Jeroen Swolfs: Streets of the world

Jeroen Swolfs: Streets of the world (Nederland, 2011): 279 blz: Uitgeverij G + J publishing

Jeroen Swolfs maakte voordat hij rechten ging studeren een reis van een jaar door Azië met zijn toenmalige vriendin.

Zijn studie rechten duurde maar kort, hij besloot dat fotografie in combinatie met reizen meer aansloot bij zijn belangstelling.

Al tijdens zijn studie fotografie verdiende hij veel geld met het fotograferen van gala's van studenten. Op een gegeven moment kreeg hij een briljant idee: hij wilde alle landen van de wereld bezoeken en daar een foto van de hoofdstraat van iedere hoofdstad maken.

Om dit plan te kunnen bekostigen zocht hij sponsors. Natuurlijk trapt niemand daar in, maar tot mijn en waarschijnlijk ook zijn eigen verbazing lukt hem dit uiteindelijk.

"Streets of the world" is het verhaal van Jeroens leven voor zijn project en zijn ervaringen gedurende het eerste jaar dat hij in Azië fotografeert.

Het verhaal is matig boeiend. Jeroen heeft het uitgemaakt met zijn vriendin om zonder verplichtingen te kunnen reizen. Hij krijgt prompt een andere vriendin en heeft tijdens zijn reis ook verschillende liefjes. Al met al nogal gecompliceerd.

Wat erg vreemd is voor een boek van een fotograaf is dat er geen foto's in het boek staan. Die bewaart hij voor het boek dat na zijn project moet verschijnen. Wel kun je wat foto's zien op zijn website.

Ik ben benieuwd naar het eindresultaat. Ik hoop wel dat hij een (veel) betere fotograaf is dan schrijver, want anders is het project zonde van het geld, hoewel het dat in mijn ogen sowieso is.

  

Hans Warren: Geheim dagboek 1942-2001

Hans Warren: Geheim dagboek : 1942-2001 (Nederland, 2012): 385 blz: Uitgeverij Prometheus

Hans Warren was een homofiele Zeeuwse dichter die behalve door zijn gedichten en zijn werk als recensent voor de Zeeuwse Courant vooral bekend geworden is als schrijver van het "Geheim dagboek", een 22-delige serie dagboeken van in totaal zo'n 6000 blz die 60 jaar beslaan en waarin hij zijn hele ziel en zaligheid heeft gelegd.

Ik heb al eerder een eerdere selectie uit zijn dagboeken gelezen "Om het behoud der eenzaamheid ****" over de jaren 1941-1981 en ook heb ik zijn complete dagboeken al twee keer in zijn geheel gelezen. Het mag gezegd worden, ik ben een fan.

"Geheim dagboek 1942-2001" bevat een bloemlezing van een kleine 370 blz uit de hele serie. Er is gekozen voor vooral wat langere fragmenten en de nadruk ligt duidelijk op de passages die betrekking op het liefdesleven van Hans Warren hebben. Vooral de herenliefde komt uitgebreid aan bod.

Andere onderwerpen die in het complete dagboek uitgebreid voorkomen zoals: besprekingen van literaire werken, de duiventeelt, de natuur, het verzamelen van antiek, lekker eten en drinken, het bezoek aan talloze musea komen in deze bloemlezing veel minder uitgebreid ter sprake. Toch geeft deze bloemlezing een afgewogen beeld van de hoogtepunten uit het leven van Hans Warren. Voor de wat meer alledaagse gebeurtenissen leest men de gehele dagboeken reeks.


  

Gabriel Garcia Marquez: Honderd jaar eenzaamheid

Gabriel García Márquez: Honderd jaar eenzaamheid (Colombia, 1967): 491 blz: Vertaald door C.A.G. van den Broek (1972): Uitgeverij Meulenhoff

Sommige schrijvers en boeken zijn zo beroemd dat je als veellezer eigenlijk niet om ze heen kunt. Te denken valt aan Homerus, Dante, Shakespeare, Goethe of aan "Don Quichot *****", "Oorlog en vrede *****" en "Madame Bovary *****".

Voor de 20e eeuw geldt iets dergelijks voor het boek "Honderd jaar eenzaamheid" van de Colombiaanse schrijver Gabriel Garcia Marquez.

Ik was al eerder in dit boek begonnen en heb het toen nog ruim voor de helft weggelegd. Nu heb ik het met de nodige moeite wel helemaal gelezen.

In wezen is het boek een familiekroniek van de familie Buendia in het fictieve dorp Macondo dat ergens in the middle of nowhere ligt. Vooraan in het boek staat een familieoverzicht. Dat is hard nodig bij het lezen van het boek, want bijna iedereen die er in voorkomt heeft dezelfde naam, Jose Arcadio of Aureliano.

In het boek komen allerlei gebeurtenissen voor die in het echte Colombia ook voor zijn gekomen en daarnaast ook allerlei fictieve die duidelijk aan het brein van de schrijver zijn ontsproten.

Ik vond het boek erg taai om te lezen, met hier en daar een paar hilarische scenes, en beduidend minder dan "Liefde in tijden van cholera *****" en "De geschiedenis van mijn droeve hoeren ***" mijn twee favoriete boeken van Marquez.  

