Films gezien in september

A Journey Through French Cinema: Een documentaire samengesteld door Bertrand Tavernier over de Franse cinema vanaf ongeveer 1930 tot 1970. ****

 

Compassionate Sex: Spaanstalige film uit 2000. Dolores (Lolita) is een getrouwde vrouw die door haar man verlaten wordt vanwege haar overdreven goedheid. Uit goedheid gaat ze naar bed met een arme sloeber die daar helemaal van opfleurt. Vele mannen volgen. Aardige romantische komedie die zich afspeelt in een klein dorpje ergens in Spanje of Mexico. ***

 

Yesterday: Stel je een wereld voor zonder "The Beatles" en ook zonder Coca Cola, sigaretten en Harry Potter. "Yesterday" is een film uit 2019 van Danny Boyle waarin een weinig succesvolle muzikant na een ongeluk in een alternatieve werkelijkheid terecht komt waarin hij de enige persoon is die de liedjes van de Beatles nog kent. Hij gaat de liedjes uitvoeren alsof hij ze zelf geschreven heeft en wordt daar wereldberoemd mee. Uit deze film blijkt hoe goed de liedjes van de Beatles zijn, ook buiten enige context. ****

 

Der Zauberberg: Verfilming uit 1981 door Hans W. Geissendörfer van het beroemde boek van Thomas Mann. Het boek heb ik destijds na 300 van de 900 bladzijden weggelegd. Met het bekijken van de film ben ik gestopt na 30 minuten van de 146 minuten, ik had geen zin om verder te kijken.

 

Die Blechtrommel: Verfilming uit 1979 door Volker Schlöndorff van "De blikken trommel", waarschijnlijk het beroemdste boek van Günter Grass. Hoofdpersoon Oskar besluit om op zijn 3e niet meer te groeien en geeft  al trommelend commentaar op de Duitse geschiedenis. Het boek heb ik destijds niet uitgelezen en ook de film zegt mij niet veel. ***

 

Lion: Hollywood-film uit 2016 geïnspireerd door een waar gebeurd verhaal. Een vijfjarig Indiaas jongetje  uit een klein dorpje raakt zijn broer kwijt en belandt in Calcutta 1600 kilometer verderop. Hij wordt van straat geplukt en later geadopteerd door een Australisch echtpaar. Twintig jaar later gaat hij op zoek naar zijn biologische moeder. Een echte Hollywood-film die er gelikt uitziet, met een boodschap en een happy einde. ****

Curse of the Golden Flower: Zwakke Martial Arts film van de Chinees Zhang Yimou uit 2006. ***

Van Gogh: Biografische film over de laatste 67 dagen van het leven van Vincent van Gogh van de Fransman Maurice Pialat uit 1991 is een erg mooie film, maar zegt zo goed als niets over de schilderijen waarmee Vincent van Gogh wereldberoemd is geworden. ****

Shine a Light: Documentaire van Martin Sorcese uit 2008 over de Rolling Stones. Knap gedaan, maar ik vind de beelden van hun concerten weinig toevoegen aan de muziek. ***

 

Fitzcarraldo: Film van Werner Herzog uit 1981 over een avonturier (gespeeld door Klaus Kinski) die ervan droomt om in Iquitos een operahuis te bouwen en om genoeg geld te verdienen rubber wil gaan tappen in een ontoegankelijk gebied in het Amazonewoud. Om daar te komen moet hij een stoomboot een helling ophijsen. Een verbijsterende film. ****

 

Burden of Dreams: Documentaire over het maken van "Fitzcarraldo". ***

 

Volkskrant Film & Fashion: 5 modedocumentaires waarvan ik eigenlijk alleen de eerste die ik zag "the September Issue" de moeite waard vind.

the September Issue: Vogue is het toonaangevende maandblad in de wereld van de mode. Het belangrijkste nummer van het jaar is de uitgave van september. "the September Issue" is een documentaire uit 2007 waarin men laat zien wat er allemaal moet gebeuren voor het nummer van september 2007, met 840 bladzijden de dikste uitgave van Vogue ooit, tot stand komt. ****

 

Lagerfeld Confidential: Documentaire over modeontwerper Karl Lagerfeld uit 2007. Ik heb de dvd afgezet na 30 van de 86 minuten omdat hij mij niet kon boeien.

Valentino: The Last Emperor: Documentaire over de Italiaanse modeontwerper. ***

Christian Dior: The Man Behind the Myth: Documentaire over de Franse modeontwerper die in 1957 is overleden. Bevat veel archiefmateriaal. **

Viktor & Rolf: Because we're Worth it: Documentaire over de twee Nederlandse modeontwerpers en dan met name over de presentatie van hun Flowerbomb. **

Ik heb de volgende 16 films van François Truffaut gezien en besproken:

Les 400 coups (1959, 124.000, 8,1) *****

Tirez sur la pianiste (1960, 20.000, 7,4) ****

Jules et Jim (1962, 43.000, 7,7) ****

La peau douce (1964, 8.200, 7,5) ****

Fahrenheit 451 (1966, 45.000, 7,2) ****

Baisers volés (1968, 15.000, 7,6) ****

L'enfant sauvage (1970, 8.700, 7,5) ****

Domicile conjugal (1970, 10.000, 7,4) ****

Les deux anglaises et le continent (1971, 5.700, 7,2) ****

Une belle fille comme moi (1972, 2.700, 6,5) ****  

La nuit américaine (1973, 24.000, 8,0) ****

L'homme qui amait les femmes (1977, 7.200, 7,4) ****

L'amour en fuite (1979, 7.300, 7,0) ****

Le dernier métro (1980, 15.000, 7,3) ****

La femme d'a côté (1981, 8.500, 7,2) ****

Vivement dimanche (1983, 7.300, 7,2) ****

Ik heb van Luis Buñuel de volgende 15 films gezien en besproken:

