwicht van het westen: concurrentie, wetenschap, democratie en recht van eigendom, westerse geneeskunde, consumentisme en als laatste de protestantse ethiek van hard werken en zuinig leven.

Rond 1400 zag het er niet naar uit dat Europa (en later de Verenigde Staten) zo'n dominante rol zou gaan spelen. In die tijd was China veruit het meest ontwikkelde land op aarde en Europa was een achtergebleven continent. Maar vanaf halverwege de 15e eeuw waren de ontwikkelingen in Europa in toenemende mate doorslaggevend voor de hele wereld.

 

"Civilization" is een zeer onderhoudende serie waarin men in 6 afleveringen van 48 minuten door de wereldgeschiedenis van de 15e eeuw tot nu, raast. Aanbevolen voor iedereen die enigszins in de grote lijnen van de geschiedenis is geïnteresseerd.

 

Op IMDB staan geen waarderingscijfers van "Civilization".

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Gestopt met het lezen van Plato

Af en toe waag ik mij aan een wat groter project. Dit jaar waren dat bijvoorbeeld de 64 films van Mikio Naruse die ik heb gezien en deels heb besproken. Ik was begonnen met de volledige vertaling van de dialogen van Plato in de vertaling van Hans Warren en Mario Molegraaf in 17 delen. De boekjes zien er prachtig uit: gebonden met stofomslag en leeslint, mooi vormgegeven en met een prettig leesbare lettertype. Ook de vertaling leest prima.

 

Maar het gaat er bij een boek natuurlijk niet alleen om hoe het eruitziet, of zelfs hoe de kwaliteit van de vertaling is, ook de inhoud is belangrijk. Ik heb het eerste deeltje en 10 bladzijden van het tweede deeltje gelezen en ik vind het een hoop geneuzel. Dat is wel een heel erg negatieve kwalificatie voor een schrijver die tot de allergrootsten uit de wereldliteratuur wordt gerekend, maar ik laat hem toch staan.

 

Ik heb pas het boekje van Barbara Stok gelezen en ik denk dat daarin wel het belangrijkste staat wat over Socrates valt te vertellen. Plato is veel meer dan alleen de leerling van Socrates, maar ik heb geen zin om mij zijn gedachtegoed eigen te maken. Project Plato getorpedeerd.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Maar daar houdt het op

Mijn bijdrage aan de feestbundel voor René: 

 

Hoi Roland, bedankt voor je uitnodiging om een stukje over René te schrijven. In eerste instantie dacht ik, dat doe ik even. Maar er is één groot probleem, ik weet zo goed als niets over René.

 

Ik kom al ongeveer 30 jaar bij de winkel van Hinderickx en Winderickx. Toen ik nog in Zeist woonde, tot augustus 2007, denk ik gemiddeld ongeveer één keer per maand. Daarna, van augustus 2007 tot 2020 zo'n 2 à 3 keer maand en sinds de corona zo'n 4 keer per jaar. In totaal maakt dat ruim 500 bezoeken aan de winkel. Ik heb daarbij een aantal keren wat uitgebreider met René gesproken. Niet te vaak, want René stelde regelmatig de vraag aan mij "of ik kwam om praatjes te verkopen of om boeken te kopen". Lichtelijk geïntimideerd hield ik dan mijn mond. Toch heb ik aardig wat keren met hem gesproken. Maar ik kan mij niet herinneren dat hij ooit iets over zichzelf verteld heeft. Ik weet dat René houdt van klassieke muziek en naar de Stopera gaat, dat hij graag ieder jaar naar Griekenland op vakantie gaat, dat hij het liefst boeken verkoopt die hij zelf mooi vindt en dat hij van de boeken van Willem Frederik Hermans houdt. Maar daar houdt het op.

 

Beste Roland, het lukt mij dus niet om een aardig stukje over René te schrijven, maar wel wil ik hem het allerbeste wensen op zijn nieuwe adres in Amerongen. En ook jou wil ik veel plezier wensen met je toekomstige bezigheden en ik wens hetzelfde aan Roosje als je die ooit nog ziet. Hartelijke groeten, Erik

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

J. Heymans & Roland Fagel (samenstelling): Baken in een zee vol barbarij

J. Heymans & Roland Fagel (samenstelling): Baken in een zee vol barbarij: Overpeinzingen & verzuchtingen bij het vertrek van Hinderickx & Winderickx uit Utrecht (Nederland, 2025): 116 blz: Uitgeverij de Boomgaardpers

 

Het Utrechtse antiquariaat Hinderickx & Winderickx is niet meer. Dertig jaar lang kwam ik er regelmatig. Ik schat dat ik er meer dan 500 bezoeken aan heb gebracht en er honderden boeken heb weggesleept. Ik zal niet alleen het antiquariaat missen, maar vooral ook René Hesselink, de eigenaar, en zijn vrouw Carolien, en de vaste medewerkers Roosje Keijser en Roland Fagel.