  

Jonathan Swift: Een bescheiden voorstel

Jonathan Swift: Een bescheiden voorstel om te voorkomen dat kinderen van arme mensen in Ierland hun ouders of vaderland tot last zijn, en om hen in een maatschappelijke behoefte te laten voorzien (Ierland, 1729): 11 blz: Vertaald door Fritz Boeringa: Uitgeverij IJzer

In "Een bescheiden voorstel", dat in 1729 anoniem werd gepubliceerd, werd volgens goed gebruik uit die tijd een alternatief plan voorgesteld om iets te doen aan de bevolkingsproblematiek van Ierland.

In Ierland woonden vooral katholieken en die plantten zich ijverig voort. Het gevolg was wijdverbreide armoede en ander sociaal ongemak.

Het bescheiden voorstel omhelst een plan om pasgeboren kinderen tot de leeftijd van ongeveer een jaar vet te mesten en dan ter verkoop aan te bieden aan de welgestelden. Enkele citaten:

- Ik heb in Londen een zeer ter zake kundige Amerikaan leren kennen die me verzekerde dat een jong, gezond en goed verzorgd kind op de leeftijd van één jaar voorziet in een heerlijke, voedzame en gezonde maaltijd. Daarbij maakt het geen verschil of het gestoofd, gegrild, gebakken of gekookt is, en ik twijfel er niet aan dat het evengoed smaakt in een fricassee of ragoût.

- Eén kind is goed voor twee gerechten op een feest voor vrienden, en als de familie alleen dineert vormt het voorste of achterste deel een redelijk maaltje. Vooral in de winter is een kind erg lekker als het eerst op smaak is gebracht met wat peper of zout, en vervolgens op de vierde dag wordt gekookt.

- Als men wat zuiniger aan wil doen kan men het karkas ook villen. Uit de huid kunnen, als men die kunst machtig is, uitstekende handschoenen worden gemaakt voor de dames of zomerlaarzen voor de heren.

Vervolgens legt de schrijver uit wat de voordelen van dit plan zijn.

Ik heb "Een bescheiden voorstel" voor het eerst gelezen in het Engels in de vijfde klas van de middelbare school. Inmiddels heb ik het nog een aantal keren herlezen, zowel in het Engels als in deze vertaling. Ik ken weinig teksten van deze bescheiden omvang (in deze vertaling 11 bladzijden) die zoveel indruk op mij maken.  

  

Pieter Steinz: Made in Europe

Pieter Steinz: Made in Europe de kunst die ons continent bindt (Nederland, 2014): 401 blz: Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Pieter Steinz was chef redacteur van de boekenbijlage van de NRC. Hij heeft eerder "Lezen etcetera" gepubliceerd waarin hij in korte lemma's een aantal belangrijke werken uit de Wereld- en Nederlandse literatuur bespreekt.

"Made in Europe" kun je min of meer beschouwen als een soort vervolg hierop.

In 104 lemma's beschrijft Steinz een aantal kunstwerken op 8 terreinen: Architectuur, Beeldende kunst, Film, strip en fotografie, Literatuur, Muziek, Toneel en dans, Vormgeving en mode en Varia die tot de Europese canon behoren.

Aan bod komen schrijvers als Tolstoj "Oorlog en vrede", Kafka, Jane Austen, Astrid Lindgren naast zulke diverse kunstenaars als The Beatles, Fabergé, Cristo, Bernini en talloze anderen. Ook is er aandacht voor de Billy van Ikea en het koffiehuis.

Het boek leest prettig weg en is onderhoudend geschreven. Bij ieder lemma staan een groot aantal verwijzingen naar andere kunstwerken zodat je een veelomvattend overzicht krijgt.  

  

Giovanni Boccaccio: Decamerone

Giovanni Boccaccio: Decamerone (Italië, 1348-1353): 829 blz: Vertaald door Frans Denissen: UItgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep, Gouden reeks

Het is 1348 en in Florence heerst de pest. 10 jongelui, 7 vrouwen en 3 mannen ontvluchten de stad en houden elkaar aangenaam bezig met lekker eten en het vertellen van verhalen.

Gedurende de tien dagen die in de "Decamerone" beschreven worden, wordt iedere dag door iedereen een verhaal verteld, 100 verhalen in totaal.

Ik heb alleen de verhalen van de eerste dag en het nawoord gelezen. Het nawoord is niet zo boeiend maar de verhalen zijn dat wel. De meeste verhalen gaan over de liefde.

De verhalen zijn prachtig vertaald door Frans Denissen. De "Decamerone" is ook prachtig verfilmd door Pier Paolo Pasolini (****).

Deze uitgave van de Decamerone in de Gouden reeks van Athenaeum-Polak & van Gennep mag er ook zijn. Het is een mooie gebonden editie met stofomslag en leeslint in een cassette en hij is prachtig geïllustreerd met 100 miniaturen.  

 

Marten Toonder: Het beste van Bommel

Marten Toonder: Het beste van Bommel (Nederland, 1959-1967): 666 blz: Uitgeverij de Bezige Bij

Ik had nog maar 2 verhalen gelezen van Marten Toonder.

