Posts tonen met het label 20e eeuw. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 20e eeuw. Alle posts tonen

vrijdag 13 december 2024

Magnum Amerika

Peter van Agtmael (red): Magnum Amerika (Verenigde Staten, 2024): 472 blz: Vertaald door Fred Hendriks (2024): Uitgeverij THOTH
 

 
Het op groot formaat uitgegeven boek "Magnum Amerika" schept toch wel zekere verwachtingen. Foto's uit het enorme archief van 's werelds beroemdste fotoagentschap uitgegeven in een enorm boek, je denkt al gauw het ultieme boek over de Verenigde Staten van de laatste 80 jaar in handen te hebben, of tenminste iets dat daar heel dicht bij komt.  

"Magnum Amerika" is onderverdeeld in 9 hoofdstukken, één elk voor de decades van de jaren 40 tot en met de jaren 20 van de 21e eeuw. Elk van die hoofdstukken is min of meer gelijk van opzet. Eén bladzijde met een beknopte inleidende tekst, dan een tijdlijn met een aantal foto's van belangrijke gebeurtenissen met een beschrijvende tekst, dan een aantal foto's en vervolgens meerdere portfolio's, soms een collectief portfolio van meer bladzijden, maar meestal een aantal portfolio's van steeds één fotograaf met een lengte van 4 bladzijden. Alle teksten in deze uitgave zijn in uitstekend Nederlands vertaald, wat natuurlijk bijdraagt tot het leesplezier.

Natuurlijk is "Magnum Amerika" een indrukwekkend boek, maar ik vind dat er te weinig foto's in staan die mij echt aanspreken, of anders gezegd, te veel foto's die mij weinig of niets doen. Ook als boek over de eigentijdse geschiedenis van de Verenigde Staten vind ik "Magnum Amerika" niet ideaal. De teksten zijn te beknopt en te fragmentarisch om een goed overzicht te geven van de Amerikaanse geschiedenis. "Magnum Amerika" is zonder meer een mooi boek, maar ik had er meer van verwacht.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 29 augustus 2021

1001 foto's die je gezien moet hebben!

1001 foto's die je gezien moet hebben! (Groot Brittannië, 2017): 945 blz: Uitgeverij Librero

1001 Photographs
 
"1001 foto's" is een boek dat een overzicht geeft van de geschiedenis vanaf ongeveer 1839 aan de hand van 1001 foto's (ik heb ze niet nageteld!) die gemaakt zijn in die periode. Er is geprobeerd om te kiezen voor enerzijds interessante foto's en anderzijds voor foto's van interessante gebeurtenissen. Aan de manier waarop ik dit formuleer is al duidelijk dat ik onderscheid maak tussen die twee. "1001 foto's" is een klein formaat, zeer dikke paperback met ruim 900 bladzijden.

Ik ben niet zo enthousiast over "1001 foto's". Ik vind dat er veel te veel foto's in het boek staan van op zich interessante gebeurtenissen, waar dan vervolgens foto's bij gekozen zijn, die als foto tamelijk oninteressant zijn.

Een tweede bezwaar is dat de meeste foto's in het boek wel heel klein afgedrukt zijn waardoor ze niet goed tot hun recht komen. Het derde bezwaar is de enorme hoeveelheid tekst in het boek. Die teksten kunnen wel interessant zijn, maar een fotoboek lijkt mij toch vooral bedoeld om naar de foto's te kijken en niet om de bijbehorende teksten te lezen. 

Op zich geeft "1001 foto's" een aardig beeld van de geschiedenis van de fotografie, maar over de uitvoering van het boek ben ik niet erg enthousiast. Voor veel beter geslaagde boeken, kijk bijvoorbeeld naar "Magnum magnum" of "Around the World in 125 Years".

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 23 april 2021

Bruce Bernard (red): Century

Bruce Bernard (red): Century (Groot Brittannië, 1999): 1094 blz: Uitgeverij Phaidon

Century: One Hundred Years of Human Progress, Regression, Suffering and Hope
 
Dit enorme vierkante boek met een formaat van 25 bij 25 bij 8 centimeter en een gewicht van 6 kilo probeert om in 1.000 foto's en begeleidende teksten een overzicht van de geschiedenis van de 20e eeuw te geven.

