Dvd: Kenji Mizoguchi: Women of the Night

Women of the Night (Japan, 1948): 74 min: Zwart-wit: Regisseur Kenji Mizoguchi

 

 

"Women of the Night" is één van de films van Kenji Mizoguchi die zich afspelen in de wereld van de prostitutie. Voor "Women of the Night" heeft Mizoguchi op locatie gefilmd in de hoerenbuurt van Osaka.

We maken kennis met twee zussen, oudste zus Natsuko die als secretaresse werkt voor een man die handelt in narcotica, en jongste zus Fusako, die een oorlogsweduwe is en als "danseres" werkt in een dubieuze tent. Natsuko heeft een baby en is zeer arm, Fusako heeft het dankzij haar dubieuze baantje iets beter. Uiteindelijk belanden beide zussen en hun vriendin Kumiko in de prostitutie.

"Women of the Night" is een rauwe en ook erg schokkende film over de Japanse werkelijkheid van vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het is een wereld waarin iedereen voor zichzelf dient te zorgen. De sfeer van de film komt erg overeen met die van de reeks "Gen Barrevoets in Hiroshima" die ik momenteel ook aan het lezen ben. Ik vind "Women of the Night" een iets mindere film van Mizoguchi, maar nog altijd een stuk interessanter dan de meeste films die ik heb gezien.

Op IMDB krijgt "Women of the Night" van 1.400 mensen een waardering van 7,2.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Dvd: Ingmar Bergman: Prison

Prison (Zweden, 1949): 76 min: Zwart-wit: Regisseur Ingmar Bergman

"Prison" werd gemaakt voor een klein budget zodat Ingmar Bergman relatief veel creatieve vrijheid had bij het maken van de film.

"Prison" is deels een film over het maken van een film. Een professor heeft een idee voor een filmmaker. Hij stelt voor dat de filmmaker een film maakt over de hel op aarde.

De filmmaker voelt daar niet veel voor. Hij ontmoet een 17-jarige prostitué en haar pooier en besluit om een film over hen te maken.

Ik vind "Prison" een wat rommelige film en het verhaal is wat moeilijk te volgen. Het acteerwerk is zoals altijd bij Bergman uitstekend en er zitten een aantal fantastisch ogende shots in de film. Mijn conclusie is dat deze films ondanks zijn beperkingen nog altijd een betere en interessantere film is dan 95% van de films die in Nederland jaarlijks in de bioscoop komen.

Op IMDB krijgt "Prison" van iets meer dan 1.500 mensen een waardering van 6,8.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Dvd: The crimson petal and the white

Dvd: The crimson petal and the white (Groot Britannië, 2011): 180 minuten: Regisseur Marc Munden

De televisieserie "The crimson petal and the white" is een bewerking voor de televisie van de gelijknamige roman die ik pas gelezen heb en waar ik razendenthousiast over ben.

Helaas ben ik minder enthousiast over deze serie. Het moet gezegd worden, de tekst van het boek wordt tot op de letter gevolgd en de beelden zijn erg mooi. Toch kon ik niet warmlopen voor deze bewerking, ik vind het verhaal niet echt tot leven komen. Misschien dat de regisseur dacht dat een letterlijke verfilming van een mooi boek automatisch een mooie film zou opleveren. Maar ja, boeken en films zijn 2 totaal verschillende media.

Wat ook niet meehelpt is dat ik de muziek van deze film werkelijk verschrikkelijk vind om aan te horen.

De meeste besprekingen op de filmwebsite IMDB waren erg positief, blijkbaar vertegenwoordig ik een minderheidsstandpunt. Het enige wat ik echt kan zeggen als je het boek gelezen hebt en de film wilt zien, bekijk de film en vorm je eigen oordeel!

  

Michel Faber: Lelieblank, scharlaken rood

Michel Faber: Lelieblank, scharlaken rood (Groot Brittannië, 2002): 955 blz: Vertaald door Harm Damsma & Niek Miedema (2003): Uitgeverij Podium

Ik heb "Lelieblank en scharlaken rood" al eerder in het Engels gelezen. Destijds was ik erg onder de indruk. Nu bij herlezing ben ik nog meer onder de indruk van dit boek, het lezen van Engelstalige boeken gaat me goed af, maar de fijne nuances in een verhaal komen toch beter tot hun recht in het Nederlands.

"Lelieblank, scharlaken rood" speelt zich af in Londen rond 1875. Dit was een stad waar grote rijkdom hand in hand ging met verschrikkelijke armoede. Londen had destijds zo'n 6 miljoen inwoners waarvan er 200.000 prostitué waren.