Tijdens het lezen van deze bundel die 9 Bommel-verhalen bevat werd ik razend enthousiast. Toonder heeft een enorme fantasie, gevoel voor humor en een prachtige schrijfstijl. De tekeningen bovenaan de bladzijden vormen een geheel met de tekst.

Toonder heeft een geheel eigen wereld geschapen: Rommeldam, de stad waar Olivier B. Bommel woont op Bommelstein en die door vele andere kleurrijke figuren bevolkt wordt. Veel figuren treden vaker op: Tom Poes, burgemeester Dickerdack (een nijlpaard), de dieven Bul Super en Hiep Hieper, markies Cantecleer ( een haan).

Toonder heeft het Nederlands verrijkt met uitdrukkingen als "Een eenvoudige doch voedzame maaltijd", "Een heer van stand" en met woorden als minkukel (letterlijk iemand die geen kukel bezit, wat een kukel dan ook mag zijn) en denkraam.

Gelukkig heeft Toonder maar liefst 177 verhalen geschreven dus ik kan voorlopig nog wel even vooruit.         
 
 

Jan van Mersbergen: Naar de overkant van de nacht

Jan van Mersbergen: Naar de overkant van de nacht (Nederland, 2011): 175 blz: Uitgeverij Cossee

"Naar de overkant van de nacht" is een roman die een carnavalsnacht in Venlo beschrijft gezien door de ogen van Ralf, de hoofdpersoon van het boek.

Ralf drinkt sloten bier en ander alcoholhoudend vocht, maar denkt gedurende de avond en nacht steeds aan zijn vriendin en haar 4 kinderen voor wie hij zorgt. De sfeer van het carnaval is uitstekend beschreven, maar ook wie daar niet van houdt (zoals ik) kan veel plezier beleven aan dit prachtig geschreven boek.

Erg geschikt om in een ruk uit te lezen en al lezend de roes van het verhaal te ondergaan. Ik heb dit boek uitgekozen na lezing van de recensie van Anna.  

  

Johann Peter Eckermann: Gesprekken met Goethe

Johann Peter Eckermann: Gesprekken met Goethe (Duitsland, 1836): 470 blz: Vertaald door Gerda Meijerink (1990): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (nr. 167)

Ik heb van Goethe niet zo veel gelezen. Alleen "Het lijden van de jonge Werther ***" heb ik uitgelezen. Verder ben ik begonnen in "Ïtaliaanse reis", "Verdichting en waarheid" en "Faust" die ik alledrie heb weggelegd na een blz of 100. Kortom ik ben geen fan van Goethe.

Boudewijn Büch was duidelijk wel een fan van Goethe en hij schrijft in zijn informatieve en goed geschreven nawoord van "Gesprekken met Goethe" dat hij altijd een exemplaar van dit boek op zak had.

Eckermann maakte op 27 jarige leeftijd kennis met Goethe. Ze werden vrienden. Eckermann hielp Goethe bij de redactie van zijn geschriften en hing als het ware aan de lippen van zijn idool.

In "Gesprekken met Goethe" staan tal van gesprekken opgetekend die Eckermann met Goethe voerde: over gedichten, toneel, politiek enzovoort. Ik vind dit boek een van de meest onderhoudende deeltjes die ik tot nu toe in de serie privé-domein heb gelezen.

   

John Williams: Stoner

John Williams: Stoner (Verenigde Staten, 1965): 318 blz: Vertaald door Edzard Krol (2012): Uitgeverij Lebowski

William Stoner wordt geboren als enig kind van een boerengezin.

In zijn jeugd helpt hij zijn vader op het land. Als hij 19 wordt stelt zijn vader voor dat hij op een nabijgelegen universiteit in Columbia landbouwkunde gaat studeren. Hij doet dat, maar maakt in zijn 2e jaar op de universiteit kennis met de Engelse literatuur en wordt daardoor zo gegrepen dat hij besluit om dat te gaan studeren.

Als hij afgestudeerd is kan hij tot zijn vreugde les gaan geven op diezelfde universiteit. Een paar jaar later trouwt hij, krijgt een dochter en zorgt daarvoor. Totdat zijn vrouw hem tegenwerkt en zijn dochter als het ware van hem afneemt. Hij krijgt een buitenechtelijke verhouding. Later wordt hij op de vakgroep tegengewerkt door een nieuw aangenomen leidinggevende. Aan het einde van het boek krijgt hij kanker en gaat hij dood.

Het klinkt allemaal niet spectaculair en dat is het ook niet. Wel is het een zeer mooi geschreven boek over een mensenleven. Terecht opnieuw uitgegeven en vertaald.  

 

Homeros: De Odysseia

Homeros: De Odysseia (Griekenland, ongeveer 800 vC): 430 blz: Vertaald door Imme Dros (1988): Uitgeverij van Goor

De "Odysseia" is samen met de "Ilias" (ook van Homerus), het oudste boek uit de Europese letterkunde. Het is niet alleen het oudste boek, maar het is ook nog eens prachtig geschreven.

