Posts tonen met het label Kleur en zwart-wit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kleur en zwart-wit. Alle posts tonen

maandag 16 maart 2026

Dvd: Aurora's Sunrise

Aurora's Sunrise (Armenië, 2022): 96 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Inna Sahakyan
 
 
 
Tussen het begin van de Eerste Wereldoorlog en 1920 zijn door de  Turken meer dan één miljoen Armeniërs afgeslacht. Het lot van de Armeniërs was al na 10 jaren vergeten in de westerse wereld, waardoor Hitler, heel cynisch, dacht dat het vergelijkbare lot van de joden in de Tweede Wereldoorlog ook snel vergeten zou zijn. In Turkije doet men nog altijd of er niets gebeurd is.
 
"Aurora's Sunrise" is een prachtige film over een stuk vergeten geschiedenis, waar ieder weldenkend mens kennis van zou moeten nemen. Al in 1919 is er in Hollywood een bioscoopfilm gemaakt "Auctions of Souls" waarin een beeld wordt geschetst van die genocide, waarin een overlevende vrouw de hoofdrol speelt. Er is pas na de dood van de hoofdrolspeelster (in de film Aurora) in 1994 een kopie van delen van de film teruggevonden.
 
"Aurora's Sunrise" is een mengeling van drie soorten film. Je hebt de hoofdfilm, een prachtige animatiefilm. De animaties worden afgewisseld met archiefbeelden van de film uit 1919 en stukken interview met een hoogbejaarde Aurora. Ik vind "Aurora's Sunrise" een prachtige film die een groot publiek verdient.
 
Op IMDB krijgt "Aurora's Sunrise" van 1.100 mensen een waardering van 7,9!
 
      
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

donderdag 5 maart 2026

Karen Rosetzsky: Young Love

Karen Rosetzsky: Young Love (Denemarken, 2015): 300 blz: Uitgeverij Halal
 
 
 
Karen Rosetzsky is een Deense fotografe die voor de liefde naar Nederland is gekomen. 
 
"Young Love" is het eerste fotoboek van Karen Rosetzsky. Hierin staan foto's van jonge geliefden, altijd een man en een vrouw. De foto's zijn zowel in kleur als in zwart-wit. De foto's zijn geposeerd, maar op een dusdanige manier genomen dat ze een heel spontane indruk maken. Echt een boek vol met mooie feel good foto's. Een aanrader!
 
Voor een aantal foto's van Karen Rosetzsky, klik hier.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 2 november 2025

Rankin: Heidilicious

Rankin: Heidilicious (Groot-Brittannië, 2009): 144 blz: Uitgeverij teNeues
 
 
 
Voor de meeste mannen zal hun droomvrouw zo iemand zijn als Heidi Klum: slank, een regelmatig gezicht, een innemende glimlach, stralende ogen, weelderig lang blond haar, mooie borsten, een strak kontje en lange benen en armen. "Heidilicious" het boek van de Britse fotograaf Rankin met foto's van het Duitse supermodel Heidi Klum past mooi in het rijtje boeken dat ik heb met foto's van supermodellen als: Gisele Bundchen, Naomi Campbell, Kate Moss en Claudia Schiffer.
 
Ik kon mijn exemplaar van "Heidilicious" erg goedkoop aanschaffen, vermoedelijk omdat er een sterke rooklucht aan het boek zit. Het staat buiten kijf dat Heidi Klum een zeer mooie vrouw is. Op de foto's in dit boek ziet Heidi Klum er zeer sexy uit. Maar, zoals een vriend van mij terecht opmerkte, een model hoeft er niet per se uit te zien alsof ze een half uur geleden seks heeft gehad met de fotograaf.

Hoewel Heidi zoals gezegd een zeer mooie vrouw is en de foto's haarscherp en goed belicht zijn, ben ik toch niet zo enthousiast. Voor mijn gevoel ontbreekt er een zekere spanning in de foto's, maar dat kan natuurlijk ook het gemopper van een oude zeur zijn die niet genoeg heeft aan mooie foto's.
 
Er is op YouTube een filmpje van een zekere Photobook Guy die het boek doorbladert. 
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 3 oktober 2025

Dvd: Yasujiro Ozu: I Lived, But ...

I Lived, But ... (Japan, 1983): 123 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Kazuo Inoue
 
"I Lived, But ..." is een documentaire over het leven en werk van de Japanse regisseur Yasujiro Ozu die gemaakt is 20 jaar na zijn dood op 60-jarige leeftijd. In deze documentaire worden fragmenten uit de films van Ozu afgewisseld met stukken uit interviews met mensen die met Ozu hebben samengewerkt. 
 
"I Lived, But ..." is een onderhoudende documentaire die een aardig inzicht geeft in de werkwijze van Ozu. Het is wel een documentaire die ik uitsluitend zou bekijken als je al een (groot) deel van Ozu's oeuvre kent en fan bent.
 
