Toen ik bij Koen, zijn bespreking over dit boek las, wist ik meteen dat ik deze biografie ook wilde lezen.Johannes van Dam was Nederlands beroemdste culinair journalist. Voor het Parool schreef Johannes sinds 1990 wekelijks een recensie over een restaurant in Amsterdam. Een van zijn eerste recensies was over het restaurant dat bij hotel Krasnapolsky hoorde. Volgens Johannes ontbrak het de kok aan warenkennis en kon zelfs een gedresseerde aap beter koken. De toon was gezet.
Johannes van Dam heeft ook een aantal boeken geschreven, waarvan DeDikkeVanDam zonder enige twijfel zijn bekendste is. Ik heb het boek ook in huis, maar er nog maar weinig in gelezen.
De biografie van Jeroen Thijssen leest lekker vlot weg, ik heb hem in ruim 2 dagen tijd gelezen. Hij bevat ook geen noten. Dat is op zich al een verademing. Veel biografen schrijven dikke pillen, van soms meer dan 1.000 bladzijden, met ook nog eens een notenapparaat van 100 bladzijden, waarin alles wat iemand zei en deed, wordt besproken. Jeroen Thijssen heeft het soort boek geschreven, dat ik zelf ook zou willen schrijven als ik een biografie over iemand moest schrijven. Aanbevolen!
Citaten:
- Johannes van Dam heeft een paar maanden medicijnen gestudeerd. Voor die studie moet je alle botjes van het menselijk lichaam kennen. Johannes zegt hierover tegen Ischa Meijer: "Ik had er ook absoluut geen belangstelling meer voor. Botjes zijn om op te kluiven, niet om te bestuderen."
- Het is niet bekend of Johannes principieel tegen dienstplicht is, hij is in elk geval tegen de dienstplicht voor hemzelf en hij is vastbesloten niet in dienst te gaan of er in elk geval niet lang in te blijven.
- Johannes heeft geen belangstelling voor de natuur, tenzij die eetbaar is.
- Trots laat hij Joosje in een tekening zien hoe de voren lopen over de bergweide: met de hoogtelijnen mee. Het mooist, schrijft hij, is het oogsten van eigen teelt. "Geen ingewikkelde omwegen zoals lettertjes op papier zetten, die lettertjes verkopen, daar geld voor krijgen en met dat geld naar iemand toestappen die eten verkoopt, dat hij ook niet zelf verbouwd heeft, maar met centjes op een markt gekocht heeft van een groothandel die het misschien van een boer koopt die vindt dat we allemaal de pest kunnen krijgen en daar ook z'n best voor doet door allerlei troep over z'n groenten te gooien zodat hij meer geld kan vangen om daar betere machines mee te kopen omdat z'n knecht toch liever als monteur in de grote stad werkt, enz. enz."
- De Laguiole is een zakmes, een klapmes. (...) Een Laguiole heeft een elegant gebogen heft van hoorn, met messing afgezet, soms met een klein kurketrekkertje in de rug. Daar eet een boer zijn middagmaal mee. En hij vilt een konijn. En snijdt hij een dooie tak van zijn kwee. Haalt een braamstruik weg. Haalt de aarde onder zijn nagels vandaan. Maakt een fles wijn open. Ent een perzikboom. Wipt een slak uit zijn huisje. Maakt een fles wijn open ...
- In die intieme uren aan de Oudezijds, waar Woods boven zijn winkel woont, vertelt Johannes dat prostitutie zijn speciale belangstelling heeft. "Dat was niet raar" zegt Woods. "Ieder onderwerp had zijn speciale belangstelling."
- "Ik wil niet beweren dat puree je uit een depressie haalt", schrijft Johannes in DeDikkeVanDam, "In de puree is in de puree - maar slechte puree, en zeker puree uit een pak, is in staat een depressie te veroorzaken."
- "Hij had een wat afstandelijke manier van klantbehandeling," zegt van der Does.
Het is een opstelling die Johannes vaker zal vertonen: hij verkoopt graag boeken, maar alleen aan mensen die er verstand van hebben. En eigenlijk houdt hij ze liever zelf.
- "Johannes, waarom ben je toch zo dik," vraagt iemand in De Zwart. "Jouw vrouw geeft me een koekje," antwoordt de dikke, "Ieder keer als ik haar heb geneukt." "Maar je bent toch homo?" vraagt de ander. Johannes schudt zijn stevige hoofd. "Ik doe het voor het koekje."
- "Hoe vond u de biefstuk?" vraagt de ober. "Ik vond hem onder de doperwten," antwoordt de scribent.
- Het eerste boek van Johannes van Dam heet alles warm en verschijnt in 1989 bij Bzztôh. Recepten ontbreken in dit boek, op twee na: een Chinees recept voor het bereiden van hond: "Haal een puppie leeg en maak hem schoon: schroei de haren eraf in een vuur van rijststro en rooster hem boven het vuur tot het vel goudbruin is."
Een ander is voor kat en komt uit Spanje: "Snij een schoongemaakte kat in porties, zout die licht en bak ze goed in olijfolie. Doe er wat witte wijn, laurier en tijm bij en laat in een afgesloten pan een half uur smoren."
Voor een uitgebreide bespreking van de inhoud, zie de recensie van Koen. Ik vond het niet nodig om dat hier nog eens over te doen.