Voor iedereen die op school de Klassieke talen heeft gehad zal het verhaal min of meer bekend zijn. Na een oorlog om Troje die 10 jaar duurde wisten de Grieken dankzij een list van Odysseus (inderdaad het Paard van Troje) die oorlog te winnen en Troje te verwoesten. De andere helden zijn allang gesneuveld of weer thuisgekomen, maar alleen Odysseus zwerft nog steeds rond, ziek van verlangen naar zijn thuisland en vooral naar zijn vrouw Penelopeia en zijn zoon Telemachos die hij als zuigeling achterliet.

De "Odysseia" vertelt over de avonturen van Odysseus , de man van de duizend listen en van zijn achtergebleven vrouw en zoon, die een troep trouwlustige vrijers moeten onderhouden. Sommigen van de verhalen zijn echte klassiekers geworden, zoals het verhaal van de cycloop die door Odysseus van zijn ene oog wordt beroofd, de Sirenen die met hun mooie gezang vele schipbreuken veroorzaken en het monster Scylla en de rots Charybdes.

De vertaling van Imme Dros is prachtig. In het boek komen een aantal zinsneden meermalen voor. Enkele van de meest in het oog springende zijn:
- Telemachos die bijzonder diep nadacht
- Athene met de zeegroene ogen
- Poseidon, de aardschokker
- De rozenvingerige Eoos
- Menelaos van de vervaarlijke strijdkreet
- De godgelijke Odysseus

Inmiddels heb ik begrepen dat deze zinsneden epitheta ornans heten en ook dat Menelaos van de vervaarlijke strijdkreet spottend was bedoeld, hij was helemaal niet zo dapper. Met dank aan een vriend die classicus is.
Het is ongelooflijk dat een van de eerste boeken ooit geschreven nog steeds zo veel mensen weet te boeien.  

  

Karl Ove Knausgard: Vader

Karl Ove Knausgard: Vader (Noorwegen, 2010): 445 blz: Vertaald door Marianne Molenaar (2011): Uitgeverij de Geus: Oorspronkelijk uitgever Forlaget Oktober

Ik lees vrij weinig boeken die recent zijn uitgekomen.

Over de serie van 6 boeken "Mijn strijd" van Karl Ove Knausgard had ik al veel gehoord, oa. de enthousiaste besprekingen van Anna, Joke en Theetante heb ik gelezen. Mijn interesse was gewekt.

De afgelopen week heb ik het eerste deel "Vader" gelezen. Ik ben laaiend enthousiast. In het begin van het boek is het 2008 en is Karl 39 jaar oud, getrouwd met Linda en vader van 3 kleine kinderen. Hij houdt van zijn kinderen, maar toch ook weer niet omdat ze hem van zijn werk afhouden, het schrijven van een wereldschokkende roman.

In "Vader" staat de relatie met zijn vader centraal, een autoritaire man waar Karl bang voor is. Om zijn genegenheid voor zijn zoon te tonen neemt zijn vader hem vaak mee voor vistochtjes die Karl vreselijk vindt. Karl heeft een hele lieve moeder, maar daar horen we niet veel over.

In "Vader" vertelt Karl over zijn leven op een manier die in ieder geval ik heel herkenbaar vind. Zo lezen we dat hij op 16-jarige leeftijd begint met roken en dat hij vaak dronken is. Hij voetbalt en zit op school in een klas met 3 andere jongens en 26 meisjes, van wie hij er vervolgens een aantal beschrijft.

In het tweede deel van het boek is zijn vader net gestorven en moet hij de begrafenis voorbereiden. Zijn vader woonde met zijn oma in een huis en heeft zich letterlijk doodgezopen. Karl en zijn broer proberen om de rotzooi op te ruimen, terwijl oma er een beetje verdwaasd bij zit. Ze kikkert pas op als ze een glaasje alcohol krijgt en begint vervolgens allerlei verhalen over vroeger te vertellen.

Waarom schrijft iemand zo'n boek? Ik weet het niet, wel dat ik van begin tot eind gefascineerd heb zitten lezen. Ik ga zeker verder met "Liefde". Verder moet ik nog zeggen dat ik de vertaling prachtig vind, je zou niet zeggen dat je een vertaling zit te lezen.  

 

Barbara Savage: Miles from nowhere

Barbara Savage: Miles from Nowhere: a round the world bicycle adventure (Verenigde Staten, 1983): 324 blz: Uitgeverij the Mountaineers

"Miles from nowhere" is het verhaal van een fietstocht rond de wereld van het Amerikaanse echtpaar Larry en Barbara Savage.

Ze beginnen in de buurt van Los Angeles, fietsen vervolgens naar het noorden naar Canada, naar het oosten en weer naar het zuiden tot Florida. Daar nemen ze het vliegtuig naar Europa, Marokko, Egypte en vervolgens India en Nepal. Na Kathmandu vliegen ze naar Bangkok en fietsen ze naar Singapore. De twee laatste landen die ze bezoeken zijn Nieuw Zeeland en Tahiti.

Het boek is erg onderhoudend geschreven en geeft een goed verslag van de talloze ontmoetingen onderweg en ook van de onderlinge strubbelingen in hun relatie. Om een passage in het eerste hoofdstuk moest ik erg lachen.

