Mario Marino: Children of the World

Mario Marino: Children of the World (Oostenrijk, 2022): 256 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

 

De Oostenrijkse fotograaf Mario Marino heeft al veel fotoboeken gepubliceerd en staat vooral bekend als portretfotograaf. Voor zijn boek "Children of the World" heeft hij foto's uitgezocht uit zijn archief van kinderen in zwart-wit. Hij is op veel plekken geweest. Ik heb foto's gezien, gemaakt in: de Verenigde Staten, Cuba, Frankrijk, Mauretanië, Kenia, India, Nepal, Mongolië en vooral heel veel in Cambodja.

 

Veel fotografen doen het fotograferen van kinderen af als niet van belang. Daar ben ik het volstrekt mee oneens. De meeste kinderen zijn nog  erg spontaan en je kunt de meest onverwachte foto's van ze maken. Toen ik nog serieus fotografeerde en reisde, ongeveer van 1988 tot 1994 maakte ik veel foto's van kinderen, vooral in Turkije, Indonesië en Thailand waar overal kinderen te vinden waren op straat.

 

"Children of the World" is een mooi boek met een aantal prachtige foto's van kinderen. Het boek komt zonder meer op mijn lijstje met mijn favoriete fotoboeken. Wat ik wel jammer vind aan het boek, is dat de op zich schaarse bijschriften, zowel in het Duits als in het Engels vermeld staan. TeNeues is een Duitse uitgever en dan zijn bijschriften in het Duits logisch. De teksten zijn ook zo basaal dat iemand die twee jaar Duits gehad heeft op school, ze moeiteloos kan lezen. Los van dit minpuntje vind ik "Children of the World" een erg mooi boek.

 

Voor een paar foto's uit "Children of the World", klik hier.

 

      

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Josef Hoflehner: Retrospective 1975-2015

Josef Hoflehner: Retrospective 1975-2015 (Oostenrijk, 2015): 224 blz: Uitgeverij teNeues

 

 

Het retrospectief van de Oostenrijkse fotograaf Josef Hoflehner is een mooi uitgegeven boek met ruim 200 zwart-wit foto's afgedrukt op groot formaat (iets meer dan 25 cm in het vierkant). Hoflehner is als fotograaf bekend om zijn mooie, prettig voor het oog aandoende, rustige zwart-wit foto's van vooral landschappen en stadsgezichten. 

 

Ik vind "Retrospective 1975-2015" een erg mooi boek met vele prachtige zwart-wit foto's die uitnodigen om er op je gemak naar te kijken. Over het algemeen houd ik het meeste van foto's van mensen, maar dit boek is een prachtige aanvulling op mijn collectie.

 

Voor een aantal foto's uit "Retrospective 1975-2015", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Christine Turnauer: I saw more than I can tell

Christine Turnauer: I saw more than I can tell (Oostenrijk, 2020): 80 blz: Uitgeverij Hatje Cantz

 

 

Van mijn lijstje met mijn favoriete fotografen is de Oostenrijkse Christine Turnauer, na mijn vriend Marco Verschoor, ongetwijfeld de minst bekende fotograaf. Ik heb eerder twee prachtige boeken van haar besproken, "Presence" met portretfoto's en "The Dignity of the Gypsies" met foto's van de Roma en hun cultuur. Toen ik "I saw more than I can tell" zag aangeboden op marktplaats, wist ik gelijk dat ik het wilde hebben.

 

Net als bij haar twee eerdere boeken van Hatje Cantz, is "I saw more than I can tell" prachtig uitgegeven. Het boek is op dik papier en de foto's zijn werkelijk prachtig afgedrukt. "I saw more than I can tell" bevat een kleine selectie van helaas maar 30 foto's die Turnauer heeft gemaakt in de jaren 80, gedurende de traditionele powwows die de Noord-Amerikaanse Indianen vieren en waarbij ze traditionele dansen uitvoeren in traditionele kledij. De foto's zijn alle 30 prachtig. Minpuntje van het boek is dat de foto's op een vrij klein formaat zijn afgedrukt en ook dat het er maar 30 zijn.  

Voor een aantal foto's uit "I saw more than I can tell", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Christine Turnauer: The Dignity of the Gypsies

Christine Turnauer: The Dignity of the Gypsies (Oostenrijk, 2017): 264 blz: Uitgeverij Hatje Cantz

 

 

De Oostenrijkse fotografe Christine Turnauer werd door een vriend gevraagd om een fotoserie van de Roma te maken. Christine Turnauer was al heel lang gefascineerd door deze bevolkingsgroep, die enerzijds in armoedige omstandigheden leeft en anderzijds het leven uitbundig viert.

 

Voor de foto's in "The Dignity of the Gypsies" begon Christine Turnauer haar reis in Gujarat, in het noordwesten van India. Vervolgens reisde ze door naar Oost-Europa, Roemenië, Hongarije, Bulgarije, Montenegro en Kosovo.

 

De meeste foto's in "The Dignity of the Gypsies" zijn prachtige portretfoto's, waarbij vaak een stukje van de omgeving is meegenomen. Net zoals in haar eerdere boek "Presence" zijn de foto's fantastisch mooi afgedrukt en is het boek als geheel één van de mooiste fotoboeken die ik ken.

Voor een aantal foto's uit "The Dignity of the Gypsies", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Christine Turnauer: Presence

Christine Turnauer: Presence (Oostenrijk, 2014): 185 blz: Uitgeverij Hatje Cantz

 

 

"Presence" is een werkelijk prachtig uitgegeven fotoboek met fenomenale portretfoto's van de mij volledig onbekende Oostenrijkse fotografe Christine Turnauer. Ik ken weinig fotoboeken die zo voorbeeldig zijn uitgegeven, het zwart-wit van de foto's spat werkelijk van de pagina's af.