Op IMDB krijgt "I Lived, But ..." van 261 mensen een waardering van 7,5.
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 1 juli 2025

Nan Goldin: I'll Be Your Mirror

Nan Goldin: I'll Be Your Mirror (Verenigde Staten, 1996): 461 blz: Uitgeverij Scalo
 
 
 
"I'll Be Your Mirror" is de catalogus die is uitgegeven ter gelegenheid van de gelijknamige tentoonstelling in het Whitney Museum of Modern Art in New York van 3 oktober 1996 tot 5 januari 1997. Het was een overzichtstentoonstelling van het werk van de Amerikaanse fotografe Nan Goldin (1953) die beroemd is geworden door haar boek "The Ballad of Sexual Dependency".
 
"Ï'll Be Your Mirror" van Nan Goldin is een persoonlijk fotoboek. In dit boek staan foto's van haar vriendenkring die Goldin tussen 1971 en 1996 heeft gemaakt.

Er is hierbij niet gestreefd naar het maken van glamourfoto's. Zoals de foto's zijn gemaakt geven ze een onopgesmukt beeld van haar vriendenkring, waaronder veel homo's en veel mensen die jong gestorven zijn aan AIDS.

Het is een beetje alsof je kijkt naar een fotoalbum van een bekende. Geen boek met vooral mooie foto's, maar wel een interessant fotoboek.
 
Ik had van fotoboeken met zo min mogelijk tekst. In "I'll Be Your Mirror" staan maar liefst 80 bladzijden met tekst. Op zich zijn die teksten redelijk interessant, misschien wel interessanter dan de foto's, maar toch hadden ze voor mij mogen volstaan met een bladzijde of 10 aan teksten. 

Citaten:
- When I started photographing seriously in '71, '72, '73, art photography was basically rocks and trees and perfect printing and, right from the beginning, David and I were the dust-and-scratch school. We only cared about content.
 
- Nan's Manhattan life organized itself early along the principles of a collective, and the climate of her work has always been that of generous collaboration. She has spoken of her camera as an extension of herself, as a part of her body, an additional appendage, her true eye, of there being no distance between herself and her subjects, of thinking of herself as being in the same life with them, of not exposing them to anything she would not be willing to undergo herself. People understood that being friendly with Nan meant being on easy terms with the lens.
 
- Nan has said. "I photograph directly from my life. These pictures come out of relations, not observations."
 
- For me it is not a detachment to take a picture. It's a way of touching somebody - it's a caress. I'm looking with a warm eye, not a cold eye. I'm not analyzing what's going on - I just get inspired to take a picture by the beauty and vulnerability of my friends.
 
- Maybe more than other photographers I don't believe in the single portrait. I believe only in the accumulation of portraits as a representation of a person.
 
Foto's ***
Teksten ****
 
   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 28 juni 2025

Dvd: Bonjour Congo

Bonjour Congo (België, 2010): 7 uur: Kleur en zwart-wit: Gepresenteerd door Rudi Vranckx
 
Bonjour Congo 
 
"Bonjour Congo" is een geweldige documentaire van de BRT waarin verslag wordt gedaan van een reis van een half jaar die presentator Rudi Vranckx heeft gemaakt door een groot deel van Congo. 
 
Het land Congo en zijn bewoners hebben de Belgen geïnspireerd tot enkele van hun meest geslaagde projecten. David van Reijbroeck heeft een prachtig geschiedenisboek over Congo geschreven, Lieve Joris heeft met "Dans van de luipaard" het mooiste Nederlandstalige reisverhaal geschreven dat ik ken, Carl de Keyser heeft met zijn fotoboek over Congo één van de mooiste fotoboeken gemaakt die ik ken en "Bonjour Congo" is één van de mooiste reisdocumentaires die ik ken.

"Bonjour Congo" geeft een fascinerend en veelzijdig beeld van het land. Rudi Vranckx gaat werkelijk overal kijken. Hij bezoekt nonnen, stakende spoorwegarbeiders, de mijnen in Katanga, vissers op het uitgestrekte meer van Tanzania, gorilla's in het Virunga Nationaal Park, een nieuwe Messias in een afgelegen provincie en natuurlijk de hoofdstad Kinshasa. 
 
Ik vind "Bonjour Congo" één van de allermooiste reisdocumentaires die ik ken, die op gelijke hoogte staat met de bekende VPRO-documentaires.
 
Op IMDB is geen informatie te vinden over "Bonjour Congo".
 
      
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 19 juni 2025

Joakim Eskildsen: The Roma Journeys

Joakim Eskildsen: The Roma Journeys (Denemarken, 2007): 416 blz: Uitgeverij Steidl
 
 
 
De Deense fotograaf Joakim Eskildsen bezocht tussen 2000 en 2006, samen met zijn partner Cia Rinne, die de teksten schreef voor dit boek, in 7 landen een aantal gemeenschappen van Roma. In "The Roma Journeys" komen achtereenvolgens aan bod: reizen naar Hongarije, India, Griekenland, Roemenië, Frankrijk, Rusland en Finland. Bij ieder land heeft Cia Rinne een tekst geschreven waarin voornamelijk ingegaan wordt op de geschiedenis van de Roma in het land. Ik vind de teksten erg pittig om te lezen en niet veel van belang toevoegen. Vervolgens komen een aantal panoramafoto's in zwart-wit, die steeds over de volle twee bladzijden zijn afgedrukt en dan een aantal kleurenfoto's. In totaal staan in het boek ongeveer 240 foto's.
 