Gedurende een van de eerste weken van hun tocht hebben Larry en Barbara de hele dag in de brandende zon gefietst: (It was seven o'clock when we reached the campground. Larry set to work pitching our tent while I lay on the table. I curled on top of my sleeping bag, and promptly passed out. If Larry hadn't started ranting hysterically about an hour later I would probably have slept through the night. "What's the matter?" I asked as I climbed out of the tent. (Larry had een onderdeel van het kooktoestel verloren en kon dat nu niet gebruiken). "Don't you understand what this means?" he pleaded. "It means I'm going to die of hunger right here and now before your very eyes!" he shouted. "It's been eight hours since I have eaten anything! I've got to eat somethin right this minute or I'll die" I wanted to tell Larry that nobody who weighs one hundred sixty pounds and is in top physical shape has ever starved to death overnight simply by skipping dinner, but I decided that wouldn't be a good thing to say at at the moment. I tried to calm him. "Look, I'll go borrow a stove from someone," I said. "It'll only take a minute.").

Ik vind het boek het beste verslag van een fietstocht dat ik ken en een van de mooiste reisverhalen. Een aanrader!  

  

Leo Tolstoy: The death of Ivan Ilyich

Leo Tolstoy: The Death of Ivan Ilyich (Rusland, 1884?): 89 blz: Vertaald in het Engels door Rosemary Edmonds (1960): Uitgeverij Penguin

"The death of Ivan Ilyich" is een van de bekendste korte verhalen van Tolstoj. Ik las het al eerder in de Nederlandse vertaling.

In het begin van het verhaal staan de vrienden van Ivan stil bij zijn overlijden. Allemaal denken ze bij zichzelf "Gelukkig was hij het en niet ik die doodging" en prijzen zich gelukkig.

Vanaf hoofdstuk 2 wordt het leven van Ivan Ilyich verteld. Hij was ambtenaar en klom langzaam hogerop. Hij trouwde en kreeg kinderen. De relatie met zijn vrouw was slecht dus zat hij vaak op zijn werk. Op een gegeven moment wordt hij ziek. De Ilyichs laten een dokter komen, maar die weet ook niet veel meer te vertellen. Ivan heeft door dat hij er slecht voor staat en gaat nadenken over het verleden.

The death of Ivan Ilyich" is een eenvoudig verhaal dat prachtig vertelt wordt. Niet zo complex als "Oorlog en vrede*****" of "Anna Karenina*****", maar zeker de moeite van het lezen waard.

 

Primo Levi: Is dit een mens

Primo Levi: Is dit een mens (Italië, 1947): 203 blz: Vertaald door Frida de Matteis-Vogels (1963): Uitgeverij Athenaeum-Polak & van Gennep

Primo Levi was een Italiaanse Jood die in het verzet zat. Hij werd gearresteerd en kwam terecht in Auschwitz.

"Is dit een mens" is een feitelijk verslag van het leven in het concentratiekamp en hoe het mogelijk was dat hij dit overleefd heeft. Primo Levi probeert in het boek een analyse te maken van de mensen die het kamp kunnen overleven, maar geeft daarbij ook aan dat het gewoon een kwestie van toeval is. Zelf had hij zijn overleven te danken aan het baantje dat hij kreeg als chemicus.

De vertaling is erg goed om te lezen.

Dit boek dat in 1947 werd gepubliceerd was een van de eersten dat het leven in het kamp beschreef. Zelf vind ik het verslag van Art Spiegelman "Maus *****" en vooral dat van Varlam Sjalamov "Berichten uit Kolyma *****" over de Russische Goelag nog indrukwekkender.

  

Crocket Johnson: Paultje en het paarse krijtje

Crockett Johnson: Paultje en het paarse krijtje (Verenigde Staten, 1955): 65 blz: Vertaald door Annie M.G. Schmidt (1958): Uitgeverij Lemniscaat: Oorspronkelijk uitgever Harper

"Paultje en het paarse krijtje" is een kinderboek dat gaat over een jongetje, Paultje, dat met een paars krijtje een hele wereld tekent en vervolgens daarin op avontuur gaat. 

Op een avond dacht Paultje: Weet je wat, ik ga een eindje wandelen in de maneschijn. Omdat er geen maan was tekende hij die en omdat hij ook iets moest hebben om op te wandelen tekende hij een lange rechte weg. Vervolgens tekende hij een appelboom en een griezelige draak om die appelboom te bewaken. Paultje werd ook bang van de draak en hij liep achteruit. Zijn hand met het paarse krijtje begon te beven en hij viel kopje onder in een oceaan. Vlug tekende hij een bootje met een zeil. Hij kwam op het strand en kreeg trek in eten. Daarom legde hij een tafellakentje neer met daarop wel negen soorten pasteitjes. Nadat hij uitgegeten was tekende hij een hongerig rendier en een stekelvarken die de restjes mochten opeten. Paultje klom op een berg. Aan de andere kant viel hij er af, maar gelukkig maakte hij een ballon met een mandje eronder. Hij was op zoek naar het raam van zijn huis, maar er was zelfs nergens een huis. Daarom tekende hij een huis met ramen en vervolgens een hele stad met allemaal huizen met ramen. Maar zijn raam was er niet bij. Hij vroeg aan een agent waar zijn raam was. En toen ineens wist Paultje het weer, zijn raam was altijd om de maan heen. Toen maakte Paultje zijn bed op, hij ging erin liggen en trok de dekentjes over zijn oren. En Paultje viel in slaap.