Het boek bestaat uit 6 delen: 1899-1914, 1914-1933, 1933-1945, 1945-1965, 1965-1985 en 1986-1999. Ieder deel bestaat uit een korte inleiding van 1 bladzijde, 4 bladzijden met stukjes tekst uit die periode, ongeveer 15 bladzijden met de historische achtergronden van de foto's en natuurlijk de hoofdmoot, 120 tot 200 bladzijden met foto's.

Ik moet het gelijk maar eerlijk zeggen, de teksten van het boek heb ik niet gelezen. Ik heb de geschiedenis van de 20e eeuw redelijk goed in mijn hoofd zitten en ik geloof dat deze teksten daar niet veel aan toevoegen. Ik was natuurlijk wel benieuwd naar de foto's van het boek, zouden die puur functioneel zijn of zouden er ook veel foto's tussen zitten die ik ook als foto interessant vind?

Als je het boek doorbladert dan valt al gelijk op dat de overgrote meerderheid van de foto's politieke gebeurtenissen betreft die vrijwel zonder uitzondering oninteressant zijn als foto. Gelukkig heeft de samensteller van het boek ook een aantal foto's opgenomen van bekende fotografen die wel echt de moeite van het kijken waard zijn. Al met al vind ik veruit de meeste foto's van het boek redelijk, maar niet echt interessant met gelukkig ook enkele uitschieters.

Ik denk dat "Century" vooral interessant is voor geschiedenisliefhebbers en veel minder voor fotografieliefhebbers. 

   

Mocht u dit boek willen kopen, dan kunt u het voor 10 euro plus eventuele verzendkosten bij mij kopen. Het boek is in goede staat, alleen is de rechterbovenhoek van de achterkant een beetje beschadigd.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.


Bent u op zoek
naar een mooi boek
Kijk dan bij
Ardi Seij

woensdag 11 september 2019

Maarten van Rossem: Heeft geschiedenis nut?

Maarten van Rossem: Heeft geschiedenis nut? (Nederland,, 2003): 333 blz: Uitgeverij Het Spectrum

Heeft Geschiedenis Nut?Het is een vraag die iedere blogger zichzelf wel eens zal stellen: "Moet ik ieder boek dat ik lees bespreken, of alleen diegenen waar ik ook werkelijk enthousiast over ben?". De afgelopen jaren heb ik vrijwel alle boeken besproken die ik heb gelezen, soms ook wel boeken waarvan ik slechts een gedeelte heb gelezen of die ik niet heb uitgelezen.

Maarten van Rossem is een van de bekendste Nederlandse historici. Hij is natuurlijk vooral bekend als mediapersoonlijkheid en Amerikadeskundige. De keren dat ik hem op televisie zag, nam hij mij voor zich in door zijn laconieke houding en zijn relativeringsvermogen. Ik herinner me nog dat ik hem na de aanslag op het World Trade Centrum, hoorde vertellen dat deze gebeurtenis waarschijnlijk niet zo veel zou veranderen aan de toestand in de wereld terwijl bijna alle andere commentatoren moord en brand schreeuwden.

"Heeft geschiedenis nut?" valt globaal gesproken uiteen in 2 ongelijkwaardige delen. Het eerste stuk omvat ruim 150 bladzijden en beschrijft de oorlogen in de 20e eeuw, meer specifiek de Eerste en de Tweede Wereldoorlog, met als toegift een stuk over Adolf Eichmann en een over Daniel Goldhagen. Het stuk over de oorlog is een gedegen samenvatting, maar voor wie al redelijk wat over de Eerste en de Tweede Wereldoorlog heeft gelezen bevat het weinig nieuws. Voor wie dat niet heeft, gaat van Rossum er met te grote stappen doorheen.