De Roma vormen een bevolkingsgroep waar we niet veel van af weten en die over het algemeen niet zo geliefd zijn bij de rest van de bevolking. Ze komen oorspronkelijk uit India van waaruit ze naar het westen zijn vertrokken. Veel Roma leven in armoede en ze hebben een enorme muzikale traditie.

"The Roma Journeys" is een fantastisch fotoboek. De panoramafoto's in zwart-wit vallen op door hun geweldige composities en de kleurenfoto's door hun prachtige kleuren. Tezamen geven zij een indringend beeld van een weinig bekende bevolkingsgroep. 
 
Ik heb meer boeken over de Roma gezien. Vaak zie je daarbij op de foto's allerlei viezigheid en rommel op straat. Gelukkig valt dat in "The Roma Journeys" erg mee. Het is een fotoboek met vooral ook erg mooie foto's. Ik vind het één van de meest indrukwekkende fotoboeken die ik ken!
 
Voor een aantal foto's uit "The Roma Journeys", klik hier.
 
      
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 16 november 2023

Dvd: The Missing Picture

The Missing Picture (Cambodja, 2013): 94 min: Kleur & zwart-wit: Regisseur Rithy Panh
 
Missing Picture (DVD)
 
Zoals "Shoah" de film over de Holocaust is, is "The Missing Picture" de film over de gruweldaden van de Rode Khmer in Cambodja eind jaren 70. "The Missing Picture" is een documentair kunstwerk dat gebruik maakt van met de hand beschilderde figuurtjes van klei om te zeggen wat eigenlijk niet onder woorden te brengen is.

De regisseur heeft voor het maken van deze film hulp gekregen van een kunstenaar die honderden menselijke (en overigens ook dierlijke) figuurtjes heeft gemaakt van klei. De beeldjes zijn ontdaan van kenmerken die specifiek voor een persoon zouden zijn. De beeldjes worden neergezet in het landschap of  voor een decor of foto en worden dan met vloeiende bewegingen van de camera gefilmd. 

In "The Missing Picture" wordt ook veel gebruik gemaakt van de weinige archiefbeelden die er zijn uit de tijd van de Rode Khmer. Archiefbeelden, veelal vol met krassen en vlekken), worden op een prachtige manier vermengd met de beelden van de kleifiguurtjes.
 
Ik vind "The Missing Picture" een absoluut meesterwerk, één van de meest indrukwekkende films die ik ooit heb gezien. Het is een film met een verhaal dat vertelt dient te worden en dat verhaal wordt op een zeer kunstzinnige wijze verteld.
 
Op IMDB krijgt "The Missing Picture" van 3.500 mensen een waardering van slechts 7,3, veel te laag voor dit meesterwerk!
 
  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

vrijdag 19 augustus 2022

Gisele

Gisele (Brazilië, 2016): 536 blz: Uitgeverij Taschen
 

 
Gisele Bündchen is een Braziliaans supermodel die sinds eind jaren 90 wereldberoemd is. Voor een vrouwelijk model is ze met een lengte van ongeveer 1,90 meter uitzonderlijk lang.
 
"Gisele" is een prachtig uitgegeven boek op groot formaat en een hardcover met een doorzichtige plastic stofomslag, paars op de voorkant, oranje op de rug en groen aan de achterkant. Van de vier fotoboeken over fotomodellen die ik heb besproken vind ik "Gisele" het mooist uitgegeven boek.
 
Zoals meestal bij dit soort boeken staan er een aantal geweldige foto's in en zeggen de meeste foto's mij niet zo veel. Gisele is natuurlijk prachtig om te zien, maar veel foto's in dit boek bewijzen dat een foto van een prachtige vrouw, niet per se een mooie of interessante foto oplevert. En dat terwijl alle foto's in dit boek door wereldberoemde fotografen zijn gemaakt.
 
Ik vind een aantal foto's in dit boek er tussen uit springen:
Een foto van Walter Chin op blz 79 waarop Gisele naakt op een wit paard zit.
Blz 91: een foto van Annie Leibovitz met Gisele in een witte jurk naast een gespierde man.
Blz 104 en 105: twee foto's van Corinne Day met Gisele in een kleurrijke jurk
Een aantal naaktfoto's van Patrick Demarchelier op blz 129, 199, 331 en 461, waarbij ze op de eerste hoogzwanger is.
Twee foto's van Inez & Vinoodh op blz 232 en 233.
Vijf naakten van Mario Sorrenti op blz 267, 269, 271, 273 en 433.
Een foto van Kelly Klein op blz 369.
Een foto van Steven Meisel op blz 499.
En natuurlijk de naaktfoto op de omslag van Richard Avedon.

Al met al vind ik "Gisele" een prachtig boek met een aantal sublieme foto's, maar in zijn geheel een beetje eentonig. Als je van modefotografie houdt, dan is dit boek wel het summum. 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 2 juni 2022

Marsel van Oosten: Mother

Marsel van Oosten: Mother: Een ode aan Moeder Aarde (Nederland, 2021): 352 blz: Vertaald door Annemie de Vries (2021): Uitgeverij Fontaine
 
Mother
 
Marsel van Oosten is een Nederlandse dieren-, landschaps- en reisfotograaf die voor zijn boek "Mother" een selectie heeft gemaakt van zijn beste foto's van de afgelopen 15 jaar. Hij heeft foto's gemaakt op vijf continenten: Afrika (Botswana, Namibië, Kenia, Libië, Zuid-Afrika, Egypte, Zambia, Madagaskar en Tsjaad), Amerika (Verenigde Staten), Antarctica, Azië (China, Japan, Jemen, Indonesië, Iran en Turkije) en Europa (Spitsbergen, IJsland en Finland). 
 
Voorin "Mother" staat een interview met Marsel van Oosten. Uit dit interview heb ik enkele citaten gekozen:
 
- En laat me ook Sir Peter Scott, de oprichter van het Wereld Natuurfonds (WWF), citeren: "Weet je, toen we met het WWF begonnen, was ons doel om bedreigde soorten voor uitsterven te behoeden. Maar we hebben volkomen gefaald; we hebben er niet één kunnen redden. Als we al dat geld in condooms hadden gestoken, hadden we misschien wel iets goeds bereikt."
 
- Mensen luisteren liever naar de overgesimplificeerde utopische ideeën van een vijftienjarige activiste dan naar de duizenden wetenschappers met een genuanceerdere en minder gepolitiseerde benadering.
 
Je neemt geen blad voor de mond:
- Haha, wat zal ik zeggen? Ik ben een Nederlander. We zijn berucht om onze botte directheid.
 
- Op onze fotoreizen is een terugkerende grap: "Marsel schiet nooit iets dat minder dan een kilo weegt." Dat is niet waar, maar ik heb wel een sterke voorkeur voor grotere onderwerpen omdat ik dan meer van het landschap kan laten zien.
 
- In plaats van naar een plek te gaan waar de dieren zich bevinden, ga ik liever naar een plek waar ik ze het liefste zou willen zien. Het landschap speelt vaak zo'n belangrijke rol dat het me dan niet zoveel uitmaakt welk dier er uiteindelijk mijn beeld in wandelt. Dat is een heel andere manier van denken.
 
- Ik maak vaak de vergelijking tussen een fotograaf en een chef-kok. Voor allebei is het cruciaal dat ze met de beste ingrediënten werken: garbage in, garbage out. Maar dat je de beste kwaliteit vis gebruikt, wil nog niet zeggen dat dat een bijzonder gerecht oplevert. Daarom gebruiken alle chef-koks specerijen, kruiden en sauzen om hun eigen culinaire stempel op hun creaties te drukken. Die specerijen, kruiden en sauzen zijn voor een chef-kok wat Photoshop is voor een fotograaf.
 
"Mother" bevat oogstrelende foto's van zowel dieren als landschappen. Marsel heeft een voorkeur voor wat grotere dieren, met name de grote katachtigen zoals tijgers, leeuwen, luipaarden en jachtluipaarden. Sinds 20 jaar is er een conservatieproject in Zuid-Afrika waarbij een groep tijgers in het wild is uitgezet. Marsel heeft van die tijgers een aantal prachtige foto's gemaakt. Ook mooi vind ik dat Marsel in zijn landschappen graag een wild dier of een mens mee fotografeert om de schaal van het landschap weer te geven.
 
Vijf van mijn favoriete foto's uit het boek zijn de volgende:
- De omslagfoto met een olifant klein aan de top van een enorme waterval
- Een tijdopname van de sterrenhemel in Namibië
- Een groep van 6 leeuwenwelpen die hun dorst lessen
- Een groepje van drie gnoes met bewegingsonscherpte 
- Een landschap in de mist in China
 
Misschien is "Mother" niet mijn absoluut favoriete boek met natuurfotografie, maar het is zonder meer een prachtig boek met vele schitterende foto's!
 
 Voor een overzicht van de foto's van Marsel van Oosten, klik hier.
 
      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 2 maart 2022

Annie van Gemert: Jongens en meisjes

Annie van Gemert: Jongens en meisjes (Nederland, 2009): 244 blz: Uitgeverij Van Halewijck
 
Jongens en meisjes
 
Voor haar boek "Jongens en meisjes" heeft de Nederlandse fotografe Annie van Gemert tussen 2003 en 2009 in totaal 30 meisjesachtige jongens en jongensachtige meisjes gevolgd en gefotografeerd.
 
In het boek staan ook 27 bladzijden met tekst, waarin Marijke Libert 11 van de gefotografeerde jongens en meisjes interviewt. Deze interviews heb ik niet gelezen, het gaat mij om de foto's.
 
