donderdag 17 maart 2022

Blogpauze

Ik houd weer eens een pauze om te overdenken of ik nog zin heb om door te gaan met bloggen en zo ja waarover. Jullie zullen het vanzelf wel merken als ik weer verderga met schrijven. Waarschijnlijk tot later, Erik
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 16 maart 2022

Dvd: Bacalaureat

Bacalaureat (Roemenië, 2016): 122 min: Regisseur Cristian Mungiu
 
Bacalaureat
 
De naam Cristian Mungiu zal bij de meeste filmliefhebbers geen belletje doen rinkelen. Sommigen zullen zijn abortusdrama "Vier maanden, drie weken, twee dagen" hebben gezien. Die film vind ik absoluut geweldig en ook "Beyond the Hills" dat ik kortgeleden heb besproken en "Bacalaureat" vind ik twee geweldige films. Wat mij betreft behoort Cristian Mungiu tot de meest interessante regisseurs van de 21e eeuw.

De 18?-jarige Eliza staat voor haar eindexamen. Haar ouders hebben voor haar een toekomst uitgestippeld waarin ze naar Cambridge kan om daar te gaan studeren. Ze moet dan wel goede cijfers voor haar eindexamen halen, maar dat lijkt een formaliteit.

In het begin van de film zien we hoe Eliza met haar ouders in een troosteloze flat woont. Het huwelijk van haar ouders is al lang vastgelopen en haar vader Romeo heeft een jongere en knappere vriendin. Op een dag brengt Romeo Eliza met de auto weg en zet hij haar ergens af zodat ze vlugger bij haar vriend is. Dan wordt zij aangerand.

Romeo staat erop dat Eliza haar examens doorzet en fraudeert zelfs om te zorgen dat Eliza het beoogde cijfer kan halen en zo naar Cambridge kan gaan. De rest van de film laat het proces zien waar Eliza en haar ouders door heen moeten gaan om hun leven weer op te pakken.

Ik vind "Bacalaureat" zoals gezegd een briljante film. Het acteerwerk is heel naturel en de dialogen zijn zeer geloofwaardig en overtuigend. Ook krijg je met deze film een goed beeld van hoe het leven eruit ziet in een land in verval en van de alomtegenwoordigheid van corruptie. Voor iedere liefhebber van filmhuisfilms is deze film een absolute aanrader!

Op IMDB krijgt "Bacalaureat" van 13.400 mensen een waardering van 7,3.

    

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

zondag 13 maart 2022

Jürgen Müller (red): 100 Movies of the 2010s

Jürgen Müller (red): 100 Movies of the 2010s (Verenigde Staten, 2022): 880 blz: Uitgeverij Taschen
 
100 Movies of the 2010s
 
Zelden heb ik zo naar een boek uitgekeken als naar het nieuwe deel in de prachtige reeks filmboeken van Taschen. Mijn bespreking van de overige 9 delen volgden een vast patroon dat ik ook bij deze bespreking weer zal navolgen. Eerst vertel ik uit welke landen de besproken films komen, vervolgens welke van de besproken films ik gezien heb en daarna welke films ik graag besproken had gezien.
 
"100 Movies of the 2010s" is het eerste deel dat is uitgegeven als een hardcover met stofomslag. Het boek is met 40 euro nieuw 10 euro duurder dan de overige delen destijds waren, maar die meerprijs heb ik er graag voor over. Een gebonden hardcover verslijt nu eenmaal veel minder snel en dat is erg prettig bij een boek dat ik nog wel vaker zal inkijken.
 
Zoals in alle boeken van de serie, worden ook in dit deel voornamelijk films uit de Verenigde Staten besproken. Er staan maar liefst 64 films uit de Verenigde Staten of films die mede geproduceerd zijn in de Verenigde Staten. Daarnaast was er dus nog ruimte voor 36 films uit andere landen. Er staan in het boek 6 films uit Frankrijk, 4 films uit China, 3 films uit Denemarken en Groot Brittannië, 2 films elk uit Italië, Japan, Polen en Zuid-Korea en 1 film elk uit Australië, Brazilië, Canada, Duitsland, Filipijnen, Finland, Griekenland, Iran, Mauretanië, Mexico, Nieuw Zeeland en Zweden. Het is voor het eerst in de serie dat een film uit Afrika wordt besproken.
 
Van de besproken films heb ik de volgende films gezien: "Amour", "Another Round", "The Artist", "Birdman", "Bohemian Rhapsody", "Boyhood", "Le Havre", "La la land", "Life of Pi", "The Lobster", "Melancholia", "Nymphomaniac", "Parasite", "Portrait of a Lady on Fire", "The Revenant", "Roma", "A Separation", "Shoplifters", "Timbuktu", "The Tree of Life" en "The Wind Rises". Met de meeste van deze films die zijn opgenomen in het boek kan ik wel leven, maar ik vind "Melancholia" en vooral "Nymphomaniac" van Lars van Trier, "Birdman", "The Lobster" en "Timbuktu" niet zo'n heel sterke films. Van de films die zijn opgenomen zijn "Boyhood" en "Roma" duidelijk mijn twee favoriete films.

Films die ik mis, zijn onder andere: "La vie d'Adèle" en "Mektoub my Love, canto uno" van de Algerijn Abdellatif Kechiche, "Jagten" van de Deen Thomas Vinterberg. "The Turin Horse" van de Hongaar Bela Tarr, "The Missing Picture" over de killing fields in Cambodja tijdens de Rode Khmer, "Die Andere Heimat" van de Duitser Edgar Reitz, "Our Little Sister" van de Japanner Kore-Eda Hirokazu, "Loving Vincent", een geheel geschilderde animatiefilm over Vincent van Gogh, "The BFG" naar het boek van Roald Dahl van Steven Spielberg, "Once Upon a Time in Anatolia" van de Turk Nuri Bilge Ceylan, "La Promesse" en vooral "Deux jours, une nuit" van de Belgen Jean-Pierre en Luc Dardenne, "Beyond the Hills" en "Bacalaureat" van de Roemeen Cristian Mungui, "Djam" van de Algerijn Tony Gatlif, "Werk ohne Autor" van de Duitser Florian Henckel von Donnersmarck en "The Red Turtle", een animatiefilm door studio Ghibli van de Nederlander Michael Dudok de Wit.

Voor dit deel uit de serie geldt, dat ik maar liefst 8 van mijn 10 favoriete films uit de jaren 2011-2020 mis. Zeker "La vie d'Adèle", "Jagten", "The Turin Horse", "Our Little Sister" en "Deux jours, une nuit" hadden absoluut in het boek gemoeten.
 
Waardering van de filmkeuze: ***
 
     

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

maandag 7 maart 2022

Er was eens

Er was eens een man die rookte slechts bij twee gelegenheden:
hij rookte als het regende,
en hij rookte als het niet regende
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

zondag 6 maart 2022

Onno Blom: Marszwart & titaanwit

Onno Blom: Marszwart & titaanwit: Het beeldend werk van Jan Wolkers (Nederland, 2008): 224 blz: Uitgeverij de Bezige Bij
 
Marszwart en titaanwit
 
Onno Blom is de biograaf van Jan Wolkers. Een  van de eerste dingen die hij als zodanig deed was het samenstellen van een tentoonstelling van het beeldend werk van Jan Wolkers in de Lakenhal in Leiden.
 
Onno Blom heeft "Marszwart & titaanwit" samengesteld samen met de vormgeefster Irma Boom. Onno Blom heeft de teksten in het boek geschreven en Irma Boom heeft de keuzes gemaakt van het fotomateriaal en de vormgeving van het boek.
 
"Marszwart & titaanwit" is in alle opzichten een mooi boek. De tekst van Onno Blom is toegankelijk en leest vlot weg. Met dit boek krijg je een aardig beeld van Jan Wolkers als beeldhouwer en als schilder, hoewel er wat mij betreft er wel wat meer beeldhouwwerken in hadden mogen staan die Jan Wolkers van glas en staal heeft gemaakt.
 
Voor een aantal afbeeldingen uit "Marszwart & titaanwit", klik hier.
 
        
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

vrijdag 4 maart 2022

Gerard Reve (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De avonden

Gerard Reve (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De avonden (Nederland, 2003-2004): 4 delen: Uitgeverij de Bezige Bij
 
De avonden: Deel 1 (2003): 90 blz
 

 
De avonden: Deel 2 (2003): 82 blz
 

 
De avonden: Deel 3 (2004): 94 blz
 

 
De avonden: Deel 4 (2004): 91 blz
 

 
Ik ben nooit een fan geweest van Gerard Reve en ook niet van zijn beroemdste werk: "De avonden". 
 
Reve stond bekend als een groot stilist. Dat mag dan misschien zo zijn, maar inhoudelijk vind ik zijn werk niet interessant en ik houd niet van zijn sombere wereldbeeld en zijn zwarte gevoel voor humor. Eigenlijk vind ik zijn boeken, nare boeken van een nare man.
 
Over het werk van Dick Matena ben ik wel erg enthousiast. Ik was wel benieuwd wat de combinatie Gerard Reve en Dick Matena voor boek heeft opgeleverd. Ik denk dat de verstripping van "De avonden" vrij algemeen als het meesterwerk van Dick Matena wordt beschouwd.