 

Gisteren was er een feestelijke bijeenkomst waarbij René welverdiend in het zonnetje werd gezet. Bij deze bijeenkomst kregen de aanwezigen de feestbundel "Baken in een zee vol barbarij" uitgereikt. Aan dit boekje hebben 54 mensen een tekst bijgedragen, waaronder een aantal mensen die ik persoonlijk ken en een paar mij bekende schrijvers. Ook ik mocht een bijdrage leveren en daarmee is "Baken in een zee vol barbarij" de eerste keer dat een tekst van mij in druk verschijnt.

 

De bijdragen zijn allen kort (er werd uitgegaan van een maximum van 500 woorden) en zonder uitzondering leuk om te lezen. Er zijn natuurlijk veel anekdotes over René en zijn kompaan Hans, die veel te jong gestorven is. En uiteraard ook veel anekdotes over gekochte boeken.

 

Van het boekje zijn 87 exemplaren gedrukt. Ik vind het een prachtig geschenk voor René en een mooie herinnering aan hem en zijn antiquariaat voor ons. Mooi werk van John en Roland die het idee voor deze bundel hebben gelanceerd.

Werk dat ik had kunnen doen als ik niet ziek was geworden

Het is wel eens leuk om te speculeren over wat als? Als ik in mijn 24e levensjaar  niet getroffen was door een ernstige psychiatrische ziekte, wat voor werk had ik dan kunnen doen? Hieronder een lijstje met wat mogelijkheden. 

 

Administratief medewerker: Niet meteen een droombaan. Wel zijn er honderdduizenden administratieve medewerkers in Nederland, dus als startbaan in afwachting van iets beters had prima gekund.

 

Bibliothecaris: Mijn belangstelling voor alles wat met boeken te maken heeft dateert van nadat ik ziek geworden ben. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Boekhouder: Ik ben altijd goed geweest met cijfers, dus het beroep van boekhouder kwam zeker in aanmerking. Alleen wil ik niet de hele dag met cijfers bezig zijn, dus dit beroep viel ook af.

 

Fotograaf: Sinds ik in 1988 de fotografie heb ontdekt, heb ik fotograferen altijd heel erg leuk gevonden. Ik vind van mijzelf dat ik een goede fotograaf ben, maar het zoeken naar eventuele opdrachtgevers en de moeite om jezelf te promoten staan me nogal tegen. Ik denk dat het in de jaren 90 makkelijker was om van fotograferen je beroep te maken dan tegenwoordig nu iedereen denkt dat hij of zij een fotograaf is.

 

Huisman: Als ik een vrouw had gevonden met een veeleisende baan. Alleen huisman zijn lijkt mij niet voldoende, ik moet er wel wat naast doen.

 

Kok: Ik kan goed koken, organiseren en delegeren. Maar een kok werkt meestal in de avonduren en in de weekends, net wanneer andere mensen vrij zijn en wanneer ik ook vrij wil zijn. Kwam dus niet in aanmerking.

 

Leraar aardrijkskunde: Gezien mijn opleiding voor de hand liggend. Ik vind het leraarschap een van de belangrijkste beroepen die er zijn. Maar om leraar te zijn moet je ook politieagent kunnen spelen en daar heb ik nooit zin in gehad.

 

Politicus: Als politicus moet je een ongelooflijke hoeveelheid energie hebben, met weinig slaap toe kunnen, overtuigd zijn van je eigen belangrijkheid en een heel dikke huid hebben. Bij mij ontbreken deze alle vier.

 

Reisleider: Reizen begeleiden heeft mij altijd erg leuk geleken. Maar je hebt niet alleen makkelijke mensen van wie het een genot is om ze te begeleiden, maar ook lastige mensen en daar kan ik niet goed mee omgaan. Bovendien mis ik een zeker natuurlijk overwicht en had ik ook vroeger al mijn slaap hard nodig. Viel dus af.