Een van hen is Sugar een meisje van 19 jaar oud dat verlangt aan haar milieu te ontsnappen. Ze is bekend bij hoeren minnende Londenaars omdat ze alles doet wat mannen van haar verlangen.

William Rackwell is de tweede zoon van de schatrijke Henry Rackham, eigenaar van Rackham parfumerieën. Hij leidt een onbezorgd leven, heeft op zijn gemak kunnen studeren, woont in een enorm huis met bedienden en is getrouwd terwijl hij daarnaast naar de hoeren gaat. Henry is niet tevreden over William en vermindert zijn toelage steeds.

Dan komt William Sugar tegen, hij is doodmoe en valt gelijk in slaap met een volle blaas, die hij tijdens zijn slaap ledigt. In plaats van hem eruit te gooien wat de meeste andere hoeren zouden doen laat Sugar hem slapen, wast ze hem schoon als hij wakker is en bevredigt ze hem vakkundig. William is razend enthousiast, deze vrouw moet hij voor zichzelf hebben. Om Sugar te kunnen loskopen van Maison Castaway is een klein fortuin nodig en dat moet komen van een groot fortuin dus besluit hij om in de zaak van zijn vader waar hij tot dusver niet in geïnteresseerd was zijn vader op te volgen. Hij blijkt al gauw een handig zakenman.

Voor Sugar huurt hij een luxe optrekje. Sugar doet er alles aan om William tevreden te houden. Zo geeft ze hem behalve dat ze zijn minnares is advies over zaken en verderop in het boek wordt ze zelfs gouvernante van Sophie, de dochter van William. De vraag is natuurlijk of alles goed blijft gaan.

"Lelieblank, scharlaken rood" is een prachtig boek dat ook nog eens geweldig vertaald is. Vooral de stukken waarin het dialect van de lagere klassen vertaald is vond ik erg goed om te lezen.

Hier een fragment waarin Caroline, een collega van Sugar aan het woord is:
- Slette zoals ik, tja ... wij hebbe niet genoeg in huis om 'n gentleman te bekore, behalve dit' (ze klopt op de lakens) "en dat maar voor effetjes." Haar ogen loensen licht van genoegen wanneer ze zich realiseert dat ze een werkelijk spitse opmerking heeft gemaakt. "Dat is 't goeie woord d'r voor, hè Su: bekore, betovere. Als ik ze ken strikke met 'n stijve pik, benne ze in m'n macht. Dan klinkt m'n stem ze as meziek in de ore, dan loop ik in hun oge as 'n engel op 'n wollek, dan doen m'n tiete hun denke an d'r eige lieve min en kijke ze me diep in m'n oge assof ze d'r 't paredijs in kenne zien."

In het boek komen naast William en Sugar nog een aantal bijfiguren voor zoals:
- Agnes, de ziekelijke vrouw van William.
- Sophie, de dochter van William en Agnes.
- Henry: de godvruchtige broer van William.
- Mevrouw Emmeline Fox, de vriendin van Henry die voor een comité werkt dat prostitués weer in een gewone baan probeert te krijgen.
- Ashwell en Bodley: twee vrienden van William met wie hij regelmatig aan de zwier gaat.

En verder nog een aantal minder belangrijke personen. Ik kan het boek warm aanbevelen! Naar aanleiding van het boek is een televisieserie gemaakt die ik nu snel ga bekijken.

  

Majbritt Morrison: Jungle west 11

Majbritt Morrison: Jungle West 11: mijn leven als licht meisje in Londen (Zweden, 1964): 278 blz: Vertaald door Margreet Hirs (1966): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (nr. 4): Oorspronkelijk uitgever Tandem books ltd.

Majbritt Morrison is een Zweedse vrouw die met een studiereisje terechtkwam in Londen. Daar ontmoette ze in een nachtclub Ramond Morrison. Ze ging terug naar Zweden, daar bleef ze 3 jaar en toen ging ze terug naar Londen om met Ramond te trouwen.

Het huwelijk was geen succes. Ramond was vaker niet dan wel thuis en had geen inkomen. Om aan geld voor hun beiden te komen ging Majbritt tippelen.

"Jungle West 11" is het in eenvoudige woorden vertelde levensverhaal van Majbritt als prostituée. Het schetst een veel minder romantisch beeld van het leven als prostituée dan het veel beroemdere "The Happy Hooker" van onze landgenote Xaviera Hollander.

Waarschijnlijk is het wel meer overeenkomstig met de werkelijkheid voor veel prostituées. Het leven is voor hen bepaald geen pretje.