In mijn ogen is het hoogtepunt van het boek het stuk over Adolf Eichmann van 13 bladzijden, waarin stil gestaan wordt bij de boeken die Hannah Arendt, Harry Mulisch en Abel Herzberg over die man schreven. Een briljant stukje synthese.

De rest van het boek gaat over kunst, cultuur en hedendaagse geschiedenis en bestaat uit stukjes van zo'n 3 bladzijden. Op zich zijn die stukjes aardig geschreven, maar ze zullen mij niet bijblijven.

Hieronder een paar citaten uit het boek:

- Dat er van de geschiedenis geen lessen te leren zijn die onmiddellijk bruikbaar zijn voor de beleidspraktijk, is buiten de kring van beroepshistorici geen populaire opvatting. Journalisten en politici gebruiken met regelmaat historische voorbeelden en analogieën teneinde bepaalde beslissingen te legitimeren. Hoe minder de betrokkenen van de geschiedenis weten, hoe groter hun zelfverzekerdheid bij het opportunistische misbruik van de geschiedenis.

- Door de paniekzaaierij van de media heeft de burger geen idee hoe de verschillende risico's die hij in zijn leven loopt, zich tot elkaar verhouden. Weet hij veel dat zijn eigen keukentrapje, bromfiets, auto en barbecue veel en veel gevaarlijker zijn dan vuurwerkbedrijven en terroristische aanslagen. De deskundige die op 11 of 12 september zou hebben opgemerkt dat er in de Verenigde Staten jaarlijks ruim 42.000 mensen in het verkeer omkomen zonder dat er een haan naar kraait, laat staan dat er een "war on traffic accidents" wordt afgekondigd, zou waarschijnlijk onmiddellijk de deur van de studio zijn gewezen.

Ik heb van Maarten van Rossem eerder zijn boek over de Verenigde Staten gelezen. Ook over dat boek was ik niet zo enthousiast. Ik denk dat ik Maarten van Rossem meer waardeer als mediapersoonlijkheid dan als schrijver. Datzelfde geldt bij mij ook voor die andere troetelhistoricus Geert Mak. Ik denk niet dat ik nog eens een boek van Maarten van Rossem ga lezen.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom

vrijdag 26 april 2019

2: Heimat

Heimat - Eine deutsche Chronik PosterGisterenavond (dit schreef ik zo'n 3 jaar geleden)  hebben ik en een vriend van mij het laatste deel bekeken van de Duitse serie Heimat. In totaal 5 series: Heimat, Heimat 2, Heimat 3, Heimat 4 en Die andere Heimat, bestaande uit 23 dvd's en zo'n 64 uur puur kijkgenot. We zijn in oktober 2014 begonnen met kijken, een- of tweemaal per week 40-60 minuten. Een langlopend project dus. Mijn vriend en ik zijn het erover eens dat Heimat zo'n beetje de mooiste televisie is die er maar bestaat.

Waar gaat Heimat over? In het kort gezegd komt het erop neer dat de familie Simon gedurende het verloop van de 20e eeuw gevolgd wordt. Je hebt de stamvader Matthias en moeder Catherine die in het dorpje Schabbach in de Hünsrück wonen. Zij hebben samen twee zoons: Paul en Eduard en een dochter Pauline. Paul trouwt met Maria, ze krijgen twee zoons: Anton en Ernst. Paul loopt op een dag weg en Maria blijft alleen achter met de kinderen. Later krijgt Maria van een andere man nog een zoon: Herman. In Heimat worden de drie zoons gevolgd van hun jeugdjaren tot aan de jaren 80.

Na het succes van Heimat, heeft Ernst Reitz Heimat 2 verfilmd. Dit speelt zich af in Munchen waar de jonge Herman studeert voor componist. Herman en zijn vriendenkring worden gevolgd.

In Heimat 3 keert Herman met zijn hervonden geliefde Clarissa terug naar zijn roots en laat hij een prachtig huis bouwen dat vanuit de hoogte op het Rijndal uitkijkt.