 

Schrijver: Voor mijn 30e heb ik niets, maar dan ook helemaal niets, geschreven dat duidde op een zeker talent voor het schrijven. Eigenlijk ben ik pas rond mijn 45e serieus gaan schrijven.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Beroepen uitgeoefend door mensen in mijn omgeving

Onderstaand is een lijst met beroepen die uitgeoefend worden door mensen die ik ken. Zoals u kunt lezen is de lijst nogal gevarieerd. Ieder beroep staat voor een bestaand persoon. Bij sommige personen heb ik 2 beroepen vermeld. Opvallend is het geringe aantal mensen met een uitkering.

 

Advocate, Animator, Antiquaar 3x, Apotheker, Archivaris bij het NOS-journaal, Beeldhouwer, Beveiligingsbeambte, Bibliothecaresse, Biologe, Boekhouder 2x, Computerdeskundige 3x, Computerprogrammeur, Corrector bij de krant, Docent Kunstacademie, Dominee, Financieel adviseur, Functioneel beheerder, Huisvrouw 3x, Kleuterjuf 2x, Kok, Kokkin, Kunstenares, Kunsthistorica, Landmeter, Leraar Engels 2x, Leraar Frans, Leraar Handvaardigheid, Leraar klassieke talen, Lerares Nederlands, Manager 2x, Medewerker ANWB, Medewerker distributiecentrum, Medewerker gemeente 2x, Medewerker  Nierstichting, Medewerker Organon, Medewerker Rijkswaterstaat, Medewerker sociale werkplaats 2x, Medewerker vuilnisophaaldienst, Militair, Mondhygiëniste, Muziektherapeute, Onderzoeker AI, Organisator sportevenementen, Ontwerper landschappen voor computerspellen,  Personeelsmanager, Politica, Professor in de gezondheidswetenschappen, Professor in de hydrologie, Promovenda, Psychiater 2x, Psycholoog 2x, Psychotherapeute en sekstherapeute, Radioloog, Reclasseringsambtenaar, Scheikundige, Schrijfster, Secretaresse, Sociotherapeut 2x, Tandartsassistente, Thuiszorgmedewerker 2x, Toneelspeler, Tuinontwerpster, Uitkeringsgerechtigde 7x, Verkoper, Verpleegster, Vertaler, Zorgverlener, Zwaardvechter, ZZP-er

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Rankin: Heidilicious

Rankin: Heidilicious (Groot-Brittannië, 2009): 144 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

Voor de meeste mannen zal hun droomvrouw zo iemand zijn als Heidi Klum: slank, een regelmatig gezicht, een innemende glimlach, stralende ogen, weelderig lang blond haar, mooie borsten, een strak kontje en lange benen en armen. "Heidilicious" het boek van de Britse fotograaf Rankin met foto's van het Duitse supermodel Heidi Klum past mooi in het rijtje boeken dat ik heb met foto's van supermodellen als: Gisele Bundchen, Naomi Campbell, Kate Moss en Claudia Schiffer.

 

Ik kon mijn exemplaar van "Heidilicious" erg goedkoop aanschaffen, vermoedelijk omdat er een sterke rooklucht aan het boek zit. Het staat buiten kijf dat Heidi Klum een zeer mooie vrouw is. Op de foto's in dit boek ziet Heidi Klum er zeer sexy uit. Maar, zoals een vriend van mij terecht opmerkte, een model hoeft er niet per se uit te zien alsof ze een half uur geleden seks heeft gehad met de fotograaf.

Hoewel Heidi zoals gezegd een zeer mooie vrouw is en de foto's haarscherp en goed belicht zijn, ben ik toch niet zo enthousiast. Voor mijn gevoel ontbreekt er een zekere spanning in de foto's, maar dat kan natuurlijk ook het gemopper van een oude zeur zijn die niet genoeg heeft aan mooie foto's.

 

Er is op YouTube een filmpje van een zekere Photobook Guy die het boek doorbladert. 

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding

Arjen Jan Zwart: No one dies at a Gypsy Wedding: A Roma Family in Istanbul (Nederland, 2021): 192 blz: Uitgave in eigen beheer

 

De Nederlandse fotograaf Arjen Jan Zwart ontmoette in september 2001 in Kadiköy, een wijk in Istanbul, Sezgin en zijn zoon Mustafa, twee Roma. Arjen was benieuwd naar hun leven. Een paar weken later reisde Arjen af naar de wijk waar Sezgin woonde. Arjen werd hartelijk ontvangen en sloot vriendschap met de Roma familie van Sezgin. 

 

Tussen 2001 en 2021 trok Arjen veel op met de Roma. Hij logeerde vaak bij ze, bezocht bruiloften en fotografeerde de families zowel op hoogtijdagen als in het gewone dagelijkse leven.

