Bastiaan Woudt: Peak (Nederland, 2020): 264 blz: Uitgeverij 1605
"Peak" is een prachtig uitgegeven hardcover met foto's die de Amsterdamse fotograaf Bastiaan Woudt heeft gemaakt tijdens een trektocht door Nepal. Hij heeft er daarbij voor gekozen om uitsluitend foto's in zwart-wit te maken van zowel de berglandschappen als de plaatselijke bewoners.
Bastiaan Woudt streeft er uitdrukkelijk naar om "kunst" te maken. Voor deze aanpak ben ik een beetje allergisch, kijk naar het boek "A Muse a Day" van Rem van den Bosch. Volgens mij moet iemand gewoon iets aansprekends maken en dan beslist men later wel of het kunst is of niet.
In
"Peak" staan een stuk of 10-15 prachtige portretten. Helaas staan er
ook een flink aantal portretten in die van de rug zijn genomen, die
onscherp zijn of waar het gezicht niet zichtbaar is. Over de
landschappen van Bastiaan Woudt ben ik niet erg enthousiast. Op een van
de eerste foto's staat een besneeuwde berg met een zeer donkere
voorgrond. Op een van de laatste pagina's staan twee trekkerstenten met
de besneeuwde bergen op de achtergrond. De overige berglandschappen
onderscheiden zich niet van de foto's van talloze andere fotografen.
En
dan zijn er nog de zwarte en de witten. Ik ben als fotograaf opgegroeid
met het idee dat op een zwart-wit foto alle grijstinten aanwezig moeten
zijn, van het diepste zwart tot het helderste wit. Dat mis ik bij de
foto's in dit boek.
"Peak" heeft mij zeker wat te bieden, maar ik had meer van dit boek verwacht.