Heimat 4 is een verzameling losse fragmenten over de vrouwen die een rol spelen in de serie, gevolgd door een documentaire.

Wat maakt Heimat zo bijzonder? In de eerste plaats geeft de serie een goed beeld van hoe het was om in de 20e eeuw in Duitsland te wonen. Als het ware krijg je een soort les algemene geschiedenis. De serie oogt goed, hij is deels opgenomen in zwart-wit en deels in kleur, er komt veel muziek in voor en veel romantiek.
Dit stukje van mij is misschien een beetje onbeholpen, maar je mag van mij aannemen dat Heimat een bijzondere kijkervaring is. Ik heb alle delen inmiddels twee keer gezien (voor het eerst in korte tijd in augustus 2012) en ben van plan om de serie weer opnieuw te gaan bekijken en er dan nog wat uitgebreider over te schrijven. Wordt vervolgd dus.

Die Andere Heimat: Edgar Reitz (Duitsland, 2013): 225 minuten

Product DetailsIn 2012 heb ik alle drie de delen van de fantastische Duitse televisieserie Heimat  (55 uur!) gezien.

Heimat speelt zich af in het fictieve dorpje Schabbach in de Hunsruck waarin de familie Simon met hun 3 zoons gevolgd wordt vanaf ongeveer 1920 tot 2000.

Deze televisieserie vond ik verreweg de meest indrukwekkende die ik ooit gezien heb (toegegeven ik heb niet zo veel televisieseries gezien, ik kijk vaker naar losse films).

Tot mijn blijde verrassing kwam in 2013 Die andere Heimat uit, die te beschouwen is als een soort proloog op Heimat, maar ook heel goed zelfstandig bekeken kan worden.
In "Die andere Heimat" maken we kennis met de voorouders van de familie Simon met hun twee zoons Gustav en Jacob. Gustav is de harde werker die zijn vader helpt als smid en Jacob is de dromer die met zijn neus tussen de boeken zit en droomt van verre landen.

Het is de 19e eeuw, er zijn al een aantal jaren slechte oogsten geweest, er heerst honger en veel mensen uit de Hunsruck willen emigreren naar het verre Brazilïë, waar het altijd zomer is.

"Die andere Heimat" is prachtig gefilmd in zwart-wit, met hier en daar een klein kleuraccent. Edgar Reitz toont met deze film opnieuw zijn absolute meesterschap over zijn medium. Pluspunt van de film is ook dat hij verteld wordt in plaatselijk dialect, wat de authenticiteit verhoogt.

Ik heb de film inmiddels voor de 2e keer gezien en kan hem niet warm genoeg aanbevelen. Niet voor mensen die vooral van actie houden, maar voor liefhebbers van realistisch drama dat in een aangenaam rustig tempo wordt verteld.

Op IMDB:
Heimat (1984) (2.800, 8,8)
Heimat 2 (1992) (130, 8,6)
Heimat 3 (2004) (560, 8,1)
Die andere Heimat (2013) (1.200, 7,9)


 

zaterdag 17 januari 2015

Geert Mak: De eeuw van mijn vader


Small Cover ImageIn "De eeuw van mijn vader" heeft Geert Mak een geschiedenis van Nederland geschreven waarbij de persoonlijke geschiedenis van zijn familie wordt gecombineerd met een algemeen verhaal.

Het verhaal begint op 28 september 1899 als zijn vader in Schiedam geboren wordt in de zeilmakerij van zijn grootouders en eindigt halverwege de jaren tachtig als zijn ouders overlijden.

Het boek leest makkelijk weg en is op zijn interessantst bij de beschrijving van de jaren tot en met de tweede wereldoorlog. De vader van Geert Mak was predikant en woonde een aantal jaren in Indonesië (toen nog Nederlands-Indië) met zijn vrouw en kinderen. Hij moest tijdens de tweede wereldoorlog werken aan de Burma spoorlijn. Na de tweede wereldoorlog worden nog vluchtig enkele ontwikkelingen besproken maar ontbreken de persoonlijke anecdotes grotendeels.