"No one dies at a Gypsy Wedding" is een voorbeeldig uitgegeven fotoboek met de foto's die Arjen maakte. Het boek opent met 82 zwart-wit foto's. De foto's doen denken aan het werk van Ed van der Elsken. Het zijn foto's die meestal niet geposeerd zijn, vaak enigszins chaotisch en waaruit een enorme levenslust spreekt. Het boek wordt afgesloten met 20 bladzijden met steeds een kleurenfoto en bijbehorende teksten.

 

Ik klaag vaak over de kwaliteit van de teksten in fotoboeken. Ik vind de teksten in "No one dies at a Gypsy Wedding" beknopt en voortreffelijk geschreven.  

 

Ik denk dat "No one dies at  Gypsy Wedding" een uitstekend beeld geeft van het leven van de Roma in Turkije. Misschien niet het boek met de mooist denkbare foto's, maar zeer zeker de moeite waard.

 

Op de website van Arjen Zwart staan een aantal foto's uit het boek. 

 

Foto's: ****

Teksten: ****

Boekverzorging: *****

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Barbara Stok: Wat is goed leven?

Barbara Stok: Wat is goed leven? Socrates en het belangrijkste (Nederland, 2025): 143 blz: Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar

 

 

 

Als lezer hield ik vroeger van dikke pillen. Boeken met 800 tot meer dan 1.000 bladzijden tekst, niets was mij te veel. Tegenwoordig ben ik wel wat veranderd in mijn voorkeuren. Ik houd nu veel meer van wat bescheidenere boeken, zeg maar tot 200 bladzijden tekst, die ik in een paar dagen kan uitlezen.

 

"Wat is goed leven?" van Barbara Stok is een prachtig bescheiden boek met nog geen 70 bladzijden tekst, aangevuld met pagina's met tekeningen. Ik las het in ongeveer een uur tijd uit. 

 

De teksten van Barbara Stok zijn glashelder. Zij probeert om de filosofie van Socrates, zoals die is doorgegeven door zijn leerling Plato, zo duidelijk mogelijk uit te leggen. Om dat te bereiken gebruikt ze de lopende tekst, plus teksten in het blauw waarin ze vertelt hoe ze tot haar verhaal is gekomen, plus verhelderende striptekeningen. Ze is zeer goed geslaagd in haar voornemen.

 

Ik ben een groot fan van het werk van Barbara Stok. Toen ik "Wat is goed leven" in handen kreeg, schrok ik, omdat het geen doorlopende strip was, maar een boek met een lopende tekst, afgewisseld met striptekeningen. U hoeft zich geen zorgen te maken, "Wat is goed leven?" is gewoon een prachtig boek!

 

Noot: Op de tekening op bladzijde 89 waar de schrijfster aan haar bureau aan het raam zit, is te zien welke vertaling Barbara Stok heeft gebruikt: de driedelige vertaling van het volledige werk van Plato door Hans Warren en Mario Molegraaf in paperback. 

 

Citaten:

Na een opmerking van Socrates:

- Gorgias en Polos staren hem aan alsof hij zojuist heeft gezegd dat de aarde niet plat is maar rond.

 

Socrates in discussie met Kallikles:

- Kallikles slaat zijn armen over elkaar. "Het recht van de natuur is dat de sterken heersen over de zwakken. Want sterke mensen zijn beter dan zwakke mensen. Daarom hebben de sterken recht op meer."

 "Jij vindt wie sterker is ook beter?" vraagt Socrates ter verduidelijking.

 "Ja, dat is het recht van de natuur. En dat staat haaks op onze wetten en regels. Die zijn bedacht door de zwakke mensen die zo nodig gelijkwaardig willen zijn aan de sterke mensen." ...

 

- Kallikles lijkt wel aan de kook te komen, zo rood wordt zijn hoofd. Voor de zekerheid deinst Socrates een stap terug. Als een wild dier begint de politicus luid te snuiven. Hij buldert: "Je verdraait mijn woorden zodat ze belachelijk klinken! Pas maar op dat dit soort gedrag je de kop niet gaat kosten, Socrates!" Hij maakt een wegwerpgebaar met zijn arm en voegt er seminonchalant aan toe: "Weet je, filosofie is leuk  en aardig als je jong bent. Maar als je je er op oudere leeftijd nog steeds mee bezighoudt, dan wordt het volkomen bespottelijk."

 

- "Jij wordt ten onrechte ter dood gebracht!" snikt Xanthippe op de rand van het bed met haar armen slap in haar schoot. Zachtjes neemt Socrates haar hand in de zijne en hij zegt: "Had je dan liever gehad dat het terecht gebeurde?"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.