In "De avonden" maken we kennis met Frits van Egters. Frits woont nog bij zijn ouders met wie hij niet al te veel opheeft. "De avonden" volgt het leven van de 23-jarige Frits in de laatste 10 dagen van het jaar (1946?). Het is verleidelijk om Frits als het alter ego van Gerard Reve te beschouwen, maar dat het boek veel autobiografische elementen bevat zal iedereen duidelijk zijn.

Ik moet zeggen dat ik nu ik "De avonden" op mijn gemak doorgelezen heb en de bijbehorende tekeningen heb bekeken, ik het toch wel een aardig boek vind, maar zeker niet het meesterwerk waarvoor het door velen wordt aangezien. Over het tekenwerk van Dick Matena ben ik razend enthousiast.

Citaten:

Een voorbeeld van de cynische humor van Reve waar ik niet van houd:
- Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en ... Tik! De nek breekt, dood.
 Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet zegt de vader, we stoeiden.
 Maar dan moet u toch iets bizonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, -zo- en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. 
 Toen wisten ze in elk geval waar het van kwam, aardig hè?

Waarschijnlijk het bekendste gezegde van Gerard Reve:
- Het gaat slecht, verder gaat het goed.

- Ik moet er de meestertitel bij hebben, anders is het half werk. Wat doe jij? Frits haalde diep adem, opende de mond, sloot hem weer, opende hem opnieuw en zei op een effen toon: op kantoor. Ik neem kaarten uit een bak. Als ik die er uit genomen heb, dan zet ik ze er weer in. Zo is het.

- ... en ging bij een groot plein het warenhuis "Het wespennest" binnen.

- "Heel interessant, geweldig interessant", zei hij. Dat moet ik morgen eens lezen. "Dat is niet voldoende," dacht hij. "Ik zal het morgen eens diepgaand bestuderen," voegde hij er aan toe.

Voor een aantal afbeeldingen uit "De avonden", klik hier.
 
Waardering:
Tekst: ***
Tekeningen: *****

        

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

donderdag 3 maart 2022

Gerard Reve (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De avonden: Deel 1

Gerard Reve (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De avonden: Deel 1 (Nederland, 2003): 89 blz: Uitgeverij de Bezige Bij
 

 
Ik ben nooit een fan geweest van Gerard Reve en ook niet van zijn beroemdste werk: "De avonden". Reve stond bekend als een groot stilist. Dat mag dan misschien zo zijn, maar ik houd niet van zijn sombere wereldbeeld, zijn zwarte gevoel voor humor en de inhoud van zijn boeken. Over het werk van Dick Matena ben ik erg enthousiast. Ik was eigenlijk wel benieuwd wat de combinatie Reve en Matena voor boek heeft opgeleverd. Ik denk dat de verstripping van "De avonden" vrij algemeen als het meesterstuk van Dick Matena wordt beschouwd.

In dit eerste deel van "De avonden" maken we kennis met Frits Egters. Frits woont nog bij zijn ouders met wie hij niet al te veel opheeft. "De avonden" volgt het leven van Frits in de laatste 10 dagen van het jaar. In dit eerste deel staan de beschrijvingen van de eerste 3 dagen.

Ik moet zeggen dat ik nu ik "De avonden" op mijn gemak doorlees en de bijbehorende tekeningen bekijk, het toch wel een aardig boek vind, maar zeker niet het meesterwerk waarvoor het algemeen wordt aangezien. Over het tekenwerk van Dick Matena ben ik razend enthousiast, dus ik zal de drie volgende delen ook wel snel gaan lezen.

Citaten:

Een voorbeeld van de cynische humor van Reve waar ik niet van houd:
- Een vader heeft een zoontje, een klein jongetje, en dat tilt hij wel eens aan het hoofd op. Hij doet het weer eens en ... Tik! De nek breekt, dood.
 Dokter gehaald, die zegt: het kind is dood, hoe is dat gekomen? Dat weet ik niet zegt de vader, we stoeiden.
 Maar dan moet u toch iets bizonders gedaan hebben, zegt de dokter. Welnee, gewoon, zegt de vader, opgetild, -zo- en hij tilt het zusje, om het te laten zien, net zo oud, ook aan haar kop omhoog. Tik! Ook de nek gebroken. 
 Toen wisten ze in elk geval waar het van kwam, aardig hè?

Waarschijnlijk het bekendste gezegde van Gerard Reve:
- Het gaat slecht, verder gaat het goed.

- Ik moet er de meestertitel bij hebben, anders is het half werk. Wat doe jij? Frits haalde diep adem, opende de mond, sloot hem weer, opende hem opnieuw en zei op een effen toon: op kantoor. Ik neem kaarten uit een bak. Als ik die er uit genomen heb, dan zet ik ze er weer in. Zo is het.

