Harry Gruyaert: Made in Belgium

Harry Gruyaert: Made in Belgium (België, 2000): 90 blz: Uitgeverij Delpire

 

 

Harry Gruyaert is een Belgische Magnumfotograaf. "Made in Belgium" is het resultaat van de samenwerking tussen twee van de meest beroemde Belgische kunstenaars: de fotograaf Harry Gruyaert en de schrijver Hugo Claus. Harry Gruyaert maakte de foto's voor dit boek en Hugo Claus schreef de bijbehorende vijfregelige tekstjes. Om met die laatste te beginnen, de teksten van Claus voegen in mijn ogen helemaal niets toe.

Als fotograaf is Harry Gruyaert vooral bekend geworden door zijn expressieve kleurgebruik. Ook in "Made in Belgium" valt zijn kleurgebruik onmiddellijk op. Er staan een aantal prachtige foto's in het boek, maar de meesten doen mij niet zoveel. Dat heeft mede te maken met het feit dat Gruyaert de neiging heeft om mensen van achteren te fotograferen, waarbij ze het beeld inkijken in plaats van naar de fotograaf te kijken. Het is een methode van fotograferen die wel vaker gebruikt wordt, maar die mij niet zo aanspreekt. Ik zie nu eenmaal graag de gezichten van mensen. 

"Made in Belgium" is best een aardig fotoboek, maar mede gezien de prachtige omslagfoto, had ik toch wat meer verwacht.

Voor een aantal foto's van Harry Gruyaert, overigens niet uit "Made in Belgium", klik hier.

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Stephan Vanfleteren: Belgicum

Stephan Vanfleteren: Belgicum (België, 2007): 211 blz: Uitgeverij Hannibal

 

 

Als Nederlander en als liefhebber van fotoboeken mag een fotoboek over onze zuiderburen natuurlijk niet ontbreken in mijn verzameling. Ik had al het boek "België, de 1.000 beste foto's" in mijn bezit en afgelopen week heb ik "Belgicum" gekocht van de Belgische fotograaf Stephan Vanfleteren.

 

"Belgicum" is een mooi uitgegeven hardcover (zonder stofomslag!) op groot formaat. In het boek staan een aantal foto's die Vanfleteren op zijn vele reizen door België heeft gemaakt. Natuurlijk staan er vooral veel portretfoto's in het boek, dat is toch wel de specialiteit van Vanfleteren. Alle foto's in het boek zijn zwart-wit.

 

Zoals gezegd vind ik "Belgicum" een erg mooi uitgevoerd boek. Helaas ben ik niet over alle foto's evenzeer te spreken. Er staan een aantal prachtige zwart-wit portretten in het boek, maar toch ook een flink aantal nietszeggende foto's, of althans foto's die mij niets zeggen.  

Kortom, geen absolute must-have wat mij betreft.

Citaten:

- Zegt Stephan: "Vroeger, voor ik kinderen had, ging ik vaak drie, vier keer per jaar voor een maand naar het buitenland op reportage. Afrika, het Midden-Oosten, Amerika. Ik ging mee op walvisjacht met een bootje Inuit, ik werkte in de sloppenwijken van Nairobi, ik fotografeerde de pornostudio's van Los Angeles. Maar als jonge vader ben ik minder gaan reizen. Ik werkte voornamelijk in België en had allerlei projecten. Pas toen een Zwitserse vriend van me, met de blik van een buitenstaander, opmerkte dat het overkoepelende thema van al dat werk simpelweg "België" was, zag ik voor het eerst dat geheel. Toen ben ik heel gericht gaan werken en heb ik in mijn eigen land verre reizen gemaakt."

 

- "Een fotograaf is een kruising tussen een jager en een visser," zegt hij, "ik voel altijd de spanning die iemand heeft voor hij gaat vuren, maar ik vooral het geduld van een visser aan de rand van de vaart. Ik bouw altijd heel rustig op, maar als de dobber plots wiebelt, schiet mijn hartslag omhoog. Techniek is bij mij een automatisme geworden, daar denk ik niet meer over na."

- Fotografie is meer een kwestie van schroom dan van sensatie. "Ik heb mij altijd veel laten leiden door mijn emotie. In het bevriezen van de eigen betrokkenheid geloof ik niet. Inlevingsvermogen is voor mij van heel groot belang. Ik probeer dicht bij een mens te staan, dat verdriet te voelen. Een portret is een moment van intimiteit. Als ik het nadien publiceer, zeker in een krant, voel ik me vaak onwennig, alsof je dat vertrouwen schendt. Maar ik wil ook echt mijn best doen, niet alleen voor mezelf, maar ook voor hen."

 

Voor een aardige selectie van de foto's uit "Belgicum", klik hier.

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

België, de 1.000 beste foto's

België, de 1.000 beste foto's (Nederland, 2011): 464 blz: Uitgeverij Lido

 

 

In dezelfde serie heb ik eerder het boek "Nederland, de 1.000 beste foto's" bekeken. De gemiddelde kwaliteit van de foto's in dat boek lag vrij laag, maar een aantal prachtige foto's van Ed van der Elsken over de volle breedte van 2 pagina's wisten dat boek te redden.

Als je de foto's in "België, de 1.000 beste foto's" bekijkt, dan moet je vaststellen dat de titel van dit boek nergens op slaat. Een beter passende titel zou zijn: "België, in 1.000 meest middelmatige foto's". Dat zou de waarheid zijn, maar dan verkoopt het boek natuurlijk in het geheel niet.