"Paultje en het paarse krijtje" is een prachtig getekend boek voor kinderen van ongeveer 4 jaar oud en hun ouders. De tekst die vertaald is door Annie M.G. Schmidt loopt soepel en ondersteunt de tekeningen. Een klassieker!

 

Craig Thompson: Een deken van sneeuw

Craig Thompson: Een deken van sneeuw: een liefdesverhaal (Verenigde Staten, 2003): 582 blz: Vertaald door Toon Dohmen (2004): Uitgeverij Oog & Blik & Uitgeverij Atlas

"Een deken van sneeuw" is een autobiografisch liefdesverhaal van de Amerikaanse striptekenaar Craig Thompson.

Craig groeit samen met zijn jongere broer Phil op in een gelovig gezin. Op school worden ze allebei gepest. Thuis uiten ze zich vooral door te tekenen.

Op een kerkkamp ontmoet Craig Raina met wie hij vriendschap sluit. Als het kamp afgelopen is sturen ze elkaar brieven. Raina belt op om te zeggen dat haar ouders gaan scheiden en vraagt of Craig langs wil komen. Hij krijgt toestemming van zijn ouders en gaat voor 2 weken op bezoek bij Raina en haar familie, de geestelijk gehandicapte Ben en Laura.

De 2 weken zijn een hoogtepunt in Craigs leven tot dan toe. Ze worden verliefd en hebben het prettig samen.

Als Craig weer thuis is belt Raina en zegt ze dat het niets kan worden vanwege de grote afstand. Craig is verdrietig en vernietigt haar spullen, behalve de deken die Raina voor hem heeft gemaakt.

"Een deken van sneeuw" is een mooi getekend boek dat goed weergeeft hoe kinderen verstikt worden door de dwang van het geloof. Het is niet zo mooi getekend als zijn latere boek "Habibi" maar het verhaal vind ik beter.

 

Elsbeth Etty: De Nederlandse erotische literatuur in 80 en enige verhalen

Elsbeth Etty (samenstelling): De Nederlandse erotische literatuur in 80 en enige verhalen (Nederland, 2012): 1017 blz: Uitgeverij Prometheus

De verhalenbundel "De Nederlandse erotische literatuur in 80 en enige verhalen" samengesteld door Elsbeth Etty bevat 85 erotisch getinte verhalen van de bekendste Nederlandse en Vlaamse schrijvers.

Zoals meestal bij verhalenbundels van meerdere schrijvers wisselt ook hier de kwaliteit van de verhalen. De meeste verhalen zijn redelijk onderhoudend, ik zou zeggen dat het gemiddelde niveau iets hoger ligt dan in de bundel "De Nederlandse en Vlaamse literatuur in 250 verhalen ***" en beduidend lager dan in de bundel "De Nederlandse en Vlaamse literatuur in 60 lange verhalen ****", allebei samengesteld door Joost Zwagerman.

Voor lezen over erotiek geldt een beetje hetzelfde als voor lezen over eten, je kan beter de beschreven activiteit zelf doen dan er over lezen. De meest onderhoudende verhalen in de bundel vond ik die van de volgende schrijvers:
- Belcampo
- Adriaan Morriën
- F.B. Hotz
- Jan Wolkers
- Remco Campert
- Renate Rubinstein
- Bob den Uyl
- Hans Vervoort
- Maarten 't Hart
- L.H. Wiener
- A.F.Th. van der Heijden
- Frans Kellendonk
- Theodor Holman
- Ilja Leonard Pfeijffer
Niet geheel toevallig behoren een aantal van de genoemde schrijvers tot de Nederlanstalige schrijvers die ik het liefste lees.


   

Koos van Zomeren: Een jaar in scherven

Koos Van Zomeren: Een jaar in scherven (Nederland, 1988): 352 blz: Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (Nr. 150)

"Een jaar in scherven" bevat het dagboek dat Koos van Zomeren bijhield in 1987 en dat het 150e boek van de serie Privé-domein is geworden.

Van de eerste helft van dit dagboek werd ik blij. Het gebeurt mij niet zo vaak dat ik een Nederlandstalige schrijver lees die ik nog niet ken en direct enthousiast ben.

Het dagboek bestaat uit losse aantekeningen per dag, aangevuld met een afgerond verhaaltje aan het einde van iedere maand.

Ten tijde van dit dagboek was Koos van Zomeren 41 jaar. Hij blikt terug op zijn leven, met name zijn jeugd in Herwijnen en de tijd bij de Socialistische Partij.

Verder schrijft hij over zijn hond Rekel en uitgebreid over allerlei gebeurtenissen in de natuur. Vooral dit laatste aspect van het dagboek spreekt mij aan. Jammer is dat in de tweede helft van het dagboek er minder natuurobservaties staan en hij het steeds vaker heeft over zijn tijd bij de partij. Toch denk ik dat ik nog wel meer van Koos van Zomeren ga lezen.