Un chien andalou (1929, 53.000, 7,6) ***

Las Hurdes (1933, 6.100, 7,3) ****

Los olvidados (1950, 21.000, 8,3) *****

El (1952, 6.400, 7,9) ****

La vie criminelle d'Archibald de la Cruz (1955, 5.700, 7,6) ****

La mort en ce jardin (1956, 2.500, 6,7) ***

The Young One (1960, 3.000, 7,4) *****

Le journal d'une femme de chambre (1964, 9.600, 7,4) *****

Simón del desierto (1965, 11.000, 7,9) ****

Belle de jour (1967, 47.000, 7,7) ****

The Milky Way (1969, 7.900, 7,4) ****

Tristana (1970, 13.000, 7,4) ****

The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972, 45.000, 7,8) ****

The Phantom of Liberty (1974, 17.000, 7,8) ****

That Obscure Object of Desire (1977, 24.000, 7,8) *****

Hilary and Jackie: Film uit 1998 over het leven van de zussen Hilary (fluitspeelster) en Jacqueline du Pré (celliste) die beiden zeer talentvolle musici waren, maar Hilary werd huisvrouw en kreeg kinderen en Jacqueline werd wereldberoemd. Aardige film, maar je kunt beter een mooie cd met een uitvoering door Jacqueline du Pré opzetten. ***

The Makioka Sisters: Verfilming uit 1983 door Kon Ichikawa van het beroemde boek van Junichiro Tanizaki. Kostuums en decors zijn prachtig in deze film, maar na 50 minuten waarin alleen maar gepraat werd tussen de 4 zussen heb ik de film afgezet, ik had meer het idee dat ik naar een toneelstuk zat te kijken dan naar een film.

 

Kama Sutra: De Kama Sutra is dé klassieke Indiase tekst over seks en liefde. Film uit 1996 van de Indiase Mira Nair is zeer exotisch en kleurrijk en daarmee een genot om te bekijken, maar stelt qua verhaal niet veel voor. *** 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Een nawoord bij de films van Luis Buñuel

Luis Buñuel (1900-1983) was één van de grote regisseurs uit de filmgeschiedenis. Hij was bekend door het surrealisme in zijn films, hij maakte vaak gebruik van dromen in zijn werk waarbij allerlei onmogelijke dingen gebeurden. Verder was hij in hoge mate tegen het geloof en meer in het bijzonder tegen het katholieke geloof. En hij hield ervan om oudere mannen te bespotten die het met een veel jongere vrouw hielden. Daarmee valt hij bij mij erg in de smaak.

 

Van Buñuel heb ik 16 films gezien en besproken:

Un chien andalou (1929, 53.000, 7,6) ***

Las Hurdes (1933, 6.100, 7,3) ****

Los olvidados (1950, 21.000, 8,3) *****

El (1952, 6.400, 7,9) ****

El Bruto (1953, 2.200, 7,2) ****

La vie criminelle d'Archibald de la Cruz (1955, 5.700, 7,6) ****

La mort en ce jardin (1956, 2.500, 6,7) ***

The Young One (1960, 3.000, 7,4) *****

Le journal d'une femme de chambre (1964, 9.600, 7,4) *****

Simón del desierto (1965, 11.000, 7,9) ****

Belle de jour (1967, 47.000, 7,7) ****

The Milky Way (1969, 7.900, 7,4) ****

Tristana (1970, 13.000, 7,4) ****

The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972, 45.000, 7,8) ****

The Phantom of Liberty (1974, 17.000, 7,8) ****

That Obscure Object of Desire (1977, 24.000, 7,8) *****

Mijn favoriete films van Luis Buñuel zijn:

1) The Young One, een minder bekende film van Buñuel, die op de meeste lijstjes ontbreekt.

2) That Obscure Object of Desire, zijn laatste film over een man van middelbare leeftijd die verliefd is op een jonge vrouw.

3) Le journal d'une femme de chambre, over een dienstmeisje dat de mannen in haar omgeving moeiteloos om haar vingers windt.

4) Los Olvidados, de beroemdste film uit zijn Mexicaanse periode waarin hij het leven van een groep straatjochies verfilmt.

5) The Discreet Charm of the Bourgeoisie, over het leven van 3 welgestelde echtparen die een afspraak proberen te maken voor een gezamenlijke maaltijd.

Iedere filmliefhebber zal zo zijn eigen voorkeuren hebben, maar ik vind van iedere film van Buñuel die ik heb gezien, misschien met uitzondering van "Un chien andalou", het bekijken de moeite meer dan waard.

Reacties op dit blog zijn welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: That Obscure Object of Desire

That Obscure Object of Desire (Spanje, 1977): 99 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Luis Buñuel heeft het in zijn films vaak over een relatie tussen een oudere man en een jonge vrouw. Nergens gaat hij daarbij zover als in "That Obscure Object of Desire", dat zijn laatste film was en misschien ook wel de film die ik het meest typisch voor zijn oeuvre vind.

 

"That Obscure Object of Desire" is een raamvertelling. Mathieu, een oudere welgestelde Fransman is met de trein op weg naar Parijs en vertelt het verhaal van zijn liefde voor Conchita, zijn kamermeisje, aan zijn medepassagiers. Het verhaal wordt verteld in flashbacks. We krijgen te zien hoe Mathieu verliefd wordt op Conchita en hoe zij hem genadeloos om haar vingers windt. Het verhaal heeft veel weg van zijn eerdere film "The Diary of a Chambermaid".

 

Ik vind "That Obscure Object of Desire" een heerlijke film om naar te kijken, één van de meest aansprekende films van Luis Buñuel.

 

Op IMDB krijgt "That Obscure Object of Desire" van 24.000 mensen een waardering van 7,8.

 

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: The Phantom of Liberty

The Phantom of Liberty (Spanje, 1974): 99 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

De 75-jarige Luis Buñuel maakte met "The Phantom of Liberty" een film bestaande uit losse episoden die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben.

 

We zien een echtpaar dat hun dochtertje als vermist opgeeft, terwijl het meisje de hele tijd gewoon aanwezig is, een groep van 4 monniken die in een hotelkamer bij een andere gast poker zitten te spelen met als inzet religieuze fiches, een scherpschutter die een aantal onschuldige voorbijgangers doodschiet vanuit een hoge torenflat en aan wie handtekeningen worden gevraagd.

 

De scènes zijn absurd, maar "The Phantom of Liberty" is een prettige film om te bekijken met zijn absurde gevoel voor humor. Bijna 50 jaar na dato, nog in geen enkel opzicht verouderd.

 

Op IMDB krijgt "The Phantom of Liberty" van 17.000 mensen een waardering van 7,8.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: The Discreet Charm of the Bourgeoisie

The Discreet Charm of the Bourgeoisie (Spanje, 1972): 97 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

In zijn films maakt Luis Buñuel graag gebruik van dromen. "The Discreet Charm of the Bourgeoisie" bestaat vrijwel geheel uit dromen.

 

Een groep van 6 mensen uit de middenklasse komt bij elkaar om van een maaltijd te genieten. Iedere keer als ze aan tafel gaan komt er iets tussen waardoor ze niet van hun eten kunnen genieten. Het zijn altijd lach opwekkende incidenten, de ene keer is de manager van het restaurant net overleden en ligt hij opgebaard in de keuken, een keer blijken ze op een toneelpodium te zitten, een keer komt een groep soldaten binnen net als ze aan tafel gaan en de laatste keer worden ze door een groep revolutionairen neergeschoten.

 

"The Discreet Charm of the Bourgeoisie" heeft nauwelijks een plot, maar is wel een erg onderhoudende film. Hij kreeg in 1972 een Oscar voor de beste buitenlandse film.

 

Op IMDB krijgt "The Discreet Charm of the Bourgeoisie" van 45.000 mensen een waardering van 7,8.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Luis Buñuel: Tristana

Tristana (Spanje, 1970): 94 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"Tristana" is de verfilming van de gelijknamige roman van Benito Perez Galdoz, schrijver van onder andere het prachtige "Fortunata en Jacintha". 

 

Don Lope, een oudere man (prachtige rol van Fernando Rey) is de beschermheer van de uiterst knappe en veel jongere Tristana (een prachtige Catherine Deneuve) op wie hij zijn zinnen zet en die niet in staat is hem te weerstaan. Zo begint een ongelukkige relatie.

Één van de terugkerende thema's in het oeuvre van Luis Buñuel zijn oudere mannen die een relatie hebben met een veel jongere vrouw. De mannen zijn altijd welgesteld en hebben hun beste jaren al lang achter zich en de vrouwen zijn altijd jong en beeldschoon. Buñuel maakt deze eenzijdige liefdes in zijn films volslagen belachelijk. Ik vind "Tristana" een erg aardige film met een prachtige behandeling van dit thema.

Op IMDB krijgt "Tristana" van 13.000 mensen een waardering van 7,4.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: The Milky Way

The Milky Way (Spanje, 1969): 97 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Ik denk dat Luis Buñuel nergens verder gaat in zijn kritiek op het katholieke geloof als in zijn film "The Milky Way".

 

Twee religieuze pelgrims zijn onderweg vanuit Frankrijk naar Santiago de Compostella. Het is een route die door zeer veel pelgrims al eeuwenlang is gelopen. Ze lopen, liften, overnachten in herbergen en maken van alles mee. Ze zien een groep gelovigen bezig met een obscure eredienst, twee gelovigen die met de degen in de hand "debatteren", een hedendaagse Christusfiguur met zijn volgelingen, zowel onderweg als aan het laatste avondmaal (met de vrouwen erbij). 

 

Buñuel claimt dat alle religieuze teksten in zijn film rechtstreeks uit de Bijbel en andere religieuze geschriften gehaald zijn. In ieder geval toont "The Milky Way" heel goed aan, hoe belachelijk veel van de christelijke religieuze rituelen zijn. Ik heb niets met het geloof, maar toch vind ik "The Milky Way" een onderhoudende en vaak erg grappige film.

 

Op IMDB krijgt "The Milky Way" van 7.900 mensen een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Recept: Witlofsalade

Een witlofsalade is gemakkelijk klaar te maken, gezond en erg lekker bij het avondeten. 

 

Basisrecept voor twee personen:

 

Ingrediënten:

2 stronken witlof

2 appels 

handje rozijnen

een eetlepel volle Griekse yoghurt

 

Snijdt de witlof en de appels in stukjes, voeg de rozijnen toe en meng alles met een lepel yoghurt. Een erg snel en lekker gerecht.

 

Op dit basisrecept zijn vele variaties mogelijk. In plaats van appels kun je ook ander fruit nemen: bananen, mandarijnen, peren. In plaats van de rozijnen bijvoorbeeld stukjes vijg, dadels, walnoten. Een erg lekkere variatie heb ik afgelopen week twee keer gegeten:

 

Twee stronkjes witlof met 2 rijpe peren en 4 verse vijgen in stukjes gesneden en gemengd met een lepel yoghurt. Een heerlijke frisse salade en wat mij betreft nog beter dan het basisrecept.

 

Eet smakelijk!

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Belle de jour

Belle de jour (Spanje, 1967): 96 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"Belle de jour" is één van de meest bekeken films van Luis Buñuel. Dat heeft volgens mij met twee dingen te maken. Het eerste is dat Catherine Deneuve de hoofdrol speelt in de film. De tweede is dat een groot deel van het verhaal zich afspeelt in een bordeel, iets waar veel mannen zo hun fantasieën over hebben (ik ook).

 

De 23-jarige Severine (Catherine Deneuve) is getrouwd met de rijke arts Pierre en ze wonen in een prachtig huis. Maar Severine verveelt zich en besluit op een dag te gaan werken als een luxe hoer in een chique bordeel. Dat brengt natuurlijk allerlei verwikkelingen met zich mee.

Catherine Deneuve was in 1967 een prachtig uitziende actrice en "Belle de jour" is zeker een onderhoudende film. De manier waarop het bordeel van mevrouw Anais wordt weergeven ontspruit volgens mij meer uit de fantasie van Luis Buñuel dan uit de werkelijkheid. Ik vind "Belle de jour" een goede film, maar het is zeker niet één van mijn favoriete films van Buñuel.

Op IMDB krijgt "Belle de jour" van 47.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Simón del desierto

Simón del desierto (Spanje, 1965): 45 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Simon de pilaarheilige was een ascetische monnik die, aan het einde van de 4e eeuw en begin van de 5e eeuw, 36 jaar van zijn leven op de top van een pilaar heeft doorgebracht. Door zijn volgelingen werd hij voorzien van water en brood.

 

Luis Buñuel heeft een korte film gemaakt over deze bijzondere heilige. We zien een enorme pilaar op de top waarvan een man met een woeste baard en vervallen kleding de menigte toespreekt. We zien ook de verzoekingen die Simon krijgt in de vorm van een knappe jonge vrouw.

 

Ik heb niets met religie en misschien daarom ook niet zoveel met "Simón del desierto". De zwart-wit beelden van de film zijn prachtig en de film is zeker onderhoudend, maar "Simón del desierto" hoort duidelijk niet tot mijn favoriete films van Buñuel.

 

Op IMDB krijgt "Simón del desierto" van 11.000 mensen een waardering van 7,9.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Le journal d'une femme de chambre

Le journal d'une femme de chambre (Spanje, 1964): 94 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Celestine, een jonge vrouw uit Parijs (een prachtige rol van Jeanne Moreau), wordt als kamermeisje in dienst genomen bij een rijke familie die in een reusachtig landhuis wonen. Ze is door de vrouw des huize aangesteld om voor haar vader te zorgen. Alle mannen in het huishouden hebben een oogje op de knappe Celestine, de vader, de heer des huize (Michel Piccoli) en de tuinman/jachtopziener.

"Le journal d'une femme de chambre" is een misdaadverhaal, maar wel eentje waar de misdaad niet wordt opgelost. Moreau speelt geweldig en windt de heren om haar vingers. Ik vind "Le journal d'une femme de chambre" een zeer onderhoudende film, één van beste films van Luis Buñuel.

Op IMDB krijgt "Le journal d'une femme de chambre" van 9.600 mensen een waardering van 7,4.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: Luis Buñuel: The Young One

The Young One (Spanje, 1960): 91 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"The Young One" is één van de twee films van Luis Buñuel waarin Engels wordt gesproken. Binnen het oeuvre van Buñuel wordt "The Young One" meestal over het hoofd gezien. Dat is jammer, "The Young One" is mijn favoriete film van Buñuel.

 

Op een klein eiland ergens in de Verenigde Staten woont een blanke jachtopziener van middelbare leeftijd, samen met de 13-jarige kleindochter van zijn maat, die pas is overleden. De man heeft een oogje op het kind wat de film een ongemakkelijk gevoel geeft.

 

Een zwarte muzikant is gevlucht naar het eiland en sluit vriendschap met het meisje. Zal hij uit de handen van zijn achtervolgers weten te blijven?

 

Zoals gezegd vind ik "The Young One" een geweldige film. De problemen tussen blanke en zwarte mensen worden hier zeer subtiel in beeld gebracht. De priester die in de film voorkomt is enerzijds goed, hij veroordeelt de man die het meisje misbruikt heeft, maar hij doopt ook het meisje die daar uiteraard totaal geen boodschap aan heeft. Het meisje, Evelyn, is een zeer onschuldig ogend meisje met een zeer vriendelijke uitstraling. Zelden heb ik een onbedorven kind zo mooi gefilmd gezien. Wat ik jammer vind aan mijn dvd-uitgave is dat de film niet in het Engels ondertiteld is, het gesproken Engels van de film is vrij lastig om te volgen.

 

Op IMDB krijgt "The Young One" van 3.000 mensen een waardering van 7,4.

 

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: La mort en ce jardin

La mort en ce jardin (Spanje, 1956): 100 min: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"La mort en ce jardin" is de eerste kleurenfilm die Buñuel maakte. Het verhaal speelt zich eerst af in een klein dorpje en vervolgens in het oerwoud.

 

Shark, een avonturier, wordt vastgezet door de militairen, maar weet te ontsnappen. Vlakbij het dorpje zijn diamant mijnen die door de regering worden geconfisceerd. De mijn werkers komen in opstand, maar delven het onderspit. Dan vluchten Shark, Castin (een oudere mijnwerker) met zijn doofstomme dochter, het hoertje Djin (een rol van de zeer knappe Simone Signoret) en de priester Lizzardi (de eerste filmrol van Michel Piccoli) met een boot richting Brazilië.

 

"La mort en ce jardin" is zeker geen slechte film, maar toch wel één van de minste die Buñuel heeft gemaakt. De rollen van Simone Signoret en Michel Piccoli kunnen daar niets aan verhelpen. Wat ik wel mooi vind aan de film zijn de prachtige kleuren en de geluiden van het oerwoud.

 

Op IMDB krijgt "La mort en ce jardin" van 2.500 mensen een waardering van 6,7.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Dvd: Luis Buñuel: La vie criminelle d'Archibald de la Cruz

La vie criminelle d'Archibald de la Cruz (Spanje, 1955): 86 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Archibald de la Cruz zit in een psychiatrisch ziekenhuis omdat hij het waanidee heeft dat hij een moordenaar is. In vijf gevallen wenste hij een vrouw in zijn omgeving dood, en steeds gingen ze dood, alleen niet door zijn toedoen.

"La vie criminelle d'Archibald de la Cruz" is een fascinerende film over een gevoelige man met een levendige fantasie. Er zitten, zoals vaker bij Buñuel een aantal surrealistische trekjes in de film. Ik vind de film de moeite meer dan waard, maar ik heb hem nu twee keer gezien en hoef hem niet per se voor een derde keer te zien.

Op IMDB krijgt "La vie criminelle d'Archibald de la Cruz" van 5.700 mensen een waardering van 7,6.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: El

El (Spanje, 1952): 88 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Er zijn meerdere thema's in de films van Luis Buñuel, maar belangrijke thema's zijn toch wel: de armoede, zijn afkeer van het geloof en dan met name van de katholieke kerk en oudere mannen die een relatie hebben met een (veel) jongere vrouw. De laatste twee komen aan bod in "El".

In "El" maken we kennis met Don Francisco, een welgestelde man, hoffelijk en een steunpilaar van de maatschappij zogezegd. Hij ontmoet de knappe Gloria en weet meteen dat zij de ideale vrouw is voor hem. Gloria heeft al een relatie met Raul, een knappe, jongere vriend van Francisco, maar Francisco schuwt geen enkel middel om Gloria tot zijn vrouw te maken.

Als Francisco en Gloria eenmaal getrouwd zijn, heeft Gloria geen enkele vrijheden meer. Francisco blijkt een egoïstische, ziekelijk jaloerse man te zijn en de relatie loopt volledig uit de hand.

Ik vind "El" een erg sterk relatiedrama met mooi camerawerk en af en toe een Hitchcock-achtige spanning. Vooral de acteur die Don Francisco speelt, doet dat erg overtuigend.

Op IMDB krijgt "El" van 6.400 mensen een waardering van 7,9.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Las Hurdes

Las Hurdes (Spanje, 1933): 27 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Als extra bij mijn dvd van "Los olvidados" staat de korte film "Las Hurdes". "Las Hurdes" van Luis Buñuel staat te boek als de eerste "mockumentaire" uit de filmgeschiedenis, zeg maar een fake documentaire. 

In die tijd waren documentaires over exotische volkeren erg populair, denk maar aan het prachtige "Nanook of the North", om misschien wel het bekendste voorbeeld te noemen. Buñuel filmde in zijn eigen land en koos daarbij de meest armoedige streek uit van Spanje, Las Hurdes.

"Las Hurdes" geeft een schokkend beeld van een streek waar men leeft in extreme armoede. Het schijnt dat de commentaarstem zegt (ik kon het commentaar niet volgen, het is in het Frans, zonder ondertiteling en loopt door de (overigens erg mooie) muziek heen) dat de mensen er geen brood kennen, dat er heel veel malaria heerst, dat er talrijke ziektes zijn en dat het enige vermaak de niet aflatende begrafenissen zijn.

"Las Hurdes" is een indrukwekkende film, die je beslist niet voor je plezier moet gaan kijken.

Op IMDB krijgt "Las Hurdes" van 6.100 mensen een waardering van 7,3.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Los olvidados

Los olvidados (Spanje, 1950): 77 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

"Los olvidados" is één van de meest geroemde films van Luis Buñuel. 

In grote wereldsteden zoals Parijs, Londen en New York zwerven talloze kinderen rond op straat waar niemand naar omkijkt. Dit is ook het geval in Mexico city. In "Los olvidados" maken we kennis met een groepje straatkinderen in Mexico city.

De 15-jarige Jaïbo is net teruggekeerd uit de gevangenis. Om hem heen heeft zich een groepje jongeren verzameld. Julian heeft als een van de weinigen een echte baan. Hij werkt op een bouwterrein en zorgt voor zijn dronken vader. Pedro is bevriend met Jaïbo, maar ook bang voor hem.

In de film gebeuren allerlei kleinere en grotere misdaden. Een blinde man wordt door de groep neergeslagen en beroofd, Jaïbo vermoordt Julian en steelt een kostbaar mes, waarvoor Pedro opdraait. De film geeft veel couleur locale, hoewel hij in zwart-wit is. Er zit ook een prachtige droomscène in.

"Los olvidados" moet toen hij uitkwam een sensatie zijn geweest. Ik vind het een zeer indrukwekkende film, maar hij bevat mij iets te veel geweld.

Op IMDB krijgt "Los olvidados" van 21.000 mensen een waardering van 8,3.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Luis Buñuel: Un chien andalou

Un chien andalou (Spanje, 1929): 16 min: Zwart-wit: Regisseur Luis Buñuel

 

 

Na mijn besprekingen van de films van François Truffaut ga ik door met het oeuvre van een andere grote regisseur, de Spanjaard Luis Buñuel. "Un chien andalou", een stomme film uit 1929, is de eerste film die Buñuel maakte, samen met Salvador Dali. Deze film wordt gezien als de eerste surrealistische film en schijnt erg veel invloed gehad te hebben.

 

"Un chien andalou" is maar een korte film, nog geen 16 minuten lang. In de film zien we een aantal beelden, een vrouwenoog dat met een scheermes doorgesneden wordt, een hand met mieren erin, een dood paard, die op het oog geen enkele samenhang vertonen. Het is voor mij maar moeilijk voorstelbaar dat deze film destijds voor zoveel ophef heeft gezorgd.

 

Ik ben een fan van de films van Luis Buñuel, maar deze film zegt mij niets. Wel is de film op mijn dvd-uitgave (die van de foto) van prachtige muziek voorzien.

 

Op IMDB krijgt "Un chien andalou" van 53.000 mensen een waardering van 7,6.

