Bill Watterson: Casper en Hobbes: Deel 13: Elke dag een nieuwe uitdaging (Verenigde Staten, 1987-1996): 112 blz: Vertaald door Cees de Groot (2003): Uitgeverij Big Balloon
"Elke
dag een nieuwe uitdaging" is het 13e en laatste deel van de avonturen
van de 6-jarige Casper en zijn knuffeltijger Hobbes. Het is een
geweldige serie zeer humoristische stripboeken waarvan ik de afgelopen
week de laatste 8 delen met zeer veel plezier heb herlezen en besproken.
Ik vind het jammer dat ik nu klaar ben met de serie, maar ik zal de
boeken in de toekomst ongetwijfeld nog vaker oppakken. Een portie
"Casper en Hobbes" werkt goed voor het verkrijgen van een betere
stemming.
Ik
heb in mijn blogs alleen tekstfragmenten gegeven. Ik hoop dat jullie
daarvan hebben genoten. Maar "Casper en Hobbes" is natuurlijk een strip
en de tekeningen zijn eigenlijk belangrijker dan de tekst. Ik vind de
tekeningen prachtig. Om een vergelijking met "Asterix" te maken, ik vind
Bill Watterson als tekstschrijver even goed als René Goscinny, maar als
tekenaar duidelijk beter dan Alberto Uderzo. Voor een kleine indruk van
de tekeningen van Bill Watterson, klik hier.
- "Iedereen die ik ken, heeft betaaltelevisie of een dvd-speler. Ze kunnen kijken naar wat ze willen.
Maar hoe zit het met mij? Ik moet naar alle stomme herhalingen kijken die ze in de zomer uitzenden!"
"Hoe wreed word je behandeld, Casper."
" ... En dus gaf hij me Olivier Twist. Pap zei dat ik me daarmee kon identificeren."
"Wel verd... Vanavond is er op canal plus "massaslachting op meisjesinternaat"!"
- "Ik denk dat pap net zo dol is op Halloween als wij."
"Gaat hij vanavond met ons mee langs de deuren op snoepjesjacht?"
"Nee, mam gaat mee."
"Blijft hij thuis om snoep uit te delen?"
"Nee, hij verstopt zich in de bosjes met de tuinslang om kinderen nat te spuiten."
- "Ha, pap! Krijg ik een euro van je als ik een tor opeet?"
"Nee, om een euro te verdienen moet je een emmer met torren opeten."
"Een hele emmer?"
"Je kunt ook een euro verdienen met takken verzamelen in de tuin."
"Mijn echte kwaliteiten worden niet gewaardeerd."
- "Ha, ha! Het is kerstmis! Mam, pap, schiet op! Het is al bijna ochtend!"
"Kijk, hier is een cadeautje voor je."
"Een cadeautje voor mij, goh, Hobbes, dank je wel!"
"Ik heb het zelf uitgekozen! Maak open!"
"Tja ... het is ... het zijn drie blikken met ... eh ... zalm ... eh, dank je, Hobbes."
"Graag gedaan!"
"Tjee, ik heb geen cadeau voor jou. Ik voel me zo rot."
"Daar heb ik aan gedacht. Je kunt ze aan mij teruggeven! Dat zou 'n prima cadeau zijn!"
"Nou, vooruit dan maar! Gelukkig kerstfeest, Hobbes!"
"Tjee, dank je wel! Precies wat ik graag wilde hebben! Gelukkig kerstfeest!"
- "Met de bibliotheek? Hebt u ook boeken over hoe je zelf een bom kunt maken?
Ja,
u heeft het goed verstaan. Ik ben op zoek naar een boek waarin staat
welke spullen je nodig hebt om een bom te maken plus een handleiding hoe
je 'm in elkaar zet.
En een andere afdeling? Is daar zo'n boek ook niet te vinden?
En dan vragen ze zich nog af waarom kinderen niet lezen."
- "Lieve oma, dank u wel voor de mooie krijtjes die ik voor Kerstmis van u kreeg."
"Dat is snel."
"Jawel ... Ik stuur oma altijd onmiddellijk een bedankje ...
... Sinds die keer dat ze een lege doos stuurde met een sarcastisch briefje waarin stond dat ze wilde nagaan of de post het nog wel deed."
- "Ha! Ik ben op "kans" terechtgekomen! Ik neem een kaart!"
"Oh nee!"
"Er staat, "Door een fout van het computersysteem van de bank is er een bedrag van 5.000 euro op uw rekening gestort.""
"5.000 euro?!"
"Ik denk dat ik maar een paar dozijn hotels koop."
"Oooh, wacht maar tot ik op "kans" terechtkom!
Monopoly is veel leuker als je je eigen kanskaarten maakt."
Een tekening van een sneeuwlandschap waarin Casper een zwemmende sneeuwpop heeft gemaakt voor een stel driehoeken:
- "Sneeuwhaaien?"
"Die gast is er geweest."
- "Mam zegt dat de tandenfee misschien wel 50 eurocent voor deze tand geeft."
"Wauw!"
"Dat bracht me op een idee. Ik maak een gipsafdruk van deze tand en dan kan ik duplicaattanden maken.
Iedere nacht leg ik er eentje onder mijn kussen en tegen het eind van het jaar heb ik 150 euro!"
"Denk je dat de tandenfee gelooft dat er 300 tanden in jouw mond hebben gezeten?"
"Als ze 50 cent voor een oude tand geeft, kan ze niet erg slim zijn!"
- "Ik wil niet langer een "jongen" genoemd worden."
"Maar is dat niet wat je bent?"
"Ja, maar ik vind die omschrijving vernederend en seksistisch."
"Hoe zou je dan genoemd willen worden?"
"Een "Door chromosomen begunstigde jongere"."
"Misschien is dat iets te lang."
- "Wat gebeurde er in 1648 in Munster?"
"Als ik eerlijk ben, heb ik geen idee. Ik heb zelfs geen flauw benul waar Munster ligt. Als ik met de bus ga, vertrouw ik op de chauffeur dat hij de weg weet. Hij zal wel weten waar Munster ligt.
... en wat er zo'n 350 jaar geleden plaatsvond? Ik ben nog maar een kind, hoor. Ik weet zelfs niet wat er vandaag allemaal gebeurt. Ik heb werkelijk geen idee, in de verste verte niet. Het is hopeloos, juf.
Zo af en toe moet je elkaar de waarheid zeggen."
Casper komt aanzetten met een groot kubusvormig blok:
- "Wil je mijn laatste uitvinding kopen?"
"Wat is het?"
"Het is een "schrijversblok". Je zet het boven op je bureau en dan kun je niet langer schrijven!
Ik ben vast mijn tijd jaren vooruit!"
- "School zou niet zo erg zijn als je er maar niet elke dag naar toe hoefde.
...
En als je niet iets zou hoeven leren ... En als de leerkrachten en de
andere kinderen er niet zouden zijn ... Dan is alles anders, school zou
geweldig zijn."
"Zo kan ik er nog wel 'n paar verzinnen."
"Niemand vraagt mij ooit iets. Ik barst van de ideeën!"
- "Voor de korte termijn zou het wel leuk zijn om buiten te spelen.
Maar voor de lange termijn zou het beter zijn om m'n huiswerk te maken en later succes te hebben.
Maar op de hele lange termijn weet ik wel wat de leukste herinneringen oplevert."