De eeuw van mijn vader" kan ik van harte aanbevelen voor iedereen die iets wil weten van de Nederlandse geschiedenis van 1900 tot 1950 en dat wil opdoen aan de hand van een goed geschreven verhaal.

  

Inmiddels heb ik meer van Geert Mak gelezen: zijn boekenweekgeschenk "De brug" en de enorme pil "In Europa". Ik ben ook minder enthousiast geworden over Geert Mak als schrijver, ik vind dat hij vooral in "In Europa" ontzettend veel tekst gebruikt om zijn verhaal te vertellen. Ik denk dat met name dat boek er erg bij gebaat zou zijn geweest als het tot de helft ingekort zou worden. Wel blijft Geert Mak iemand die makkelijk en goed leesbaar schrijft, vandaar waarschijnlijk zijn enorme populariteit in Nederland.

woensdag 17 december 2014

J.M. Roberts: A history of the 20th century


Product DetailsNa zijn "History of the world *****" en "History of Europe ****" heeft Roberts een nieuw overzichtswerk geschreven. Ditmaal behandelt hij de geschiedenis van de 20e eeuw.

In feite is "History of the twentieth century" een revisie en uitbreiding van de desbetreffende hoofdstukken uit "History of the world". Er komen dus nogal wat zinsnedes in voor die letterlijk in een of beide van voorgaande werken stonden. Toch is dat niet erg, het boek geeft een uitgebreid van met name de politieke geschiedenis van de vorige eeuw.

Evenals zijn voorgaande boeken is het zeer toegankelijk en makkelijk leesbaar. Aanbevolen!  

  

dinsdag 9 december 2014

Eric Hobsbawm: Een eeuw van uitersten


Small Cover ImageDe historicus Eric Hobsbawm heeft een geschiedenis geschreven van de korte 20e eeuw (1914, het begin van de 1e wereldoorlog tot 1991, het uiteenvallen van de USSR). Hij verdeelt daarbij de eeuw in 3 perioden:

- Het tijdperk van rampspoed 1914-1945, met de beide wereldoorlogen en de opkomst van het fascisme en communisme daartussen.

- Het gouden tijdperk 1945-1975, gekenmerkt door vrede en een enorme economische groei en groei van de wereldhandel.

- De aardverschuiving na 1975, gekenmerkt door oa. de oliecrisis en nieuwe onzekerheid.

Hobsbawm legt vooral veel nadruk op de economische geschiedenis. Ik vond gedeelten van zijn boek boeiend, maar voor een goed (oa. politiek) overzicht van de 20e eeuw geeft ik toch duidelijk de voorkeur aan "A history of the twentieth century ****" van J.M. Roberts of "Modern times ***" van Paul Johnson.

maandag 20 oktober 2014

Hugo Brems: Altijd weer vogels die nesten beginnen


Large Cover ImageHet valt te waarderen dat Hugo Brems het heeft aangedurfd om een geschiedenis van de moderne Nederlandse literatuur te schrijven.

Ik heb slechts de eerste 70 blz gelezen, maar daaruit blijkt al dat enorm veel namen genoemd worden en dat de boeken die genoemd worden slechts in hooguit enkele zinnen worden besproken. Aangezien ik vrij veel romans van na de oorlog heb gelezen wil ik het boek zelf kopen en op mijn gemak doorlezen.

Inmiddels heb ik het boek gelezen, uitgezonderd de gedeelten over poëzie, want daar heb ik niet veel mee.

Hugo Brems streeft volledigheid na, waardoor naast talloze auteurs en vele boektitels ook veel tijdschriften genoemd worden. Dit komt de leesbaarheid niet ten goede, zo wordt ieder vernoemd boek in een hooguit drie zinnen besproken.

Ook is het boek moeilijk geschreven. Als ik zelf een soortgelijk boek zou schrijven dan zou ik van pakweg 50 auteurs van elk een belangrijk boek bespreken in zo'n 3 pagina's, waarna ik nog 2 pagina's zou gebruiken om ander werk van die schrijver te bespreken. Zo krijg je een handzaam boekje van 250 blz.