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Een nawoord bij de films van François Truffaut

Ik heb de afgelopen twee weken een groot deel van het oeuvre van de Franse filmregisseur François Truffaut bekeken en besproken.

 

François Truffaut (1932-1984) wordt algemeen beschouwd als één van de heel belangrijke regisseurs uit de filmgeschiedenis. Truffaut had zijn liefde voor de film al op jonge leeftijd. Naar eigen zeggen had hij tussen zijn 14e en 24e levensjaar zo'n 3.000 films in de bioscoop gezien, regelmatig wel 3 films op een dag. Truffaut wilde niet alleen films bekijken, hij wilde er ook over praten en schrijven. Voordat hij zelf begon met het regisseren was hij al één van de meest invloedrijke Franse filmcritici.

 

De films van Truffaut zijn gegrepen uit het leven. Hij maakte films in allerlei genres: komische films, detectives, liefdesverhalen en zelfs science fiction. Ik heb de volgende films van Truffaut gezien en besproken:

 

Les 400 coups (1959, 124.000, 8,1) *****

Tirez sur la pianiste (1960, 20.000, 7,4) ****

Jules et Jim (1962, 43.000, 7,7) ****

La peau douce (1964, 8.200, 7,5) ****

Fahrenheit 451 (1966, 45.000, 7,2) ****

Baisers volés (1968, 15.000, 7,6) ****

La sirène du Mississippi (1969, 7.100, 6,9) ****

L'enfant sauvage (1970, 8.700, 7,5) ****

Domicile conjugal (1970, 10.000, 7,4) ****

Les deux anglaises et le continent (1971, 5.700, 7,2) ****

Une belle fille comme moi (1972, 2.700, 6,5) ****  

La nuit américaine (1973, 24.000, 8,0) ****

L'homme qui amait les femmes (1977, 7.200, 7,4) ****

L'amour en fuite (1979, 7.300, 7,0) ****

Le dernier métro (1980, 15.000, 7,3) ****

La femme d'a côté (1981, 8.500, 7,2) ****

Vivement dimanche (1983, 7.300, 7,2) ****

Truffaut heeft met een groot aantal van de meest beroemde Franse acteurs en vooral actrices uit zijn tijd samengewerkt. In de films die ik gezien heb onder meer met: Gerard Depardieu, Charles Aznavour, Jeanne Moreau, Françoise Dorleac, Claude Jade, Catherine Deneuve en Fanny Ardant. In films van Truffaut die ik niet heb gezien spelen ook Jean Paul Belmondo en Isabelle Adjani mee. Maar de acteur met wie Truffaut het meest heeft samengewerkt is Jean-Pierre Léaud. Léaud speelt in de vier delen van de Antoine Doinel cyclus de hoofdrol, hij speelt de mannelijke hoofdrol in "Les deux anglaises et le continent" en hij heeft een belangrijke rol in "La nuit américaine".

Mijn favoriete films van François Truffaut zijn allemaal films met Jean-Pierre Léaud.

1) "Les 400 coups", het eerste deel van Antoine Doinel en de eerste speelfilm die Truffaut maakte en in mijn ogen zijn beste

2) "Les deux anglaises et le continent"

3) "La nuit américaine"

4) "Baisers volés", het tweede deel van Antoine Doinel

5) "Domicile conjugal" het derde deel van Antoine Doinel

Maar iedere liefhebber van de films van Truffaut zal zijn eigen voorkeuren hebben.

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Is bloggen belangrijk voor mij?

Misschien is dit een wat rare vraag. Om die vraag te kunnen beantwoorden moet ik eerst nagaan wat ik belangrijk vind in mijn leven. 

 

Ik vind het belangrijk dat ik een redelijke gezondheid heb zodat ik enigszins de dingen kan doen die ik wil doen, dat ik een fijne groep vrienden en familie om mij heen heb die ik regelmatig zie, dat ik erg prettig woon, dat ik voldoende geld heb om goed rond te kunnen komen, dat ik iedere dag kan eten waar ik zin in heb, dat mijn appartement schoon en opgeruimd is, dat ik de boeken kan lezen die ik wil, de films kan zien die ik wil en de muziek kan luisteren die ik wil, dat ik voldoende lichaamsbeweging heb en als laatste dat ik iedere dag mijn medicijnen slik.

 

In vergelijking met bovenstaande dingen is het bloggen tamelijk onbelangrijk. Ik geloof niet dat ik iets essentieels zou missen als ik niet meer zou bloggen of nooit had geblogd.

 

Maar natuurlijk schrijf ik intussen al ruim 9 jaar korte stukjes met een enorme productiviteit en vind ik het bloggen blijkbaar erg leuk, anders was ik er al lang mee gestopt. 

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: Vivement dimanche

Vivement dimanche (Frankrijk, 1983): 106 min: Zwart-wit: Regisseur François Truffaut

 

 

"Vivement dimanche" is de laatste film die François Truffaut maakte, voordat hij op 52-jarige leeftijd overleed. Het is een zwart-wit misdaadfilm die te beschouwen is als een hommage aan zijn idool Alfred Hitchcock.

 

Julien Vercel, directeur van een makelaarskantoor wordt verdacht van een moord. Alles wijst in zijn richting, maar zijn secretaresse gelooft in zijn onschuld en gaat op zoek naar de echte dader.

 

Het verhaal van "Vivement dimanche" stelt niet zoveel voor, maar het is een onderhoudende film met Fanny Ardant in de rol van de secretaresse. Wat mij betreft is "Vivement dimanche" een wat mindere film van François Truffaut, maar zeker een mooie afsluiting van zijn carrière.