- ... en ging bij een groot plein het warenhuis "Het wespennest" binnen.

- "Heel interessant, geweldig interessant", zei hij. Dat moet ik morgen eens lezen. "Dat is niet voldoende," dacht hij. "Ik zal het morgen eens diepgaand bestuderen," voegde hij er aan toe.

Waardering:
Tekst: ***
Tekeningen: *****

        

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

woensdag 2 maart 2022

Annie van Gemert: Jongens en meisjes

Annie van Gemert: Jongens en meisjes (Nederland, 2009): 244 blz: Uitgeverij Van Halewijck
 
Jongens en meisjes
 
Voor haar boek "Jongens en meisjes" heeft de Nederlandse fotografe Annie van Gemert tussen 2003 en 2009 in totaal 30 meisjesachtige jongens en jongensachtige meisjes gevolgd en gefotografeerd.
 
In het boek staan ook 27 bladzijden met tekst, waarin Marijke Libert 11 van de gefotografeerde jongens en meisjes interviewt. Deze interviews heb ik niet gelezen, het gaat mij om de foto's.
 
Annie van Gemert maakt gevoelige portretten. Vaak is op deze foto's niet te zien of het om een jongen of een meisje gaat die gefotografeerd is. Ik vind bijna alle foto's uit "Jongens en meisjes" mooi en een aantal vind ik prachtig. Het is gewoon een erg mooi fotoboek.
 
Voor een aantal foto's uit "Jongens en meisjes", klik hier.

      

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Annie van Gemert: Schooluniformen

Annie van Gemert: Schooluniformen (Nederland, 2013): 224 blz: Uitgeverij Van Halewyck
 
Schooluniformen
 
Voor haar boek "Schooluniformen" heeft de Nederlandse fotografe Annie van Gemert tussen 2010 en 2013 een aantal scholen in Vlaanderen bezocht om daar foto's te maken. De meeste foto's in het boek zijn portretfoto's van de leerlingen, soms alleen, maar vaker in kleine of grote groepen. Ook staan er in het boek een aantal foto's van de interieurs van verschillende schoolgebouwen.
 
Het valt natuurlijk op dat alle kinderen in een schooluniform gekleed zijn. Blijkbaar was dit in België veel gebruikelijker dan in Nederland. Gelukkig heb ik zelf nooit een schooluniform hoeven te dragen.
 
Ik vind de meeste foto's in "Schooluniformen" erg mooi. Sommige foto's ogen wat onscherp, maar het merendeel is gewoon scherp. Misschien is "Schooluniformen" niet zo'n heel ambitieus fotoboek, maar het boek ziet er mooi uit en het geeft een goed beeld van hoe middelbare scholieren in België eruit zagen en hoe ze gekleed gingen ten tijde van het maken van het boek. Gewoon een mooi boek!
 
Voor een aantal foto's uit "Schooluniformen", klik hier.
 
     
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.
 

dinsdag 1 maart 2022

Freek de Jonge (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De komiek

Freek de Jonge (tekst) & Dick Matena (tekeningen): De komiek (Nederland, 2009): 119 blz: Uitgeverij Augustus
 
De komiek
 
Begin jaren 80 heb ik wel eens wat van Freek de Jonge op de televisie gezien. Ik vond zijn shows destijds wel aardig, maar ik ben nooit een groot fan van Freek geweest. De laatste 35 jaar heb ik zijn carrière niet meer gevolgd.

Dick Matena heeft met wisselend succes een flink aantal klassiekers uit de Nederlandse literatuur verstript. Tot nu toe ben ik het meest enthousiast over zijn verstrippingen van "Kaas" en vooral die van "Saïdjah en Adinda". Ik heb mij voorgenomen om al zijn verstrippingen te lezen, tenminste zolang ze mij boeien.

Anders dan bij zijn andere verstrippingen heeft Dick Matena met "De komiek" een theatershow van Freek de Jonge verstript. Misschien helpt het als je deze show gezien hebt (als ik hem al ooit gezien heb, dan is dat minstens 35 jaar geleden), maar ik vind de teksten van Freek de Jonge niet zo heel sterk. Als cabaretier probeert hij natuurlijk om mensen te vermaken en misschien is dat in de theaterzalen goed gelukt, maar hier op papier werkt het bij mij niet.

Het tekenwerk van Dick Matena vind ik daarentegen uiterst origineel en fantasierijk. In dit album is hij duidelijk op dreef, de ene knotsgekke tekening na de andere.

Om kort te gaan: voor de teksten van Freek hoef je dit boek niet te lezen, maar de tekeningen van Dick Matena vind ik zeker de moeite waard.

Waardering tekeningen: ****
 
 
 
Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.