Annie van Gemert maakt gevoelige portretten. Vaak is op deze foto's niet te zien of het om een jongen of een meisje gaat die gefotografeerd is. Ik vind bijna alle foto's uit "Jongens en meisjes" mooi en een aantal vind ik prachtig. Het is gewoon een erg mooi fotoboek.
 
Voor een aantal foto's uit "Jongens en meisjes", klik hier.

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Annie van Gemert: Schooluniformen

Annie van Gemert: Schooluniformen (Nederland, 2013): 224 blz: Uitgeverij Van Halewyck
 
Schooluniformen
 
Voor haar boek "Schooluniformen" heeft de Nederlandse fotografe Annie van Gemert tussen 2010 en 2013 een aantal scholen in Vlaanderen bezocht om daar foto's te maken. De meeste foto's in het boek zijn portretfoto's van de leerlingen, soms alleen, maar vaker in kleine of grote groepen. Ook staan er in het boek een aantal foto's van de interieurs van verschillende schoolgebouwen.
 
Het valt natuurlijk op dat alle kinderen in een schooluniform gekleed zijn. Blijkbaar was dit in België veel gebruikelijker dan in Nederland. Gelukkig heb ik zelf nooit een schooluniform hoeven te dragen.
 
Ik vind de meeste foto's in "Schooluniformen" erg mooi. Sommige foto's ogen wat onscherp, maar het merendeel is gewoon scherp. Misschien is "Schooluniformen" niet zo'n heel ambitieus fotoboek, maar het boek ziet er mooi uit en het geeft een goed beeld van hoe middelbare scholieren in België eruit zagen en hoe ze gekleed gingen ten tijde van het maken van het boek. Gewoon een mooi boek!
 
Voor een aantal foto's uit "Schooluniformen", klik hier.
 
     
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 28 februari 2022

Ed van der Elsken als filmer

De verliefde camera (Nederland, 1960-1990): 330 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur: Ed van der Elsken

Verliefde Camera 2 DVD's, De
 
My Amsterdam (Nederland, 1962-2005): 165 min: Kleur en zwart-wit: Regisseur Ed van der Elsken

My Amsterdam
 
Ed van der Elsken (1925-1990) was waarschijnlijk de bekendste Nederlandse fotograaf ooit. Hoewel hij al ruim 30 jaar dood is, staat zijn fotografische werk nog volop in de belangstelling. Het is veel minder bekend dat Ed van der Elsken behalve fotograaf ook een enthousiast filmer was. Ik heb de afgelopen dagen de dubbeldvd van "De verliefde camera" en de dvd van "My Amsterdam" bekeken.

De twee dvd's uit "De verliefde camera" bevatten het grootste deel van zijn films. Ik heb ze in hun geheel bekeken. De 2 meest interessante films van Ed van der Elsken zijn: "Avonturen op het land" en "Bye". Als bonus staat op de eerste dvd ook een overzicht van zijn foto's, die natuurlijk ook zeer interessant zijn.

Op de dvd van "My Amsterdam" vind ik de meest interessante film "Een fotograaf filmt Amsterdam". Ook interessant is de documentaire over de tentoonstelling "My Amsterdam", die door de Engelse fotograaf Martin Parr was samengesteld.

Ed van der Elsken heeft met zijn vriendin Anneke Hilhorst jarenlang in een vervallen boerderij vlakbij Edam, tegen het IJsselmeer aan, gewoond. Voor "Avonturen op het land" heeft hij de directe omgeving van zijn boerderij gefilmd: hazen die achter elkaar aan rennen, een schaap dat een jong krijgt, een koe die via een keizersnede bevalt, koeien die in een sloot worden geduwd zodat ze later niet de neiging krijgen om daar in te springen, watervlooien, een jonge torenvalk die uit zijn nest is verstoten, de veemarkt in Purmerend, een telelensopname van de maan en ook een van de zonsondergang, het sneeuwlandschap rond zijn boerderij tijdens een strenge winter.
 
Ed van der Elsken was een echte amateurfilmer. Als je de geweldige natuurdocumentaires van de BBC gewend bent, dan kun je makkelijk denken dat deze film van Ed van der Elsken niet zo veel voorstelt. Je zou daarmee Ed van der Elsken onrecht doen. "Avonturen op het land" is zeker niet het bekendste werk van Ed van der Elsken, maar het is een zeer onderhoudende documentaire.
 
In "Een fotograaf filmt Amsterdam" krijgen we beelden te zien die Ed van der Elsken gewoon op straat midden in de stad heeft gefilmd. Een deel van de film bestaat uit beelden gemaakt vanuit zijn auto terwijl hij door Amsterdam rijdt. Het grootste deel heeft hij gewoon op straat gefilmd, vooral close-ups van mensen. De film geeft een zeer kleurrijk beeld van het leven in Amsterdam in 1983.
 
"Bye" is de laatste film die Ed van der Elsken heeft gemaakt. Toen hij als diagnose kreeg dat hij ver uitgezaaide prostaatkanker had met tumoren overal in het lichaam, besloot Ed van der Elsken een film te maken over zijn naderende levenseinde, net als hij ruim 25 jaar eerder al een film had gemaakt over de geboorte van zijn zoon Daan Doris.
 
"Bye" is een hele heftige en ook een hele indrukwekkende film. Zonder opsmuk vertelt van der Elsken wat er met hem aan de hand is en hoe zijn behandeling eruit ziet. In het eerste deel leest hij vooral zijn teksten voor van papier, zodat hij snel een start kan maken met de film. Vervolgens krijgen we te zien hoe de studio van Ed van der Elsken eruit ziet en hoe hij daar met zijn vrouw Anneke en hun zoon Johnnie leeft. Halverwege de film is een kort filmpje met fietsers in Amsterdam gemonteerd en de film sluit af met een aantal foto's en een stuk muziek van Jacques Brel.
 
Alle drie de dvd's zijn de moeite van het bekijken waard, maar zijn meest indrukwekkende film is toch ongetwijfeld "Bye".
 
Op IMDB krijgt "Een fotograaf filmt Amsterdam" van 11 mensen een waardering van 8,5 en "Bye" krijgt van 9 mensen een waardering van 8,2.
 
     
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 29 augustus 2021

Joost van den Broek: Portret

Joost van den Broek: Portret (Nederland, 2010): 99 blz: Uitgeverij d'jonge Hond

Joost van de Broek
 
Joost van den Broek is een Nederlandse fotograaf die veel voor kranten en tijdschriften werkt. "Portret" is zijn eerste boek.

In "Portret" staan 100 portretfoto's die Joost van den Broek gemaakt heeft in Nederland en in het buitenland. De meeste foto's zijn in kleur, maar er zitten ook enkele zwart-wit foto's bij. Het grootste deel van de foto's zijn van onbekende mensen, met een aantal foto's van bekende Nederlanders zoals: Kees Fens, Eddy Posthuma de Boer, Mensje van Keulen, Koos Breukel, Hans van Mierlo, Kader Abdolah, Frits Bolkestein, Remco Campert, Halina Reijn, Jan-Peter Balkenende, Anky van Grunsven, Pieter van den Hoogenband, Arnon Grunberg, Peter van Straaten en Geert Wilders.

Joost van den Broek maakt zijn portretten meestal op de traditionele manier. In de meeste gevallen plaatst hij de mensen voor een donkere achtergrond en zorgt hij ervoor dat ze goed uitgelicht zijn.

Ik vind de meeste portretten in het boek erg mooi, een aantal zelfs prachtig. Joost van den Broek hoort wat mij betreft niet tot de allerbeste portretfotografen die ik ken, maar hij is wel een hele goede en "Portret" is zonder meer een erg mooi boek.

Voor een overzicht van de foto's van Joost van den Broek, klik hier.
 
   
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 28 augustus 2021

Adri de Visser: Africa Together

Adri de Visser: Africa Together (Nederland, 2014): 173 blz: Uitgeverij Vermeer
 
Africa together
 
Adri de Visser is een Nederlandse natuurfotograaf met een grote voorliefde voor de grote wilde dieren in Afrika. In 2012 werd hij in Kenia neergeschoten en sindsdien is hij vrijwel blind.

Voor natuurliefhebbers en vooral van de liefhebbers van groot wild is Afrika het paradijs. In "Africa Together" staan een aantal foto's die de natuurfotograaf Adri de Visser heeft genomen in Afrika. Op de foto's staan beesten als olifanten, neushoorns, nijlpaarden, gnoes, gazelles, zebra's, maar vooral ook roofdieren zoals leeuwen, luipaarden, jachtluipaarden, hyena's en wilde honden.

"Africa Together" is beslist een boek met mooie foto's. Maar ik moet het toch maar hardop zeggen. Ik kan maandenlang dag na dag fotoboeken bekijken met foto's van mensen en dat verveelt mij nooit. Als ik echter twee fotoboeken met dieren achter elkaar bekijk dan denk ik vaak bij mijzelf dat ik dit al eerder heb gezien. Blijkbaar ben ik meer geïnteresseerd in mensen dan in wilde dieren.

Kortom "Africa Together" is een mooi boek, maar het haalt het niet bij andere boeken met foto's met wilde dieren die ik al eerder heb besproken, zoals de boeken van Frans Lanting en Thomas Mangelsen.

Adri de Visser heeft een eigen website: www.adridevisser.com
 
       
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 23 augustus 2021

Joel Meyerowitz: Where I find Myself

Joel Meyerowitz: Where I find Myself: A Lifetime Retrospective (Verenigde Staten, 2018): 341 blz: Uitgeverij Laurence King
 
Joel Meyerowitz: Where I Find Myself
 
Joel Meyerowitz is een Amerikaanse fotograaf die vooral bekend is geworden als straatfotograaf en ook omdat hij een uitgebreide reportage heeft gemaakt over de opruimingswerkzaamheden na de aanslag op de Twin Towers, dat resulteerde in zijn boek "Aftermath". 
 
Joel Meyerowitz is begonnen met fotograferen nadat hij de beroemde Zwitserse fotograaf Robert Frank aan het werk had gezien. Vanaf het begin van zijn carrière in 1962 heeft Meyerowitz een grote voorkeur gehad voor het fotograferen in kleur.
 
"Where I find Myself" geeft een overzicht van de carrière van Meyerowitz. Hij heeft zelf de teksten voor het boek geschreven en die zijn, in tegenstelling tot de meeste teksten bij fotoboeken, zeer onderhoudend. De foto's in het boek zijn gepresenteerd in omgekeerde chronologische volgorde, de nieuwste foto's als eerste en de oudste als laatste. Wat mij betreft een wat vreemde keuze, eerlijk gezegd had ik de voorkeur gegeven aan de gewone volgorde.
 
"Where I find Myself" begint dus met zijn meest recente foto's, stillevens die hij heeft gemaakt in Florence. Vervolgens een paar zeer indrukwekkende foto's uit "Aftermath". Dan een aantal landschappen uit Toscane. Hoofdstuk 3 bestaat uit foto's van New York, St Louis en Atlanta. Hoofdstuk 4 bevat portretfoto's met een prachtige foto van een roodharig meisje met sproeten als blikvanger. De rest van het boek bestaat uit foto's die ik voor het gemak straatfoto's zal noemen.
 
Ik vind "Where I find Myself" een mooi boek met vele prachtige foto's, maar omdat het om een overzicht van een hele carrière gaat, maakt het geheel een beetje een versnipperde indruk.

Voor een idee van de foto's van Joel Meyerowitz, klik hier.

         

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 22 augustus 2021

Naomi

Naomi (Verenigde Staten, 2020): 521 blz: Uitgeverij Taschen
 
Naomi. Updated Edition
 
Naomi Campbell is een Brits fotomodel en één van die supermodellen die wereldberoemd zijn geworden in de jaren 90. "Naomi" komt in een pakket. Er is het boek waar het om gaat, een groot formaat hardcover, zonder stofomslag. Daarnaast is er een kleiner formaat hardcover, ook zonder stofomslag. Het geheel kan worden opgeborgen in een bijgeleverde doos waarin een uitsparing zit voor het kleinere boek. Dat is op zich wel aardig, maar daardoor is het geheel duurder dan als ze alleen één groot boek hadden uitgegeven en die extra kosten leveren mij eigenlijk niets op. Ook had ik graag een stofomslag gezien om het boek. Een boek met stofomslag vind ik nu eenmaal mooier, zeker bij een prachtig fotoboek als dit.

In "Naomi" vind je een overzicht van foto's met Naomi Campbell uit haar gehele carrière tot dusver. De eerste foto's die van haar gemaakt zijn en in dit boek staan zijn uit 1986 en de meest recente uit 2019. Dat is een heel lange carrière voor een model. Verwonderlijk is dat niet want Naomi Campbell is een erg mooie vrouw.

In "Naomi" staan zowel zwart-wit foto's als kleurenfoto's, maar voor het merendeel toch kleurenfoto's. Fotografen met wie Naomi Campbell veel heeft samengewerkt zijn onder andere: Ellen von Unwerth, Steven Meisel en Peter Lindbergh, maar ze heeft natuurlijk voor heel veel meer fotografen model gestaan. Ik denk dat op vrijwel ieder tijdschrift over mode Naomi Campbell wel een keer op de cover heeft gestaan. Ook onze eigen Anton Corbijn en Inez van Lamsweerde hebben foto's van haar gemaakt die in het boek staan.
 
In het kleinere boekje staan wat teksten van en over Naomi Campbell. Ik heb dat ongelezen gelaten. 
 
Na de boeken over Kate Moss en Claudia Schiffer, is "Naomi" het derde boek dat ik kocht over een fotomodel. Ik denk dat ik het hierbij laat, er zit toch een zekere eentonigheid in die boeken. Natuurlijk vind ik "Naomi" een prachtig fotoboek en als je van boeken over mode of mooie vrouwen houdt, dan is dit zeker een boek voor je.
 
Voor een groot aantal foto's met Naomi Campbell, klik hier.
 
     

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 18 augustus 2021

Paul Huf: Highlights

Paul Huf: Highlights (Nederland, 1994?): 277 blz: Uitgeverij Kempen

Paul huf highlights catalogue
 
Toen "Highlights" uitkwam was Paul Huf één van de beroemdste fotografen van Nederland. Inmiddels zijn we 25 jaar verder en hoor je nooit meer wat over Paul Huf. 

Als je de foto's uit "Highlights" bekijkt, dan valt meteen op dat alle foto's er zo mooi uitzien. De foto's zijn mooi belicht, haarscherp en netjes afgedrukt. Paul Huf zei dat hij niet van lelijkheid hield, dat was er volgens hem al genoeg op de wereld en daar wilde hij niet nog meer aan toevoegen. Huf hield van mooie plaatjes.

Zijn voorkeur voor mooie plaatjes verklaart meteen waarom Paul Huf zeer geliefd was als reclamefotograaf. Hij kreeg altijd de vrije hand bij het fotograferen en hij kwam altijd met mooie plaatjes aan, die nooit aanstootgevend waren of in een ander opzicht niet in de smaak vielen. Het verklaart ook dat hij tegenwoordig bijna vergeten is.

In "Highlights" staan foto's die Paul Huf zelf heeft uitgezocht uit de ongeveer 350.000 die hij had gemaakt. Een groot deel van het boek bestaat uit prachtige portretfoto's, zowel in kleur als in zwart-wit. Altijd staan de geportretteerden er prachtig op. Verder bevat het boek veel reclamewerk, wat stillevens, naakten en foto's die Huf heeft gemaakt op reis.
 
Ik vind "Highlights" een boek met mooie foto's, waarbij vooral de portretten eruit springen. Tegelijkertijd maakt het boek niet echt veel indruk op mij.

Voor een aantal foto's van Paul Huf, klik hier.

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

woensdag 19 mei 2021

Dvd: Helmut Newton: The Bad and the Beautiful

Helmut Newton: The Bad and the Beautiful (Duitsland, 2020): 90 minuten: Kleur en zwart-wit: Regisseur Gero von Boehm
 
Helmut Newton: The Bad and the Beautiful Poster
 
De hagiomentaire "Helmut Newton, The Bad and the Beautiful" gaat over het werk van de wereldberoemde Duitse fotograaf Helmut Newton die vooral bekend is geworden door zijn shockerende foto's van naakte vrouwen. In deze documentaire schetst Gero von Boehm een zeer positief beeld van deze toch omstreden fotograaf.

De documentaire is een paar jaar terug gefilmd toen Helmut Newton al lang niet meer leefde. Voor deze film zijn al bestaande opnamen waarin Helmut Newton zelf aan het woord is, samengevoegd met latere opnamen waarin verschillende beroemdheden worden geïnterviewd over hun samenwerking met Helmut Newton. Het pleit voor de regisseur dat het een samenhangend geheel is geworden. 

Vrouwen die veel met Helmut Newton hebben samengewerkt en aan het woord komen zijn onder andere: Charlotte Rampling, Isabella Rossellini, Grace Jones, Hanna Schygulla en Claudia Schiffer. Ook zijn vrouw June komt veelvuldig aan het woord.

Helmut Newton was een fotograaf die geen blad voor de mond nam. Hij was geïnteresseerd in hoe vrouwen eruit zagen, niet in hun innerlijk of in hun karakter. De camera registreert de buitenkant. Ook kende Helmut Newton twee scheldwoorden: goede smaak en kunst. Hij fotografeerde wat hij wilde op zijn manier en had maling aan hoe anderen daar over dachten.

Ik heb een tijdje een kleine editie van "Sumo" in bezit gehad, het beroemdste boek van Helmut Newton. Ik vind Helmut Newton een vakman, maar over zijn foto's en dan met name zijn naaktfoto's ben ik niet zo enthousiast. Deze documentaire vind ik daarentegen zeer interessant en Helmut Newton komt in beeld als een sympathieke man.

Op IMDB krijgt "Helmut Newton: The Bad and the Beautiful" van iets meer dan 330 mensen een waardering van 7,0.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zaterdag 8 februari 2020

Dvd: Ingmar Bergman: The Passion of Anna

The Passion of Anna (Zweden, 1969): 96 min: Kleur en 1 scene zwart-wit: Rrgisseur Ingmar Bergman

En passion PosterAndreas (Max von Sydow) woont op zichzelf. Het is niet duidelijk of en waarom zijn vrouw bij hem weg is gegaan. Op een dag komt Eva (Bibi Andersson) bij hem om de telefoon te gebruiken en ze krijgen een kortstondige affaire. Eva is getrouwd met Elis en bij hun in huis woont Anna (Liv Ullmann). Anna is verliefd op Andreas.

Op het eerste gezicht is "The Passion of Anna" een gewoon relatiedrama. Het is pas de tweede film die Bergman in kleur heeft opgenomen (met een korte droomscene in zwart-wit). De kleuren werken hier goed.

Helaas heeft Bergman het nodig gevonden om in de film 4 scenes toe te voegen waarin de 4 hoofdrolspelers elk afzonderlijk vertellen over het personage dat ze spelen. Wat mij betreft hinderlijke onderbrekingen van het verhaal. Ook komt er in de film veel geweld voor, met name tegen dieren. Ik houd nooit van geweld in een film en ook hier heeft het in mijn ogen geen toegevoegde waarde. Het spel van met name Max von Sydow en Liv Ullmann is wel weer uitstekend.

Ik heb nu een aantal films van Bergman achter elkaar gezien waar ik niet erg enthousiast over ben. Ook "The Passion of Anna" vind ik een minder goede film van Bergman.

Op IMDB krijgt "The Passion of Anna" van een kleine 8.000 mensen een waardering van 7,7.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.