maandag 27 mei 2019

Waarom ik nooit geld uitleen

Iedereen heeft wel eens meegemaakt dat een familielid, vriend , vage kennis of onbekende hem of haar geld te leen vroeg. Vaak stemt men toe, gewoon uit vriendelijkheid of uit angst om iemand te kwetsen of kwijt te raken.

Mensen die geld willen lenen zijn onder te verdelen in twee groepen: de betrouwbare mensen en de onbetrouwbare mensen.

De betrouwbare mensen ken je meestal goed en je weet wat hun achtergrond is. Over het algemeen kunnen zij goed omgaan met geld en lenen zij vrijwel nooit geld. Alleen in nood zullen zij een beroep op je doen.

De onbetrouwbare mensen kunnen juist niet omgaan met geld, of het zijn opportunisten die in iedereen met wat geld een lopende geldezel zien. Meestal vragen ze om niet zulke grote bedragen, maar het is evengoed weggegooid geld.

Naïeve mensen denken dat je mensen die niet met geld kunnen omgaan een dienst bewijst door hun wat te lenen. Het tegendeel is eerder waar, als iemand er steeds maar weer in slaagt om bij iedereen geld te lenen, dan zal hij het structurele probleem van hoe hij om moet gaan met zijn geld, nooit aanpakken.

In 1998 erfde ik een flinke som geld van mijn overleden moeder. R, een vage kennis had dit gehoord, en dacht dat ik een goede geldezel was. Hij belde mij op en zei dat hij iets met mij wou bespreken, maar daarvoor wilde hij bij mij langskomen om het persoonlijk met mij te bespreken. Ik was argeloos en stemde toe. De volgende dag kwam R bij mij langs en vroeg aan mij om hem 3.500 gulden te lenen om zo zijn studie homeopathie te kunnen betalen. In die tijd was ik nogal onnozel, maar ik vond 3.500 gulden wel erg veel geld. Ik zegde toe hem 1.200 gulden te lenen. 's avonds belde ik wat mensen om te vragen wat die daar van vonden. Iedereen die ik belde raadde me het af. Ik heb het girokantoor gebeld en gevraagd om de overboeking die ik had gemaakt ongedaan te maken. Gelukkig kon dit nog.

Tot op de dag van vandaag ben ik blij dat ik mijn toezegging ongedaan heb gemaakt. R bleek ook niet erg betrouwbaar. Later hoorde ik van meerdere mensen in mijn omgeving, dat zij hem wel geld geleend hadden en nooit terug hebben gekregen. Terugkijkend mag ik R dankbaar zijn voor de wijze les die hij mij onbedoeld heeft gegeven.

Een jaar of 4 later heb ik nog een flinke som geld uitgeleend aan mijn broer. Mijn broer is natuurlijk wel betrouwbaar en hij heeft het geld meer dan terugbetaald. Ik krijg nog steeds iedere maand wat geld van mijn broer, mede omdat ik hem toen uit de nood heb geholpen. Dat was dus een hele goede investering.

Mijn advies voor mensen aan wie gevraagd wordt om geld uit te lenen is: leen alleen geld uit aan mensen die betrouwbaar zijn en als je het geld kunt missen en het niet erg vindt als je het niet terugkrijgt.

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

2 opmerkingen:

  1. Gelukkig heb ik nog nooit voor dit dilemma gestaan. Voor boeken geldt trouwens hetzelfde: alleen uitlenen als het niet erg is als het nooit terugkomt. Ik heb ooit een boek aan een collega uitgeleend en meermalen gevraagd of ik het terug kon krijgen, maar dat is nooit gebeurd, terwijl dat juist een boek was dat ik graag in de kast had staan.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Barbara, met het uitlenen van boeken, dvd's of cd's heb ik over het algemeen niet zo veel moeite, maar ik moet er wel bij zeggen dat ik de exemplaren waar ik echt aan gehecht ben niet zo snel uitleen, en dan alleen aan heel betrouwbare vrienden van wie ik vrijwel zeker weet dat ik de spullen terugkrijg.
      Groetjes, Erik

      Verwijderen