Christine Turnauer is blijkbaar pas op latere leeftijd gaan fotograferen, wel nadat ze twee jaar samen had gewerkt met de Magnum-fotograaf Frank Horvath. Voor de foto's uit "Presence" heeft ze veel gereisd op zoek naar aansprekende gezichten. Ze heeft ook een fascinatie voor de nekken van de gefotografeerden, een fascinatie die ik niet deel.

 

Voor een flink aantal van de prachtige foto's uit "Presence", klik hier.

 

  

 

Reacties op dit blog zijn meer  dan welkom.

Mario Marino: Faces of Africa

Mario Marino: Faces of Africa (Oostenrijk, 2021): 254 blz: Uitgeverij teNeues

 

De Oostenrijkse fotograaf Mario Marino heeft gedurende de laatste 20 jaar uitgebreid over de wereld rondgereisd. Tussen 2011 en 2018 heeft hij 8 keer Afrika bezocht, met name Ethiopië en Kenia. Tijdens zijn reizen had Mario Marino een mobiele studio bij, met naar keuze een witte of zwarte achtergrond zodat hij mensen kon fotograferen zonder storende invloeden van de omgeving.

In "Faces of Africa" staan vooral portretfoto's, de meeste in zwart-wit, maar ook een aantal in kleur. Ik vind de portretfoto's in dit boek schitterend. Ook staan er een aantal foto's van groepen mensen in die aan het feestvieren zijn. "Faces of Africa" is een mooie aanwinst voor mijn verzameling fotoboeken van mensen die vooral nog in stamverband leven. Een mooi boek voor de liefhebbers van de foto's van Jimmy Nelson!

Voor een aantal foto's van Mario Marino, kijk op zijn website.

  

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

 

Tobias G. Natter (red): Egon Schiele

Tobias G. Natter (red): Egon Schiele (Duitsland, 2017): 591 blz: Uitgeverij Taschen

De uitgeverij Taschen is bekend geworden door het uitgeven van mooi uitgevoerde kunstboeken in grote oplagen voor een prijs die een stuk lager ligt dan bij vergelijkbare uitgaves door andere uitgeverijen. Ik heb in mijn boekenkast een serie van 4 enorm grote kunstboeken staan, over respectievelijk Leonardo da Vinci, Michelangelo, Diego Riviera en nu dus Egon Schiele.

Egon Schiele was een Oostenrijkse kunstenaar geboren in 1890 in een klein dorpje in het Oostenrijks-Hongaarse Rijk en stierf in 1918 vlak na het einde van de Eerste Wereldoorlog aan de Spaanse griep.
Schiele is vooral bekend geworden door zijn vele portretten en vooral ook door zijn zelfportretten. Veel van deze portretten zijn naakten, maar ze hebben niets erotisch. De schilderijen van Schiele zijn niet mooi om naar te kijken in de klassieke zin van het woord, maar ze hebben een soort van rauwe energie die ze erg fascinerend maakt om naar te kijken. Zelf ben ik hier meer fan van dan van het veel lieflijker werk van Gustav Klimt, zijn iets oudere tijd- en landgenoot.

Dit boek is prachtig uitgegeven, op zeer groot formaat, met erg mooie reproducties van de schilderijen van Schiele, deels op glanzend en deels op mat papier. Het boek is een hardcover, met een prachtige stofomslag en een leeslint. Over de teksten ben ik helaas een stuk minder enthousiast, ze zijn geschreven door kunsthistorici die ongetwijfeld heel veel over hun onderwerp weten, maar er niet in slagen om daar in enigszins begrijpelijk Engels over te schrijven. Ik heb dan ook slechts een gedeelte van de teksten gelezen.

Kortom, het boek is een sieraad voor de boekenkast. De illustraties zijn geweldig mooi en de mindere kwaliteit van de teksten moet je maar voor lief nemen. Als je houdt van mooie kunstboeken en van het werk van Schiele, dan is dit een prachtige aanwinst voor je boekenkast!

   

Reacties op dit blog zijn meer dan welkom.

Cd van de week: Mozart: De pianosonates: Maria João Pires

Ik heb een 6 cd-box  van de Deutsche Grammophon met de complete pianosonates van Wolfgang Amadeus Mozart uitgevoerd door de Portugese pianiste Maria João Pires. De muziek van Mozart is altijd een genot om naar te luisteren. Zo ook deze pianomuziek. Ik kan er eindeloos naar luisteren, de muziek is zowel geschikt om intensief naar te luisteren en als achtergrondmuziek. Op alle tijden van de dag en onder alle omstandigheden geschikt.

  

Gilles Neret: Klimt

Gilles Neret: Klimt (1999): 96 blz: Uitgeverij Taschen

Dit boekje over Klimt is het eerste deeltje uit de serie "Moderne meesters" die de Volkskrant in samenwerking met Taschen heeft uitgegeven als cadeau bij een abonnement op de krant.

De deeltjes hebben een uniforme stijl, het zijn gebonden boekjes van ongeveer 96 blz, waarin een inleiding wordt gegeven op het werk van een 20-tal moderne schilders.

Op de voorzijde van de omslag staat steeds een van de bekendste schilderijen en op de achterkant meestal een foto van de schilder.

De deeltjes zijn vlot geschreven, met uitleg bij de getoonde werken. Handig voor een eerste kennismaking, maar doet bij een aantal kunstenaars (voor iedereen andere vermoed ik) naar meer smaken.