 

Op IMDB krijgt "Vivement dimanche" van 7.300 mensen een waardering van 7,2.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: La femme d'à côté

La femme d'à côté (Frankrijk, 1981): 101 min: Regisseur François Truffaut

 

 

In een klein dorpje woont Bernard (Gerard Depardieu) met zijn vrouw Mathilde en hun zoontje Thomas. Het huis naast hun huis staat leeg. Op een dag krijgen ze nieuwe buren en tot de schrik van Bernard is hun nieuwe buurvrouw Mathilde (Fanny Ardant) met wie Bernard zo'n acht jaar eerder een zeer heftige relatie had.

 

Bernard en Mathilde maken de fout om hun partners niets te vertellen over hun vroegere relatie en ze zijn al gauw weer verstrikt in een zeer heftige overspelige relatie. De vraag is hoe dat af gaat lopen.

 

Ik vind "La femme d'à côté" opnieuw een onderhoudende film van François Truffaut. Gerard Depardieu speelde ook in "le dernier métro" naast Catherine Deneuve. In "La femme d'à côté" zet hij een zeer sterke rol neer. Alleen het einde van de film vind ik onbevredigend.

 

Op IMDB krijgt "La femme d'à côté" van 8.500 mensen een waardering van 7,2.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: François Truffaut: Le dernier métro

Le dernier métro (Frankrijk, 1980): 126 min: Regisseur François Truffaut

 

 

Met het theater heb ik nooit veel opgehad. Dat is eigenlijk best opmerkelijk, want van alle kunsten eromheen houd ik. Ik houd van literatuur, film, muziek en ook erg van opera. Het is om die reden niet verwonderlijk dat "Le dernier métro" dat zich grotendeels afspeelt in een theater in Parijs, niet tot mijn favoriete films van François Truffaut behoort. 

 

Het verhaal van "Le dernier métro" speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Theater Montmartre, waarvan de joodse directeur Lucas Steiner heeft moeten vluchten voor de Duitsers. Zijn vrouw (een rol van een prachtige Catherine Deneuve) leidt nu het theater.

We krijgen delen van een toneelvoorstelling in het theater te zien, alsook wat gerommel achter de schermen. Ik vind "Le dernier métro" misschien wel de minst interessante film die ik de afgelopen tijd van Truffaut heb gezien, maar Catherine Deneuve is beeldschoon en dat vergoedt veel.

Op IMDB krijgt "Le dernier métro" van 15.000 mensen een waardering van 7,3.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: L'amour en fuite

L'amour en fuite (Frankrijk, 1979): 91 min: Regisseur François Truffaut

 

 

"L'amour en fuite" is de vierde speelfilm van François Truffaut in de Antoine Doinel-cyclus, met in de hoofdrol Jean-Pierre Léaud als Antoine Doinel. Van de 6 films van Truffaut die ik heb gezien met Jean-Pierre Léaud vind ik "L'amour en fuite" waarschijnlijk de minst geslaagde.

 

Het verhaal, camerawerk en het acteren zijn zoals altijd bij Truffaut prima. Wat ik erg jammer vind aan "L'amour en fuite" is dat Truffaut het nodig vond om regelmatig stukjes uit zijn eerdere films met Antoine Doinel op te nemen. Aangezien ik deze eerdere films pas heb gezien voegt dat voor mij niets toe. Als je die films nog niet hebt gezien voegt dat ook niets toe. Dit heeft eigenlijk alleen toegevoegde waarde voor mensen die de eerdere films wat langer geleden hebben gezien en zo een geheugensteuntje hebben.

 

Zoals gezegd vind ik "L'amour en fuite" de minste van de 6 films met Jean-Pierre Léaud, maar nog altijd een zeer onderhoudende film. Zelfs een mindere film van François Truffaut is de moeite meer dan waard.

 

Op IMDB krijgt "L'amour en fuite" van 7.300 mensen een waardering van 7,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: L'homme qui amait les femmes

L'homme qui amait les femmes (Frankrijk, 1977): 114 min: Regisseur François Truffaut

 

 

Van François Truffaut is bekend dat hij er relaties op nahield met veel van zijn actrices. Het is dan ook niet verwonderlijk dat juist hij het speelse "L'homme qui amait les femmes" heeft geregisseerd over een niet bijzonder aantrekkelijke rokkenjager. Er is later door Blake Edwards een Amerikaanse remake van deze film gemaakt, maar die hoef ik niet te zien.

 

Aan het begin van "L'homme qui amait les femmes" komen een boel vrouwen bijeen voor de begrafenis van een man, Bertrand Morane. Er is geen enkele man op zijn begrafenis aanwezig.

 

Bertrand had een boek geschreven over zijn leven, waarvan de titel naar een voorstel van zijn redactrice is veranderd van "De rokkenjager" in het veel beter klinkende "De man die van vrouwen hield". In de film worden de episodes met de verschillende vrouwen weergegeven. Bertrand zag in iedere vrouw wel iets dat andere vrouwen niet hadden.

 

Ik vind zoals gezegd "L'homme qui amait les femmes" een speelse film waarbij ik regelmatig hardop heb moeten lachen. "L'homme qui amait les femmes" is niet de beste film van Truffaut, maar het is zeer zeker een onderhoudende film.

 

Op IMDB krijgt "L'homme qui amait les femmes" van 7.200 mensen een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: François Truffaut: La nuit américaine

La nuit américaine (Frankrijk, 1973): 113 min: Regisseur François Truffaut

 

 

Kan een film over het maken van een film, zelf een boeiende film zijn? Nou, dat kun je met een gerust hart aan François Truffaut overlaten.

 

In "La nuit américaine" zien we hoe regisseur Ferrand (gespeeld door François Truffaut zelf) bezig is met de film "Meet Pamela". Aan het begin van de film krijgen we te zien hoe een shot van een menigte voor een metrostation wordt opgenomen in meerdere takes. Op de set heeft Ferrand te maken met allerlei problemen, er ontstaan relaties op de set, andere relaties worden verbroken, er is een zwangere vrouw, een actrice kan haar teksten niet onthouden en een kat doet niet wat de filmmaker wil dat hij doet.

 

"La nuit américaine" is een uiterst vermakelijke film. Ik denk dat het voor mij de eerste film was die ik ooit van Truffaut zag en toen al besloot ik om (veel) meer films van deze regisseur te gaan zien. Volgens filmcriticus Roger Ebert, wiens recensies ik regelmatig lees, is "la nuit américaine" de mooiste film die ooit over het maken van een film is gemaakt. Zeer onderhoudend en er valt veel te lachen. Ferrand zegt ergens in de film dat als hij aan een film begint hij een mooie film wil maken. Als hij dan halverwege is, wil hij voornamelijk nog dat hij de film af krijgt.

 

Op IMDB krijgt "La nuit américaine" van 24.000 mensen een waardering van 8,0.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: Une belle fille comme moi

Une belle fille comme moi (Frankrijk, 1972): 94 min: Regisseur François Truffaut

 

 

Gezien het erg lage cijfer dat "Une belle fille comme moi" op IMDB krijgt, lijkt het merendeel van de filmliefhebbers niet enthousiast over deze film. Ook ik vind "Une belle fille comme moi" zeker niet de beste film van François Truffaut, maar er valt opnieuw veel te genieten.

 

Stanislas, een jonge socioloog, doet onderzoek voor een boek over criminele vrouwen. Daarvoor gaat hij naar de gevangenis waar hij interviews afneemt van Camille, een knappe jonge vrouw, die haar man, haar minnaar en waarschijnlijk ook haar vader heeft vermoord. Camille vertelt over haar leven en Stanislas schrijft het op. Ondertussen windt Camille Stanislas om haar vinger.

 

In de eerste plaats is "Une belle fille comme moi" een ontzettend grappige film. Camille vertelt de manier waarop de verschillende mannen zo maar hun leven lieten op een zeer komische manier, alsof het toevallig zo gebeurde. Verder is het spel zoals altijd goed en het camerawerk uitstekend. Ook van deze film van Truffaut heb ik zeer genoten.

 

Op IMDB krijgt "Une belle fille comme moi" van 2.700 mensen een waardering van slechts 6,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: François Truffaut: Les deux anglaises et le continent

Les deux anglaises et le continent (Frankrijk, 1971): 124 min: Regisseur François Truffaut

 

 

In "Jules et Jim" was er sprake van de liefde van twee vrienden voor dezelfde vrouw. In "Les deux anglaises et le continent" is de situatie omgedraaid. Hier houden twee zussen, Anne en Muriel van dezelfde man, Claude.

 

De moeders van Claude en die van Anne en Muriel zijn met elkaar bevriend. Als Anne op bezoek is in Parijs, leidt Claude haar rond in Parijs en vatten ze vriendschap op. Later komt Claude naar Engeland en maakt hij ook kennis met Muriel, de zus van  Anne. Anne wil dat Claude en Muriel een paar worden, maar dat gaat niet zo gemakkelijk. Claude bekent Muriel zijn liefde, maar zij twijfelt nog. Uiteindelijk gaat Claude terug naar Frankrijk en zullen ze elkaar een jaar niet zien.

 

"Les deux anglaises et le continent" is weer een prachtig verhaal over de liefde van François Truffaut. Iedere film van Truffaut die ik tot dusver heb gezien is duidelijk anders dan de voorafgaande films, maar ze zijn allemaal de moeite meer dan waard.

 

Op IMDB krijgt "Les deux anglaises et le continent" van 5.700 mensen een waardering van 7,2.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: François Truffaut: Domicile conjugal

Domicile conjugal (Frankrijk, 1970): 93 min: Regisseur François Truffaut

 

 

"Domicile conjugal" is de derde speelfilm van François Truffaut met in de hoofdrol Antoine Doinel (zoals steeds gespeeld door Jean-Pierre Léaud) die inmiddels is getrouwd met Christine en samen met haar een kind heeft.

 

Het leven gaat een beetje zijn gewone gangetje voor het gezinnetje. Antoine verkoopt bloemen en krijgt later een sullig baantje waarbij hij miniatuurbootjes moet later rondvaren in een maquette van een haven. Op zoek werk ontmoet Antoine een knappe Japanse vrouw, met wie hij een overspelige relatie krijgt. Als Christine lucht krijgt van de relatie van Antoine, zet ze hem de deur uit. 

 

Ik vind "Domicile" opnieuw een zeer onderhoudende film, zoals alle films die ik tot dusver van François Truffaut heb gezien en besproken.

 

Op IMDB krijgt "Domicile conjugal" van 10.000 mensen een waardering van 7,4.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: François Truffaut: L'enfant sauvage

L'enfant sauvage (Frankrijk, 1970): 81 min: Zwart-wit: Regisseur François Truffaut

 

 

"L'enfant sauvage" is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Aan het begin van de 18e eeuw werd een wilde jongen gevonden van 10-12 jaar oud, die vanaf ongeveer zijn 4e levensjaar naakt in de bossen had weten te overleven. De jongen was geheel verwilderd en kon niet praten en leefde als een wild dier.

 

Dokter Itard (gespeeld door François Truffaut zelf) trekt zich het lot van de jongen aan en probeert hem de meest elementaire beginselen van een opvoeding bij te brengen. De jongen krijgt Victor als naam. We volgen Victor bij zijn pogingen iets te leren, hoewel het duidelijk is dat hij waarschijnlijk liever in de bossen was gebleven.

 

Ik vind "L'enfant sauvage" een indrukwekkende film, hoewel ik er een beetje naar van werd dat Victor vooral als een soort proefpersoon wordt gezien.

 

Op IMDB krijgt "L'enfant sauvage" van 8.700 mensen een waardering van 7,5.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.