Schrijvers en boeken die ik in ieder geval zou bespreken:

- Frank Martinus Arion: Dubbelspel 
- Gerbrand Bakker: Jasper en zijn knecht
- Belcampo: Al zijn fantasieën
- Maarten Biesheuvel: Verzameld werk
- Dick Bruna: Nijntje
- Hugo Claus: Het verdriet van België
- Adriaan van Dis: Ik kom terug
- Jean Dulieu: Paulus en de eikelmannetjes
- Thijs Goldschmidt: Darwins hofvijver
- Hella Haasse: Oeroeg:
- A.F.Th van der Heijden: De tandeloze tijd
- Willem Frederik Hermans: De donkere kamer van Damocles
- F.B. Hotz: Het werk 
- Aimée de Jongh: Dagen van zand
- Lieve Joris: De dans van de luipaard
- Theo Kars: Memoires van een slecht mens
- Dick Matena: Saïdjah en Adinda
- Harry Mulisch: De ontdekking van de hemel
- Cees Nooteboom: De omweg naar Santiago
- Lennart Nijgh: Liedteksten
- Drs P.: Liedteksten
- Gerard Reve: De avonden
- Will Ritstier: Wills kracht
- Eva Rovers: Boud
- Frank van Rijn: Vijfentwintig jaar later
- Annie M.G. Schmidt: Pluk van de Petteflet
- A.L. Snijders: Vijf bijlen
- Barbara Stok: De filosoof de hond en de bruiloft
- Peter van Straaten: Aanstoot
- Marten Toonder: Het beste van Marten Toonder
- Carolijn Visser: Tibetaanse perziken
- Frida Vogels: De harde kern
- J.J. Voskuil: Bij nader inzien en Het bureau
- Hans Warren: Geheim dagboek  
- August Willemsen: De val

  

Nawoord: Ik ben op dit moment druk aan het lezen in Michael  Schmidt's "The novel". Uit dat boek blijkt dat een literatuurgeschiedenis ook op een boeiende manier geschreven kan worden. Een wereld van verschil met Hugo Brems.

donderdag 10 juli 2014

Peter Watson: Grondleggers van de moderne wereld



Grondleggers Van De Moderne Wereld"Grondleggers van de moderne wereld" leest als een vervolg op "Ideeën". In feite is "Grondleggers van de moderne wereld" eerder geschreven en kan men "Ideeën" beschouwen als een boek dat vertelt wat er aan voorafgaat.

Evenals "Ideeën" is "Grondleggers van de moderne wereld" een imposant boek. Mijn exemplaar is een paperback, dus het is iets minder zwaar, maar het telt 801 blz aan tekst, 55 blz aan noten (ditmaal heb ik het aantal niet geteld) en een register van 28 blz.

Het boek beschrijft de geschiedenis van de mensen en de ideeën die voor de grote vernieuwingen in de 20e eeuw hebben gezorgd. Er komen wetenschappers (filosofen, economen, sociologen, psychologen, natuurkundigen, scheikundigen, wiskundigen, astronomen, enz) in voor, kunstenaars (componisten, schilders, architecten, schrijvers) en al deze mensen krijgen een biografie waarin op ongeveer 1 blz verteld wordt waarom ze bekend zijn geworden en wat hun bekendste werk is.

Het boek is een feest der herkenning enerzijds en een feest van kennismaking anderzijds. Als je meer wil weten over een persoon die besproken wordt, dan kijk je bij de noten naar het boek dat wordt aangehaald. De meeste mensen zullen wel een lijstje hebben met personen en ideeën die in de 20e eeuw van belang waren. Het is erg leuk om je eigen lijstje te vergelijken met dat van Peter Watson.

Het is een enorm stimulerend boek, misschien net iets minder dan "Ideeën", maar van harte aanbevolen voor iedereen die een overzicht van de 20e eeuw wilt waarin het nu eens niet draait om de politiek en de oorlogen.