The Turin Horse (Hongarije, 2011): 148 min: Zwart-wit: Regisseur Bela Tarr
Is 
het mogelijk om een fascinerende film te maken waarin vrijwel niets gebeurt?
De Hongaarse regisseur Bela Tarr heeft al eerder met het prachtige "Satantango" bewezen dat dat heel goed mogelijk is. In "The Turin Horse" gebeurt er zo mogelijk nog minder.
Evenals alle andere films die ik van Bela Tarr heb gezien is "The Turin Horse" gefilmd in een prachtig zwart-wit en bestaat hij uit zeer lange shots die zeer zorgvuldig gecomponeerd zijn en wordt de film ondersteund door de atmosferische muziek van Mihaly Vig, de vaste componist van de films van Bela Tarr.
In "The Turin Horse" volgen we 6 dagen in het leven van een man van middelbare leeftijd en zijn dochter die op een afgelopen vervallen boerderij wonen. Buiten is een woest en kaal landschap met alleen een waterput en ze hebben een paard dat er ook niet al te best uitziet.
De dagen lijken allemaal op elkaar. Ze staan op, de dochter kleedt haar vader aan, ze eten elk één in de schil gekookte aardappel waar ze zorgvuldig de schil van afpellen, ze drinken een glas water, ze kijken uit het raam, de dochter haalt water uit de waterput, ze scheppen de mest uit de stal en brengen die naar buiten, ze doven het licht en gaan slapen. Ondertussen giert buiten de storm.
Het klinkt allemaal niet erg boeiend. Toch werd ik evenals in Tarr's eerdere film "Satantango" het verhaal ingezogen in een mate die ik bij geen enkele andere film behalve bij deze 2 films heb meegemaakt. Uiteindelijk vind ik "The Turin Horse" misschien wel de meest indrukwekkende film van de twee omdat daarin het minste gebeurt.
Ik denk dat 99% van de filmliefhebbers zijn neus zal ophalen voor deze film, maar als je bij die ene procent hoort die hier gevoelig voor is, dan krijg je een onvergetelijke filmervaring!
Op IMDB krijgt "The Turin Horse" van bijna 15.500 mensen een waardering van 7,8.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten