Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 8: Jetavana

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 8: Jetavana (Japan, 1972-1983): 362 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2008): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

 

Ik heb de afgelopen 9 dagen met zeer veel plezier de 8-delige mangaserie "Boeddha" van Osamu Tezuka herlezen en de laatste 5 delen daarvan besproken. Ik durf wel te stellen dat "Boeddha" een van mijn favoriete literaire reeksen ooit is.

 

Osamu Tezuka was zeer productief. In zijn leven heeft hij zo'n 700 manga's geschreven en getekend met in totaal 150.000 bladzijden. Osamu Tezuka werd ongeveer 60 jaar oud. Laten we zeggen dat hij de laatste 40 jaar daarvan non-stop heeft getekend, dat is omgerekend zo'n 10 bladzijden per dag! 

 

"Boeddha" is het fictieve levensverhaal van Siddharta, kroonprins van het konkrijk Kapilavastoe en de latere Boeddha. Over het leven van Boeddha is niet zo veel bekend, in ieder geval veel te weinig om er een serie boeken van zo'n 3.000 bladzijden over te schrijven. Daarom zijn een groot aantal niet historische bijfiguren verzonnen, die tezamen de leer van het boeddhisme prachtig illustreren. 

 

Het verhaal van "Boeddha" speelt zich rond 550-500 v. Christus af. Om zijn verhaal extra toegankelijk te maken heeft Osamu Tezuka veel anachronismen in zijn tekst verwerkt. Er zijn tal van verwijzingen naar de Amerikaanse popcultuur: Disney, Mickey Mouse, King Kong, Tarzan, Baseball, de Amerikaanse presidentsverkiezingen, 20 B.C. Fox, Zorro, McDonalds, E.T..

 

De tekst is door Gerard van Buuren uit het Engels vertaald. Dat lijkt mij geen bezwaar, de tekst is vrij eenvoudig. Het Nederlands loopt als een trein. Wat ook zeer leuk is, is dat van Buuren een aantal verwijzingen naar Nederlandse zaken heeft opgenomen: de Leidse Universiteit, de Mookerheide, het programma "Opsporing verzocht", PSV, Groen Links.

 

Om redenen van copyright heb ik het tot dusver in mijn besprekingen van "Boeddha" alleen maar over de teksten gehad. Die zijn natuurlijk goed, maar wat "Boeddha" echt onweerstaanbaar maakt zijn de prachtige inkttekeningen in zwart-wit. "Boeddha" is een van de mooist getekende serie boeken die ik ooit gezien heb. Kortom, een aanrader voor iedereen! 

Citaten:

- "Nog meer nieuws! Prins Ajatasattoe is vrijgelaten!"

 "Ajatasattoe. Die is opgesloten nadat hij Boeddha had neergeschoten."

 "Zit hij niet meer in de gevangenis? Hier zit een luchtje aan ..."

 "En hoe moet het nu met Groen Links?"

 

- "Zoals jullie wel gehoord zullen hebben heeft Bimbisara afstand gedaan van de troon. Koning Ajatasattoe heeft beloofd de sekte van Venoevana te helpen.

 Maar er zijn voorwaarden. Het monnikenbestaan heeft een facelift nodig. Deze groep heeft een botoxinjectie nodig om aansluiting te vinden bij de moderne tijd. De koning zal ons helpen."

 

Tatta heeft een kikker ingeslikt:

- "Ngaa! Glug! Gaah! Hnggg!"

 "Tatta, wat is er?"

 "Gjaga!!"

 "Spuug het uit."

 "Slik!"

 "Ha ha! Papa had 'n boomkikker ingeslikt."

 "Sdil! Sdomme pad dliet me bijna sdikken!

 Kikkers zijn lekkerder als ze geroosterd zijn."

- "Vannacht ben ik bezocht door een hemelse boodschapper. Ik voelde dat hij me smeekte te luisteren!

 Ik ben hier op zijn bevel. Ik moet iedereen weer naar huis brengen, naar Venoevana!"

[Op het volgende plaatje zie je E.T.]

 "Het spijt me voor jou, Saripoetta, maar we willen zelfs niet naar huis bellen."

 

- "Wat moet je met dit park?"

 "Wel ... eh ... ik wil hier ...

 ... een huis voor monniken bouwen."

 "Een huis voor mokkels?"

 "Nee, geen mokkels, beste prins, monniken."

 "Die kale kerels, bedoel je?"

 

- "Ik moet niks van kooplui zoals jij hebben. Jullie willen alleen maar meer geld verdienen!

 Op de tv zeggen jullie "alle mensen zijn broeders, laat er vrede op aarde zijn," maar jullie zoeken alleen maar publiciteit!"

 

- "Toen ik rijk was, maakte ik me altijd zorgen dat ik mijn geld zou verliezen of iemand het zou komen stelen. Ik was elke dag gewoon doodsbang.

 Maar nu ik geen geld meer heb, heb ik ook geen zorgen. Ik ben de hele tijd gelukkig."

 

Boeddha spreekt:

- "Je hebt het mis. Als je niet in een bevel gelooft, of het nu van de koning of Brahma is, hoef je het niet op te volgen."

 

Tatta aan het woord:

- "Je moet het ijzer smeden als 't heet is en noedels eten als ze gaar zijn. Vraag maar aan Socrates."

 

Tatta tegen Boeddha:

- "Aah ... eh ... te laat ...

 Ik kan niet meer terug ... Kom, begrijp me dan toch.

 Zeg, Boeddha, "oog om oog": dat gezegde ken je toch wel?

 Dat leer jij toch ook, niet?

 Nee, wacht, dat is uit de Bijbel. Verkeerde godsdienst. Foutje!"

 

- "Niet te geloven. Boeddha verlichte de pijn door zijn hoofd met een vinger aan te raken!

 Hij moet bovennatuurlijke gaven hebben. Of hij is de knapste dokter ter wereld ..."

 "O, dat heb ik in een film gezien!

 E.T. heette die, geloof ik. Ja ...

 Ben jij E.T., Boeddha?"

 "Doe niet zo mal. Als je er per se een etiketje op wil plakken, dan ben ik een dokter die de ziel van de mens geneest."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 7: Prins Ajatasattoe

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 7: Prins Ajatasattoe (Japan, ?): 418 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2008); Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

 

Ajatasattoe, kroonprins van Magadha, wordt door zijn vader opgesloten omdat die door Assaji voorspeld is dat hij vermoord zou worden door zijn zoon als die 19 jaar oud zal zijn. Ajatasattoe wordt verliefd op een meisje dat krijgsgevangen is gemaakt en bekritiseert het kastenstelsel.  

 

De overlevende shakya's uit Kapilavastoe zijn er zeer slecht aan toe. De ouders en de vrouw van Boeddha worden gevangen gehouden door de wrede prins Viroedhaka. Boeddha maakt weer allerlei avonturen mee en groeit in spirituele kracht. Ik ga verder met het laatste deel van deze prachtige serie. 

 

Citaten:

- "Goed, maar laten we zondags vrij nemen ...

 ... zodat we naar de bios kunnen ...

 ... of mahjong kunnen spelen."

 "Doe maar, als je dat wilt, maar dan word je nooit monnik."

 

Prins Ajatasattoe praat tegen zijn paard:

- "Breng ze op een dwaalspoor. Lok ze zo ver mogelijk weg."

 "Hoe ver?"

 "Naar de Mookerheide voor mijn part."

 "Reiskostenvergoeding?"

 

- "Wie het ook is, waar het ook is, ik laat me niet dwingen een preek af te zeggen."

 "Niet afzeggen, alleen uitstellen."

 "We kunnen zeggen dat je ziek bent.

 Dat zeggen mangatekenaars ook als hun werk te laat is."

 

- "Kom me niet vertellen, dat jij ook aan zijn kant staat!"

 "Boeddha is een edel mens."

 "Jij bent groter. Jij zou in het Guinness Book of Records moeten staan als de slimste mens ter wereld!"

 

Een ontmoeting met  een reus:

- "Lamelos! Help! Het is Bokito!"

 

- "Dokter, kijk eens goed rond!

 Wat 'n troep waar ze allemaal in moeten liggen ...

 ... zonder water of medicijnen mogen ze sterven als honden. Zij zijn toch ook mensen?"

 "Niets aan te doen. Ze zijn nou eenmaal als shoedra's geboren."

 "Maar waarom worden ze niet als mensen behandeld? Zien ze er niet net zo uit als wij?"

 

- "Die twee zijn de steunpilaren van onze sekte. Het doet ons verdriet dat u zo aan hen twijfelt."

 "Twijfel is goed. Dat is de essentie van wat ik, Sanjaya, preek.

 Geloof de mensen niet. Geloof de maatschappij niet. Geloof de natuur niet. Geloof niet in de tijd. Geloof niet in het leven of de dood. Geloof de weerberichten niet. En geloof zeker niet dat PSV kampioen wordt."

 

- "Een sekte zonder Boeddha is als koffie zonder melk!"

 

- "Boeddha! Wat hebben we nou aan zijn preken!?"

 "Let op je woorden! Vergeet niet dat Boeddha onze prins was."

[Vervolgens drukt hij met een stempel het woord domkop op het voorhoofd van de twijfelaar]

 

- "Als u meteen terug wilt gaan, mag u gerust mijn paard gebruiken.

 En als u niet van paarden houdt, roep ik wel een taxi."

 

Iemand hoort het laatste nieuws op de radio:

- "Wacht eventjes. Ze zenden net een extra bulletin uit."

 "Waar heb je dat ding vandaan, jij nieuwlichter ..."

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 6: Ananda

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 6: Ananda (Japan, ?): 353 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2007): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

 

"Ananda" is alweer het zesde deel van de prachtige mangareeks "Boeddha". In het begin van het boek zien we dat de ouders van Ananda samen met de kleine baby op de vlucht zijn voor het leger van Kosala. Zijn vader roept de macht in van een demon en wil alles beloven. Een demon verhoort zijn gebed en zorgt ervoor dat Ananda zo goed als onkwetsbaar wordt. De demon heeft een plan met Ananda, hij moet de Boeddha vermoorden.

 

In "Ananda" beleven we weer volop avonturen. Er komt een detective in voor die probeert om Ananda te vermoorden. Je hebt de drie broers Kassapa, die het vuur aanbidden. Boeddha preekt intussen nog tot de krokodillen die gretig naar hem luisteren en hem met rust laten. In de citaten weer een aantal prachtige anachronismen.  

 

Citaten:

- "Onze pijlen vliegen gewoon naar ons terug!!"

 "Onmogelijk! Het is geen film die je achteruit kunt draaien!"

 

- "Twee jaar geleden was ik samen met Ananda. We kregen ruzie ...

 ... en we trokken onze zwaarden.

 Ik hakte een van zijn vingers af.

 Maar ik zag hem een maand later weer ... ... en toen had hij alle vijf zijn vingers."

 "De afgehakte vinger was dus weer aangegroeid, wil je zeggen?"

 "In de biologie noemen we dat regeneratie."

 

- "Hij wil me van mijn zuurverdiende geld beroven.

 Dertig zakken goud."

 "Ha ha ha! Als ik het niet dacht, nog steeds dezelfde ...

 ... ouwe graaier, hè?"

 

- "Ha ha ha ... Die kennis heb ik zelf verworven. Je kunt veel leren als je de wetten van hemel en aarde kent. Noem het natuurwetenschap."

- "Wanneer je een vuur brandt in een afgesloten kamer, zuigt het de lucht op, en elk levend wezen stikt. Pure wetenschappelijke kennis. Onthoud het goed."

 

- Sinds mensenheugenis heeft men gedacht dat heilige mensen psychokinetische gaven bezaten. Met behulp van die gave konden ze wonderen doen en zieken genezen. Ook Boeddha zou dit talent hebben gehad. ...

 

De tekeningen op bladzijden 244 tot 247 laten een grappige omslag in het verhaal zien. Na het horen van de preek van Boeddha scheert Oeroevela Kassapa zijn hoofdhaar af en doen zijn 500 volgelingen hetzelfde om vervolgens in de leer te gaan bij Boeddha.

 

- "Gaya, wat ben je toch slim ...

 Je zou prof aan de Leidse universiteit kunnen zijn."

 

- "Alsjeblieft, je lunch en een halve euro. En nu wegwezen."

 "Ik ben hier niet gekomen voor een hamburger van McDonald's!"

 

- "Hm, heb ik jou niet ooit ...

 ... op de tv gezien? Bij "Opsporing verzocht"?

 Ha ha ha. Jij bent die seriemoordenaar die de rechterpink van zijn slachtoffers afhakte! Waar of niet?"

 

- "Ik zal jullie nog een verhaal vertellen. Er was eens een welvarende stad, altijd vol leven en licht."

[Onderaan de tekening staat met grote letters: 20B.C. FOX

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 5: Het hertenpark

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 5: Het hertenpark (Japan, ?): 350 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2007): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

 

In deel 4 van de mangareeks "Boeddha" bereikte prins Siddhartha onder een boom de staat van verlichting. Voortaan zou hij als Boeddha door het leven gaan. De taak van Boeddha was om andere wezens, zowel mensen als dieren te onderwijzen. Volgens de leer van Boeddha zijn de levens van alle mensen en alle andere dieren en planten met elkaar verbonden.

 

In "Het hertenpark" lopen weer meerdere verhalen door elkaar. Tatta maakt jacht op een dolle olifant die zo geworden is nadat zijn jong door jagers is vermoord. Er is een duel tussen Tatta en de reus Yatala en Boeddha houdt zijn eerste preken in het hertenpark voor een kudde herten. De kwaadaardige monnik Dhepa, die het niet kan verkroppen dat Boeddha niet meer het pad van de ontberingen volgt, probeert om Boeddha te doden. Hoe langer ik in deze serie lees, hoe enthousiaster ik word. 

 

Citaten:

De kristallen prins probeert om Tatta beleefd taalgebruik bij te brengen:

- "Ook tegen je echtgenote. Je moet beleefd zijn tegen vrouwen om te tonen hoe hoffelijk je bent."

[Tata maakt een buiging] "Goed, jij je zin ... zo ..."

 "Die buiging is volkomen onaanvaardbaar. Zo! Langzaam, hoffelijk ..."

 "Verrek maar. Zak toch in de stront!"

 "Zulke ordinaire taal gebruik je niet als er een vrouw bij is. Zeg me na!

 Zeg "hoe durft u" in plaats van "verrek maar"."

 "Voor "stront" zeggen we "uitwerpselen"."

 "Hoe durft u. Zak weg in de uitwerpselen."

 "Goed zo. Zo hoort het."

 "Kom nou toch. Niemand die me zo serieus neemt.

 Sodemieter toch op met je kutsmoezen."

 "Nee, het is: "Zoudt u weg willen gaan met uw vaginauitvluchten." "

Tatta valt een dolle olifant aan:

- "Fantastisch ... Olifantastisch! Paardje ... nee, olifantje rijden!"

 

Volgens Devadatta:

- "Jezelf helpen door anderen te helpen ... iemand die dat onderwijst is gek ... Als je volgens die regel zou leven, trek je steeds aan het kortste eind."

 

De koningin ziet dat haar zoontje strips zit te lezen:

- "Laat me eens even kijken ... Wat heeft dit te betekenen!? [Zoontje kijkt naar een afbeelding van een blote vrouw] Zulke vulgaire lectuur moet je niet lezen!!

 Ik wil je niet verbieden strips te lezen, maar lees dan in ieder geval iets goeds.

 Disney, bijvoorbeeld, of Mickey Mouse."

 "Nee, nu verwar je strips met tekenfilms."

 

Een raadsheer vraagt zich af wat ze met een gezant uit Kosala moeten doen:

- "Wat zullen we doen? Hem meteen weer op de trein naar huis zetten?"

 

- "We hebben gehoord wie je tegenstander is."

 [Op het volgende plaatje een Indianenopperhoofd] 

 "Generaal Custer!? " 

 "Nee, hij heet Tatta, de moedigste krijger van Magadha. Hij is geweldig."

 

Tatta tegen de raadsheer:

- "Ik heb me ook niet als vrijwilliger aangemeld. Effe dimmen, Dikkertje Dap!"

 

Iemand was aangevallen:

- "U hebt hem laten ontsnappen! Ik wilde met hem vechten."

 "Dwaas, weet je echt niet wie dat was? Dat was de fantastische Zorro!"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Osamu Tezuka; Boeddha: Deel 4: Het woud van Oeroevela

Osamu Tezuka; Boeddha: Deel 4: Het woud van Oeroevela (Japan,? ): 370 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2007): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

 

In het najaar van 2009 heb ik de 8-delige mangaserie "Boeddha" voor het eerst in zijn geheel gelezen. Ruim 4 jaar geleden heb ik de eerste drie delen herlezen en besproken op mijn blog. Om weer in het verhaal te komen heb ik de afgelopen dagen de eerste drie delen voor de derde keer gelezen en nu ga ik verder met het bespreken van de laatste 5 delen. 

 

Siddhartha ondergaat allerlei beproevingen in het woud van Oeroevela samen met de monnik Dhepa. Op een gegeven moment is hij bijna compleet uitgehongerd en krijgt hij een kom met melkpap van een jonge vrouw. Vervolgens besluit hij dat het ondergaan van lichamelijke ontberingen niet de weg naar de wijsheid is. Hij hoort dat zijn geboorteland is binnengevallen door de machtige staat Kosala met aan het hoofd een voormalige beroepsworstelaar. Er valt weer veel te genieten in dit vierde deel, zowel tekstueel als wat betreft het tekenwerk.

 

Citaten:

Siddhartha wil leerling worden van een beroemde asceet:

- "Mijn leerling worden?

 Goed, ga maar bij de anderen zitten.

 Begin meteen met mediteren en orden je geest.

 Maak plaats voor deze jongens en geef ze een zitmat.

 Goed ...

 ... De eerste paar jaar zit je gewoon en denkt nergens aan."

 

Bij dezelfde asceet:

- "Meester ... het enige wat ik wil leren is hoe ik kan voorkomen dat ik ooit dood zal gaan, niet hoef te sterven."

 "Dat leer je nooit.

 Tijdverspilling. Vergeet het maar."

Assaji heeft op de rand van de dood gelegen en kan sindsdien de toekomst voorspellen:

- "Siddhartha, jij ook sterven. Jij zwakke maag, ja?

 Jij sterven van erge diarree."

 "Wat? Wanneer!?"

 "Zal zijn ..."

 "N-Nee!! Vertel het me niet! Ik geloof niet dat ik de dood zo kalm kan afwachten als jij."

 

Een arme vrouw vraagt aan Assaji om haar toekomst te voorspellen:

- "Zal ik nooit het kind van een rijke man redden of veel geld krijgen?

 Zal ik dan werkelijk nooit eens een meevaller hebben?"

 "Nee. Altijd arm blijven tot je dood."

 "Verdorie ...! Nu heb ik helemaal geen puf meer om te werken ..."

 

Prins Viroedhaka wil de reus Yatala laten trainen bij zijn lijfwacht:

- "Mannen, bewapen hem als een lijfwacht en begin hem te trainen."

 "U kunt hem niet zomaar binnenlaten!

 De lijfwachten zijn het keurkorps! Allemaal afgestudeerd aan de academie van Tokio."

 

Over Yatala:

- "Hij is ongelooflijk, een echt monster.

 In een oogwenk heeft hij zeven tijgers gedood!"

 "Reuzen worden zelden door tijgers verslagen. Dat weet elke baseballkenner."

 

De moeder van prins Viroedhaka over Yatala:

- "Ik ben helemaal niet bang! Je bent veel knapper dan King Kong ... menselijker!"

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Hayao Miyazaki: Shuna's Journey

Hayao Miyazaki: Shuna's Journey (Japan, 1983): 154 blz: Vertaald in het Engels door Alex Dudok De Wit (2022): Uitgeverij First Second

 

 

Ik kreeg een paar weken geleden het prachtige "Shuna's Journey" cadeau van een vriend met een gedeelde liefde voor mooie Graphic Novels en strips. Hayao Miyazaki, de schrijver van deze Manga, is vooral bekend als animator van een aantal Ghibli-films, waarvan "Spirited Away" de bekendste is.

 

Miyazaki heeft "Shuna's Journey" gebaseerd op een oud volksverhaal uit Tibet. Het gaat over prins Shuna die een lange reis maakt op zoek naar een wonderbare graansoort om zijn volk mee te voeden. Onderweg komt hij een jonge vrouw tegen die gevangen zit en bevrijdt haar.

 

Het verhaal van "Shuna's Journey" is eenvoudig en wordt erg effectief met weinig woorden verteld. Maar wat dit boekje zo bijzonder maakt zijn natuurlijk de buitengewoon mooie tekeningen. Een aanwinst voor iedereen die van mooi getekende boeken houdt!

 

Voor een aantal tekeningen uit "Shuna's Journey", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 10: Nooit opgeven

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 10: Nooit opgeven (Japan, na 1973): 261 blz: Vertaler niet vermeld (2015): Uitgeverij XTRA

 

 

Gen ontmoet op straat een meisje waar hij meteen verliefd op wordt. Het blijkt dat zij de dochter is van een man die vertelt hoe geweldig het Japanse leger wel niet was. Van haar vader mag zij niet met Gen omgaan, maar zij doet het toch. Het zijn voor Gen de gelukkigste momenten uit de hele 10-delige serie.

 

Musubi is door toedoen van gangsters verslaafd geraakt aan drugs en komt te overlijden. Ryuta schiet een paar gangsters die dit veroorzaakt hebben overhoop en gaat op de vlucht met Katsuko.

 

Aan het einde van "Nooit opgeven" neemt Gen de trein naar Tokio om zich daar, te midden van andere kunstenaars, te bekwamen in het schilderen.

 

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 9: Grenzen doorbreken

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 9: Grenzen doorbreken (Japan, na 1973): 263 blz: Vertaler niet vermeld: Uitgeverij XTRA

 

 

Het huis waarin Gen een paar jaar heeft gewoond en dat hij zelf gebouwd heeft met zijn moeder en zijn vrienden moet afgebroken worden om plaats te maken voor een vredespark in Hiroshima. Gen en Ryuta laten het er niet bij zitten en bekogelen de mensen die het huis afbreken met stront. Helaas delven ze het onderspit. 

Natsue voelt dat ze niet lang meer te leven heeft en wil een urn maken zodat daarin haar as bewaard kan worden bij haar vrienden. Ze maakt een prachtige urn, maar Gen vernielt die doelbewust omdat hij hoopt dat zij daardoor wil blijven leven om een nieuwe urn te maken. Het pakt anders uit. Natsue sterft en Gen maakt zelf een urn voor haar as.

Gen ontmoet een schilder die hem leert om reclameborden te schilderen.

   

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 10 van Hiroshima: "Nooit opgeven".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 8: Kooplui des doods

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 8: Kooplui des doods (Japan, na 1973): 263 blz: Vertaler niet vermeld: Uitgeverij XTRA

 

 

Intussen is er een oorlog uitgebroken in Korea. De Amerikanen trekken opnieuw ten strijde, ditmaal vanaf hun legerbases in Japan. Veel Japanners willen demonstreren tegen deze oorlog, maar de bezetter staat dat niet toe.

Ryuta doet goede zaken met de verkoop van de kleding die Katsuko en Natsue hebben gemaakt. Hij is een groot fan van de Carps, het honkbalteam van Hiroshima. Ryuta droomt ervan om ook een groot honkballer te worden.

In de klas van Gen zit Aihara die ruzie zoekt met Gen en hem uitdaagt voor een gevecht op leven en dood. In feite wil hij graag dood. Ze raken bevriend en Gen komt erachter dat ook van Aihara zijn grote liefde het honkbal is, en dat hij een heel goede werper is.

 

Op school heeft Gen een leraar Ohta, die anders is dan andere leraren. Ohta verafschuwt geweld, spoort zijn leerlingen aan om zelf kritisch te blijven nadenken en gebruikt zelf geen geweld tegen hen, in tegenstelling tot alle andere leraren. Dan wordt Ohta ontslagen. Gen is woest.

 

Natsue krijgt een blindedarmontsteking en moet naar het ziekenhuis. Ze herstelt niet goed en wil zich voorbereiden op haar dood.

 

Koiji, de oudste broer van Gen heeft een vriendin, die met hem wil samenwonen, maar dan zonder Gen en Akira. Gen voelt dat hij in de weg zit.

 

   

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 9 van Hiroshima: "Grenzen doorbreken".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 7: Tot stof vergaan

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 7: Tot stof vergaan (Japan, na 1973): 265 blz: Vertaler niet vermeld (2014): Uitgeverij XTRA

 

 

Ryuta heeft een idee om het boek van "papa" te laten drukken bij de gevangenis. Alleen moeten ze nog aan papier zien te komen dat erg schaars is, maar hier helpt meneer Pak bij. 

 

Ryuta had een maatje uit het tuchthuis, Noro, meegenomen toen hij ontsnapte. Noro wil wraak nemen op zijn oom die hem slecht behandeld heeft, maar wordt bijna in stukken gescheurd door diens hond. Gen en Ryuta gaan even op bezoek bij die oom, maken de bloeddorstige hond af en vertrekken pas nadat ze goudstaven hebben meegenomen.

 

"Papa" sterft als het boek gedrukt is. De Amerikanen komen achter het bestaan van het boek en pakken Gen en zijn vriendjes op. Ze kunnen niet geloven dat Gen achter het boek zit, maar pakken evengoed de jongens op. Gen en zijn vriendjes bereiden zich voor op martelingen, de Amerikanen denken dat ze gek zijn, en ze worden weer vrijgelaten. Ze snappen er niets van.

Intussen is Kimie [de moeder van Gen] uit het ziekenhuis gekomen, zogenaamd omdat ze beter is, maar in werkelijkheid omdat ze uitbehandeld is. Ze heeft maagkanker en volgens de dokter heeft ze nog maar 4 maanden te leven. Gen, Akira en Ryuta zijn radeloos. Dan komt het moment dat Kimie sterft.

 

    

 

Lees verder in deel 8 van mijn bespreking van Hiroshima: "Kooplui des doods".

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 6: Niets dan de waarheid

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 6: Niets dan de waarheid (Japan, na 1973): 269 blz: Vertaler niet vermeld (2013): Uitgeverij XTRA

 

 

Aan het begin van "Niets dan de waarheid" verkopen Gen en zijn vriendjes opgegraven schedels van omgekomen Japanners aan de Amerikaanse soldaten als souvenirs. Een Japanse schoolmeester is boos op hen, maar Ryuta werpt tegen dat de schoolmeester hun geen eten geeft en dat ze anders verhongeren.

 

Met het geld dat ze aan de verkoop hebben verdiend willen ze naar de zwarte markt gaan om eten te kopen. Tot hun verbazing worden er allerlei grote pakketten uit de trein gegooid. Er blijkt in de pakketten veel eten te zitten. Gen en zijn vriendjes snappen er niets van, totdat ze erachter komen dat de politie al het eten dat op de zwarte markt is gekocht, in beslag neemt. 

De moeder van Gen is doodziek en Ryuta berooft een stel gangsters om aan geld te komen voor medicijnen. De gangsters zweren wraak en Ryuta moet vluchten en meldt zich bij de politie voor opname in een tuchthuis. 

Gen redt een meisje van zelfmoord die hij al eerder had gered. Natsue wil niet meer verder leven omdat haar gezicht vreselijk verminkt is en ze door iedereen voor monster wordt uitgemaakt. Gen neemt haar op in zijn vriendengroepje.

Gen weet met de verkoop van gestolen koper wat geld te verdienen en koopt daarmee een tweedehands naaimachine zodat Katsuko en Natsue een kledingwinkel kunnen beginnen. De oudere man "Meneer" die ze hebben opgenomen heeft een boek over de atoombom geschreven "Het einde van de zomer" en hoopt dat gepubliceerd te krijgen. Gen doet zijn uiterste best maar geen enkele uitgever durft het aan om het boek te publiceren uit angst voor represailles van de Amerikanen. 

   

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 7 van Hiroshima: "Tot stof  vergaan".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom. 

 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 5: Oorlog zonder einde

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 5: Oorlog zonder einde (Japan, na 1973): 268 blz: Vertaler niet vermeld (2010): Uitgeverij XTRA

 

 

De toestand in Hiroshima is enigszins genormaliseerd en Gen gaat weer gewoon naar school. In zijn klas zit Amamori met wie hij steeds ruzie heeft en die hij consequent Kakamori noemt. Op een dag komen drie straatschoffies de les verstoren en bedreigen ze de leraar. In één van hen herkent Gen zijn vriend Ryuta, die nu voor een beruchte maffiabaas werkt.

 

Gen en zijn vrienden hebben geen plaats om te wonen, dus bouwen ze een huisje. Daar wonen Gen, zijn vriend Ryuta en het meisje Katsuko. De maffiabaas Masa kan bomwezen zoals Ryuta goed gebruiken als kanonnenvlees en eist hem terug. Ryuta schiet hem haast overhoop. Ook komt een oude man in hun huisje wonen wiens gehele familie dood is. Hij is schrijver en wil de wereld vertellen over de verschrikkingen van de atoombom, maar de Amerikanen staan niet toe dat er ook maar iets over de atoombom wordt gepubliceerd.

De moeder van Gen is ziek. De arts raadt aan om naar het Amerikaanse ABCC te gaan, de Commissie van Atoombomslachtoffers. Daar verzamelen ze gegevens over mensen die ziek zijn als gevolg van de straling en ook de botten van de doden. De Amerikanen geven aan artsen die mensen naar hen toesturen gratis medicijnen, die de artsen voor grof geld verkopen. Een jongen graaft schedels op, maakt die schoon en verkoopt ze aan Amerikaanse soldaten. Gen is woest, maar de jongen vertelt hem dat het zijn manier is om wraak te nemen op de Amerikanen. Gen en Ryuta gaan ook schedels verzamelen. Gen en Ryuta hebben altijd honger. Ryuta probeert om garnalen te vangen, maar weet niet hoe hij dat moet doen. Gen leert het hem.

 

  

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 6 van Hiroshima: "Niets dan de waarheid".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 4: Uit de as herrezen

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 4: Uit de as herrezen (Japan, na 1973): 291 blz: Vertaler niet vermeld (2009): Uitgeverij XTRA

 

 

De oorlog is afgelopen en de Amerikanen houden het land bezet. De opperbevelhebber van de Amerikanen, de generaal Douglas MacArthur, is nu de baas in Japan. Er gaan geruchten dat als de Amerikanen je te pakken krijgen ze bij de mannen de kloten afhakken en de vrouwen verkrachten. Natuurlijk is de eerste Amerikaan die Gen en Ryuta te zien krijgen, een vriendelijke soldaat die hun een pakje kauwgom geeft, een wonderbaarlijk snoepgoed dat je heel lang kunt uittrekken. 

Gens oudste broer Koji is ontslagen als soldaat en duikt weer op bij Kimie, Gen, Akira, Ryuta en Tomoko, met als enig bezit een kist met een aantal blikjes met eten die natuurlijk gauw op zijn.

Gen en Ryuta gaan op strooptocht uit om aan eten te komen. Zowel zij als Tomoko hebben rare vlekken op hun lichaam. Een man ziet Tomoko, Gen en Ryuta en zegt tegen Gen en Ryuta dat Tomoko niet lang meer te leven heeft omdat zij ernstig ondervoed is. Ook Gen en Ryuta zijn ondervoed en hebben hard dierlijke eiwitten nodig. De man zegt dat hij zich in leven heeft gehouden door honden op te eten. Gen en Ryuta willen ook een hond doden om die op te eten, maar dat kunnen ze niet over hun hart verkrijgen.

Er volgt een komische scène. Gen en Ryuta stelen op de Amerikaanse legerbasis een doos met blikken. Ze hopen dat er vlees of op zijn minst melkpoeder in zit. Op de blikken staat een hart met een grote letter L. Als Gen en Ryuta een blik openmaken zitten er raar gevormde ballonnen in. Ze begrijpen niet wat die rare Amerikanen met zoveel rubberen ballonnen aan moeten.

 

Ondertussen gaat Gen weer naar school. Bij hem in de klas zit een meisje die net als hij kaal is, maar een pruik draagt. Ze worden allebei vaak uitgescholden voor kale. De oudere zus van het meisje gaat met Amerikaanse soldaten mee, zodat ze te eten hebben en de huur van een woning kunnen betalen.

 

Op een dag is Tomoko verdwenen. Gen zoekt overal, maar kan haar niet vinden. Als hij Tomoko uiteindelijk terugvindt, is ze ernstig ziek en komt ze te overlijden. Gen is diepbedroefd.

  

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 5 van Hiroshima: "Oorlog zonder einde".

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 3: Een nieuw bestaan

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 3: Een nieuw bestaan (Japan, na 1973): 263 blz: Vertaler niet vermeld (2007): Uitgeverij XTRA

 

 

Nadat Gen en zijn moeder weggegaan zijn bij de vriendin van Kimie, zijn ze op zoek naar woonruimte. Niemand wil hen een kamer verhuren, bang dat ze door stralingsziekte worden besmet. Kimie en Gen keren terug naar de woning van de vriendin die spijt heeft van haar harde behandeling. Ze kunnen nu in een schuurtje wonen.

 

Gen krijgt een goed betaald baantje als de verzorger van Seiji, de broer van een rijk man. Deze man wil zelf Seiji niet verzorgen. Gen haalt de maden uit de wonden en verschoont de verbanden. Seiji behandelt hem eerst heel kwaadaardig totdat hij merkt dat Gen gevoelig is voor zijn woorden en dan helpt Gen hem zoveel hij kan.

 

In deel 2 had Gen een jongetje ontmoet, Ryuta, die hij zeer vond lijken op zijn overleden broertje Shinji. Ryuta was de aanvoerder van een bende weeskinderen. Nu vraagt Gen aan zijn moeder of Ryuta bij hen kan komen wonen. Dat mag. 

Intussen heeft Gens oudere broer Akira het einde van de oorlog doorgebracht op het platteland, twee dagen lopen verderop. Gen en Ryuta laten Kimie en Tomoko achter en gaan op weg naar Akira. Onderweg komen ze een jongen tegen die zijn zusje slaat. Gen en Ryuta zijn hierover verontwaardigd, maar het blijkt een doeltreffende strategie om aan voedsel te komen, die Gen en Ryuta even later zelf ook toepassen. Ze komen aan bij Akira aan wie ze het droeve lot van de families van Gen en Ryuta vertellen.

 

   

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 4 van Hiroshima: "Uit de as herrezen".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 2: De levende doden

Keiji Nakazawa: Hiroshima: Deel 2: De levende doden (Japan, na 1973): 259 blz: Vertaler niet vermeld (2006): Uitgeverij XTRA

 

 

In "De levende doden" gaat het verhaal van Gen Barrevoets en zijn familie verder. De 6-jarige Gen en zijn moeder Kimie hebben de uitbarsting van de atoombom op 6 augustus 1945 overleefd. Zijn vader Daikichi, zijn zus Eiko en zijn jongere broertje Shinji zijn vast komen te zitten tussen het puin en zijn overleden. Van wat er met zijn twee oudere broers is gebeurd: Koiji die in het leger is gegaan en Akira die op het platteland is ondergebracht, lezen we in "De levende doden" niets.

 

Na de uitbarsting van de atoombom is het een enorme chaos in Hiroshima. Overal liggen doden en gewonden. Veel mensen hebben brandwonden en de huid van hun lichamen laat los zodat ze er angstaanjagend uitzien. De mensen zitten vol met vliegen en maden. De mensen die nog leven hebben een enorme dorst. Te midden van deze chaos, de dag na de ontploffing, krijgt Kimie nog een dochtertje, Tomoko. Haar borsten zijn droog, dus moet Gen op zoek naar eten voor zijn moeder en zijn kleine zusje.

 

Gen beleeft allerlei avonturen. Hij ontmoet een meisje, Natsuo, die danseres wil worden nu beseft hoe lelijk ze is met al haar brandwonden en zelfmoord wil plegen. De doden en gewonden van het bombardement worden naar een klein eilandje voor de kust van Hiroshima gebracht. Schrijnend is daarbij dat alleen Japanners worden geholpen, Koreanen worden geheel aan hun lot overgelaten.

 

Gen slaagt erin aan een beetje rijst te komen en de baby is intussen gevoed met melk van een andere vrouw wiens eigen kind verloren was gegaan. Kimie en Gen besluiten om naar een nabijgelegen stadje te gaan, naar een vriendin van Kimie. Die vriendin ontvangt hen hartelijk, maar de tang van een schoonmoeder van de vriendin en de kinderen van de vriendin hebben geen boodschap aan Gen en Kimie en laten dat duidelijk blijken.

"De levende doden" is het trieste verhaal van de overlevenden van de explosie. Het is het meest sombere deel van de 10-delige serie en het is een welsprekende waarschuwing tegen het gebruik van atoomwapens en geweld in het algemeen.

   

 

Lees verder in mijn bespreking van deel 3 van Hiroshima: "Een nieuw bestaan".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Keiji Nakazawa: Gen Barrevoets in Hiroshima: Deel 1: De bom

Keiji Nakazawa: Gen Barrevoets in Hiroshima: Deel 1: De bom (Japan, vanaf 1973): 286 blz: Vertaler niet vermeld (2007): Uitgeverij XTRA

 

 

Ik heb dit najaar de eerste 5 delen van "Hiroshima" gelezen en besproken. De afgelopen dagen heb ik delen 6 tot 10 herlezen. Ik plaats de stukjes nu de komende dagen achter elkaar.

 

De 10-delige serie Graphic Novels "Gen Barrevoets in Hiroshima" is de meest indrukwekkende serie strips of Graphic Novels die ik ken. Dat ligt niet zozeer aan de tekeningen (ik ken strips of Graphic Novels waarvan de tekeningen mij meer aanspreken), maar vooral aan het verhaal dat wat mij betreft zich kan meten met de grote romans uit de wereldliteratuur. 

De hoofdpersonen uit "Hiroshima" zijn de leden van de familie Nakaoka, bestaande uit vader Daikichi, moeder Kimie, oudste zoon Koiji (aan het begin van het boek 17 jaar oud), dochter Eiko (14 jaar), tweede zoon Akira (11 jaar), derde zoon Gen (6 jaar en uiteindelijk de schrijver en verteller van het boek) en jongste zoon Shinji (4 jaar). 

 

"Hiroshima" is gebaseerd op de persoonlijke ervaringen van de schrijver Keiji Nakazawa. Het is wel wat opgeleukt zodat het verhaal beter binnen komt. De serie begint in de zomer van 1945 als de Japanse bevolking zucht onder de gevolgen van een militaire dictatuur en de oorlog. Als we het boek mogen geloven was de Japanse samenleving in die tijd zeer gewelddadig. Iedereen die hoger in rang stond mishandelde lager geplaatsten. Dat gebeurde niet alleen in het leger waar rekruten werden afgebeuld, maar ook bij leraren die leerlingen mishandelden en ook bij ouders die hun kinderen mishandelden. Zelfs de vredelievende Daikichi straft zijn kinderen geregeld erg hardhandig.

 

De bevolking is helemaal murw gemaakt en loopt achter de machthebbers aan. Vader Daikichi is één van de zeer weinigen die openlijk vraagtekens bij de oorlog zet en verkondigt dat de oorlog alleen gunstig is voor de rijken en niets goeds brengt voor de arme bevolking. Daarom wordt hij door de mensen in zijn omgeving als een verrader gezien die het leven zo zuur mogelijk gemaakt dient te worden. Omdat de vader een verrader is, zijn zijn vrouw Kimie en de kinderen dat automatisch ook. Oudste zoon Koiji kan dat niet aanzien en meldt zich als vrijwilliger voor het leger, hoewel hij nog te jong is om in dienst te moeten. Dit uiteraard tot ergernis van zijn vader.

 

Een voorbeeld uit "De bom". Een rekruut in het leger kan de moordende training in het leger niet aan en wordt daarom mishandeld door de commandant. Hij deserteert uit het leger, maar wordt algauw teruggevonden. Zijn commandant mishandelt hem daarop nog erger, waarop de rekruut zichzelf ophangt. De legerleiding stuurt een bericht naar de ouders van de rekruut dat hun zoon eervol is gestorven.

 

Op 6 augustus 1945 om 8.15 uur 's ochtends ontplofte de eerste atoombom zo'n 600 meter boven Hiroshima. Gen overleefde de ontploffing, evenals zijn moeder. Vader Daikichi, dochter Eiko en jongste zoon Shinji kwamen om het leven door instortend puin. 

Wat maakt de 10 delen "Gen Barrevoets in Hiroshima" zo bijzonder? De tekeningen in de boeken zijn erg mooi, maar het zit hem toch in de eerste plaats in de manier waarop het verhaal wordt verteld. De hoofdpersonen van het boek, Gen en zijn vriendjes, zijn straatschoffies die ongelooflijk veel lef hebben (keiharde gangsters worden zonder enige moeite vermoord) en die tegelijkertijd tegen het onrecht in de wereld strijden en een klein hartje hebben. 

 

In de boeken zit veel geweld, maar ook erg veel humor. Ik heb nog nooit zo meegeleefd met de personages in een boek als juist bij deze serie boeken. Ik las met een tempo van slechts 50 bladzijden per dag (ongeveer een kwartiertje lezen) om zo lang mogelijk van het verhaal te kunnen genieten. Het is jammer dat deze serie moeilijk verkrijgbaar is, hij is bij de bibliotheek niet te leen en de serie is vrij duur. Maar als je hem dan toch in zijn geheel aanschaft, dan heb je een werkelijk unieke serie boeken!

 

  

 

Lees verder in mijn bespreking van het tweede deel van Hiroshima: "De levende doden".

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Osamu Tezuka: Devadatta

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 3: Devadatta (Japan, ?): 322 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2007): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

Siddhartha wil een leven als monnik leiden en komt de monnik Dheva tegen. Dheva wil een leven vol beproevingen leiden. Als je in je huidige leven veel lijdt, dan ben je in je toekomstige leven beter af. Siddharta vindt dat een onzinnige gedachte.

 

Verderop in het verhaal maken we kennis met de kleine Devadatta, het zoontje van de woeste krijger Bandaka, die even gemeen uit zijn ogen kijkt als zijn vader en door iedereen gehaat wordt. Na een gruweldaad van Devadatta wordt hij ter dood veroordeeld. Hij weet te ontsnappen, wordt door een wolvin opgevoed en krijgt van de wolvin nog een wijze les mee. 

Een paar citaten:

- "Kijk eens moeder! Ik heb er nog eentje gevonden!" "Nee, maar! Het lijkt wel monniken te regenen, zeg!"

Vader wil iets vragen aan Dheva en Siddhartha:

- "Eh ... ik wilde eigenlijk iets vragen ... De zaak zit zo, we hebben ... eh ... tweeëndertig koters en de oudste wil ook zo'n kaalkop ... ik bedoel, monnik worden. Dat snotjong kent zijn plaats niet. Een zoon van een arme jager kon toch nooit monnik worden? Maar tegenwoordig, nu zelfs acteurs de politiek in gaan, krijgt zelfs een arme jongen een kans, heb ik gehoord. Hij is de snuggerste van het stel, moet ik zeggen." "We zouden zóóó dankbaar zijn! Hij heet Assaji."

Een les van de wolvin:

- "Wij wilde dieren doden alleen als we honger hebben en we niet anders kunnen. Dat is onze wet! Zelfs de woeste tijger doet geen vlieg kwaad wanneer hij verzadigd is. De smakelijkste prooi kan vlak bij hem komen, maar hij verroert geen vin. Wij doden nooit zinloos, zo luidt onze wet. De enige schepsels die die wet overtreden zijn mensen! Daarom zijn ze zo angstaanjagend."

- "Jullie hebben het allemaal gehoord, hè? Ik moet mijn belofte aan Siddhartha houden. Vanavond gaan we uit elkaar." "Wacht eventjes! Dat komt wel erg onverwacht, chef!" "Onverwachte dingen houden het leven spannend, nietwaar!" "Dat gaat zomaar niet! Waar moeten we dan van leven? Luister in ieder geval even naar ons! We eisen een gouden handdruk!" "Ga terug naar ons schuilhol! Neem alle buit die je dragen kunt! Dat is jullie gouden handdruk."

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bent u op zoek

naar een mooi boek

Kijk dan bij

Ardi Seij 

 

Osamu Tezuka: Vier ontmoetingen

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 2: Vier ontmoetingen (Japan, ?): 411 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2006): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

In "Vier ontmoetingen" zijn we tien jaar verder. Prins Siddhartha heeft een zwak gestel en is vaak ziek. Op een tekening zien we hoe prins Siddhartha naar zijn speelkamer wordt begeleid, een groot zwembad met daarin een heleboel knappe schaars geklede meisjes om hem te vermaken. De prins verveelt zich en stelt zijn opvoeders allerlei lastige vragen. Zijn vader, koning Soeddhodana, wil dat Siddhartha een groot krijger wordt, maar daar is Siddhartha niet in geïnteresseerd.

Met behulp van Tatta weet Siddhartha te ontsnappen uit het paleis en krijgt te maken met het "echte" leven, mensen die in armoede leven, ziek zijn en dood gaan. Hij wordt verliefd op Migaila, een meisje uit de laagste kaste. 

Siddharta keert terug naar het paleis en hij moet trouwen met de knappe Yashodara die zijn vader voor hem heeft uitgezocht als bruid. Siddhartha wil de wereld in trekken om daar als een monnik te leven.

"Vier ontmoetingen" is opnieuw licht van toon met de nodige humor.

Een aantal citaten:

- "Waarom hebben we kasten? Wie bepaalt dat? Welk kenmerk bepaalt je kaste?" "Niemand bepaalt onze kaste. Het gaat niet om een kenmerk. De zoon van een bedelaar is een bedelaar. De zoon van een koopman koopman. De zoon van een krijger is een krijger en de zoon van de koning zal later koning worden." "Een kraai is een kraai, een mus een mus, een stekelbaarsje ..." "Mond dicht!! Wie is die grapjas?" "Als er geen kenmerken zijn, waarom moeten er dan kasten zijn? We zijn allemaal mensen." "Eh, eh, eh! Zo praat je niet tegen me. Ik ben je leermeester. Ik ben hier om te onderwijzen, niet om te debatteren. Goed begrepen, Siddhartha?"

- "Mijn leraar zegt dat elk mens in zijn leven zeven vijanden moet bevechten. Ziekte, honger, verraad, afgunst, hebzucht, ouderdom en ten slotte de dood ..." "Maar eenmaal dood is het ook afgelopen. Daarom moet je zo veel je kunt van het leven genieten." "Genieten? Hoe?" "Op alle mogelijke manieren. Door veel geld te verdienen, lekker te eten, de hele dag te spelen, noem maar op."

- "Waarom verbergt Beratta zijn gezicht? Zelfs superman doet dat niet."

- "Mond dicht, ondankbare!! Jij speelde met die vrouw onder één hoedje. Ik ben niet gek!!" "Vergeef haar, alsjeblieft?" "Geen denken aan ... ik laat die smerige hoer radbraken en vierendelen!" "Als je Migaila laat doden ... ben je mijn vijand vader!" "Zeg dat je dat niet meent." "Maar dat doe ik wel! Ik hou van haar. Ik hou van Migaila." "Ben je nou helemaal gek geworden? Ze is een ordinaire boef, een ontsnapte slavin!" "Wat geeft het dat ze als slavin geboren is? Waarom mogen we niet van elkaar houden? Ik ben een man, zij is een vrouw!" "Als mannen en vrouwen zouden trouwen, gewoon omdat ze van elkaar houden, zouden we niet meer zijn dan dieren!! Wat mensen bijzonder maakt is de heiligheid van de klassenmaatschappij. Mensen kiezen hun partner uit hun eigen kaste."

De koning van Kosala heeft een zoon gekregen:

- "De koningin heeft een prins gebaard!! Maak zijn vertrekken in orde, bouw een crèche, en scholen, tot en met een universiteit. Breng speelgoed, tv's, alles."

- "En in de stad wordt het pikdonker. Dan schrik ik wakker." "U hebt te veel sf- en horrorfilms gezien."

- "D-d-dus u gaat het paleis echt v-v-verlaten? Dat kunt u niet doen, zo'n nachtelijke ontsnapping komt breeduit op alle voorpagina's!"

Bandaka schreeuwt het uit nadat hij koning is geworden:

- "Luister, hemel en aarde, bergen en rivieren, bomen en grassen, vogels en landdieren, luister! Edelen, armen, krijgers, kooplieden, kinderen, ouden van dagen, bankiers, studenten, republikeinen, democraten, filmbonzen, sterren, Ford, Chaplin, jullie allemaal - luister!! Ik ben koning!"

 

Ook dit tweede deel is een genot om te lezen. Zie ook mijn bespreking van deel 3: "Devadatta".

 

    

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Bent u op zoek

naar een mooi boek

Kijk dan bij

Ardi Seij 

 

Osamu Tezuka: Kapilavastoe

Osamu Tezuka: Boeddha: Deel 1: Kapilavastoe (Japan, ?): 400 blz: Vertaald uit het Engels door Gerard van Buuren (2006): Uitgeverij Luitingh - Sijthoff

 

 

In september en oktober 2009 heb ik "Boeddha" gelezen, een 8-delige mangaserie van Osamu Tezuka. Het was voor mij ook de eerste kennismaking met een manga, een typisch Japanse vorm van een stripverhaal.

 

"Boeddha" is een fictieve vertelling van het levensverhaal van de Boeddha, waarin geprobeerd wordt om de leer van het boeddhisme te verduidelijken aan de hand van het leven van de Boeddha. Zijn levensverhaal wordt verlevendigd doordat de schrijver allerlei fictieve karakters heeft toegevoegd.

"Kapilavastoe" is het eerste deel van "Boeddha". We maken kennis met een aantal fictieve karakters zoals de monnik Naradatta, de paria Chapra en zijn moeder en het boefje Tatta. Ook wordt in dit deel prins Siddharta geboren, de toekomstige Boeddha.

"Boeddha" is een mangaserie naar mijn hart. De inkttekeningen in zwart-wit zijn fantastisch om naar te kijken. Het verhaal bevat relatief weinig tekst wat ik altijd sterk vind bij een strip of graphic novel. De toon van het verhaal is erg licht met veel humor erin. Vaak worden situaties uit de 5e eeuw voor Christus waarin het verhaal zich afspeelt vergeleken met 20e eeuwse situaties. Een van de hoogtepunten van de tekeningen in "Kapilavastoe", vind ik hoe een zwerm sprinkhanen is weergegeven op bladzijden 107-117.

Citaten:

- "Weg met die zielige smoel! Luister: bij ons heeft iemand het recht spullen van anderen af te pakken. Pech voor de verliezers! Je was gewoon niet voorzichtig genoeg!" "Hou je mond, trut!" "Zo gaat het nu eenmaal: de koning neemt van de edelen; zij pakken dat weer van de burgers af ... De burgers stelen van de slaven en die beroven de bedelaars!"

- "Ze hebben de stad in brand gestoken! Hé, mensen zijn niet om te barbecuen!"

Over een monnik:

 "Meester Asita? O ja, ik heb van hem gehoord. Verandert gewoon water in cola, hè?"

Na de sprinkhanenplaag vraagt een soldaat aan Generaal Boedai:

- "Hebt u ooit sprinkhanen geproefd? Ze smaken wel lekker ..."

 

De droom van koningin Maya:

- Een statige witte olifant met zes slagtanden dringt onder mijn linkeroksel teder mijn lichaam binnen.

 

- "Waar komt u vandaan, meneer de monnik?" "Drie bergen en zeven zandverstuivingen van hier." "Nou dat is inderdaad van ver ... Neemt u deze aalmoezen maar." "Deze stad is flink druk." "Inderdaad dit is de grootste stad van de streek. Savatti is ... net New York of Parijs, als u begrijpt wat ik bedoel."

 

Een arts zegt tegen generaal Boedai als zijn aangenomen zoon Chapra op sterven ligt:

- "Zijn hart klopt met de minuut zwakker. Als hij gered kan worden, zal hij misschien niet sterven. Als hij zijn leven verliest, zal hij niet blijven leven."

De vizier tegen zijn dochter:

- "Luister, ik heb je altijd verwend, dus je hebt geen idee hoe slaven leven, of wat arm zijn betekent. Weet je wat trouwen met hem betekent? Dan zul je zelf een shoedra worden! Je moet in een slavenhut wonen en elke dag wassen en boodschappen doen voor je eigenaar. Wat denk je daarvan?" "Klinkt leuk!"

Al met al vind ik "Boeddha" een van de meest indrukwekkende stripseries die ik ooit heb gelezen!

 

Zie ook mijn bespreking van deel 2: "Vier ontmoetingen".

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Bent u op zoek

naar een mooi boek

Kijk dan bij

Ardi Seij