 

Philippe Goddin: De kunst van Hergé

Philippe Goddin: De kunst van Hergé: schepper van Kuifje Dl. 1 : 1907-1937 (Frankrijk, 2008): 207 blz: Vertaald door A.J. van Oudheusden (2008): Uitgeverij Oog & Blik: Oorspronkelijk uitgever Moulinsart

"De kunst van Hergé, deel 1: 1907-1937" is het eerste deel van een driedelige biografie die het leven en werk van Hergé behandelt. Hergé was een Belgische striptekenaar die vooral bekend is geworden als bedenker en tekenaar van de strip Kuifje.

Hergé publiceerde zijn eerste tekeningen in 1922, toen hij amper 15 jaar oud was. Vanaf 1924 signeerde hij zijn tekeningen met de naam Hergé. In 1926 tekende hij zijn eerste strip: Totor.

De doorbraak voor Hergé kwam op 4 januari 1929, toen hij in een weekblad het eerste deel van Kuifje in het land van de Sovjets publiceerde.

Behalve Kuifje bedacht Hergé meerdere strips waaronder Kwik en Flupke en Jo en Suus. Ook was hij een bekend reclametekenaar. In de beginjaren waren zijn strips in zwart-wit, later werden ze uitgevoerd in kleur.

De volgende Kuifje-albums die verschenen waren:
- 1930: Kuifje in de Congo
- 1931: Kuifje in Amerika
- 1932: Kuifje en de sigaren van de farao
- 1934: Kuifje en de blauwe lotus
- 1935: Kuifje en het gebroken oor

"De kunst van Hergé" geeft in tekst en tekeningen (gedeeltelijk niet eerder gepubliceerd) een erg mooi beeld van het leven en werk van de striptekenaar van Kuifje, van wiens avonturen ik in mijn jeugd zo heb genoten. De vertaling is soepel en loopt als een trein. Na het lezen van dit eerste deel heb ik ook de 2 andere delen gelezen en daarna heb ik alle albums van Kuifje in chronologische volgorde herlezen. Erg leuk!

 

William C. Carter: Marcel Proust

William C. Carter: Marcel Proust: a life (Verenigde Staten, 2000): 810 blz: Uitgeverij Yale University Press

"Marcel Proust" van William Carter is een zeer dikke (810 blz!) biografie over het leven en werk van Marcel Proust. Ik heb een aantal dingen over Proust opgestoken uit deze biografie:

- De vader van Marcel Proust was Adrien Proust, een gerespecteerd arts. Zijn moeder was Jeanne Weil, een goed opgeleide vrouw die veel van literatuur en muziek hield. Marcel kon niet zonder zijn moeder. Twee jaar na Marcel werd Robert geboren die net als zijn vader arts werd.

- In zijn jeugdjaren was Marcel vaak in Illiers, dat model staat voor Combray. Ook was Marcel vanaf zijn jeugd vaak ziekelijk met last van Astma.

- De middelbare school voor Marcel was het lyceum Condorcet in Parijs waar de leerlingen relatief veel vrijheid kregen. Daar ontmoette hij een aantal jongens met wie hij gedurende zijn hele leven bevriend bleef. Marcel schreef zijn eerste stukjes in een soort schoolkrantje.

- Rond zijn 16e jaar wist Marcel zich toegang te verschaffen tot een aantal salons waar allerlei letterkundigen en andere ontwikkelde mensen kwamen. In "Op zoek naar de verloren tijd" schrijft hij daar uitgebreid over.

- Marcel heeft een jaar dienstplicht vervuld, waarbij rekening gehouden werd met zijn fragiele gezondheid.

- Na zijn diensttijd wilde Marcel schrijver worden, maar van zijn ouders moest hij naar de universiteit.

- Marcel had rijke ouders, maar kon niet met geld omgaan. Hij gaf vaak enorme fooien en hij gaf dure cadeaus aan allerlei vrienden. Een flink deel van de biografie gaat over Marcels problemen met geldzaken.

- Marcel slikte veel medicijnen, zonder enig toezicht van een arts.

- Na het schrijven van zijn eerste boek heeft hij 4 jaar gewerkt aan 2 vertalingen van de Engelse kunstcriticus John Ruskin. Deze vertalingen werden zeer geprezen.

- Rond 1909 begon Marcel met het schrijven van "Op zoek naar de verloren tijd *****", waarmee hij beroemd zou worden en waaraan hij tot zijn dood in 1922 bleef werken.

De biografie van Carter is veelomvattend, maar veel te dik. Alle perikelen over geldzaken en wie hij waar heeft ontmoet kunnen wat mij betreft zo geschrapt worden. Het is duidelijk een boek van een geleerde, maar liefst 110 blz met noten.

Voor iemand die snel even wat over Marcel Proust te weten wil komen is het boek veel te uitgebreid en bovendien gebruikt Carter zeer veel moeilijke woorden, die de leessnelheid erg afremmen als je ze wilt opzoeken (heb ik dus niet gedaan). Lees in plaat van dit boek de korte biografie van Edmund White "Proust"

  

Paul Theroux: Ghost train to the Eastern Star

Paul Theroux: Ghost Train to the Eastern Star: on the Tracks of the Great Railway Bazaar (Verenigde Staten, 2008): 496 blz: Uitgeverij Hamilton

Paul Theroux was een onbekende schrijver die na een paar boeken geschreven te hebben om inspiratie verlegen zat. Hij maakte een grote reis, voornamelijk per trein van 4 maanden dwars door Azië. Onderweg voelde hij zich vaak alleen en miste hij zijn vrouw en kinderen.

Tot zijn eigen verbazing werd "The great railwaybazaar", het verslag in boekvorm van deze reis een groot succes. Ineens was Paul Theroux een beroemd auteur.

Na dit eerste reisverhaal verschenen nog een groot aantal reisverhalen, meestal over het reizen per trein die ik allen met plezier heb gelezen.

In 2006 (33 jaar na zijn eerste reis door Azië) besluit hij de reis van "The great railwaybazaar" over te doen. Hij reist grotendeels door dezelfde landen en vaak zelfs met dezelfde treinen. Onderweg praat hij met mensen die hij tegenkomt, zoekt geen bezienswaardigheden op en schrijft wat over de politieke situatie van de landen waar hij doorheen reist.

Theroux is een goed observator en schrijft erg onderhoudend. Ook ontmoet hij een aantal collega schrijvers: Orhan Pamuk in Turkije, Arthur Clarke in Sri Lanka en Haruki Murikama en Pico Iyer in Japan.

Ik heb veel boeken van Paul Theroux gelezen. Hoewel ik de meeste boeken van hem (vooral zijn reisverhalen) onderhoudend vind denk ik toch dat ik niet snel weer een boek van hem zal lezen. Je kan ook uitgekeken raken op een schrijver.  

  

Majbritt Morrison: Jungle west 11

Majbritt Morrison: Jungle West 11: mijn leven als licht meisje in Londen (Zweden, 1964): 278 blz: Vertaald door Margreet Hirs (1966): Uitgeverij de Arbeiderspers, serie Privé-domein (nr. 4): Oorspronkelijk uitgever Tandem books ltd.

Majbritt Morrison is een Zweedse vrouw die met een studiereisje terechtkwam in Londen. Daar ontmoette ze in een nachtclub Ramond Morrison. Ze ging terug naar Zweden, daar bleef ze 3 jaar en toen ging ze terug naar Londen om met Ramond te trouwen.

Het huwelijk was geen succes. Ramond was vaker niet dan wel thuis en had geen inkomen. Om aan geld voor hun beiden te komen ging Majbritt tippelen.

"Jungle West 11" is het in eenvoudige woorden vertelde levensverhaal van Majbritt als prostituée. Het schetst een veel minder romantisch beeld van het leven als prostituée dan het veel beroemdere "The Happy Hooker" van onze landgenote Xaviera Hollander.

Waarschijnlijk is het wel meer overeenkomstig met de werkelijkheid voor veel prostituées. Het leven is voor hen bepaald geen pretje.  

 

 

René Goscinny en Albert Uderzo: Asterix de Galliër

René Goscinny & Albert Uderzo: Asterix de Galliër (Frankrijk, 1961): 48 blz: Vertaald door Frits van der Heide (1966): Uitgeverij de Geïllustreerde Pers: Oorspronkelijk uitgever Dargaud

In 1961 verraste het duo tekenaar Albert Uderzo en tekstschrijver René Goscinny de wereld met het eerste album van de held Asterix.

Zo'n 2000 jaar geleden was heel Gallië bezet door soldaten van de Romeinse veldheer Julius Caesar. Héél Gallië? Nee, een klein dorp bleef dapper weerstand bieden aan de overheersers en maakte het leven van de Romeinen in de omringende legerplaatsen bepaald niet gemakkelijk...

Vervolgens worden de helden van het verhaal voorgesteld:
- Asterix, de held, klein en slim en enorm sterk als hij de toverdrank opheeft.
- Obelix, de forsgebouwde (nee niet dik!) metgezel van Asterix die als kind in de ketel met toverdrank is gevallen en daardoor ongelooflijk sterk is. Oh ja, en Obelix is gek op everzwijnen.
- Panoramix, de druïde van het dorp
- Abraracourcix, het stamhoofd.
en Assurancetourix, de bard.

"Asterix de Galliër" het eerste deel van de avonturen van Asterix heeft alle ingrediënten die zijn avonturen zo onweerstaanbaar maken. Na de 1e blz waarin Asterix 4 Romeinen te grazen neemt, komen de 4 Romeinen terug bij hun centurio:

"Bij alle Goden! Wat is er gebeurd? Zijn jullie overvallen door een numeriek sterkere vijand?" waarop ze antwoorden "Numeriek sterker..."...Dat niet echt nee." "Ze waren met zijn enen...". De toon van het verhaal is gezet.

De Romeinen proberen erachter te komen waarin het geheim van de onoverwinnelijke kracht van de Galliërs zit. Ze sturen een spion naar het Gallische dorp.

Na dit eerste album verschenen er nog 23 van Uderzo en Goscinny samen en na de dood van Goscinny nog een aantal van Uderzo alleen die algemeen als minder worden beschouwd. Van de avonturen van Asterix zijn een aantal tekenfilms gemaakt en recentelijk ook een paar speelfilms.

Warm aanbevolen voor iedereen die eens lekker wil lachen bij een boek!