Wat opvalt als je dit boek doorbladert is dat foto's van wat waarschijnlijk internationaal gezien de meest vooraanstaande Belgische fotografen zijn: Carl de Keyzer, Martine Franck, Harry Gruyaert en Stephan Vanfleteren geheel ontbreken. Wel staan er foto's in van een aantal Nederlandse fotografen zoals: Martien Coppens, Ed van der Elsken, Aart Klein en Cas Oorthuis. Dat lijkt mij niet nodig, er zijn ongetwijfeld genoeg mooie foto's door Belgische fotografen gemaakt.

De keus van de foto's zal iedereen met een oog voor mooie, veelzeggende foto's zwaar teleurstellen. Veruit de meeste foto's in dit boek zijn totaal oninteressant. Er staan nogal veel foto's van Belgische beroemdheden in dit boek, meestal volstrekt nietszeggende portretjes. Ook de vormgeving van het boek stelt teleur. Er zijn vaak 6 fotootjes op postzegelformaat afgedrukt op 1 bladzijde en ook de bijschriften zijn niet bijzonder informatief.

Gelukkig staan er een klein aantal foto's in het boek die wel de moeite waard zijn. De meest opvallende voorbeelden hiervan vind ik de 2 portretfoto's (van wie en door wie?) op de voor- en achterkant van het boek.

 

Het boek als geheel samenvattend kan ik wel zeggen dat het een redelijk beeld geeft van België, maar dat veruit de meeste foto's in dit boek nietszeggend zijn. De samenstellers van dit boek hebben duidelijk geen oog voor mooie en interessante foto's.

 

   

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Joris Ivens: Wereldcineast

5 Dvd-box: Joris Ivens: Wereldcineast: totale speelduur ongeveer 15 uur

Ik had vaag wel eens van Joris Ivens gehoord, maar nog nooit een film van hem gezien.

Ik wist dat hij belangrijk moest zijn en toen een paar maanden geleden een dvd-box met een deel van zijn werk op marktplaats te koop was, besloot ik die te kopen. Dat viel goed uit, de films van Joris Ivens zijn zonder meer mooi om naar te kijken en bevatten prachtige observaties.







Hier in het kort wat over zijn films:

- "De wigwam" die hij in 1912 op 14-jarige leeftijd heeft gefilmd is zijn oudste film. Een slechte indiaan (gespeeld door zijn oudere broer) steelt een kind van een boerengezin. De goede indiaan (gespeeld door Joris zelf) spoort het kind op en brengt het kind weer terug. Een stukje film curiosum, meer niet.

- "De brug" uit 1928 is zijn eerste serieuze film. Het is een documentaire over de Hefbrug in Rotterdam. Mooi om naar te kijken.

- "Regen" uit 1929, een impressionistische film over hoe het stadsbeeld van Amsterdam verandert door een regenbui.

- "Philips radio" uit 1931, een prachtig gefilmde documentaire over de fabrieken van Philips. Vooral de glasblazers zijn een genot om naar te kijken.

- "Komsomol" uit 1933, een communistische propaganda film over een staalfabriek in de Oeral.

- "Nieuwe gronden" uit 1933 over de aanleg van de Afsluitdijk.

- "Borinage" uit 1934 over de mijnwerkers in België en de armoede die onder hen heerst. Een aanklacht tegen het kapitalistische systeem.

- "The Spanish earth" uit 1937. Een propaganda film over de Spaanse burgeroorlog, ingesproken door Ernest Hemingway waarin hij een beeld geeft van de Republiekeinse zaak.

- "The 400 million" uit 1939, de eerste van vele films over China, waarin hij verslag doet van de Japanse oorlogsmisdaden.

- "... à Valparaiso" uit 1963, een prachtige film over deze Chileense stad.

- "Le 17ème parallèle" uit 1968, een film over de Vietnam-oorlog gefilmd vanuit het standpunt van de Vietcong. Ik vermoed dat dit samen met "The Spanish earth" zijn bekendste film is. Gefilmd tijdens de oorlog waarbij echte bom- en granaat inslagen zijn te horen. Ivens schetst een beeld van een idyllische samenleving waarin iedereen van harte met elkaar samenwerkt om de oorlog te overleven. Ik vraag me af in hoeverre de Vietnamezen zelf hierin geloofden.

Op de laatste dvd staat nog een groot interview met Joris Ivens waarin zijn werk chronologisch wordt besproken. De genoemde films zijn mijn favorieten onder de films die op de box staan.

Wat vind ik nu van Joris Ivens? Hij was ongetwijfeld een groot regisseur, die een verzamelaar van mooie beelden was. Met de historische werkelijkheid nam hij het niet zo nauw, zijn films waren propagandafilms, of het nu voor de communistische zaak, voor Philips of voor de mijnwerkers was. Ik vind hem op zijn best als hij zo maar filmt wat hij ziet, zonder duidelijk doel zoals in Valparaiso, en de stukken over het dorpsleven in de 17e breedtegraad. Ik ben blij dat ik zijn films gezien heb, maar vermoed dat ik er niet veel meer naar zal kijken. In ieder geval beschouw ik hem op grond van wat ik gezien heb als een van de grootste Nederlandse filmers (samen met Paul Verhoeven en Alex van Warmerdam).