Johannes van Dam was de bekendste culinaire journalist van Nederland. Dertig jaar lang heeft hij voor het Parool wekelijks een recensie geschreven over een restaurant in Amsterdam. Zijn recensies konden restaurants maken of breken. Hij was lang niet altijd mals in zijn kritiek. Na een bezoek aan het restaurant dat behoorde bij het beroemde hotel Krasnapolsky schreef hij dat het de koks aan kennis van zaken ontbrak en dat zelfs een stel gedresseerde apen beter konden koken. Het restaurant sloot de dag na het uitkomen van de recensie voor een paar maanden zijn deuren.
Johannes van Dam zag zijn taak als recensent heel eenvoudig: niet om gratis complimentjes te geven, maar om de koks te inspireren beter hun werk te doen.
Zelf wist Johannes van Dam ontzettend veel over koken, de keuze van de juiste ingrediënten en de manier waarop je gerechten klaar moet maken. Zijn "De Dikke van Dam" heb ik ook in huis, al heb ik er nog niet veel in gelezen. Zelf schrijft hij dat hij heeft leren koken en proeven toen hij een aantal jaren in Zuid Frankrijk, in de buurt van de Pyreneeën heeft gewoond.
In "De keuken van Johannes" wordt Johannes van Dam gevolgd bij zijn dagelijkse bezigheden. Hij loopt of rijdt met zijn invalidewagentje door Amsterdam, brengt een bezoek aan de markt, proeft Perenkugel, reikt de eerste Johannes van Dam prijs uit, ligt op zijn bed met zijn kat in zijn armen, maakt een chutney van onder andere kweeperen.
In al zijn eenvoud vind ik deze documentaire interessanter dan de meeste speelfilms die ik heb gezien. Mensen die geïnteresseerd zijn in het leven en werk van Johannes van Dam, zullen deze documentaire wel weten te waarderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten