Nan Goldin: I'll Be Your Mirror (Verenigde Staten, 1996): 461 blz: Uitgeverij Scalo
"I'll
Be Your Mirror" is de catalogus die is uitgegeven ter gelegenheid van
de gelijknamige tentoonstelling in het Whitney Museum of Modern Art in
New York van 3 oktober 1996 tot 5 januari 1997. Het was een overzichtstentoonstelling van het werk van de
Amerikaanse fotografe Nan Goldin (1953) die beroemd is geworden door
haar boek "The Ballad of Sexual Dependency".
"Ï'll Be Your Mirror" van Nan Goldin is een persoonlijk fotoboek. In dit
boek staan foto's van haar vriendenkring die Goldin tussen 1971 en 1996
heeft gemaakt.
Er is hierbij niet gestreefd naar het maken van glamourfoto's. Zoals de foto's zijn gemaakt geven ze een onopgesmukt beeld van haar vriendenkring, waaronder veel homo's en veel mensen die jong gestorven zijn aan AIDS.
Het is een beetje alsof je kijkt naar een fotoalbum van een bekende. Geen boek met vooral mooie foto's, maar wel een interessant fotoboek.
Er is hierbij niet gestreefd naar het maken van glamourfoto's. Zoals de foto's zijn gemaakt geven ze een onopgesmukt beeld van haar vriendenkring, waaronder veel homo's en veel mensen die jong gestorven zijn aan AIDS.
Het is een beetje alsof je kijkt naar een fotoalbum van een bekende. Geen boek met vooral mooie foto's, maar wel een interessant fotoboek.
Ik
had van fotoboeken met zo min mogelijk tekst. In "I'll Be Your Mirror"
staan maar liefst 80 bladzijden met tekst. Op zich zijn die teksten
redelijk interessant, misschien wel interessanter dan de foto's, maar
toch hadden ze voor mij mogen volstaan met een bladzijde of 10 aan
teksten.
Citaten:
-
When I started photographing seriously in '71, '72, '73, art
photography was basically rocks and trees and perfect printing and,
right from the beginning, David and I were the dust-and-scratch school.
We only cared about content.
-
Nan's Manhattan life organized itself early along the principles of a
collective, and the climate of her work has always been that of generous
collaboration. She has spoken of her camera as an extension of herself,
as a part of her body, an additional appendage, her true eye, of there
being no distance between herself and her subjects, of thinking of
herself as being in the same life with them, of not exposing them to
anything she would not be willing to undergo herself. People understood
that being friendly with Nan meant being on easy terms with the lens.
- Nan has said. "I photograph directly from my life. These pictures come out of relations, not observations."
-
For me it is not a detachment to take a picture. It's a way of touching
somebody - it's a caress. I'm looking with a warm eye, not a cold eye.
I'm not analyzing what's going on - I just get inspired to take a
picture by the beauty and vulnerability of my friends.
-
Maybe more than other photographers I don't believe in the single
portrait. I believe only in the accumulation of portraits as a
representation of a person.
Foto's ***
Teksten ****
Geen opmerkingen:
Een reactie posten